Το σύνδρομο Άσπεργκερ

H ζωή με το σύνδρομο Άσπεργκερ

Στο ντοκιμαντέρ «The boy inside» η βραβευμένη Καναδή δημιουργός Μαριάν Κάπλαν στρέφει την κάμερα στην οικογένειά της.  Μια συγκινητική, προσωπική ιστορία για τον 12χρονο γιο της, Άνταμ, ο οποίος πάσχει από το σύνδρομο Άσπεργκερ. 
.
Καθώς μπαίνει στην εφηβεία, ο Άνταμ πασχίζει να βρει τη θέση του ανάμεσα στους συμμαθητές του, αλλά και τις ισορροπίες στην οικογένεια, μέσα την ταραγμένη σχέση με τη μητέρα του, τον πατέρα και την μεγαλύτερη αδερφή του.  
Ένα σπάνιο σε βάθος πορτρέτο για το σύνδρομο Άσπεργκερ, εκ των έσω, ιδωμένο τόσο από την πλευρά του πάσχοντος, όσο και της οικογένειάς του. 

Στην μελέτη  Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών που ακολουθεί παρουσιάζονται τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου και η σχέση του με το στρες  από  την προσχολική ζωή ως την ενηλικίωση.

Από την επιστημονική ομάδα του Γεώργιου Χρούσου,

Καθηγητή Παιδιατρικής – Ενδοκρινολογίας και Διευθυντής Α’ Παιδιατρικής Κλινικής, Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

 

“ Το Σύνδρομο  Άσπεργκερ  εντάσσεται στη γενική κατηγορία των Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών . Χαρακτηρίζεται από  ελλείμματα στην αμοιβαία επικοινωνία και στις κοινωνικές σχέσεις, καθώς και την παρουσία  στερεοτυπικών συμπεριφορών και περιορισμένων ενδιαφερόντων ή δραστηριοτήτων.

Η διάγνωση του  απαιτεί απουσία κλινικά σημαντικής καθυστέρησης στη γλωσσική και γνωστική ανάπτυξη. Επίσης, η ανάπτυξη δεξιοτήτων αυτοεξυπηρέτησης και οι προσαρμοστικές συμπεριφορές (με εξαίρεση την κοινωνική συναλλαγή) δεν υφίστανται, συνολικά, καθυστέρηση.

Ωστόσο, παρατηρούνται ελλείψεις σε άλλες εκφάνσεις της λειτουργικότητας των ατόμων, σε τομείς όπως: αισθητηριακή ευαισθησία, μη ευέλικτη σκέψη, έλλειψη φαντασίας, σωματική αδεξιότητα, “περίεργες” ενασχολήσεις, εμμονές, καθυστέρηση και προβλήματα ύπνου.

ΣΑ και στρες

Ο συνδυασμός προβλημάτων άγχους και οι μειωμένες ικανότητες διαχείρισης του στρες  είναι τα συχνότερα  συμπτώματα στα άτομα με ΣΑ. Τα παιδιά και οι έφηβοι με ΣΑ βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης συμπτωμάτων άγχους ή κατάθλιψης και μειωμένης κοινωνικής προσαρμογής, απ΄ότι οι τυπικά αναπτυσσόμενοι συνομήλικοί τους.

Άλλες έρευνες υποστηρίζουν ότι τα ... 
άτομα με ΣΑ είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν φοβίες, εμμονές, καταναγκασμούς, κινητικούς και φωνητικούς ιδιοτροπισμούς (τικς), κοινωνική φοβία, άγχος αποχωρισμού  σε σχέση με ομάδες ελέγχου – μαθητές κανονικής ή ειδικής φοίτησης.

Κατά τη διάρκεια της ζωής τους, τα άτομα με ΣΑ έχουν να αντιμετωπίσουν πολλούς στρεσογόνους παράγοντες σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής – οικογένεια, σχέσεις, σχολείο, κοινότητα, εργασία.

Παιδική ηλικία

Τα παιδιά με ΣΑ δεν τυγχάνουν διάγνωσης μέχρι την ηλικία των 6 ή 7 ετών, όταν, δηλαδή, ξεκινούν το δημοτικό σχολείο. Ωστόσο, δυσκολίες που μπορούν να τους επιφορτίσουν με στρες εντοπίζονται ήδη από την προσχολική ηλικία.

Το άγνωστο και η απουσία σταθερότητας αποτελούν καταστάσεις που μπορεί να τα  αναστατώσουν . Αν δεν είναι προετοιμασμένα για κάποιες μη προβλεπόμενες γι’ αυτά καταστάσεις (πχ μετακόμιση, αλλαγή στις καθημερινές ρουτίνες – ύπνος, φαγητό, η μετάβαση στο νηπιαγωγείο), η ανάγκη για τάξη και ρουτίνα είναι αναγκαία. Επίσης, προβλήματα συμπεριφοράς μπορεί να εμφανιστούν ως συνέπεια του στρες και του πανικού που νιώθουν τα παιδιά αυτά  από  ανεξήγητα γεγονότα.

Το συμβολικό παιχνίδι απουσιάζει στα παιδιά με ΣΑ. Αντικαθίσταται από στερεοτυπικές – επαναλαμβανόμενες και περιχαρακωμένες δραστηριότητας, που τα βοηθούν να αισθάνονται ασφαλή και τους παρέχουν μερικό έλεγχο επί των “προκλητικών” καταστάσεων του περιβάλλοντος. Αλλαγές στην τελετουργική ενασχόλησή τους μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα στρες και εκρήξεις θυμού. Η υπερευαισθησία των παιδιών με ΣΑ σε ερεθίσματα, όπως ο θόρυβος ή το φως, μπορεί να αποτελέσει επίσης πηγή στρες. Τέλος, τα παιδιά με ΣΑ είναι συχνά αδέξια, με άκαμπτο βηματισμό. Αυτό μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στην φυσική άσκηση, καθώς και δυσκολίες στην ικανότητα γραφής και ζωγραφικής, λόγω της ιδιαίτερης λαβής του μολυβιού. Συνεπώς, τα παιδιά νιώθουν “αποκλεισμένα” και βιώνουν στρες όταν ένα παιχνίδι περιλαμβάνει κίνηση.

Η φοίτηση στο σχολείο αποτελεί πρόκληση. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα συχνά δεν ανταπεξέρχεται στις ανάγκες των μαθητών με ΣΑ. Δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση για τα ποια εκπαιδευτική προσέγγιση είναι κατάλληλη για αυτά τα παιδιά. Ακόμα και αν είναι νοητικά ικανά να παρακολουθήσουν το σχολείο, έρχονται αντιμέτωπα με καταστάσεις που τους προκαλούν στρες.

Όσον αφορά τις ακαδημαϊκές δυσκολίες, αν έχουν μέσο ή πάνω του μέσου όρου δείκτη νοημοσύνης, συχνά παρουσιάζουν φτωχή ικανότητα συγκέντρωσης. Οι μαθητές με ΣΑ, συνήθως, δυσκολεύονται να συμβαδίσουν με την τάξη και η προσοχή τους διασπάται εύκολα. Ο όγκος των ασκήσεων φαντάζει τεράστιος και ο χρόνος ολοκλήρωσής τους είναι ανεπαρκής. Τα παραπάνω δημιουργούν αποδιοργάνωση και  στρες.

Εφηβεία

Η επίδραση του ΣΑ  είναι ισχυρότερη στην εφηβεία και στην αρχή της ενηλικίωσης. Πρόκειται για μια μεταβατική περίοδο που περιλαμβάνει αποφοίτηση από το σχολείο, φοίτηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, εύρεση εργασίας, ανάπτυξη νέου κοινωνικού δικτύου στενών σχέσεων, συμβολή στο νοικοκυριό και συμμετοχή στην κοινότητα. Οι έφηβοι με ΣΑ προσλαμβάνουν τον εαυτό τους διαφορετικά, αναφέροντας χαμηλότερα επίπεδα αυτοεκτίμησης και φτωχότερα ψυχοκοινωνικά αποτελέσματα απ ότι οι συνομήλικοί τους.

Η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο / ΑΤΕΙ και η φοίτηση σε αυτά, αποτελεί στρεσογόνο κατάσταση και στο γενικό πληθυσμό. Οι σπουδαστές έρχονται αντιμέτωποι με νέες καταστάσεις , όπως, η διαχείριση χρόνου, η απόκτηση νέων φίλων, οι αυξημένες ακαδημαϊκές υποχρεώσεις και η αυτονομία από το οικείο οικογενειακό περιβάλλον. Για τα άτομα με ΣΑ, τα οποία δυσκολεύονται να προσαρμοστούν σε νέες καταστάσεις, τα παραπάνω μπορεί αν έχουν σημαντικό αντίκτυπο.

Έρευνες δείχνουν ότι ο αποχωρισμός από φίλους και οικογένεια τους προκαλεί αυξημένο στρες. Με άλλα λόγια, αν και αυτή η περίοδος αυτονομίας  αποτελεί πρό(σ)κληση για τους τυπικούς σπουδαστές, αντίθετα φαντάζει “ξένη” και “απειλητική” για αυτούς με ΣΑ.

Οι σπουδαστές με ΣΑ δεν επιδιώκουν αυθόρμητα να μοιραστούν διασκεδάσεις, ενδιαφέροντα ή επιτεύγματα με τους άλλους αντίθετα, συχνά, προβαίνουν σε μια ασταμάτητη “διάλεξη” σε τομείς περιορισμένους – εξειδικευμένους και χωρίς κοινό ενδιαφέρον. Επίσης, κατά τις συναλλαγές, δυσκολεύονται να εκφράσουν αυθόρμητα τις ιδέες τους και μερικές φορές αρνούνται να μάθουν κάτι έξω από το πεδίο ενδιαφερόντων τους.

Όσον αφορά την εύρεση εργασίας, μόνο το 5- 44% των νέων με ΣΑ απασχολούνται με έμμισθη εργασία. Παρότι κάποιοι ενήλικες με ΣΑ έχουν υψηλά επίπεδα νοητικής λειτουργικότητας. Επίσης, τείνουν να είναι αξιόπιστοι, ακριβείς, τελειομανείς, αναγνωρίζουν εύκολα τα λάθη, έχουν εξαιρετικές τεχνικές δεξιότητες και καλές γνώσεις. Ωστόσο, καθοριστικό έλλειμμα των ατόμων αυτών είναι η ανικανότητα να αλληλεπιδράσουν αμοιβαία με άλλους.

Άσπεργκερ και το στρες της οικογένειας.

Έρευνες δείχνουν ότι οι γονείς των παιδιών με ποικίλες ιατρικές ή ψυχολογικές διαγνώσεις τείνουν να αναφέρουν υψηλότερα επίπεδα στρες συγκριτικά με γονείς παιδιών χωρίς γνωμάτευση. Επιπλέον, οι μητέρες τείνουν να αναφέρουν υψηλότερα επίπεδα στρες από ότι οι πατέρες. Συνήθως, τα παιδιά λαμβάνουν τη διάγνωση ΣΑ μετά το το τέταρτο έτος. Αυτή η εκτεταμένη περίοδος μη γνωμάτευσης, επιτρέπει στους γονείς τους να κατηγορούν τον εαυτό τους και να αμφισβητούν τη γονεϊκή τους επάρκεια, αναπτύσσοντας αγχώσεις διαταραχές και κατάθλιψη.

Επιπλέον, η πρόκληση της ανατροφής ενός παιδιού με αναπτυξιακή διαταραχή, τύπου Άσπεργκερ, αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης συμπτωμάτων στρες και κατάθλιψης στους γονείς. Τέλος, έχει βρεθεί ότι η ανατροφή παιδιού με ΣΑ, συνδέεται με αρνητικές γονεϊκές τεχνικές, όπως τιμωρίες και σκληρή διαπαιδαγώγηση, καθώς και με αυξημένο έλεγχο και επίβλεψη.

Αν και οι γονείς των παιδιών με ΣΑ βρίσκονται σε ομάδα υψηλού κινδύνου για την ανάπτυξη συμπτωμάτων στρες, άγχους και κατάθλιψης, ωστόσο δεν βιώνουν όλοι αρνητικά αυτή την εμπειρία. Κάποιοι αναφέρονται στη θετική πλευρά του αν έχεις ένα παιδί με ΣΑ, συμπεριλαμβανομένου του εντονότερου δεσμού της οικογένειας, της αποδοχής και της ανοχής στην διαφορετικότητα.

 ΠΗΓΗ:http://hamomilaki.blogspot.gr/2013/07/h-adolescence-life-with-asperger.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+hamomilaki+(To+hamomilaki)

Ο ΄Αγγελος μας...

Ο άγγελος σου είναι κοντά σου και σε προσέχει

Μια υπέροχη ιστορία 

Κάποτε ένα μικρό κορίτσι καθόταν μόνο του στο πάρκο. Όλοι το προσπερνούσαν και κανείς δεν σταματούσε να δει γιατί έμοιαζε να είναι τόσο θλιμμένο. Ντυμένο με ένα φθαρμένο ροζ φορεματάκι, ξυπόλυτο και βρώμικο,το κορίτσι απλά καθόταν εκεί και παρακολουθούσε τους ανθρώπους που περνούσαν. Ποτέ δεν δοκίμασε να τους μιλήσει. Ποτέ δεν πρόφερε μία λέξη. Πολλοί άνθρωποι πέρασαν μπροστά της αλλά κανένας δεν σταμάτησε.
 
Την επόμενη μέρα η περιέργειά μου με οδήγησε πίσω στο πάρκο. Ήθελα να δω αν το μικρό κορίτσι θα ήταν ακόμα εκεί. Και ναι, 
ήταν εκεί, στην ίδια ακριβώς θέση όπου ήταν και την προηγούμενη μέρα και με το ίδιο λυπημένο βλέμμα. Σήμερα όμως θα έκανα το βήμα, θα πλησίαζα το μικρό κορίτσι. Εξάλλου ένα πάρκο γεμάτο κόσμο δεν είναι το κατάλληλο μέρος για να παίζει ένα μικρό παιδί ολομόναχο.
Καθώς πλησίαζα μπορούσα να δω την πλάτη του κοριτσιού.
Είχε ένα περίεργο σχήμα. Σκέφτηκα ότι αυτός ήταν ίσως ο λόγος, που οι άνθρωποι την προσπερνούσαν χωρίς να κάνουν καμία προσπάθεια να της μιλήσουν.
Οι παραμορφώσεις δεν είναι καλοδεχούμενες στην κοινωνία μας, και αυτό οδηγεί στον αποκλεισμό αυτών που είναι διαφορετικοί.

Καθώς πλησίασα, το μικρό κορίτσι χαμήλωσε ελαφρά τα μάτια για να αποφύγει το εξεταστικό βλέμμα μου. Μπορούσα τώρα να διακρίνω πιο καθαρά το σχήμα της πλάτης της. Είχε κάτι περίεργο,που έμοιαζε σαν μια παράξενη καμπούρα. Της χαμογέλασα για να της δείξω ότι όλα ήταν εντάξει. Ήμουν εκεί για να την βοηθήσω, για να μιλήσουμε.

Έκατσα κάτω δίπλα της και την χαιρέτησα με ένα «γεια». Το μικρό κορίτσι έδειξε να ξαφνιάζεται και αφού με κοίταξε έντονα στα μάτια για λίγο απάντησε «γεια».
Της χαμογέλασα και μου χαμογέλασε κι αυτή ντροπαλά .
Αρχίσαμε να μιλάμε και συνεχίσαμε μέχρι που σουρούπωσε και το πάρκο άδειασε από κόσμο. Την ρώτησα γιατί ήταν τόσο θλιμμένη.
Το μικρό κορίτσι με κοίταξε με το λυπημένο μουτράκι του και απάντησε «γιατί είμαι διαφορετική». «Αυτό είναι αλήθεια» είπα εγώ χαμογελώντας. «Το ξέρω» είπε το μικρό κορίτσι και φάνηκε να μελαγχολεί περισσότερο.
«Μικρή μου» της είπα, «μου θυμίζεις έναν γλυκό και αθώο άγγελο». Με κοίταξε και χαμογέλασε, μετά σηκώθηκε αργά και είπε «αλήθεια το λες;»
«Ναι, είσαι σαν ένας μικρός φύλακας άγγελος που στάλθηκε να φυλάει τους ανθρώπους που περνούν». 
Έκανε με το κεφάλι της ένα καταφατικό νεύμα και χαμογέλασε πάλι .
Καθώς έκανε αυτό, άνοιξε την πλάτη του ροζ της φορέματος και από μέσα βγήκαν και απλώθηκαν δύο λευκά φτερά, «ναι» είπε, «αυτό είμαι, είμαι ο δικός σου φύλακας άγγελος». Έμεινα άφωνη, σίγουρη πως όλα αυτά ήταν παιγνίδια της φαντασίας μου. Τότε το κορίτσι είπε: 
«Για μια φορά σκέφτηκες κάποιον άλλον εκτός από τον εαυτό σου. Η αποστολή μου εδώ ολοκληρώθηκε».
Σηκώθηκα τότε όρθια και είπα « Περίμενε, γιατί κανείς δεν σταμάτησε να βοηθήσει έναν άγγελο;»
Με κοίταξε, χαμογέλασε και είπε «Είσαι η μόνη που μπορούσε να με δει» και μετά εξαφανίστηκε.
Και μ' αυτό η ζωή μου άλλαξε ριζικά.

Έτσι, όταν νομίζεις ότι δεν έχεις κανένα, να θυμάσαι
ότι ο άγγελος σου είναι κοντά σου και σε προσέχει.

Πηγήhttp://hamomilaki.blogspot.gr/

Μοναχισμός

Η ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΟΥ ΣΤΟΧΑΣΤΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ ΗΣΥΧΙΑΣ

Ο σοφός Σοφοκλής είπε ότι: « η μοναχικότητα είναι το καταφύγιο του στοχαστή, του μεγαλοφυή ο αχώριστος σύντροφος».
Όλοι οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας μας αποτραβιόντουσαν πολλές ώρες της ημέρας για να προσευχηθούν, για να στοχαστούν επάνω στις μεγάλες αλήθειες της πίστεώς μας, για να μετανοήσουν και να κλάψουν, για να αναπαυθούν με Θεία παρηγορία επι-κοινωνώντας με τον ίδιο τον Θεό γευόμενοι την εν Χριστώ ησυχία. Μία ησυχία που δεν ομοιάζει με την σιωπή του κόσμου αλλά είναι το υπερκόσμιο βίωμα της παρουσίας του Θεού…

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος μας λέγει: «Ησυχία του σώματος σημαίνει επιστήμη και ευτρεπισμένη κατάστασις των ηθών και των αισθήσεων. Ησυχία της ψυχής σημαίνει επιστήμη των λογισμών και «ασύλητος έννοια». Φίλος και βοηθός της ησυχίας είναι ένας ανδρείος και αυστηρός λογισμός που ίσταται άγρυπνος στην θύρα της καρδίας και φονεύει ή αποδιώκει τους πονηρούς λογισμούς πού πλησιάζουν. Όποιος ζη την ησυχαστική ζωή «εν αισθήσει καρδίας», αντιλαμβάνεται αυτό που είπα.

Όποιος όμως είναι ακόμη νήπιος και αρχάριος, ούτε το εγεύθηκε ούτε το εγνώρισε. Ο γνωστικός ησυχαστής δεν έχει ανάγκη από λόγους διδασκαλικούς, διότι αυτούς τους αντιλαμβάνεται από τα έργα και τα γεγονότα.Ησυχαστής είναι αυτός που αγωνίζεται να περιορίση το ασώματον μέσα σε σωματικό οίκο – πράγμα παραδοξότατο!Κελλί του ησυχαστού σημαίνει περιορισμός του σώματος. Και κρύπτει μέσα του τον οίκο της θείας γνώσεως. Όποιος νοσεί ψυχικά από κάποιο πάθος και επιχειρεί την ζωή της ησυχίας, ομοιάζει με αυτόν που πήδησε στο πέλαγος από το πλοίο και κρατώντας ένα σανίδι νομίζει ότι θα φθάση χωρίς κίνδυνο στην ξηρά».

Ο μοναχός αλλά και ο προσευχόμενος χριστιανός θέλοντας να ζει μέσα στην ησυχία του Θεού όπως λέγει πάλι ο όσιος πατήρ «…χωρίς να τους μισή (τους συνανθρώπους του), τους αποφεύγη όλους τόσο, όσο ένας αμελής μοναχός τρέχει κοντά τους με προθυμία. Και τούτο, διότι δεν θέλει να διακοπή η γεύσις της γλυκύτητος του Θεού».

Και γι’ αυτό πολλές φορές πολλοί μοναχοί αλλά και χριστιανοί παρεξηγούνται σαν ακοινώνητοι επειδή -μη θέλοντας να χάσουν αυτό το Θείο δώρο της ησυχίας- αποφεύγουν τις κοινωνικές εκδηλώσεις, τις ανούσιες χαιρετούρες, τα περιττά λόγια, τις εξόδους από το σπίτι τους, τις συναναστροφές με άλλους ανθρώπους.

Κανείς δεν θα μπορέσει να τους καταλάβει εάν και ο ίδιος δεν έχει γευτεί αυτό το βίωμα που ζουν αυτοί οι άνθρωποι, γι’ αυτό και ο κόσμος απορίπτει πολύ εύκολα τέτοιες συμπεριφορές χαρακτηρίζοντάς τες ανάρμοστες και τους ανθρώπους  αυτούς σαν αγενείς και άξεστους!

Και όμως ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέγει: «Μακάριος, όποιος ελπίζη να φθάση σ΄ αυτό το ύψος. Τρισμακάριος, όποιος πλησιάζει. Άγγελος, όποιος έφθασε».
Π.Π.

Μητροπολίτης Χαλεπίου Παύλος

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚ​Ο ΟΣΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΟΥ​Ν ΤΑ ΛΟΓΙΑ! (VIDEO)

  

Συγκινητικ​ό όσο δεν μπορούν να περιγράψου​ν τα λόγια!

Προσεύχοντ​αι στα Ελληνικά στο μαρτυρικό Χαλέπι, στη Συρία που δέχεται ιμπεριαλισ​τική επίθεση, Σύριοι Νεολαίοι προσεύχοντ​αι στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ για τον απαχθέντα μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλο!

ΠΗΓΗ:http://www.agioritikovima.gr/patriarcheia/25225-ugkinitiko-o

Φωτογραφική έκθεση

Μνήμες από το νησί της Αποκάλυψης

 στο φακό του Robert McCabe

 

Robert McCabe ήρθε στην Ελλάδα για πρώτη φορά το 1954 και από τότε συνέδεσε τη ζωή του με τη χώρα μας. Επισκέφθηκε την Πάτμο το 1967 και αμέσως ξεχώρισε το νησί από όλη την περιήγησή του, καθώς αντιλήφθηκε τη σπάνια ένωση μιας ζωντανής κοινότητας ανθρώπων με τη θρησκευτική και ιστορική τους παράδοση, το μοναδικό φυσικό και αρχιτεκτονικό κάλλος του τόπου.

Η φωτογραφική έκθεση στο νησί της Αποκάλυψης δεν αποτελεί μόνο το προϊόν της μεγάλης αγάπης του Robert McCabe για την Πάτμο. Θα αποτελέσει ταυτόχρονα την αφορμή να αναγεννηθούν πολύτιμες μνήμες της ζωής του νησιού.

Μέσα από περίπου 80 φωτογραφίες, αρχειακό οπτικοακουστικό υλικό από τη συλλογή του φωτογράφου, άρτια επιμελημένο εποπτικό υλικό, καθώς και έντυπο που θα εκδοθεί ειδικά για την έκθεση, οι επισκέπτες του νησιού, Έλληνες και ξένοι, θα μπορέσουν να δουν όχι μόνο την εικόνα μιας Πάτμου που χάθηκε σιγά-σιγά, αλλά και αγαπημένες όψεις της πατμιακής καθημερινότητας και παράδοσης που αντιστέκονται στο πέρασμα του χρόνου. Τοπία ξεχασμένα και άνθρωποι που ίσως να μην υπάρχουν πια, ζουν μέσα από τον σεβασμό με τον οποίο τους αντιμετώπισε ο διακριτικός φακός του Robert McCabe.

Το γεγονός θα πραγματοποιηθεί 24 Ιουλίου-25 Αυγούστου στο Παλιό Δημοτικό Σχολείο της Χώρας Πάτμου. Την επιμέλεια της έκθεσης ανέλαβε η Ελισάβετ Πλέσσα.

Πληροφορίες : Ξανθοπούλου & Συνεργάτες, 210 3622970, 210 3622096 ΠΗΓΗ:webmaster@ecclesia.gr

Πάτμος: "Μονοπάτια Μνήμης"

Παραμὐθι στην ... Πάτμο

Τρεις πεταλούδες των παραμυθιών αναζητούν καταφύγιο στη μυστηριακή Πάτμο

Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013 03:40 |  | 

Αφήγηση παραμυθιών για παιδιά από την ξεχωριστή αφηγήτρια και παραμυθού Σύλβια Βενιζελέα θα γίνει στο νησί του μυστηρίου, την Πάτμο. "Χρώματα στα Παραμύθια" έχει τίτλο η εκδήλωση, που θα πραγματοποιηθεί στον κομψό χώρο "ΚουΚουΜάΒλα", στη Σκάλα, την Κυριακή 21 Ιουλίου. 
Ένα χρυσό δέντρο παίρνει φωτιά, ένα πολύχρωμο πουλί ρίχνει σπόρους στην ξερή γη κι ένα αγόρι ακολουθεί το μονοπάτι στο δάσος, ακολουθεί το όνειρό του και όλα αλλάζουν... Η μαγική κουκκιά απλώνει τα κλαδιά της και χάνεται μέσα στο σύννεφα. Η μηλιά ρίχνει ένα μήλο, το μήλο αρχίζει να κατρακυλά. Τρεις πεταλούδες αναζητούν καταφύγιο. Ποιος θα τις βοηθήσει; Ταξίδι στο μαγικό κόσμο των παραμυθιών, σ’ έναν κόσμο γεμάτο χρώματα, σιωπές και μυστήριο.

* Αφήγηση: Σύλβια Βενιζελέα
Θα ακολουθήσει εργαστήρι: Τα παιδιά θα δώσουν χρώμα και σχήμα στις εικόνες των παραμυθιών και θα αφηγηθούν με δικά τους λόγια τις εικόνες που τα ίδια θα δημιουργήσουν. 
Κατασκευές με τη Δέσποινα Μελιανού 
Συμμετοχή παιδιού: 4 ευρώ 
Κυριακή 21 Ιουλίου 2013, 11:30 το πρωί 
"ΚουΚουΜάΒλα" coffee-bar 
Σκάλα - Πάτμος, τηλ. 2247031321

 

Ήρεμοι γονείς,...

..... ευτυχισμένα παιδιά 

«Βάλτε την ηρεμία στην ζωή σας»

 

Τα παιδιά σας φέρνουν εκτός εαυτού και τσακίζουν τα νεύρα σας με την συμπεριφορά τους; Είναι απολύτως φυσικό! 

Ωστόσο, το μεγάλωμα των παιδιών γίνεται πιο εύκολο αν χαλαρώσετε λίγο και δεν χάνετε με το παραμικρό την ψυχραιμία σας. 

Calm Parents Promote Happy Kids!

Οι ειδικοί συμβουλεύουν: «Βάλτε την ηρεμία στην ζωή σας.
Χαλαρώστε και μην είστε μονίμως αγχωμένοι με τα παιδιά». 
Εσείς, πάλι σίγουρα σκέφτεστε ότι «αυτό είναι εύκολο να το λες όταν είσαι έξω από τον χορό». Και τότε περνάει flashback στο μυαλό σας, τα ουρλιαχτά του στο σούπερ μάρκετ επειδή δεν του πήρατε τα πατατάκια ή το πιάτο με τα φασολάκια που έριξε στο πάτωμα επειδή δεν ήθελε να τα φάει…και πολλά άλλα. Και αμέσως μετά έρχονται οι αμφιβολίες για τις ικανότητες σας. Αισθάνεστε πιεσμένοι, προσπαθείτε να κάνετε ότι καλύτερο μπορείτε, για το παιδί, το σπίτι, τον/η σύντροφο, την εργασία σας και στο τέλος, νιώθετε ανικανοποίητοι από το αποτέλεσμα και φυσικά εξάντληση. Το μυστικό είναι η ηρεμία και η χαλάρωση. Αυτός που είναι ήρεμος, μπορεί να δεχτεί λάθη, τόσο τα δικά του όσο και των γύρω του. Γνωρίζει τις αντιφάσεις τις ζωής και ξέρει ότι τα παιδιά είναι ταυτόχρονα γλυκά, τρυφερά πλάσματα για ατελείωτα χάδια και παιχνίδια, αλλά είναι παράλληλα και μικρά, κουραστικά τερατάκια που μπορούν να σε βγάλουν εκτός ορίων με μία μόνο κίνηση, τόσο απλά!  Για να μην μπερδέψουμε τις έννοιες, ο ήρεμος γονιός, δεν είναι «στον κόσμο του», δεν κρατά τις αποστάσεις, ούτε είναι αδιάφορος, το αντίθετο, νιώθει υπεύθυνος για το παιδί του. 
Ηρεμία σημαίνει ότι έχω επίγνωση ότι δεν είμαι το κέντρο του κόσμου, ότι δεν μπορώ να είμαι τέλεια/ος σε όλα και ούτε πρέπει να είμαι. Είναι μια κατάσταση στην οποία μπορείτε να λειτουργείτε με βάση τις δικές σας ανάγκες και όχι με βάση τις πιεστικές απαιτήσεις και προσδοκίες των άλλων. Εμείς σας δίνουμε 6 καλούς λόγους που δείχνουν γιατί είναι προτιμότερο να είστε πιο ήρεμοι στην ζωή σας και ειδικά με τα παιδιά σας. 

1. Γιατί το παιδί έχει ανάγκη την εμπιστοσύνη σας 
Εσείς ως γονείς μπορείτε να εξασφαλίσετε στο παιδί σας ένα ζεστό, γεμάτο αγάπη σπιτικό και μια σωστή μόρφωση. Τα παιδιά μαθαίνουν επειδή η φύση τα έχει προικίσει με την ικανότητα να εξερευνούν το καινούργιο περιβάλλον και να εξασκούν αυτό που χρειάζονται την δεδομένη στιγμή για να εξελίξουν τις πνευματικές και σωματικές τους δεξιότητες. Σε αυτή την διαδικασία και πορεία εξερεύνησης και ανακάλυψης, το παιδί σας χρειάζεται εσάς τους γονείς ως «καθοδηγητές» του και όχι ως αυστηρούς, αγχωμένους εξεταστές. Το να είστε ήρεμοι, σημαίνει ότι έχετε εμπιστοσύνη στις δυνατότητες του παιδιού σας, κάτι που το έχει ιδιαίτερη ανάγκη στην φάση αυτή. Ο γονιός είναι το άτομο που θα κρατάει τα χέρια του παιδιού του ώστε αυτό να νιώσει ασφάλεια και στη συνέχεια θα του δώσει φτερά για να χαράξει τη δική του πορεία στη ζωή. 

2.  Γιατί το παιδί πρέπει να κάνει λάθη 
Σίγουρα αρκετά συχνά βρίσκετε αφορμές να διορθώνετε το παιδί σας. Για παράδειγμα, επειδή άργησε να ντυθεί και δεν κούμπωσε σωστά το πουκάμισό του, επειδή έχυσε το ποτήρι με το νερό την ώρα που ήθελε να σας το σερβίρει, ή επειδή ζωγραφίζοντας, εκτός από το χαρτί ζωγράφισε και το τραπέζι μαζί, κλπ. Είναι προτιμότερο να εγκαταλείψετε αυτή τη μόνιμη τάση για γκρίνια και μουρμούρα. Τα παιδιά μαθαίνουν μόνο... 
κάνοντας λάθη. Έχουν δικαίωμα να συναντούν μικρές δυσκολίες και να παίρνουν χαρά όταν καταφέρνουν να τις προσπερνούν. Δεν πρέπει να εκνευρίζεστε με τα λάθη του. Ο θυμός σας για το φαγάκι που κατέληξε στο πάτωμα του σαλονιού πρέπει να σας περνάει γρήγορα χωρίς να γίνεται αντιληπτός από το παιδί. Από την άλλη μεριά, άνθρωπος είστε και έχετε και εσείς το δικαίωμα να ταράζεστε, αλλά προσπαθήστε να χάνετε την ψυχραιμία σας μόνο όταν το παιδί σας κάνει πραγματικά ριψοκίνδυνα πράγματα και κινδυνεύει. Είναι καλύτερο και για εσάς να μην μεγαλοποιείτε κάποια θέματα γιατί έτσι χάνετε πολύτιμες πληροφορίες για τα παιδιά σας καθώς και υπέροχες στιγμές μαζί τους. Σίγουρα ένα λερωμένο τραπεζομάντιλο δεν είναι όμορφο θέαμα για μια μαμά που γυρνάει κουρασμένη από την δουλειά της. Μπορεί όμως, αφού λερώθηκε, να γίνει αφορμή για μια υπέροχη στιγμή καλλιτεχνικής συνεύρεσης με το παιδί σας αντί να αρχίσετε το κήρυγμα ή τις φωνές. Το παιδί μαθαίνει τους κανόνες όταν είστε διατεθειμένοι να μιλήσετε και να επικοινωνήσετε ουσιαστικά μαζί του, όταν εσείς γίνεστε πρότυπο γι’ αυτό και όχι όταν εξαντλείστε σε ηθικολογίες που κουράζουν και τελικά απομακρύνουν. 

3. Γιατί το κάθε παιδί είναι διαφορετικό 
Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και δεν υπάρχουν κανόνες στους οποίους πρέπει οπωσδήποτε να ανταποκρίνεται η ανάπτυξη, τόσο η σωματική όσο και η συναισθηματική, των παιδιών. Μην κάνετε το λάθος να συγκρίνετε το παιδί σας με ο γειτονόπουλο ή με το παιδί της φίλης σας μόνο και μόνο επειδή έχουν ίδια ηλικία και κυρίως μη κάνετε το λάθος να έχετε υπερβολικές απαιτήσεις από εκείνο για πράγματα που έχουν κατακτήσει ήδη τ’ άλλα παιδάκια. Το κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υστερεί σε σχέση με τα συνομήλικά του. Η απόκλιση από τον κανόνα είναι φυσιολογική και δεν υπάρχει κανένας λόγος να του δείχνετε την απογοήτευσή σας για κάθε του «αποτυχία». 

4. Γιατί η επιρροή σας πάνω του δεν είναι το παν για εκείνο 
Σίγουρα ο ρόλος σας στην ζωή του είναι σπουδαίος, η επιρροή σας μεγάλη αλλά όχι και η μοναδική. Και άλλοι άνθρωποι μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την προσωπικότητα του παιδιού σας, όπως ένας αγαπημένος θείος,  ένας τρυφερός παππούς ή μια στοργική γιαγιά, η δασκάλα, ακόμα και η μπέιμπι – σίτερ. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, η επιρροή των συνομηλίκων του, των φίλων του και συμμαθητών γίνεται τόσο έντονη που νιώθετε ότι ο ρόλος σας απαξιώνεται από το παιδί και ότι «χάνετε έδαφος» στην  επιρροή σας πάνω του. Αυτό μπορεί να σας δημιουργήσει κάποια σύγχυση και ταραχή. Το να παραμείνετε όμως ήρεμοι σημαίνει ότι έχετε αίσθηση της αξίας σας για το παιδί, γιατί όπως και να έχει είσαστε τα πιο σημαντικά πρόσωπα γι’ αυτό. Έχετε να «καλωσορίσετε» το μεγάλωμά του το οποίο θα εμπεριέχει και άλλα άτομα, να στέκεστε πλάι του και να καμαρώνετε την εξέλιξή του. 
5.  Γιατί αύριο όλα θα σας φαίνονται διαφορετικά 
Θυμηθείτε, τίποτα δεν μένει όπως είναι. Ακόμη και η ταλαιπωρία και η αϋπνία των πρώτων μηνών με το μωρό, κάποια στιγμή τελειώνει. Εσείς, βέβαια, που ξυπνάτε τέσσερις και πέντε φορές  κάθε βράδυ λόγω της γκρίνιας του, πιστεύετε ακράδαντα ότι δεν θα ξανακοιμηθείτε ποτέ ξανά ήσυχα το βράδυ. Ωστόσο αυτό είναι ένα στάδιο της ανάπτυξής του που θα περάσει, όπως και η τρομερή ηλικία των δύο χρονών με την άρνηση και τα άπειρα «όχι» ή η φάση όπου θα πρέπει να απαντάτε στα εκατοντάδες «γιατί;» του παιδιού σας. Οι ηλικίες αυτές φαντάζουν δύσκολες αλλά ταυτόχρονα είναι μαγικές στην ανάπτυξη των παιδιών σας. Μέσα από τα άπειρα «γιατί» τους βλέπετε την αγωνιώδη προσπάθειά τους να μάθουν για τον κόσμο, να τον κάνουν οικείο. Μην ανυπομονείτε απλά να περάσουν αυτά τα στάδια και τα παιδιά σας να μεγαλώσουν. Όσο δύσκολο κι αν ακούγεται, ζήστε το! Με τρυφερή ματιά παρακολουθήστε τα βήματά τους, με εμπιστοσύνη και υπομονή!   

6.  Γιατί, δεν είναι υποχρεωτικό να είναι κανείς τέλειος 
Ως γονείς θέλετε να κάνετε πάντα το σωστό. Άλλωστε, το παιδί σας χρειάζεται μια πλούσια προσεγμένη διατροφή, πολλά ερεθίσματα και στήριξη και μια ισορροπημένη δόση αγάπης και εξουσίας. Εξίσου μεγάλη ενέργεια, όμως, χρειάζεται και το σπίτι σας, η δουλειά σας και η σχέση με τον σύντροφό σας. Η ζωή σας έχει μεγάλες απαιτήσεις και εσείς τρέχετε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να ανταποκριθείτε σ’ αυτές με τον καλύτερο τρόπο. Τι γίνεται λοιπόν όταν το παιδί σας φτύνει το γεύμα που εσείς ετοιμάσατε γι’ αυτό με τόσο κόπο κι αγάπη; Ή όταν για τρίτη φορά μέσα με μια ώρα τρέχει πάνω στο χαλί ή στο φρεσκοκαθαρισμένο πάτωμα με τα λασπωμένα του παπούτσια;  Χρειάζεται να καταλάβετε γιατί το παιδί σας φέρεται με αυτόν τον τρόπο. Η πιο εύκολη απάντηση είναι ότι θέλει να κάνει τη ζωή σας δύσκολη. Αυτή όμως είναι μια  απάντηση που αδικεί τόσο εσάς όσο και το παιδί σας. Μήπως οι κανόνες δεν έχουν γίνει κατανοητοί; Μήπως διεκδικεί περισσότερο χρόνο από εσάς που του είστε σημαντικοί και του λείπετε; Μήπως έχετε περιοριστεί στην απλή μετάδοση των κανόνων χωρίς πραγματικά να το ακούσετε; Όλα αυτά βέβαια σχετίζονται και με την ηλικία του παιδιού. Στη βρεφική και νηπιακή ηλικία, είναι αναμενόμενο να φτύσει το φαγητό στο πάτωμα ή και να ζωγραφίζει με την κρέμα στο πιάτο. Ακόμη και όταν έχει προκληθεί ο χαμός, μπορείτε να του αναθέσετε, το καθάρισμα με εμπιστοσύνη ότι είναι υπεύθυνο και ότι θα τα καταφέρει και σε καμία περίπτωση με μορφή τιμωρίας. Θα πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι η οικογενειακή ζωή γίνεται καλύτερη όταν δεν αναζητάτε με υστερία την τελειότητα. Οι ήρεμοι γονείς μεγαλώνουν πιο ευτυχισμένα παιδιά. 

Είναι αλήθεια ότι η ζωή δεν προσφέρει σήμερα πολλές δυνατότητες για ηρεμία. Όχι μόνο η ίδια η πόλη, με τους έντονους ρυθμούς της, αλλά και η κρίση με την γενικότερη ανασφάλεια που γεννά και καθημερινή επαφή με τα παιδιά, δημιουργούν  συνθήκες άγχους και ψυχικής εξάντλησης. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να κάνετε την προσπάθεια σας και φυσικά μην περιμένετε η ηρεμία να έρθει σε μία μέρα. Πρέπει σιγά σιγά να ρίξετε τους ρυθμούς και να μειώσετε τις προσδοκίες σας. 
πηγή: ndimitriou
πηγή της πηγής: imommy.gr
Με την συνεργασία της κας Μαρίας Τουλιάτου 
(ψυχολόγος, οικογενειακή θεραπεύτρια) 

 ΠΗΓΗ:http://hamomilaki.blogspot.gr/2013/07/calm-parents-promote-happy-kids.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+hamomilaki+(To+hamomilaki)

+Ισαάκ (Φίλιππος) Αταλάχ!!

Μνήμη τοῦ πάπα Ἰσαὰκ τοῦ Ἀθωνίτου,

τοῦ ἀπὸ Λιβάνου.

Εἰς μνημόσυνον αἰώνιον †16/07/1998

Ἂν καὶ ποτὲ δὲν ὑπῆρξε ἕνα εἰδικὰ ἀραβόφωνο μοναστήρι ἢ σκήτη στὸ Ἅγιον Ὅρος, ὑπῆρξαν πολλοὶ ἀραβόφωνοι μοναχοὶ ποὺ ἔχουν πάει στὸ Ἅγιον Ὅρος γιὰ νὰ ἀναζητήσουν τὴ σωτηρία τους. Στὸ δικό μας καιρό, ὁ π.Ἰσαὰκ ὁ Ἀθωνίτης ταξίδεψε ἀπὸ τὸν Λίβανο στὸ ἍγιονὍρος, ὅπου ἔγινε μαθητὴς τοῦ Γέροντος Παϊσίου.

Τὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ, γράφτηκε στὴν ἀραβικὴ γλώσσα ἀπὸ τὸν ἀδελφό του Ἀρχιμανδρίτη Ἰσαάκ, Ἀντώνη καὶ σχολιασμένο ἀπὸ τὸν Ἐφραὶμ (Κυριάκου) Ἡγούμενο τῆς Μονῆς τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ στὸ Μπασκίντα καὶ νῦν Μητροπολίτη Τριπόλεως τοῦ Λιβάνου. Ἡ μετάφραση ἐδῶ,ὡστόσο, εἶναι ἀπὸ τὴ γαλλικὴ μετάφραση τοῦ ἐγγράφου ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν Le Bon Pasteur, τὸ δελτίο τοῦ l’Association des Chretiens Orthodoxes d’Antioche et de leurs Amis, 4, March-June 2006.

Ἐπίσης τὴν ἑλληνικὴ μετάφραση διόρθωσε ὁ ἄλλος ἀδελφός τοῦ Γέροντος Ἰσαὰκ ποὺ ζεῖ στὴν Ἑλλάδα ὁ γιατρὸς Ἠλίας Ἀτάλα.

Ὁ πατήρ Ἰσαὰκ γεννήθηκε ἀπὸ τὴν Μάρθα καὶ τὸν Nemer Atallah στὶς 12 Ἀπριλίου 1937 σὲ ἕνα χωριὸ τοῦ Λιβάνου Nabay στὴν περιοχὴ τoυ νομοῦ Maten,15 χιλιόμετρα βορειοανατολικά τῆς Βηρυτοῦ καὶ ποὺ ἀνήκει στὴ Μητρόπολη τοῦ Ὅρους Λιβάνου. Τοῦ δόθηκε τὸ ὄνομα Fares (Φίλιππος). Μεγάλωσε σὲ μία εὐσεβῆ ὀρθόδοξη οἰκογένεια καὶ ἔμαθε ἀπὸ τὸν πατέρα του "ὁ ὁποῖος ἦταν ψάλτης ἀπὸ 12 ἐτῶν στὸ χωριό του, στὴν ἐκκλησία τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ (Ταξιάρχης)", τὴν ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν πίστη στὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας.

Ἀπὸ τὰ νεανικά του χρόνια εἶχε κλίση στὴν μόνωση καὶ τὴν προσευχή. Συχνὰ συνέβαινε οἱ γονεῖς του νὰ τὸν χάνουν καὶ τελικὰ νὰ τὸν βρίσκουν νὰ προσεύχεται στὰ μέρη γύρω ἀπὸ τὸ χωριό του,ὄχι μακριὰ ἀπὸ τὸ σπίτι ποὺ γεννήθηκε. Ἦταν διαπίστωση πιὰ ὅτι ἤδη εἶχε βρεῖ τὴν ἐγγύτητα πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὴν...

Ἐκκλησία Του.

Μία μέρα, ὅταν ἦταν ἀκόμα ἀρκετὰ νέος 14 χρονῶν ἔφυγε ἀπὸ τὸ σπίτι τῆς οἰκογένειάς του γιὰ νὰ πάει στὸ μοναστήρι τοῦ Προφήτη Ἠλία στὸ Shwaιρ, κοντινὸ μοναστήρι ποὺ ἀπέχει ἀπὸ τὸ χωριὸ 5 χιλιόμετρα, ἀλλὰ ὁ πατέρας του ἔστειλε νὰ πᾶνε νὰ τὸν βροῦν καὶ νὰ τὸν φέρουν πίσω. Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἔλεγαν, ὅτι δὲν ἦταν παράδοση τῶν μοναστηριῶν νὰ δεχθοῦν τὸ μεγαλύτερο γιὸ τῆς οἰκογενείας ὡς μοναχό, δεδομένου ὅτι ἀναλάμβανε τὴν ὑποστήριξη τῆς οἰκογενείας. Ὁ Fares συμφώνησε καὶ ἐπέστρεψε σπίτι του.

Ἔκανε τὶς ἀρχικές του σπουδὲς στὸ σχολεῖο τοῦ χωριοῦ του, Nabay, στὴ συνέχεια, ἐγκατέλειψε τὸ σχολεῖο γιὰ νὰ ἐργαστεῖ ὡς μαθητευόμενος ξυλουργός. Στὸ τέλος τῆς μαθητείας του, πῆγε γιὰ τὴν πρακτική του στὴν Βηρυτό.

Ἐκεῖ κάθε βράδυ, στὸ τέλος τῆς ἐργασίας του, ἔπαιρνε μαθήματα στὴ βυζαντινὴ ψαλμωδία στὴ Βηρυτό στὸ σχολεῖο τοῦ Mitri-Al Murr, Πρωτοψάλτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιόχειας.

Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1962, σὲ ἡλικία εἴκοσι πέντε, πῆρε τὴν ἀπόφαση τῆς ζωῆς του. Σὲ μία μικρὴ τσάντα του, ταχτοποίησε προσεκτικὰ τὰ ροῦχα του καὶ ἄφησε τὴν δουλειά του στὸ Grand Phonecia ξενοδοχεῖο, τὸ ὁποῖο ἦταν τὸ πρότυπο γιὰ τὴν πολυτέλεια στὴν Βηρυτὸ τὴν ἐποχὴἐκείνη, καὶ ἐπέστρεψε στὸ σπίτι του ἀφοῦ ζήτησε τὴν παραίτησή του. Ὅταν ἔφτασε στὸ σπίτι του παρέδωσε στὸν πατέρα του, γιὰ τὸν ὁποῖο εἶχε τεράστιο σεβασμὸ καὶ ὑπακοὴ ἀστείρευτη, τὶς οἰκονομίες του σένα βιβλιαρίο, μὲ 3000 λίρες, ποσὸν σεβαστὸ γιὰ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη λέγοντας «Αὐτὸ τὸ λογαριασμὸ ταμιευτηρίου ἔχει ἀνοιχθεῖ στὸ ὄνομά σας. Θὰ ἤθελα, νὰ τὰ διανείμεις ἐξίσου μεταξὺὅλων τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας. Ὅσο γιὰ μένα, ἐγὼ δὲν χρειάζομαι τίποτα γιατί πρόκειται νὰ πάω στὸ μοναστήρι.

Μὲ θλίψη ὁ πατέρας του τὸν ρώτησε, "Τί μπορῶκαλύτερο νὰ σοὺ προσφέρουμε σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο,ἔτσι ὥστε νὰ μὴν γίνεις μοναχός;" Ὁ Fares τοῦἀπάντησε, "Ἀκόμα καὶ ἂν μπορεῖτε νὰ μοῦ δώσετε ὅλον αὐτὸν τὸν κόσμο ὡς ἀντίτιμο, τὰ μάτια μου δὲν ἔχει καμμία ἀξία! Ἡ ζωή μου δὲν εἶναι ἐδῶ, ἀλλὰ στὸμοναστήρι". Ὁ πατέρας του, προσπάθησε σκληρὰ νὰ τὸνἀποτρέψει ἀπὸ τὸ νὰ ἀκολουθήσει τὸ δρόμο τοῦμοναχισμοῦ, τοποθετώντας ὡς πίεση τὴν φροντίδα γιὰτὰ ἄλλα μέλη τῆς οἰκογενείας, ἀλλὰ ἦταν μάταιο.

Τὴν ἴδια ἡμέρα, ὁ Fares πῆρε τὴν τσάντα του καὶκατευθύνθηκε μὲ τὸν ἀδερφὸ του Ἀντώνη πρὸς τὴν κατεύθυνση τῆς μονῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στὴν Bkeftin, στὴν περιοχὴ τῆς Κούρας, μία θέση ποὺδὲν εἶχε ἐπισκεφτεῖ ποτέ. Εἶχε μόνο διεύθυνση καὶ τὸὄνομα τοῦ ἡγουμένου της, Ἀρχιμανδρίτη Yuhanna (Mansour), τὸν νῦν Μητροπολίτη Λαοδικείας στὴν Συρία.

Ὁ Fares φτάνοντας στὸ μοναστήρι βγῆκε ἀπὸ τὸ ταξὶ καὶἔπεσε στὰ γόνατά του, ἀντικρίζοντας τὸ μοναστήρι καί σηκώνοντας τὰ χέρια του, ἀπήγγειλε μία προσευχὴ δική του…. "Εὐχαριστῶ τὸν Κύριο γιὰ τὸ ὅτι μου ἔκανε πραγματικότητα τὴν ἐπιθυμία μου".

Ὁ Ἀρχιμανδρίτης Yuhanna τοὺς πῆρε στὸ ἀρχονταρίκι τοῦ μοναστηρίου γιὰ νὰ τοὺς ὑποδεχθεῖ. Τὸμοναστήρι ἦταν σὲ μεγάλο βαθμὸ ἐρημωμένο, τὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ δωμάτιά του ἦταν σὲ ἄθλια κατάσταση καὶ σχεδὸν ἀκατοίκητα Ἕνας μοναχὸς ζοῦσε ἐκεῖ ἐκτὸς ἀπὸ τόν Ἡγούμενο.

Ὁ ἥλιος ἔδυε, ὅταν ὁ ἀδελφός τοῦ Γέροντος Ἰσαάκ, Ἀντώνης, ἐπέστρεψε, ἀφήνοντας τὸνμεγαλύτερο ἀδελφό του στὸ μοναστήρι.. Στὸ σπίτι ἡ οἰκογένεια, περίμενε μὲ ἀγωνία τὰ νέα γιὰ τὸν Fares. Ὁ πατέρας τοῦ μίλησε πρῶτος, λέγοντας "Λοιπόν, ποῦ ἀκριβῶς πῆγε;", "Γιὰ τὸ μοναστήρι τῆς Bkeftin στὴ Κούρα," ἀποκρίθηκε, «ἀλλὰ σᾶς διαβεβαιώνω ἀμέσως, ὅτι δεδομένης τῆς κατάστασης στήν μονή, καὶ δεδομένου ὅτι ὁ Fares ἐργάστηκε τὰ τελευταία χρόνια στὸὑπερπολυτελὲς Phonecia Hotel στὴν Βηρυτό, δὲν θὰ μπορέσει νὰ μείνει ἐκεῖ πάνω ἀπὸ δύο ἢτρεῖς ἡμέρες προτοῦ νὰ τὸν δεῖτε νὰ ἐπιστρέφει στὸ σπίτι» Ὁ πατέρας κοίταξε τὸν ἀδελφό τοῦ Fares, Ἀντώνη στὰ μάτια καὶ εἶπε: "Δὲν ἔχει σημασία τὶς δυσκολίες ποὺ θὰ συναντήσει, ἀλλὰνὰ ξέρετε ὅτι ὁ ἀδελφός σας δὲν θὰ ἐπιστρέψει ξανὰ πίσω".

Ἡ ζωντάνια τοῦ πνεύματός του καὶ ὁ ζῆλος ποὺ ἔδειξε ὁ Fares στὶς σπουδὲς του σίγουραἐνθάρρυναν τὸν Ἡγούμενο Yuhanna νὰ τοῦ ἐπιτρέψει νὰ ἐπεκτείνει τὶς σπουδές του, τὸ ὁποῖο καὶἔγινε μὲ τὴν ἐγγραφή του στὸ σχολεῖο ποὺ ἀνήκει στὴν Πατριαρχικὴ Μονὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στὸ Μπαλαμὰντ στὴν περιφέρεια τῆς Κούρας, στὸν Βόρειο Λίβανο. Ἔτσι ὁ Fares βρέθηκε, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Ἰγνατίου (Hazim, τὸ σημερινὸ Πατριάρχη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιοχείας), ποὺ ἦταν ἐκείνη τὴν στιγμὴ ἐπίσκοπός τῆς Λαοδικείας στὴν Συρία καὶ ἔμενε στὸμοναστήρι τοῦ Μπαλαμάντ.

Χειροτονήθηκε διάκονος μὲ τὸ ὄνομα Φίλιππος, στὸ μοναστήρι ἀφιερωμένο στὸν Ἅγιο Ἰάκωβο τὸν Πέρση στὸ Dedde τῆς Κούρας τὸ 1963, διὰ τῆς τοποθέτησης τῶν χεριῶν τοῦ Ἠλία (Kourban), Μητροπολίτη τῆς Ἐπισκοπῆς τῆς Τρίπολης καὶ τοῦ Μητροπολίτη τῆς Κούρας, ὑπὸ τοὺς ὁποίουςἦταν τὸ μοναστήρι τοῦ Bkeftin στὴν ὁποία εἶχε ὑποταχθεῖ. Ἦταν ἀξιοσημείωτη καθ ΄ὅλη τὴν περίοδο τῆς ἐκεῖ παραμονῆς του ἡ προσήλωσή του στὴ προσευχή, τὴν ἄσκηση καὶ στὸ ὅτι ἔκανε μὲ εἰρήνη καὶ μὲ πολὺ ζῆλο ὅ,τι τοῦ εἶχε ἀνατεθεῖ νὰ κάνει, καὶ γιὰ τὴν ὑπακοή του στοὺς προϊσταμένους του.

Ἡ Θεία Πρόνοια, ὡς συνήθως, χρησιμοποιώντας τὶς τοπικὲς συνθῆκες τὸν ἀνάγκασε νὰ φύγει ἀπὸτὸ σχολεῖο τοῦ Balamand γιὰ τὴν Πάτμο στὴν Ἑλλάδα τὸ 1968, ὅπου ἔλαβε τὸ δίπλωμα τοῦΛυκείου.

Ὁ Γέροντας τότε ἐξεδήλωσε τὴν ἐπιθυμία του νὰ ἐμβαθύνει τὶς γνώσεις του στὴ Θεολογία μὲ τὸ νὰγίνει φοιτητὴς στὴν Σχολὴ Θεολογίας στὸ Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο τῆς Θεσσαλονίκης, ὅπουἀπεφοίτησε μὲ ἄριστα καὶ ὅπου ὑπηρέτησε ὡς διάκονος στὸν καθεδρικὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, πολιούχου τῆς πόλεως.

Θὰ πρέπει νὰ σημειωθεῖ, ὅτι αὐτὸς ἦταν γνωστὸς γιὰ τὴν πολὺ ὄμορφη φωνή, ἡ ὁποία προσέλκυε πολλοὺς ἀπὸ τοὺς πιστοὺς νὰ ἀκούσουν τὴν ψαλτική τῆς ἀντιοχειανῆς παράδοσης καὶ νὰἀπολαύσουν τὴν Θεία Λειτουργία στὰ ἀραβικὰ καὶ στὰ ἑλληνικά.

Ἀλλὰ τὸ πιὸ σημαντικὸ γεγονὸς γιὰ τὸνἴδιο κατὰ τὴν διάρκεια αὐτῆς τῆς περιόδου, ἦταν ὅτι ἦρθε σὲ οὐσιαστικὴἐπαφὴ μὲ τὸ Ἅγιον Ὅρος, καθὼς καὶ μὲτὴν μοναστικὴ ζωὴ ποὺ καλλιεργήθηκε στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἐκεῖσυγκεκριμένα γνώρισε Αὐτὸν ποὺ θὰγινόταν ὁ πνευματικὸς πατέρας του, τὸν Γέροντα Παΐσιο (+ 12 Ἰουλίου τοῦ 1994).

Μὲ τὴν ἐπιστροφή του στὸν Λίβανο, χειροτονήθηκε ἱερέας στὸν ΠατριαρχικὸΜοναστήρι τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στὸ Μπαλαμὰντ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ μακαριστοῦ πατριάρχου Ἠλία IV (Μουαουάντ), μὲ τὸ ὄνομα Φίλιππος. Στὴν συνέχεια ἔζησε στὴν περίοδο ἀπὸ τὸ 1973 καὶ τὸ 1975 στὸ μικρὸ μοναστήρι ἀφιερωμένο στὴν μνήμη τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, μετόχι τῆςἹερᾶς Μονῆς τῆς Θεοτόκου στὸ Χαματούρας, στὴν περιοχὴ τῆς Zgharta στὸ Βόρειο Λίβανο, ἕνα Μετόχι τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς τοῦ Ὅρους Λιβάνου στὴν ἐπικράτεια τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς τῆς Τρίπολης καὶ τῆς Κούρας.

Ὁ πατήρ Φίλιππος πῆρε τὴν τοποθέτησή του στὸ μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Γεωργίου μὲ πολὺἐνθουσιασμό. Ἔβαλε τὸν ἑαυτό του νὰ ἐργαστεῖ ἀμέσως στὴν ἀποκατάσταση τῆς ἐκκλησίας τοῦμοναστηριοῦ καὶ τῶν κελιῶν τῶν μοναχῶν ποὺ περιέβαλαν τὴν μονή. Ἐπίσης, νοιαζόταν γιὰ τὴνπαραμελημένη περιοχὴ τοῦ μοναστηριοῦ, μὲ τὴν ἐκ νέου φύτευση ἐλαιόδεντρων καὶ ἀμπελιῶν. Ἡπροσωπικότητα τοῦ Πατρός Φιλίππου καὶ τὸ ἔργο ποὺ ἔκανε ἄρχισαν νὰ ἀποδίδουν καρποὺς καὶτὸ μοναστήρι λίγο λίγο ἔγινε γνωστὸ μέρος τῆς πνευματικῆς ἀνανέωσης ποὺ προσέλκυσε ὅλο καὶπερισσότερες ψυχὲς στὸν Κύριο. Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι ὁ Πατήρ Φίλιππος ὑπηρέτησε κατὰ τὴνδιάρκεια τῆς παραμονῆς του στὸ ἐν λόγω μοναστήρι καὶ τὴν ἐνορία ἀφιερωμένη στὸν Ἀρχάγγελο Μιχαὴλ στὸ χωριὸ κοντὰ στὸ Ras Kifa.

Ὅμως, κάτω ἀπὸ τὴν πίεση τοῦ πολέμου στὸν Λίβανο, ἀναγκάστηκε νὰ ἐγκαταλείψει τὸ μοναστήρι του, ποὺ βρίσκεται ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ παράδοση σὲ μία βουνοκορφή, ἡ ὁποία εἶχε γίνει στὸ πόλεμο μία πολύτιμη στρατιωτικὴ θέση, καὶ νὰ ἀναζητήσει καταφύγιο ἀκόμη μία φορὰ στὴν Θεσσαλονίκη,ἀφοῦ εἶχε λάβει τὸ βαθμὸ τοῦ Ἀρχιμανδρίτου τὸ 1976. Ἄσκησε τὴν ἱεροσύνη του στὴν ἴδια πόλη, στὴν ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Βαρβάρας καὶ εἶχε ἀναλάβει τὴν εὐθύνη τῶν φοιτητῶν θεολογίας ποὺεἶχαν μεταφερθεῖ ἀπὸ τὴν Πατριαρχικὴ Μονὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Μπαλαμὰντ ποὺἔκλεισε λόγω πολέμου, στὴν Θεολογικὴ σχολὴ τῆς Θεσσαλονίκης μὲ τὴν ἀμέριστη βοήθεια γιὰ τὴμεταφορά τους, ἀπὸ τὸ μητροπολίτη Παντελεήμων Ροδόπουλο, καθηγητὴ στὴν ἐν λόγω θεολογικὴσχολή.

 

Τὸ 1978, ἔλαβε τὴν ἄδεια ἀπὸ τὸ Σεβασμιώτατο George (Χόντρ) τοῦ Ὅρους τοῦ Λιβάνου, ἀπὸ τὸνὁποῖο ἐξακολουθοῦσε νὰ ἐξαρτᾶται, νὰ ἐνταχθεῖ στὴν μοναστικὴ κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὅρους. Κινήθηκε πρὸς τὴν Μονὴ Σταυρονικήτα καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Ἰσαὰκ τοῦ Σύρου ποὺ τὸν εὐλαβούταν πολύ. Τώρα πιὰ μποροῦσε ὡς ἐκ τούτου νὰ παρακολουθεῖ στενότερα τὶς διδασκαλίες τοῦ πνευματικοῦ του πατρός, τοῦ Γέροντος Παϊσίου, ποὺ ζοῦσε τότε σὲἐρημητήριο ἀφιερωμένο στὸ Τίμιο Σταυρὸ καὶ ποὺ δὲν ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὸ μοναστήρι τοῦΣταυρονικήτα.

Λέγεται ὅτι ἕνας ἀξιοσέβαστος μοναχός του Ἁγίου Ὅρους εἶπε πρὸς αὐτόν, "Ἔχετε ἔρθει ἐδῶ ἀπὸμία χώρα ποῦ ἔχει τόσους πολλοὺς Ἁγίους ὅπως τὸν ἐνάρετο Ἅγιο Ἰσαὰκ τὸν Σύρο, προκειμένου νὰ μάθετε τὴ μοναστικὴ ζωή;".

Ὁ πατὴρ Ἰσαὰκ ἀπάντησε: "Ναί, ἡ ἐμπειρία τῶν Ἁγίων Πατέρων μας ἔχει διαφυλαχτεῖ σὲ μεγάλο βαθμὸ στὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ ἔχω ἔρθει γιὰ ἐνισχυθῶ σὲ αὐτὸν τὸν Ἅγιο τόπο".

Ἕνα χρόνο μετὰ τὴν ἄφιξή του στὸ μοναστήρι τοῦ Σταυρονικήτα, ἀναχώρησε στὸ νέο καταφύγιό του, τὸ ἀσκητήριο τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ποὺ ὁ ἴδιος ἀνακαίνισε στὴν περιοχὴ τῆς Καψάλας, ποὺ δὲν ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὶς Καρυές, τὴν πρωτεύουσα τοῦ ἉγίουὍρους. Ἔζησε ἐκεῖ γιὰ τέσσερα χρόνια, μία ζωὴ πολὺ σκληρῆς ἄσκησης καὶ ἔντονου πνευματικοῦ ἀγώνος. Ἦρθε ἀντιμέτωπος μὲ πολλοὺς πειρασμοὺς καὶ δοκιμασίες ποὺπροσπάθησαν νὰ τὸν κάνουν νὰ ἀφήσει τὴ ἀσκητικὴ μόνωσή του, ὥσπου μία μέρα, ὅταν, συγκλονισμένος ἀπὸ τὶς σκέψεις του, τὴν κούρασή του, καὶ τὶς δυσκολίες του, ἀνακάλυψε ἕνα μικρὸ τάφο, ἐνῶ περπατοῦσε σὲ κάποιο σημεῖο τοῦ κελιοῦ του. Στάθηκε μπροστά του καὶπροσευχήθηκε θερμά, ἀφήνοντας τὸν ἑαυτό του στοὺς κόλπους τῆς μνήμης τοῦ θανάτου. Στὴσυνέχεια, εἶπε μὲ μία ἀποφασιστικὴ φωνή, «Ἐδῶ μπορῶ νὰ πεθάνω»

Ἀπὸ ἐκείνη τὴν στιγμή, οἱ σκέψεις ποὺ τὸν βασάνιζαν ἐντελῶς ἐξαφανίστηκαν. Αὐτὴ ἡμνήμη τοῦ θανάτου δὲν τὸν ἄφησε ποτέ, καὶσύμφωνα μὲ τὴ μοναστικὴ παράδοση,ἔσκαψε ἕναν τάφο τοῦ δικοῦ του μεγέθους του, μὲ τὰ χέρια του, μέσα στὸν κῆπο στὸἀσκητήριό του. Ἡ μνήμη αὐτὴ ἡ τόσο καθοριστικὴ δὲν τὸν ἄφηνε κάθε μέρα μέχρι ποὺ τὸ σῶμα του ἀναπαύτηκε ἐκεῖτὴν Πέμπτη 16 Ἰουλίου 1998.

Παρέμεινε στὸ Ἅγιον Ὅρος ἀπὸ τὸ 1978 μέχρι τὸ 1998, τὸ ἔτος ἀνάπαυσή του, καὶἦταν γνωστὸς γιὰ ἀσκητισμό του καὶ τὴν πνευματικὴ ἀγωνιστικότητά του. Ἔγινε, μὲτὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἕνας διάσημος πνευματικὸς πατέρας στὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ στὴνἙλλάδα, καὶ ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς τῆς ἐπιμελοῦς πρακτικῆς του μυστηρίου τῆςἘξομολογήσεως. Ἦταν γνωστὸ ὅτι εἶχε ἀποκτήσει τὴ φήμη τοῦ ἀρίστου, ἔμπειρου καὶθεόπνευστου Πνευματικοῦ, κάτι ποὺ λίγοι ἔχουν στὸ Ἅγιον Ὅρος.

Στὴ διάρκεια τῆς ζωῆς του, ἔγινε ἐπίσης μία ζωντανὴ γέφυρα μεταξύ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιοχείας καὶ τοῦ Ἁγίου Ὅρους. Συχνὰ εἶπε, "ἐκπροσωπῶ τὴν Ἀντιόχεια στὸ Ἅγιο Ὅρος", καὶ ἦταν περήφανος γιὰ αὐτό. Πολλοὶ χριστιανοὶ τοῦ Λιβάνου, ἀλλὰ καὶ ἀραβόφωνοι χριστιανοὶ τῶν ΠατριαρχείωνἈντιοχείας, Ἱεροσολύμων καὶ Ἀλεξανδρείας, καθὼς καὶ ἄλλοι ποὺ ἦρθαν ἀπὸ τὸν Νέο Κόσμοἐρχόντουσαν νὰ λάβουν τὴν εὐλογία του καὶ νὰ ζητήσουν τὴν συμβουλή του.

Ἔκανε ἐπίσης μία σειρὰ ἀπὸ σύντομα ταξίδια στὴ χώρα καταγωγῆς του, τὸν Λίβανο, καθὼς καὶ τὴνΣυρία, τὴν Ἰορδανία καὶ τὴν Αἴγυπτο. Χάρη δὲ σὲ Ἐκεῖνον ἔχουν δημιουργηθεῖ στὸν Λίβανο τέσσερα μοναστήρια, (τρία ἀνδρικὰ καὶ ἕνα γυναικεῖο) πολὺ πνευματικὰ καὶ ἀποτελοῦν πιὰ, φάρους γιὰ τὴν πνευματικὴ ἀναγέννηση τοῦ Λιβάνου.

Ἐπίσης εἶναι γνωστὴ ἡ βοήθεια ποὺ πρόσφερε σὲ διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδας ὅπως στὴν Λέσβοὅπου ἐξομολογοῦσε ἐπὶ δεκαετία περίπου συμβάλλοντας καθοριστικὰ στὴν ἀναβίωση τῆς αὐθεντικῆς πνευματικότητας τῆς Λέσβου… θὰ ἐπανέλθουμε ἐν καιρῶ στὴν εὐλογία αὐτή.

Ἂς μᾶς ἀκολουθοῦν οἱ προσευχές του στὴν δύσκολη ἐποχὴ αὐτὴ ποὺ ζοῦμε…

Ἀμήν.. γένοιτο …!

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2013/07/blog-post_3657.html#more