Πολύτεκνη μητέρα μπήκε στο Πανεπιστήμιο Ρόδου μέσω Εσπερινού Γυμνασίου

Πολύτεκνη μητέρα μπήκε στο Πανεπιστήμιο Ρόδου μέσω Εσπερινού Γυμνασίου: Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου από την Κομοτηνή συνδύασε οικογένεια, εργασία και προετοιμασία για τις Πανελλαδικές εξετάσεις

Σοφία Καλογήρου: «Η υπόθεση δεν κλείνει, τώρα ανοίγει»

Σοφία Καλογήρου: «Η υπόθεση δεν κλείνει, τώρα ανοίγει»: Ανάρτηση από την Εισαγγελέα και μητέρα του Βασίλη Καλογήρου, που είχε εξαφανιστεί από τη Λάρισα στις 30 Δεκεμβρίου 2024, και είχε εντοπιστεί νεκρός στον Τύρναβο, περίπου 50 ημέρες αργότερα

Ἡ ρέγγα!!!

Κυριακή τῆς Τυρινῆς ....

            Ἀπόψε ἠνοστάλγησα τά παλιά. Μέ παρασύρει ἡ μνήμη πολλά χρόνια πίσω·  πόσα; καμιά ἑβδομηνταριά καί ... βάλε. ... Κυριακή τῆς Τυρινῆς λοιπόν τοῦ 1951, 52; Ὅπως ἠσυνηθιζότανε ἠμαζευτήκαμε νωρίς, νωρίς ὅλοι μας·  ὁ πάπους ὁ Μανουήλης, ἡ γλυκειά ἡ Γληόρα, οἱ θεῖοι καί οἱ θεῖες μας καί φυσικά οἱ γονεῖς μας, οἱ τρεῖς ἀδελφές μου καί ὁ γάτης μας, ὁ γάτης  τοῦ Πατέρα μας ὁ Φίκος.. πού στά κρυφά ἤτρωε καί καμιά .... κλωτσά ἀπό τή Μάνα.  Ἠμαζευτήκαμε νωρίς, γιατί ἠπεριμέναμε τίς μουσκάρες, πού ἠκάνανε τίς ἐπισκέψεις τους νυκτερινές ὧρες κιʾ ἐμεῖς ἠφοβουμαστόνε γιατί τά πειράγματά τους καί τά ἀστεῖα τους, ἦταν πολλές φορές ... βάρβαρα.. Νωρίς τό βραδυνό μας, λοιπονί, γιά νά μή μᾶς φᾶνε καί τά φαγιά μας. Τό μαερειό μας γεμάτο. Στρωμμένο τό τραπέζι μέ τό ὁλοκάθαρο φρεσκοπλυμένο (μπουγάδα στό κοφίνη μέ θολόστακτο) τραπεζομάντηλο καί σερβιρισμένη ἡ μοναδική μακαρονάδα μέ μπόλικο ντόπιο τυρί, κατευθεία ἀπό τή μάντρα τοῦ Γιαγκάκι. Δέν ἔλειπαν ἡ φρέσκια μηζύθρα, τά ἁρμυρά, ἡ ὁλόχρυση καί παχειά, παχειά ρέγγα καί βέβαια τά βραστά αὐγά. Γιά τούς μεγάλους ἦταν ἀπαραίτητο καί τό γνήσιο κεχριμπαρένιο κρασάκι πού τό φτιάχνε ὀ πατέρας μου. Νά μήν ξεχάσω καί τό ὁλόγλυκο σταρένιο ψωμί πού τό ζυμώνανε καί τό φουρνίζανε ἡ γλυκειά μου μέ τή μάνα μου καί τή θεία μου στό φοῦρνο μας, μέσα στό μαερειό μας (ἄλλη ἱεροτελεστία...).

            Ἡ μάνα μου μᾶς παρότρυνε συνέχεια: «Μωρέ, φᾶτε, μήν ἀφήσετε τίποτα, γιατί ἀπό αὔριο, Καθαρή Δευτέρα, ἀρχίζει ἡ μεγάλη νηστεία τῆς Σαρακοστῆς, καί δέν τρῶμε ἁρτίσημα. Εἶναι ἁμαρτία νά πετάξουμε τά φαγιά..».  Τότε, ὅπως μᾶς ἔκανε κάθε χρόνο,  μᾶς μπούκωσε στό στόμα, ἕνα βραστό αὐγό, κιʾ αὐτό ἀπό τίς ὄρνιθες πού ἠτρέφαμε στήν αὐλή μας. Τό αὐγό αὐτό εἶχε τόν συμβολισμό του. Μέ τό ἄσπρο αὐγό ἡποκριώναμε, μέ τό κόκκινο αὐγό ἠκαταλύαμε τή Νηστεία καί ὑποδεχόμασταν τό Πάσχα.  Μάλιστα, ἡ φοβέρα ἦταν ὅτι, ὅ,ποιος φάει αὐγό, ἤ ἄλλο μή νηστίσιμο φαΐ, «θάρθει  ἡ κουρούνα νά τοῦ βγάλει τό μάτι. Ἠφάαμε τοῦ σκασμοῦ! Ἠπριστήκαμε!  Δέν ἠπήαινε πιά, τίτοτα κάτω. Ἠποφάαμε καί ἠπήαμε νά σηκωθοῦμε γιά νά πέσουμε  νά κοιμηθοῦμε.. «Ποῦ πᾶτε; τό κεφάλι τῆς ρέγγας κανείς δέν τό θέλει; εἶναι ἁμαρτία νά τό πετάξουμε·  κάποιος πρέπει νά τό φάει». Κανένας δέν ἤπλωσε τό χέρι του νά τό πάρει (ποῦ ἄλλες φορές). Παρά τίς διαμαρτυρίες της, κανείς μας δέν ἤθελε νά τό ξεκοκκαλίσει. Ἀφοῦ ἠφήανε οἱ καλεσμένοι ἠπέσαμε γιά ὕπνο στόν τεράστιο κρέββαθο πού ἦταν κατασκευασμένος άπό σανίδες στηριγμένης πάνω σέ δυό στρίποδα. Τό στρῶμα φτιαγμένο ἀπό σακκούλια τοῦ ρυζιοῦ, γεμάτα μέ ἕνα εἰδικό χόρτο, τό στρωσόχορτο, πού φύτρωνε στό Τραουνήσι. Στόν ἴδιο χῶρο ἦταν καί τό κρεββάτι τῶν  γονιῶν μας. Ὅλα σέ ἕνα χῶρο· κρεββάτια, ἕνα τραπέζι πού διαβάζαμε μέ τή λάμπα πετρελαίου, ἕνας σουφρᾶς πού ἠτρώαμε καθισμένοι στά σκαμνάκια, λίγες καρέκλες, μιά κασέλα, ἡ παραστιά, ὁ φοῦρνος, ἡ πιατόγουρνα, ἡ πιατοθήκη, τό καφάσι, δηλαδή τό ψυγεῖο τῆς ἐποχῆς ἐκείνης (ἀλλοῦ τό λέγανε Φανάρι) κρεμασμένο ἀπό ἕνα σκάλεθρο, κατασκευασμένο ἀπό διάτρητη (γιά νά πέρνουν ἀέρα τά φαγιά)  μέ σχήματα καί μέ ὡραῖες ζωγραφιές λαμαρίνα, ἕνα ντουλάπι πού ἔκρυβε ἡ Μάνα τά γλυκά γιά τούς πουσαφίριδες (σταφύλι, νεράτζι κ.λ.π. πού πολλές φορές κλέβαμε καί ἀπό μιά κουταλιά), ἡ λαΐνα μέ τό νερό ἀπό τόν Κοσκινᾶ, ἡ γαζέρα, τά λακανίδια, τά τσουκάλια ἀπό τό διπλανό μας καμίνι τοῦ Γιακουμή καί τοῦ Φίλιππα  Κωνσταντᾶ καί ἕνα σωρό ἄλλα χρειώδη τρυπωμένα κυρίως κάτω ἀπό τό κρέβαθο. Φυσικά δέν ἔλλειπε καί τό πιό ἀπαραίτητο, τό ἀγγειό!

            Λοιπονί, ἠφάαμε καί ἠπέσαμε ξεροί γιά ὕπνο. Μέσα στό βαθύ μας τό ὕπνο, κοντά στά μεσάνυχτα, ἠκούσαμε θόρυβο. Ἠτρομάξαμε. Ἠθαρούσαμε πώς ἦταν μουσκάρες. Ἠνεσηκωθήκαμε καί τότε εἴδαμε μιά σκιά κοντά στό καφάσι. «Μή φοβᾶστε, σωπᾶτε, κοιμηθεῖτε· ἐγὠ εἶμαι». Ξύπνησε καί ὁ πατέρας: «Τί ἔπαθες;» «Νά μωρέ Γιαννιό, ἁμαρτία δέν εἶναι νά πετάξουμε τό κεφάλι; αὔριο ξημερώνει Καθαρή Δευτέρα, δέν θά μποροῦμε νά τό φᾶμε. Καί μιά πού μετάπνησα, εἶπα νά τό φάω, νά μήν πάει χαμένο».

Αἰωνία σου ἡ μνήμη Μάνα! Ἤσουν αὐστηρή, ἀλλά γεμάτη ἀπό θυσιαστική ἀγάπη!  

Τήν εὐχή σου νἄχουμε.

Καλή Σαρακοστή! Καί προσοχή ἡ κουρούνα .... παραμονεύει!!

΄΄ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ΄΄

ΟΠΟΥ ΓΗΣ - στις ορθόδοξες γειτονιές του πλανήτη: Νά μήν τό μάθει κανείς!

ΟΠΟΥ ΓΗΣ - στις ορθόδοξες γειτονιές του πλανήτη: Νά μήν τό μάθει κανείς!: Μία συγκινητική αληθινή ιστορία από τον μακαριστό Αρχιμ. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο. Τα λόγια μας, απλά περιττά... Αὐτή τή στιγμή μοῦ ἔρχ...

442η ΕΚΠΟΜΠΗ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΩΠΟ

Αρχονταρίκι - "Για κάθε άγαμη γυναίκα που εγκυμονεί"

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΠΑΡΤΗΣ

Η Γυναίκα!

  Η πορεία και η αξία της γυναίκας 

μέσα στην Βίβλο

Αρχιμ. Ιάκωβος Κανάκης, Πρωτοσύγκελλος Ι.Μ. Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως

 

Κάνοντας μια έρευνα για την θέση της γυναίκας στην αρχαία εποχή και σε αυτήν την Μέση Ανατολή εύκολα διαπιστώνει κανείς πως υπάρχει υποτίμησή της. Θα περίμενε κάποιος να είναι τα πράγματα διαφορετικά, τουλάχιστον στην περιοχή του Ισραήλ, αφού εκεί ήταν γνωστή η Βίβλος, η οποία περιείχε την υπέροχη περικοπή της Δημιουργίας των Πρωτοπλάστων και η οποία θεολογεί υπέροχα για την αξία της γυναίκας.

Στα πρώτα κεφάλαια της Γενέσεως, όπου περιγράφεται η δημιουργία του κόσμου και φυσικά του ανθρώπου, διαβάζουμε θαυμαστά γεγονότα, και γίνονται θαυμασιότερα, όπως τα ερμηνεύουν οι Πατέρες της Εκκλησίας. Αναφέρεται ότι ο Θεός έπλασε πρώτα τον Αδάμ, αλλά στην συνέχεια έπλασε την Εύα, από την πλευρά του, για να μην είναι μόνος του, όπως αναφέρει το Ιερό Κείμενο.

Είναι σημαντικό ότι για την δημιουργία της Εύας πήρε ο Θεός από τον την πλευρά του Αδάμ. Δεν πήρε όμως ούτε από το κεφάλι του, ούτε από τα πόδια του. Δεν ήθελε να είναι ούτε ανώτερη, αλλά ούτε και κατώτερη από τον άνδρα. Λαμβάνει λοιπόν από την «καρδιά» του Αδάμ, για να δειχθεί έτσι η ισοτιμία μεταξύ τους και για να είναι η γυναίκα γεμάτη συναισθήματα. Πράγματι, έτσι είναι στην πλειονότητα το γυναικείο φύλο. Η γυναίκα γίνεται μητέρα και ως εκ τούτου χρειάζεται ιδιαίτερα τα στοιχεία αυτά της καρδιάς που χαρακτηρίζουν την μητρότητα. Είναι ευαίσθητη, συναισθηματική, αλλά ταυτόχρονα και δυναμική και ανθεκτική.

Μια άλλη ιδέα αφορά στο γεγονός της πνοής που έδωσε ο Θεός στον πρώτο άνθρωπο καθώς τον έπλασε. Λέει το κείμενο ότι φύσηξε μέσα στο πήλινο αυτό κατασκεύασμα και ο άνθρωπος ζωντάνεψε. Όμως, με το ίδιο φύσημα, ή καλύτερα με το υπόλοιπο φύσημά του, έδωσε πνοή ζώσα και στην γυναίκα (Γεν.1,27). Και με αυτήν την λεπτή ερμηνευτική παρατήρηση φαίνεται η ίδια τιμή που έχουν και τα δύο πρόσωπα. Ίση αξία και τιμή.

Είναι χαρακτηριστικό ότι και ως προς την ανατομία των σωμάτων, φαίνεται ότι τα δύο πρόσωπα, ο άνδρας και η γυναίκα, έχουν ανάγκη την συμπλήρωση, την ένωση, η οποία μάλιστα παράγει νέα ζωή. Ο Αδάμ στο πρωτότυπο κείμενο ονομάζεται «ίς» και η Εύα «ιςςά». Και ετυμολογικά λοιπόν φαίνεται ότι η μια λέξη υπάρχει και εξαρτάται από την άλλη. Η γυναίκα σχετίζεται άμεσα με τον άνδρα, υπάρχει σχέση αλληλοσυμπλήρωσης και αλληλοσεβασμού. Θα λέγαμε ότι υπάρχει εξ αρχής μια έμφυτη ισοτιμία των δύο φύλων, ήδη από την Δημιουργία.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι η γυναίκα είναι, όπως φαίνεται από το Κείμενο, από το ίδιο «υλικό» με τον άνδρα. Αυτό διαφοροποιεί τα πράγματα σε σχέση με τους ανθρώπους και τα ζώα. Μόλις ο Αδάμ είδε την γυναίκα που του παρουσίασε ο Θεός τραγουδάει το πρώτο ερωτικό άσμα : «Αυτή είμαι εγώ, αυτή είναι κόκκαλο από τα κόκκαλά μου και σάρκα από την σάρκα μου». Μία έκφραση πού ήταν σε κοινή χρήση για αιώνες στον Ιουδαϊκό κόσμο. Εδώ βλέπουμε καθαρά και την αγαπητική σχέση που δημιουργείται μεταξύ των δύο προσώπων, η οποία είχε και έχει μια καθαρή καρδιακή και αγνή έλξη. Μέχρι εδώ τα πράγματα μυρίζουν και θυμίζουν τον Παράδεισο.

Όμως η σχέση αυτή, που είχε θεία προέλευση, δεν παρέμεινε τόσο υψηλή και θαυμάσια. Η αμαρτία που μπήκε ως «φάλτσο» στην ζωή των ανθρώπων «δηλητηρίασε» την σχέση αυτή και έτσι ξεκίνησε η πορεία της φθοράς και του θανάτου. Η γυναίκα την στιγμή που έμεινε μόνη της με τον πειρασμό, μακριά από τον σύζυγό της, δέχθηκε τον λογισμό και γκρέμισε την σχέση της τόσο με τον Θεό, όσο και με τον σύζυγό της. Απιστεί λοιπόν και αμφιβάλλει ως προς τον Θεό, και στην συνέχεια περιζώματα καλύπτουν τα σώματά του ανδρογύνου. Γεγονός αυτό που δείχνει ότι και με τον σύζυγό της υπάρχει πλέον απόσταση, εμπόδιο και χάσμα. Από την υψηλή κορυφή βρίσκεται μέσω της αλαζονείας της στο τελευταίο σκαλοπάτι, γίνεται γη από την οποία κάθε άνθρωπος προέρχεται. Με την εμπιστοσύνη μόνο στο θέλημά της θα χάσει την ισοτιμία που είχε λάβει ως δωρεά. Θα υποταχθεί στον σύζυγό της (Γεν.3,16). Αυτή η κατιούσα πορεία θα αναχαιτισθεί, αιώνες αργότερα, από την Νέα Εύα, που δεν είναι άλλη από την Παναγία, η οποία θα ξαναδώσει με την Γέννηση του Χριστού, στο ανθρώπινο γένος και ειδικά στην γυναίκα το πρότερό της κάλλος και την πνευματική της αρχοντιά.

Πλέον, μετά την Πτώση, η γυναίκα θα δίνει μέν νέα ζωή μέσα από τα σπλάγχνα της, αλλά θα είναι ζωή «εν λύπαις». Ωστόσο, και πάλι όμως, η γέννηση ενός ανθρώπου, κάθε ανθρώπου, θα είναι μια πραγματικότητα για να αναχαιτιστεί η φθορά και ο θάνατος. Η γέννηση από την κάθε γυναίκα μια νέας ζωής αποτελεί όντως ένα πλήγμα εναντίον του κράτους του θανάτου. Η γυναίκα Εύα ήξερε αυτό που υποσχέθηκε ο Θεός στου πρώτους ανθρώπους στο «Πρωτοευαγγέλιο» (Γεν.3,15). Πρόκειται για το συντριπτικό χτύπημα στην «κεφαλή του φιδιού», το οποίο ήταν μια νίκη κατά του θανάτου, η οποία πραγματοποιήθηκε με την Ανάσταση του Χριστού. Το «σπέρμα» της γυναίκας, όπως αναφέρεται στο Βιβλικό κείμενο, θα επιτελούσε αυτό το μοναδικό και ανεπανάληπτο έργο, που αφορά σε κάθε άνθρωπο και σε κάθε εποχή, την δυνατότητα δηλαδή και όταν πεθαίνεις να μην πεθαίνεις.

Αν θέλαμε να δώσουμε την πορεία της γυναίκας μέσα από την Βίβλο, Παλαιά και Καινή Διαθήκη θα λέγαμε ότι δημιουργείται ισότιμη με τον άνδρα, στην συνέχεια μετά την Πτώση, γκρεμίζεται πραγματικά και στην συνέχεια προσπαθεί να ορθοποδήσει. Στο Πρόσωπο της Παναγίας που αποτελεί όντως την Νέα Διαθήκη βρίσκει την τέλεια μορφή της και φθάνει το υψηλότερο σημείο τιμής και σεβασμού.

Στα Ποιητικά Κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης υμνείται το γυναικείο φύλο και ο έρωτας μεταξύ των ανθρώπων. Το Άσμα των Ασμάτων είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα που διαγράφεται αυτός ο ύμνος. Μπορούμε να πούμε ότι όλη η Βίβλος είναι ύμνος προετοιμασίας και δοξολογίας για την έλευση του Χριστού δια της Θεοτόκου μέσα στον κόσμο.

ΠΗΓΗ: https://www.pemptousia.gr/2024/03/i-poria-ke-i-axia-tis-ginekas-mesa-stin-vivlo/

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: «Τo να είσαι μάνα είναι μια ατελείωτη θυσία και συ...

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: «Τo να είσαι μάνα είναι μια ατελείωτη θυσία και συ...:   «Τo να είσαι μάνα είναι μια ατελείωτη θυσία και συνάμα η σπουδαιότερη αρετή», λέει η Κίκα Ουζουνίδου στο κείμενό της και δεν μπορούμε παρ...

Ρόη Παντελίδου: Θέσπιση γάμου από πρόσωπα ίδιου φύλου είναι αντισυνταγμα...

Εκκλησία και η θέσπιση γάμου μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου

 Μητροπολίτης Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικόλαος Χατζηνικολάου

23 Ιανουαρίου 2024

Ομιλία στην Έκτακτη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος,

23 Ιανουαρίου 2024.

Θέλω πολύ να Σας ευχαριστήσω, Μακαριώτατε, για την τιμή και την εμπιστοσύνη να παρουσιάσω ενώπιον των Σεβασμιω­τάτων Μη­τρο­πολιτών αδελφών, που συγκροτούν το ιερό σώμα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, μάλιστα μέσα στην ιδιαιτέρως φορτισμένη ατμόσφαιρα των ημε­ρων, κάποιες σκέψεις γύρω από το πολυσυ­ζη­τημένο θέμα της προαγγελ­θείσης ψήφισης του νόμου, που για πρώτη φορά θεσπίζει γάμο μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου στη χώρα μας. Να έχω την ευχή Σας.

Θεωρώ πως δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια να πω πράγματα που μέχρι σήμερα δεν ακούσθηκαν. Το υπ’ αριθ,. 6315/286/18.12.2023 Εγκύκλιο Σημείωμα της Ιεράς Συνόδου «Περί των θέσεων της Εκκλη­σίας της Ελλάδος διά τον γάμον και την υιοθεσίαν υπό ομοφύλων ζευγα­ριών», η Ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης, τοποθετήσεις πλειάδος αδελφών αρχιε­ρέων είτε μέσω Εγκυκλίων, δη­λω­σεων και δημοσιεύσεων είτε και μέσω συνεντεύξεων, όπως και παρεμβάσεις εγκρίτων νομικών, πιστεύω πως έχουν εξαντλήσει το θέμα. Είναι γνωστή σε όλους η θέση της Εκκλησίας.

Παρά ταύτα θα προσπαθήσω να κάνω μία σύνοψη των παρα­πάνω, μία εκτίμηση της όλης καταστάσεως και του σχετικού προβλη­ματισμού από βιοηθικής, επιστημονικής, κοινωνικο-ψυχολογικής και πολιτικής πλευράς, χωρίς να επαναλάβω γνωστές σε όλους μας θεο­λογικές αναλύσεις, αφή­νοντας δε για τη συζήτηση τις προτάσεις για την αντιμετώπιση της όλης καταστάσεως από πλευράς της Εκκλησίας μας.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Οι συζητήσεις περί του φύλου όλο και περισσότερο εμφανίζονται στην καθημε­ρινό­τητα, με έναν πρωτοφανή στην ιστορία του ανθρώ­που τρόπο. Όροι καινοφανείς, όπως επιλογή φύλου, επαναπροσδιο­ρισμός, προσανα­το­λι­σμος, ρευστό­τητα και ταυτότητα του φύλου, αλλά και συναφή, όπως έμφυλες ταυτό­τητες, δια­φυλικότητα, διεμφυλικό­τητα, ομο­φοβικό­τητα, με ανάλογα παρά­γωγά τους, παρουσιάζονται στα δημο­σιεύματα, στις συζητή­σεις, στις πολι­τικές αντιπαραθέσεις, και όχι μόνον σε θεωρητικό επίπεδο αλλά και σε πρακτικό. Όλη αυτή η θεματολογία δεν αφορά κάποια μεμο­νωμένα άτομα η ελάχιστες οικογένειες ούτε βρίσκεται στο περιθώριο της κοινω­νικής ζωής, αλλά εγείρει δικαιώματα, προξενεί κοινω­νικές διεκδι­κη­σεις και πολι­τικές αντιπαραθέσεις, έχει γεννήσει κινήματα με οπαδούς και αντιπά­λους, επηρεά­ζει βαθειά τις ανθρώ­πινες σχέσεις και τη νομική σκέψη, διαμορ­φώνει νέες ηθικές αντι­λήψεις σε παγκόσμια κλίμακα, αλλάζει την κοινω­νία και επηρεάζει καίρια τη σχέση του κόσμου με την Εκκλησία.

Έτσι, τα τελευταία μόλις χρόνια,  στις μεγάλες πόλεις του κόσμου, οργανώνονται πορείες και εκδηλώσεις, που ονομάζονται και «παρελάσεις υπερηφανείας», οι οποίες με πρόφαση τη διεκδίκηση ανα­γνω­ρισης και δικαι­ωμάτων, που ήδη έχουν πετύχει σε μεγάλο βαθμό, στην ουσία προβάλλουν προκλητικά αντιλήψεις, μάλιστα με στήριξη επιφανών εκπροσώπων του πολι­τικού κόσμου, πρωθυπουργών, προ­έδρων κρατών, ακαδημαικών προσω­πικοτήτων, χρηματοδοτούμενες από μεγά­λους οργανισμούς όλου του φάσμα­τος. Η υπόθεση έχει ξεφύ­γει από το επίπεδο του διαλόγου και έχει λάβει πλέον τη μορφή επίμο­νης και επιθετικής προσηλυτίζουσας ιδεολογίας, συχνά με σαφές αντι­θρησκευτικό και αθειστικό χρώμα, η οποία όμως συμπα­ρα­σύρει σε ανεκτικές η και υποστηρικτικές αυτών των κινημάτων απόψεις ηγέτες του χριστιανικού κόσμου, εσχάτως δε προκαλεί σοβαρό προβλημα­τισμό και μεταξύ των Ορθο­δόξων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι όλο και συχνότερα πρόσωπα που αυτο­προσδιορίζονται ως μέλη της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ (LGBT ) καταλαμβά­νουν θέσεις υψηλής ευθύνης στον δημόσιο βίο, όπως βουλευτές, γερου­σιαστές, υπουρ­γοί, πρωθυπουργοί, πρόεδροι κρατών κ.λπ., πολλοί δε εξ αυτών με ιδιαί­τερα ακτιβιστική διάθεση. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Διακομματική των LGBT στο Ευρωκοινοβούλιο αριθμεί 157 ευρωβου­λευτές από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ και σχεδόν απ’ όλες τις πολιτικές ομάδες.

Τα παιδιά, από την προσχολική ακόμη ηλικία, μέσα από ταινίες, κινού­μενα σχέδια, σχολικά εγχειρίδια, εκτίθενται σε εντυπώσεις που δικαιολο­γούν το φαινόμενο, προβάλλοντάς το είτε ως κάτι φυσικό η ως «σεβασμό και  ανε­κτι­κότητα στη διαφορετικότητα» η ως «δικαιωμα­τι­σμο», στην ουσία προ­κα­λώντας σύγχυση και εθισμό, με ανυπολό­γιστες ενδε­χομένως συνέπειες.

Επιπλέον, ο γάμος μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου και η τεκνο­θεσία, όπως και η λεγόμενη «διόρθωση η επαναπροσδιορισμός» του φύλου η η ελεύ­θερη επιλογή σεξουαλικού προσανατολισμού, μάλιστα και από την ηλικία των 15 ετών και άνω, έχουν νομοθετηθεί σε πλείστες όσες χώρες, τη στιγμή που οι «θεραπείες μεταστροφής» ποινικοποιούνται αυστηρά.

Tο όλο θέμα έχει έντονα πολιτικοποιηθεί, καθώς οι μεν λεγό­μενες «χριστιανικές» χώρες της Ευρώπης, η Αυστραλία και ο Καναδάς, απορρί­πτοντας την πολιτισμική παράδοσή τους, σταδιακά προωθούν νόμους, πολι­τικές και αντιλήψεις στη βάση των ανθρώπινων δικαιω­μάτων, μάλιστα και με μία ηθική επικάλυψη συμπάθειας και κατα­νόησης των δήθεν ασθενεστέ­ρων, εις δε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής τα δύο μεγάλα κόμματα βρίσκονται σε διαρκή αντιπαράθεση επ’ αυτού.

Στον αντίποδα όλων αυτών, χώρες όπως η Ρωσία, η Ουγγαρία, οι μουσουλμανικές της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής ανθίστανται με σαφείς και σκληρές απαγορεύσεις των νέων πρακτικών, θεωρούμενες από τους αντιθέτους ως σκοταδιστικές που προωθούν τον ρατσισμό και το μίσος.

Το κίνημα των ΛΟΑΤΚΙ, έχει εξελιχθεί σε ιδεολόγημα με φανατικούς υποστηρικτές, έχει λάβει διαστάσεις μόδας και χύνεται πλέον ως ορμητικός χείμαρρος στη θάλασσα της κοινωνικής ζωής συμπαρασύροντας τα πάντα.

Η σύγχρονη προβληματική περί φύλου συνδυάζεται με ένα πανίσχυρο lobbying, μια προπαγανδιστική μηχανή μονόπλευρης προβολής απόψεων, που προσπαθούν να κλονίσουν τη σαφή διάκριση και σεξουαλική ταυτότητα των φύλων και να επιβάλουν μια ιδεολογία αυθαίρετης αλλαγής, επιλογής η και επαναπροσδιορισμού του φύλου, η οποία εκμεταλλεύεται την αδιαφορία της κοινωνίας, όπως παραστατικά περιγράφει με το παράδειγμα με το βατραχάκι και το θερμαινόμενο νερό του OlivierClerk στο άρθρο του «Ένα απέραντο φρενοκομείο» ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος, και βέβαια η αξιοποίηση των πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων. Το κίνημα των LGBT αποτελεί ίσως το ισχυρότερο στον κόσμο lobby.

Όλο αυτό εκφράζεται με τη μορφή παγκοσμίως διαδιδόμενης μόδας και την ορμή πολιτικής προπαγάνδας, προερχόμενης από αθέατα κέντρα με άγνωστους σκοπούς, συνοδεύεται δε αφ’ ενός μεν από κατευθυνόμενη ψευδοπληροφόρηση (παραποιημένες στατιστικές, αλλοιωμένα δεδομένα,επιστημονικές αξιολογήσεις, υπερτονισμός εξα鬬ρε-τικά ακραίων και σπανίων περιπτώσεων που εκθέτουν την παραδοσιακή οικογένεια και μεγέθυνση των δήθεν θετικών παραδειγμάτων από ομοφυλοφιλικές συμβιώσεις κ.ο.κ.), αφ’ ετέρου δε από αντίστοιχο bullying με ειρωνείες, απειλες, εκφοβισμούς, αδίστακτους αποκλεισμούς.

Κάθε αντίλογος χαρακτηρίζεται ομοφοβικός , κάθε αντίθετη επιχειρηματολογία ως συνωμοσιολογία. Έτσι, ενώ φαίνεται πως εδράζεται σε κοινωνική ευαισθησία έναντι κάποιων ατόμων που παρουσιάζουν όντως πρόβλημα και χρήζουν στήριξης η στην προστασία των δικαιωμάτων κάποιας ανάλογης μειονότητας, στην ουσία συρρικνώνει την ελευθερία του ανθρώπου και αποτελεί επίθεση κατά της ανθρώπινης φύσης με χειρότερες συνέπειες από την κλιματική αλλαγή, καθώς δεν αλλοιώνει το περιβάλλον του ανθρώπου, αλλά προσβάλλει την ίδια την οντολογία του.

Τέλος, το 1973, η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία πήρε την απόφαση να αφαιρέσει την ομοφυλοφιλία ως ψυχική διαταραχή. Αργότερα το 1992, δημοσίευσε την ακόλουθη δήλωση: Η ομοφυλοφιλία αυτή καθ’ εαυτήν δεν υπονομεύει την κρίση, τη σταθερότητα, την αξιοπιστία η τις γενικές κοινωνικές η επαγγελματικές ικανότητες .

Διαβάστε εδώ ολόκληρη την εισήγηση.

ΠΗΓΗ: https://www.pemptousia.gr/2024/01/ekklisia-ke-i-thespisi-gamou-metaxi-atomon-tou-idiou-filou/

Τα .... παιδιά μας....

10 τρόποι να καλλιεργήσουμε στα παιδιά μας σωστές ηθικές αρχές και αξίες

15 Δεκεμβρίου 2023

Στη σημερινή κοινωνία που προάγει αξίες, πρότυπα και αρχές, ενδεχομένως, διαφορετικές από αυτές με τις οποίες έχουμε γαλουχηθεί και που, πιθανόν, να μην συμφωνούν με τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε, σας προτείνουμε μερικές ιδέες που μπορεί να σας φανούν χρήσιμες.

1. Ας θυμηθούμε τα προσωπικά μας βιώματα και εμπειρίες και ας τα εξιστορήσουμε στα παιδιά μας. Τα παιδιά τρελαίνονται να ακούνε ιστορίες από την δική μας παιδική ηλικία. Με αυτόν τον τρόπο θα έχουμε μία μοναδική ευκαιρία να τους διδάξουμε τις αξίες που θέλουμε…

2. Ας μείνουμε πιστοί στη προσωπικές μας αξίες και ας προσπαθήσουμε να ζήσουμε ακολουθώντας τες. Τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από την μίμηση ειδικά σε μικρές ηλικίες. Είναι πολύ καλοί στο να μας παρατηρούν, να αφομοιώνουν και ν’ αξιολογούν αυτά που πράττουμε.

3. Ας τους μιλήσουμε ανοιχτά για τα δικά μας πιστεύω και κυρίως για την αξία της οικογένειας. Είναι σημαντικό, στη σημερινή εποχή τα παιδιά να γνωρίζουν ότι δεν είναι μόνα τους και πως η πίστη στην οικογένεια, βοηθάει να είμαστε όλοι μαζί ενωμένοι.

4. Ας κάνουμε στα παιδιά μας ερωτήσεις που θα πυροδοτήσουν έναν υγιή διάλογο περί αξιών και στάσης ζωής. Φυσικά αυτή η διαδικασία δεν είναι απλή ειδικά στις μεγαλύτερες ηλικίες. Καλό είναι λοιπόν να διατυπώνουμε ερωτήσεις του τύπου «τι πιστεύεις για τον καβγά που έγινε σήμερα στο σχολείο;» και όχι κατηγορηματικές δηλώσεις του τύπου «Κακώς ο Νίκος ξεκίνησε αυτόν τον καβγά».

5. Ας επιλέξουμε με σοφία τον τρόπο και τον χρόνο για μία ουσιαστική συζήτηση. Η επιλογή του χρόνου είναι ιδιαίτερα σημαντική. Για παράδειγμα, αν τους μιλήσουμε τη στιγμή που υπάρχει ένταση, τ’ αποτελέσματα δεν θα είναι τα επιθυμητά. Ενώ, αν ακούσουμε πρώτα με προσοχή αυτό που έχουν να μας πουν, οι πιθανότητες να προσέξουν και αυτά με τη σειρά τους τα λεγόμενά μας είναι πολύ περισσότερες.

6. Διαβάστε τους παραμύθια όταν είναι μικρότερα. Τα παραμύθια έχουν συνήθως θεραπευτικό χαρακτήρα αφού καλλιεργούν τη φαντασία τους και οδηγούν συχνά σε διάλογο. Τα παιδιά διδάσκονται μέσα από τα παραμύθια σημαντικές αξίες, ειδικά όταν το θέμα που διαπραγματεύονται τους ενδιαφέρει.

7. Κατευθύνετε τα παιδιά σας σε δραστηριότητες κινητικές και καλλιτεχνικές. Περιορίστε όσο μπορείτε την τηλεόραση και το DVD, Η επαφή με την φύση, η βιωματική γνώση και η απελευθέρωση των συναισθημάτων τους, τους βοηθάνε να ιεραρχήσουν σωστά τις αξίες της ζωής

8. Μάθετε στα παιδιά σας να βοηθούν άλλους ανθρώπους και να αντλούν χαρά μέσα από αυτό. Δώστε τους να καταλάβουν ότι όλοι οι άνθρωποι, αν και διαφορετικοί, μοιραζόμαστε τα ίδια συναισθήματα.

9. Μοιραστείτε τα πιστεύω σας με συγγενείς και φίλους. Να θυμάστε πάντα ότι τα παιδιά ακούνε και αντιλαμβάνονται τα πάντα. Με αυτόν τον τρόπο θα λάβουν διττό μήνυμα: αφενός μεν ότι αυτά που λέτε τα εννοείτε και αφετέρου ότι δεν τα διατυπώνετε μόνο όταν τα παιδιά σας έχουν κάνει κάτι λάθος.

10. Να τοποθετείτε ψηλά τον πήχη όσον αφορά στα ηθικά ζητήματα. Να ξέρετε ότι τα παιδιά προσπαθούν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις που έχετε γι’ αυτά κι έτσι χωρίς να το καταλάβουν υιοθετούν τις δικές σας αξίες και αρχές.

faneromenihol.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://www.pemptousia.gr/

π. Βασίλειος Τσιμούρης - π. Γεώργιος Σχοινάς: «Οικογένεια και λατρεία»

Η Μαρία....

 [ Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2023 7:06 ΜΜ ] ⁨Τσιωγκας Γρηγοριος, Φιλολογος⁩: ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ ΑΡΗ ΣΕΡΒΕΤΑΛΗ!

 

«Τα παιδικά μου χρόνια χωρίς ιδιαίτερα βιώματα από εκκλησιαστική ζωή. Στη διάρκεια των σπουδών μου, ένταξη στο χώρο της δογματικής αριστεράς, η οποία – τουλάχιστον τότε – περιλάμβανε στο ¨πακέτο¨ και τη μαχητική αθεΐα. Με κλονισμένη την πίστη, γνωρίζω έναν ομοϊδεάτη συνάδελφο και παντρεύομαι….

Γεννιέται η κόρη μας με σπάνιο-σοβαρότατο καρδιολογικό πρόβλημα. Μεγάλος πόνος, που δίνει & τη χαριστική βολή στα τελευταία ψίχουλα της πίστης μου. Πώς να χωρέσει το μυαλό μου ότι αυτό το πανέμορφο λεπτεπίλεπτο πλάσμα έχει μόνο μερικούς μήνες ζωής;

Στο κόμμα μου λένε: Τα βλέπεις; Πού είναι ο Θεός; Φυσικά το παιδί μας δεν το βαφτίσαμε & ήμασταν περήφανοι με τον πατέρα του ότι σταθήκαμε συνεπείς στις αρχές μας. Του δώσαμε το όνομα Μαρία, όταν το δηλώσαμε στο ληξιαρχείο.

Παρά τις προβλέψεις η Μαρία δε «φεύγει» στους πρώτους μήνες. Μεγαλώνει με το πρόβλημα της καρδούλας της, με μαρτυρικές κρίσεις άπνοιας, με επιπλοκές. Συμβαίνει όμως κάτι το θαυμαστό. Παρόλο που ζούσε σε μαχητικά αθεϊστικό περιβάλλον, είχε μια ανεξήγητη πίστη στο Θεό, μια ηρεμία, μια καρτερικότητα.

Αντί να τη στηρίζουμε εμείς, μας στήριζε εκείνη!

Οκτώ ετών η Μαρία & σε μια απέλπιδα προσπάθεια θεραπείας την πάμε στην Αμερική. Εκεί απλώς επιβεβαιώνεται ότι η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη. Γυρίζουμε πίσω χωρίς καμιά πλέον ελπίδα. Όμως το ταξίδι δεν πήγε τελείως χαμένο, γιατί εκεί γνωρίσαμε μια ομάδα Ελλήνων μεταπτυχιακών φοιτητών, που ήταν συνειδητοί χριστιανοί. Ήταν εθελοντές στον νοσοκομείο.

Μας συμπαραστάθηκαν & το κυριότερο, ανάπτυξαν μια πολύ δυνατή φιλία με τη Μαρία μας. Εγώ κι ο άντρας μου τους βλέπαμε με συμπάθεια & κατανόηση.

Δεν μας φαινόταν «φυσιολογικό», άνθρωποι με τέτοια μόρφωση να θρησκεύουν. Γυρίζοντας στην Ελλάδα η Μαρία συνεχίζει να προσεύχεται & να χαίρεται, όταν η γιαγιά της την πηγαίνει στην Εκκλησία.

Πάει στο γυμνάσιο, Άριστη μαθήτρια. Γλυκύτατο πλάσμα.

Εγώ, μ΄ ένα μόνιμο μαχαίρι στην καρδιά! Κάποια μέρα στο σχολείο, σε μια ελεύθερη συζήτηση στο μάθημα των θρησκευτικών, μπροστά σε όλα τα παιδιά, λέει στο θεολόγο:

-Κύριε, δεν είμαι βαφτισμένη, & θέλω τόσο πολύ να βαπτιστώ! Μπορείτε να με βοηθήσετε;

Άφωνος ο καθηγητής.

Τα παιδιά την πειράζουν:

Καλά εσένα σου δώσανε το όνομα όπως στα σκυλάκια!

Όχι τους είπε.

Οι γονείς μου με σεβάστηκαν & μου είπαν να επιλέξω εγώ πότε θα βαπτιστώ.

Και τώρα το θέλω πάρα πολύ!

Ο θεολόγος με καλεί στο σχολείο & δειλά με ρωτάει, αν έχω αντίρρηση για τη βάφτιση.

Σκίζεται η καρδιά μου στα δύο. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήμουν η αιτία να είναι πικραμένο το κοριτσάκι μου, που ποτέ δεν μου είχε ζητήσει τίποτε.

Και τώρα – μέσω του καθηγητή της - μου ζητούσε μόνο να βαφτιστεί!

Πώς μπορούσα να είμαι τόσο εγωίστρια & εγκλωβισμένη σε ιδεολογίες;

Γυρνάω σπίτι, την αγκαλιάζω κλαίγοντας & της υπόσχομαι ότι θα βαπτιστεί όσο πιο γρήγορα γίνεται. Παρακάμπτοντας θαυματουργικά τη λυσσαλέα αντίρρηση του πατέρα της, βαφτίζεται, σ΄ ένα μυστήριο που συγκλόνισε τους λίγους παριστάμενους. Έφτιαξε μόνη της τη λιτή λαμπάδα της,

απάγγειλε το «Πιστεύω», συμμετείχε…

Δύο χρόνια μετά η Μαρία είναι στα 14 & η υγεία της επιδεινώνεται ραγδαία.

Λόγω πνευμονικής υπέρτασης παθαίνει κρίσεις με συνεχείς αιμοπτύσεις.

Ένας μαρτυρικός μήνας στο Ωνάσσειο με εξανεμισμένες όλες πια τις ελπίδες.

Το παιδί γαλήνιο, καρτερικό, προσευχόμενο.

Κι εγώ απογοητευμένη απ΄ όλες τις ιδεολογίες και τα πολιτικά σχήματα, απλώς είμαι δίπλα της, χωρίς να μπορώ να κατανοήσω, από πού αντλεί δύναμη.

Οι γιατροί σηκώνουν τα χέρια ψηλά.

Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. Την παίρνω σπίτι.

Το ήθελε και η ίδια.

 Οι αιμοπτύσεις συνεχίζονται.

Εγώ δίπλα της, μόνο να κλαίω μπορούσα, όταν κοιμόταν.

Σε μια έντονη αιμόπτυση μου λέει:

-Μανούλα, όταν γίνεται κάτι πολύ κακό, ο Θεός δίνει κάτι πολύ μεγάλο. Κι εγώ τώρα περνάω κάτι πολύ κακό, αλλά ο Θεός μου ετοιμάζει κάτι πολύ μεγάλο!

Δεν καταλάβαινα τι μου έλεγε! Η ώρα 11 το βράδυ, 12 Νοεμβρίου 1995.

Μια νέα αιμόπτυση την εξάντλησε.

Δύσπνοια και δυσφορία. Η Μαρία μου σταυροκοπιόταν.

Εγώ παρακαλούσα (δεν ξέρω ποιόν) να μην βασανίζεται άλλο.

Στις δύο τα ξημερώματα παθαίνει εγκεφαλικό. Γέρνει το κεφαλάκι της και αλλοιώνονται τα χαρακτηριστικά της. Βλέποντάς την να έχει χάσει κάθε επαφή με το περιβάλλον, ουρλιάζω: - «Δεν υπάρχει Θεός; Πού είναι ο Θεός;»

Και τότε ανοίγει τα μάτια της, μου ρίχνει ένα κουρασμένο, γαλήνιο βλέμμα και ψιθυρίζει: - Μαμά υπάρχει Θεός!

Και ξανακλείνει τα μάτια της για πάντα, στην αγκαλιά μου.

Στην αγκαλιά του Θεού, ξεκούραστη πια, βαφτισμένη!

Δεν θα περιγράψω την πορεία μου μετά.

Η Μαρία μου έγινε η πνευματική μου μητέρα, ο άγγελος που μεταμόρφωσε την οικογένειά μου, η μεσίτριά μου στον Ουρανό.

Αυτή με βοήθησε να αναστηθώ από τον πνευματικό μου θάνατο. Από τότε η ζωή μου, μόνο με θαύμα μπορεί να παρομοιαστεί.

Οι δωρεές του Θεού τόσο πλούσιες, που δεν τις αντέχω….»

 

Ξανθίππη και

 Άρης Σερβετάλης

 

https://invite.viber.com/?g2=AQBYsdRyqESR502gHijTV3QRpuhYGFUQJTPYvsdb6acXXaQ2R%2BK3zyHxpbTuC5f1