Παράκληση Αγίου Λουκά του Ιατρού

Παρακλητικός Κανόνας στον Άγιο Λουκά τον Ιατρό, Αρχιεπίσκοπο Συμφερουπόλεως Κριμαίας.

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ

. 

Ἄξιον ἐστίν... , ἦχος Α΄

Γρηγορίου Πρωτοψἀλτου

Ζωντανή ερασιτεχνική

ηχογράφηση απο τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Νέας Ελβετίας 28-1-2018

Εμμανουήλ Ξάνθος "Ο Φιλικός".

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΘΗΤΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Θέμα: Εμμανουήλ Ξάνθος "Ο Φιλικός".

Η "Εν Αθήναις Δωδεκανησιακή Ιστορική & Λαογραφική Εταιρεία" (Δ.Ι.Λ.Ε.), προκηρύσσει Διαγωνισμό μεταξύ μαθητών όλων των Σχολείων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δωδεκανήσου, με θέμα "Εμμανουήλ Ξάνθος Ο Φιλικός".

Ως γνωστό η Δ.Ι.Λ.Ε. είναι η αρχαιότερη επιστημονική Εταιρεία της Δωδεκανήσου, με έδρα την Αθήνα. Ιδρύθηκε επίσημα το 1948 και το 1955 κυκλοφόρησε τον Α΄ τόμο της με τίτλο "Δωδεκανησιακόν Αρχείον". Μέχρι σήμερα έχει εκδώσει δέκα αριθμημένους τόμους του "Αρχείου" και τέσσερις αυτοτελείς εκδόσεις μεταξύ των οποίων και η "Δωδεκανησιακή Βιβλιογραφία" (2 τόμοι) του αείμνηστου Νικόλαου Μαυρή, ο οποίος υπήρξε και ο πρώτος πολιτικός Γενικός Διοικητής Δωδεκανήσου. Κατά καιρούς φιλοξένησε συνεργασίες κορυφαίων λογίων, όπως των ακαδημαϊκών Γεώργ. Μιχαηλίδη-Νουάρου, Μιχαήλ Σακελλαρίου, Αγαπητού Τσοπανάκη, Αναστάσιου Ορλάνδου, Κώστα Ρωμαίου, Παύλου Οδ. Σακελλαρίδη (που διετέλεσε και πρόεδρός της), καθώς και πλήθος πραγματειών από πανεπιστημιακούς καθηγητές κ. ά. καταξιωμένους συγγραφείς.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της .Ι.Λ.Ε. που ανέλαβε στις 26 Απριλίου του 2015, έπειτα από ομόφωνη απόφαση, προκηρύσσει τον ανωτέρω διαγωνισμό συγγραφής, με τις παρακάτω προϋποθέσεις:

α) Τα θέμα αφορά στον Δωδεκανήσιο (Πάτμιο) Φιλικό, από τους πρωτεργάτες της Ελληνικής Επανάστασης, στον οποίο οφείλουμε πολλά εμείς οι ελεύθεροι Έλληνες. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Δωδεκανήσου, καθώς και παιδιά Δωδεκανησίων που φοιτούν απανταχού της Ελλάδας ή του Εξωτερικού.

β) Οι εργασίες των μαθητών μπορεί να είναι χειρόγραφες ή στοιχειοθετημένες σε οποιαδήποτε πρόγραμμα Ηλεκτρονικού Υπολογιστή και με οποιαδήποτε γραμματοσειρά (μέγεθος γραμμάτων 10ρια ή 12ρια).

γ) Κάθε κείμενο να είναι ευανάγνωστο και να αποδίδεται με ευκρίνεια στη μία όψη του χαρτιού που θα χρησιμοποιηθεί (όχι μπρος - πίσω).

δ) Οι μαθητές μπορούν να εκφράζουν ελεύθερα τις σκέψεις τους και να αναφέρονται στη δράση του μεγάλου Φιλικού Ξάνθου, χρησιμοποιώντας διάφορες γραπτές πηγές, όχι απαραίτητα μέσα από τα σχολικά εγχειρίδια. Κάθε βιβλιογραφική πηγή να σημειώνεται ακριβώς εκεί που γίνεται λόγος κι αν πρόκειται για αυτούσιες περικοπές κειμένων, να διαφοροποιούνται με κάποιο τρόπο (π. χ. σε εισαγωγικά, υπογραμμισμένα, με κάποιο χρώμα κ.λπ.). Πιστεύουμε στην ορθή καθοδήγηση και συμπαράσταση των καθηγητών τους.

ε) Οι εργασίες να έχουν ελάχιστη έκταση οκτώ (8) σελίδων και να μην υπερβαίνουν τις πενήντα (50) σελίδες. Δεκτές και εικόνες (φωτογραφίες, σκίτσα, διαγράμματα, ξυλογραφίες κ. ά.), με τη σαφή προϋπόθεση, ότι πρέπει να αναφέρονται οι πηγές προέλευσης.

στ) Κάθε κείμενο-εργασία υπογράφεται με ψευδώνυμο, που θα ταυτοποιεί το ονοματεπώνυμο το οποίο επιβάλλεται να βρίσκεται σε κλειστό προστατευόμενο φάκελο (αδιάβλητο).

ζ) Οι μαθητές είναι καλό, αν όχι απαραίτητο, να διατυπώσουν στο τέλος τα συμπεράσματά τους, και να υποβάλουν τις προτάσεις τους ελεύθερα και ανεμπόδιστα.

Ως ημερομηνία τελευταίας υποβολής των εργασιών, ορίζεται ανυπερβλήτως η 10η Οκτωβρίου 2018 (με ταχυδρομική σφραγίδα). Ταχυδρομική Διεύθυνση:

Δωδεκανησιακή Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία

(υπόψη Γεν. Γραμματέα Μιχάλη Εμμ. Αρφαρά)

Ταχ. Θυρίδα 3810,

Αθήνα 10210.

Την Κριτική Επιτροπή συγκροτούν γνωστοί συγγραφείς (πανεπιστημιακοί και μη).

Θα απονεμηθούν τρία Βραβεία Α) Το ΠΡΩΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ θα συνοδεύεται: α) Από τιμητικό Δίπλωμα, β) Μία σειρά των εκδόσεων της .Ι.Λ.Ε. αξίας 450 ευρώ και γ) Η εργασία του θα δημοσιευτεί "τιμής ένεκεν", σε έναν από τους επόμενους τόμους του "Δωδεκανησιακού Αρχείου". Β) Το ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΡΑΒΕΙΟ θα συνοδεύεται α) Από τιμητικό Δίπλωμα και β) Από τους τρεις τελευταίους τόμους του "Δωδεκανησιακού Αρχείου". Γ) Το ΤΡΙΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ θα λάβει τιμητικό Δίπλωμα.

Δίπλωμα συμμετοχής θα λάβουν όλοι όσοι θα συμμετάσχουν στον Διαγωνισμό, καθώς και ολιγοήμερη φιλοξενία και ξενάγηση στην Αθήνα (για όλους), με φροντίδα και ευθύνη του προέδρου της Ομοσπονδίας Δωδεκανησιακών Σωματείων Αττικής Γιάννη Φραγκούλη.

Η απονομή των Βραβείων και των Διπλωμάτων συμμετοχής θα λάβει χώρα στην Αθήνα, σε ειδική εκδήλωση, με ελεύθερη προσέλευση.

Αθήνα Μάιος 2018

Ο πρόεδρος

Εμμανουήλ Ιακ. Γρύλλης

Ο γενικός γραμματέας

Μιχάλης Εμμ. Αρφαράς

Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος (12 Ἰουνίου)

Ὅσιος Ὀνούφριος ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ 

Ὅσιος Ὀνούφριος ἐγεννήθηκε τόν 4ο αἰώνα μ.Χ. στήν Αἴγυτπο καί καταγόταν ἀπό ἀριστοκρατική οἰκογένεια. Ὁ βιογράφος του, Ὅσιος Παφνούτιος, ἀναφέρει ὡς πατρίδα τοῦ Ὀνουφρίου τήν Περσία, πράγμα ὅμως πού δέν μνημονεύεται οὔτε στά Συναξάρια, οὔτε καί στόν Κανόνα τῆς ἑορτῆς αὐτοῦ.

Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος στήν ἀρχή τῆς μοναχικῆς του πολιτείας εἰσέρχεται σέ κοινόβιο μοναστήρι κοντά στήν Ἑρμούπολη τῶν Θηβῶν. Τό κοινοβιακό σύστημα, πού εἶναι αὐστηρότερο ἀπό τό Λαυρεωτικό, διαμορφώθηκε ὑπό τοῦ Ὁσίου Παχωμίου τοῦ Μεγάλου († 15 Μαΐου) τόν 4ο αἰώνα στήν Αἴγυπτο. Τό πρῶτο κοινόβιο ἱδρύθηκε περί τό 320 μ.Χ. στήν Ταβεννίσιδα κοντά στήν ἀνατολική ὄχθη τοῦ Νείλου ποταμοῦ. Στό κοινόβιο τῆς Ἑρμουπόλεως, ὀνομαζόμενο Σμαούν, ὁ Ὀνούφριος ἐδιδάχθηκε τά τοῦ μοναχικοῦ βίου. Ἐκεῖ ἄκουσε γιά τήν ἥσυχη καί ἐρημική ζωή δύο μεγάλων μορφῶν τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν ἀσκητικό καί ἐρημικό βίο τοῦ Προφήτου Ἠλιού τοῦ Θεσβίτου, ὁ ὁποῖος ἦταν «ἐνδεδυμένος μηλωτήν (=δέρμα προβάτου) καί ζώνην δερμάτινην περιζωσμένος τήν ὀσφύν αὐτοῦ» καί τό μιμητή αὐτοῦ Ἰωάννη τόν Πρόδρομο καί προετοιμαστή τῆς παρουσίας Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος, ὅπως καί ὁ Ἠλιού, φέροντας ἀσκητικό ἔνδυμα καί ἀκολουθώντας τόν ἐρημικό βίο ἐκήρυξε στό λαό τό βάπτισμα τῆς μετανοίας.

Μετά τά ὅσα ἄκουσε στό κοινόβιο τῆς Ἑρμουπόλεως, ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος ἐνθουσιάσθηκε γιά τόν ἐρημικό βίο καί τόν ἀναχωρητισμό καί ἔφυγε γιά τήν ἔρημο.
Ὅταν ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος ἔφυγε στήν ἔρημο, ὕστερα ἀπό μία ἑβδομάδα ὁδοιπορία, πού εἶχε πολλή πείνα καί κόπο, εἶδε ξαφνικά ἕνα σπήλαιο, ἀπ’ ὅπου βγῆκε ἕνας γέροντας μοναχός καί τόν ὑποδέχθηκε, φωνάζοντάς τον μέ τό ὄνομά του. Ὁ ἀσκητής ἐκεῖνος διηγήθηκε στόν Ὅσιο Ὀνούφριο τό βίο του καί τίς δυσκολίες τῆς ἐρήμου.
Ὅταν πιά ἐπέρασαν τριάντα ἡμέρες, μέ προσευχές καί θεῖες διηγήσεις, δίχως νά νιώσουν πείνα ἢ δίψα, ὁ ἀσκητής εἶπε στόν Ὅσιο νά πάρουν τόν δρόμο «ἐπί τήν ἐνδοτέραν ἔρημον». Μάλιστα, ἔτρεχε ὁ ἴδιος, παρά τήν προχωρημένη ἡλικία του. Ὕστερα ἀπό τέσσερις ἡμέρες εὑρῆκαν ἕνα μικρό σπήλαιο, ὅπου εἶπαν νά καθήσουν, γιά νά ξεκουρασθοῦν. Ἐκείνη τή στιγμή, ἕνας φοίνικας ἐφύτρωσε καί ἐψήλωσε καί τούς ἔδωσε μεγάλη χαρά. Τότε ὁ γέροντας εἶπε στόν Ὀνούφριο ὅτι ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ εὐδόκησε, ὥστε σέ αὐτό τό σπήλαιο νά δώσει τούς ἀσκητικούς του ἀγῶνες.
Ἐδῶ ἐνέκρωσε «τά ἐπί τῆς γῆς μέλη» καί ὑπέμεινε «τόν παγετόν τῆς νυκτός καί τῆς ἡμέρας τόν καύσωνα». Ἔτσι ἐπέτυχε τήν οὐράνια ζωή, βλέποντας, ὅπως τονίζει ὁ ὑμνογράφος αὐτοῦ, «τό ἀμήχανον κάλλος τοῦ Κτίστου» του. Ἔφθασε τό πράγματι «ἐφετόν» διά τῆς ἀπαρνήσεως κάθε κοσμικῆς συγχύσεως καί κατόρθωσε τήν ποθούμενη «ὑπερκόσμιον ἀκρότητα». Ἔζησε στήν ἔρημο περίπου ἑβδομήντα ἔτη καί εἶχε ὡς τροφή τήν ἐγκράτεια καί ὡς πλοῦτο τήν πτωχεία καί τήν ἀκτημοσύνη. Ἔφθασε δέ σέ τέτοιο βαθμό ἀσκήσεως στούς πειρασμούς, ὤστε τήν ἡδυπάθεια, τή σκληραγωγία καί τούς πόνους τῆς ἐγκράτειας νά τούς ἀντιμετωπίζει μέ καρτερία καί χαρά ἀνεκλάλητη.
Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἐνίσχυσε τόν Ὅσιο στόν πνευματικό καί ἀσκητικό του ἀγώνα. Τοῦ ἔδωσε καρτερία καί ὑπομονή. Τοῦ ἔστελνε μυστικά ψωμί καί νερό κάθε ἡμέρα, καί ὁ φοίνικας, πού εἶχε βλαστήσει μπροστά στό σπήλαιο, τοῦ ἔδιδε γλυκύ καρπό. Ἄγγελος Κυρίου δέ τοῦ μετέδιδε τά Ἄχραντα Μυστήρια.
Ἐμελέτησε στήν ἔρημο τό Νόμο τοῦ Χριστοῦ, τόν ὁποῖο εἶχε πάντοτε στήν καρδιά του. Εὑρισκόμενος στήν ἄβατη ἔρημο μόνος, ἐπιποθοῦσε μόνο τόν Χριστό καί ἐντρυφοῦσε στό ἅγιο καί φωτεινό κάλλος Του. Ἐγέμισε τόν ἑαυτό του μέ τό φῶς τῆς ἀληθινῆς καί θείας γνώσεως καί ἔτσι ἔφθασε στό σημεῖο τῆς ἀπαθείας.
Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος ἐπεδίωκε πάντοτε νά εἶναι εὐάρεστος στόν Θεό καί ἐπιποθοῦσε συνεχῶς νά συνομιλεῖ μέ τόν Δημιουργό του διά τῆς ἀδιαλείπτου προσευχῆς. Ὁ Ὅσιος εἶχε ὡς ἔνδυμα, κατά τήν προτροπή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, τόν Ἰησοῦ Χριστό, ἔνδυμα τό ὁποῖο οὐδέποτε προσέβαλε μέ πνεῦμα ἀργίας, περιέργειας, φιλαρχίας καί ἀργολογίας.
Ἐπιβραβεύοντας ὁ Κύριος τῆς δόξας τήν ἀμέριστη πρός Αὐτόν ἀγάπη καί ἀφοσίωση, ἀλλά καί τούς ὑπέρ Αὐτοῦ πνευματικούς καί σωματικούς ἀγῶνες τοῦ Ὁσίου Ὀνουφρίου, ὁδήγησε πρός αὐτόν, πρός τῆς εἰρηνικῆς κοιμήσεώς του, τόν Παφνούτιο, ἄνδρα ἐνάρετο καί φίλο τῆς ἡσυχίας καί τῆς ἀδιάλειπτης προσευχῆς, προκειμένου νά δεῖ τήν πνευματική καταξίωση τοῦ Ὁσίου καί νά μεριμνήσει καί ἐπιληφθεῖ τά τῆς ταφῆς τοῦ ἁγιασμένου αὐτοῦ σκήνους.
Πρό τῆς τελευτῆς του καί μέ τήν παρουσία τοῦ Παφνουτίου ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος εἶπε τήν ἀκόλουθη προσευχή: «Ὕψιστε Θεέ καί ἀόρατε, οὗ ἡ δύναμις ἀνεξιχνίαστος καί ἡ δόξα ἀκατανόητος καί ἀνέκφραστος, καί τό ἔλεος ἄπειρον καί ἀμέτρητον, ὑμνῶ, εὐλογῶ, προσκυνῶ καί δοξάζω Σε, Ὃν ἐπόθησα ἐκ νεότητός μου καί Σοί ἠκολούθησα. Ἐπάκουσόν μου, πρός Σέ γάρ ἐκέκραξα, ὅτι ἐπεῖδες τήν ταπείνωσίν μου, ἔσωσας ἐκ τῶν ἀναγκῶν τήν ψυχήν μου, οὐ συνέκλεισάς με εἰς χεῖρας ἐχθρῶν, ἀλλ’ ἔστησας ἐν εὐρυχώρῳ τούς πόδας μου. Δέομαί Σου, Κύριέ μου· τῇ Σῇ δεξιᾷ σκέπασόν με, ἵνα μή ταραχθῇ ἡ ψυχή μου ἀπό τούς δαίμονας, ὅταν ἐξέρχεται ἐκ τοῦ σώματος, ἀλλά παράλαβε αὐτήν δι’ ἁγίων Ἀγγέλων Σου καί κατάτακον αὐτήν ἔνθα ἐπισκοπεῖ τό φῶς τοῦ προσώπου Σου, ὅτι εὐλογητός εἶ καί δεδοξασμένος εἰς τούς αἰῶνας. Μνήσθητι Πανοικτίρμον καί Πολυέλεε τοῦ πιστοῦ λαοῦ Σου. Καί ὅστις εὑρεθῆ εἰς κίνδυνον θαλάσσης ἢ εἰς θυμόν δικαστοῦ ἢ εἰς ἄλλην τινά στενοχωρίαν, καί Σέ ἐπικαλεσθῇ λέγων· Παντοδύναμε Κύριε, διά πρεσβειῶν τοῦ δούλου σου Ὀνουφρίου ἐλέησόν με, παρακαλῶ τήν βασιλείαν Σου, καθώς μοῦ ἔταξες ἐπάκουσον τῆς δεήσεως αὐτοῦ. Κύριε εἰς χεῖρας Σου παρατίθημι τό πνεῦμά μου».
Ὁ βιογράφος του Παφνούτιος, ἀναφέρει ὅτι δύο λιοντάρια ἄνοιξαν τόν τάφο τοῦ Ὁσίου στόν ὁποῖο ἐνταφιάσθηκε τό ἱερό σκήνωμά του.
Ἡ ἱερά μονή τοῦ Ὁσίου Ὀνουφρίου στήν Ἱερουσαλήμ εὑρίσκεται κοντά στήν πηγή τοῦ Ἰώβ καί δεξιά τῆς ἑνώσεως τῆς κοιλάδος Ἰωσαφάτ καί τῆς φάραγγος Ἐννώμ. Ἡ μονή εἶναι κτισμένη στόν ἀγρό τοῦ Αἵματος ἢ Κεραμέως ἢ Ἀκελδαμᾶ καί ἀγοράσθηκε διά τῶν 30 ἀργυρίων, δι’ ὅσων δηλαδή ἐτιμήθηκε ἡ τιμή τοῦ Τετιμημένου Κυρίου. Ἡ σημερινή μονή τοῦ Ἁγίου Ὀνουφρίου οίκοδομήθηκε ἐπί τοῦ σπηλαίου, στό ὁποῖο κατέφυγαν οἱ Ἀπόστολοι μετά τή σύλληψη τοῦ Ἰησοῦ.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τῶν Ἀγγέλων τόν βίον ἐν σαρκί μιμησάμενοι, ὤφθητε ἐρήμου πολῖται, καί χαρίτων κειμήλια, Ὀνούφριε Αἰγύπτου καλλονή, καί Πέτρε τῶν ἐν Ἄθῳ ὁ φωστήρ· διά τοῦτο τούς ἀγῶνας ὑμῶν ἀεί, τιμῶμεν ἀναμέλποντες· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι δι’ ὑμῶν, πᾶσιν ἰάματα.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.

Ὡς τῆς ἐρήμου πολιστάς οὐρανοβάμονας
Καί δωρεῶν τῶν ὑπέρ φύσιν καταγώγια,
Τόν Ὀνούφριον ὑμνήσωμεν σύν τῷ Πέτρῳ·
Ὁ μέν ὤφθη ἐν Αἰγύπτῳ φοῖνιξ εὔκαρπος,
Ὁ δέ ἔλαμψεν ἐν Ἄθῳ ὡς ἰσάγγελος·
Τούτοις λέγοντες, θεοφόρητοι χαίρετε.

Μεγαλυνάριον.

Χαίροις τῆς Αἰγύπτου θεῖο πυρσός, Ὀνούφριε Πάτερ, νομοστάθμη ἡσυχαστῶν· χαίροις τῶν ἐν Ἄθῳ, ἀκρότης μάκαρ Πέτρε, Τριάδος τῆς Ἁγίας, ἐνδιαιτήματα.

ΠΗΓΗ:Καθεδρικός Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Φανερωμένης Χολαργού <adamnet@otenet.gr>

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ "ΠΑΤΜΙΟ":  Αὔριο γιορτάζει τό Ἐκκλησάκι κάτω ἀπό τό Μοναστάρι, πίσω ἀπό τό ἀρχοντικό "Βάλβη". Ἀνήκει στήν Ἱερά Μονή καί κτήτορας, σύμφωνα μέ τήν ἐπιγραφή πού ὑπάρχει στό ὑπέρθυρο τῆς εἰσόδου, εἶναι ὁ "Παρθένιος Ἱερομόναχος Παγκώστας", Ἱδρυτής τῆς Γυναικείας Μονῆς Ζωοδόχου Πηγῆς καί Ἱερομάρτυρας (ἀναμένεται ἡ Ἁγιοκατάταξη Του....).

Εμμανουήλ Ξάνθος!!!

Ο Εμμανουήλ Ξάνθος και η Φιλική Εταιρεία

Νέα στοιχεία για τη ζωή και τη δράση του Πάτμιου Φιλικού

Ομιλητής

Ζέφυρος Α. Καυκαλίδης

(Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών)

Η ομιλία θα δοθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ξενοδοχείου 

ΣΚΑΛΑ

την Κυριακή 17 Ιουνίου 2018 και ώρα 20:00

Με την υποστήριξη του Ξενοδοχείου ΣΚΑΛΑ

και υπό την αιγίδα της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου

Χορηγός επικοινωνίας

www.patmostimes.gr