Χριστούγεννα 1914 - Ἡ συγκλονιστικὴ ἱστορία τῆς ἀνακωχῆς λόγῳ Χριστουγέννων

Χριστούγεννα 1914 - Ἡ συγκλονιστικὴ ἱστορία τῆς ἀνακωχῆς λόγῳ Χριστουγέννων: Φαίνεται ότι την πρωτοβουλία πήρε ένας Γερμανός στρατιώτης, που εκτός από τη μητρική του γλώσσα, μιλούσε και αγγλικά. Πρόκειται για τον οπλίτη Μέκελ, όπως αφηγείται σε διασωθείσες επιστολές του ο συστρατιώτης του Κουρτ Τσέμις.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἀνακοίνωσις σχετικῶς μέ τά μέτρα προφυλάξεως ἀπό τήν πανδημία τοῦ Covid-19 (8 Ἀπριλίου 2020)

Καθώς συνεχίζεται ἡ ἔκτακτος κατάστασις στόν κόσμο, λόγῳ τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ, καί ἐν ὄψει τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος καί τοῦ Πάσχα, συνῆλθαν σήμερα, 8 Ἀπριλίου, σέ Σύσκεψη οἱ ἐν τῇ Πόλει Ἱεράρχες τοῦ Θρόνου, κατά τήν ὁποία ἀποφασίστηκαν:

1) Ἀπό τό Σάββατο τοῦ Λαζάρου καί ἑξῆς οἱ ἱερές ἀκολουθίες θά τελοῦνται σέ ἕνα Ναό κάθε ἀρχιεπισκοπικῆς Περιφέρειας τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως καί κάθε μιᾶς ἀπό τίς παρακείμενες Μητροπόλεις, πάντοτε τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, μέ τήν μέριμνα καί τήν ἐπιστασία τῶν οἰκείων ποιμεναρχῶν καί τοῦ ἐπόπτου κάθε Περιφέρειας.

2) Ἡ σύγχρονη τεχνολογία διευκολύνει τό ποιμαντικό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας καί μάλιστα κάτω ἀπό τίς παροῦσες δύσκολες συνθῆκες. Ὅμως δέν πρέπει νά γίνεται κατάχρηση. Γι᾿ αὐτό συνιστᾶται ἡ διαδικτυακή ἀναμετάδοση τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν νά γίνεται μόνον ἀπό ἕνα Ναό σέ κάθε Ἐπαρχία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, καί τοῦτο γιά νά μήν ἐμπεδοθεῖ ἕνα νέο ἦθος μετατροπῆς τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἱερουργιῶν σέ ἕνα ἐπιπλέον τηλεοπτικό θέαμα. Στήν ἕδρα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἡ τηλεοπτική καί διαδικτυακή ἀναμετάδοση θά γίνεται μόνον ἀπό τόν Πατριαρχικό Ναό τοῦ Φαναρίου, ὅπου οἱ ἀκολουθίες θά τελοῦνται ἀπό τόν σεπτό Προκαθήμενο καί τά μέλη τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς.

3) Στίς Ἐπαρχίες τοῦ ἐξωτερικοῦ τά λοιπά σχετικά θά ἀποφασίζονται ἀπό τούς οἰκείους ποιμενάρχες, πάντοτε μέσα στά πλαίσια τῶν ἀποφάσεων καί ὁδηγιῶν τῶν τοπικῶν Κυβερνήσεων καί τῶν Ὑγειονομικῶν Ἀρχῶν.

4) Στά Πατριαρχικά Μοναστήρια, ὅπως ἔχει ἀποφασισθῆ, ὅλες οἱ ἱερές ἀκολουθίες θά τελοῦνται κανονικά ἀπό τίς Ἀδελφότητές τους, χωρίς τήν προσέλευση ἔξωθεν προσκυνητῶν
.
Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί ἡ περί Αὐτόν Ἱεραρχία εὔχονται σέ ὅλους μία κατανυκτική Ἁγία καί Μεγάλη Ἑβδομάδα καί ἕνα εὐλογημένο Ἅγιο Πάσχα.

Φανάρι, 8 Ἀπριλίου 2020
Ἐκ τῆς Μεγάλης Πρωτοσυγκελλίας
ΠΗΓΗ:  https://www.ec-patr.org/default.php?lang=gr

Η Εκκλησία...

 «Ενοριακό Αρχονταρίκι»

«Δύο παλιοί φίλοι συζητούν»

Συμμετέχουν:

• Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος Ράντοβιτς

• Χρήστος Γιανναράς, Ομ. Καθηγητής Φιλοσοφίας Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών, Συγγραφέας

• Συντονίζει ο Πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Τσιμούρης, Θεολόγος.

Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2019 στα πλαίσια του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει… 2019» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

Ο Ταλιμπάν που έγθνε Ὀρθόδοξος

O πρώην Ταλιμπάν που βαπτίστηκε στον Άγιο Όρος: Διαβάστε την εκπληκτική ιστορία του

Ο Αχμέτ γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα χωριό στο Αφγανιστάν σε περίοδο πολέμου. Το παζλ των παιδικών του αναμνήσεων αποτελείται από σκόνη, φτώχεια, υποχρεωτική ισλαμική εκπαίδευση, πόλεμο, θάνατο.

«Δεν θυμάμαι πια ποιός πολεμούσε με ποιόν, υπήρχε ένας συνεχής πόλεμος», λέει χαρακτηριστικά.

Για χρόνια βρισκόταν στους χώρους των ταλιμπάν. Φανατικός μουσουλμάνος ανήκε στο «ριζοσπαστικό» Ισλάμ. Μέχρι που αποφάσισε ότι δεν μπορούσε πλέον να αντέξει αυτό το είδος ζωής – τη δυστυχία, τη φτώχεια, τη βία, τον πόνο και τη μυρωδιά του θανάτου που έβλεπε παντού γύρω του.

Στα 23 ταξίδεψε στα αδιάβατα βουνά στο Πακιστάν και στη συνέχεια στο Ιράν. Εργάστηκε δύο χρόνια εκεί «χωρίς έγγραφα» και τελικά έφτασε στην ακτή της Μικράς Ασίας στην Τουρκία, η οποία γι ‘αυτόν ήταν η πύλη στον παράδεισο της Δύσης.

Ένα χειμωνιάτικο βράδυ πριν από εννέα χρόνια, με ένα φουσκωτό στρώμα από αυτά που τα παιδιά παίζουν στις παραλίες, με δύο κουπιά και τέσσερα μπουκάλια νερό, πήδηξε στη θάλασσα λίγο έξω από τη Λέσβο.

«Η θάλασσα ήταν μαύρη,το κρύο τσουχτερό και φυσούσε πολύ. Δε γνώριζα καλό κολύμπι, τα κύματα έμοιαζαν βουνό. Μου πήρε περίπου δέκα ώρες να φθάσω στην απόκρυμνη ακτή με τα βράχια, ήμουν σε απόγνωση επειδή δεν ήξερα αν θα μπορούσα να αναρριχηθώ, ήταν πολύ κοφτερά … Τελικά ανέβηκα περπάτησα αρκετά και ο πρώτο άνθρωπος που συνάντησα ήταν μια μαυροφορεμένη ηλικιωμένη γυναίκα με μαντήλι στο κεφάλι. Δεν την κατάλαβα και δεν με κατάλαβε… Με νοήματα μου έδειξε το δρόμο προς έναν πλακόστρωτο δρόμο και μου έδωσε μερικά νομίσματα για να πάρω το λεωφορείο προς την πόλη. Βρέθηκα σε ένα μικρό κέντρο υποδοχής για τους μετανάστες. Έμαθα ελληνικά και δούλεψα σε διάφορες δουλειές μέχρι να βρω μια κανονική δουλειά σε μια εταιρεία που τοποθετούσε ηλιακούς συλλέκτες. Με πλήρωσαν καλά, απέκτησα ασφάλιση και έκανα τα χαρτιά μου για πολιτικό άσυλο. Εργάστηκα στην ίδια εταιρεία στην Αθήνα για έξι χρόνια. Όλα αυτά τα χρόνια μετά την εργασία πήγαινα στην εκκλησία – κάτι με τραβούσε εκεί. Μου χάριζε ηρεμία, ήθελα να μάθω περισσότερα για τον Χριστό. Βρήκα μια Καινή Διαθήκη. Άρχισα να το διαβάζω. Αποφάσισα ότι ήθελα να γίνω Χριστιανός. Έφυγα από την Αθήνα όταν η εταιρεία έκλεισε και πήγα στην επαρχία όπου απασχολήθηκα σε διάφορες αγροτικές εργασίες. Λίγο πριν το Πάσχα το 2013, αποφάσισα να ζητήσω να γίνω Χριστιανός », λέει ο ίδιος.

«Ήταν Τετάρτη 5 Ιουνίου, όταν βρέθηκα στον Άθωνα να κοιτάζω προς την Σκήτη του Αγίου Ανδρέα και το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου… Ήταν η μέρα που έγινα χριστιανός και πήρα το όνομα Αλέξανδρος.»

ΠΗΓΗ: https://www.orthodoxianewsagency.gr/

Μοναστήρι της Κοιμήσεως της θεοτόκου στην Μάκρη της Αλεξανδρούπολης

 Ντοκιμαντέρ: Ιερά Γυναικεία Μονή 

Παναγίας του Έβρου

Σε απόσταση δεκαπέντε χιλιομέτρων από την κωμόπολη της Μάκρης και με θέα την όμορφη παραλία της Αλεξανδρούπολης, ευρίσκεται η Ιερά Γυναικεία Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου, γνωστή και ως «Παναγία του Έβρου». Παρακολουθείστε το αφιερωματικό ντοκιμαντέρ:

Εορτή τοῦ Αγίου Νεκταρίου στην αρχαία Ακρόπολη της Σηλυβρίας

 Τέλεση Θείας Λειτουργίας στην αρχαία Ακρόπολη

 της Σηλυβρίας Ανατολικής Θράκης

Το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, αποδεχόμενο την τιμητική πρόταση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έχει αναλάβει την μέσω διαδικτύου ζωντανή μετάδοση της Πατριαρχικής Θείας Λειτουργίας στην αρχαία Ακρόπολη της Σηλυβρίας, Ανατολικής Θράκης, προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Παναγιότατου κ.κ. Βαρθολομαίου, την Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2018, στις 08.00 π.μ.. Η Πατριαρχική Θεία Λειτουργία θα ψαλεί στον χώρο όπου κατά το παρελθόν βρισκόταν ο Ιερός Ναός του Αγίου Σπυρίδωνος. Η μετάδοση της Πατριαρχικής Θείας Λειτουργίας θα γίνει με την χορηγία του Ομίλου Ελληνικά Πετρέλαια.

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Ὁσίου Ἀλυπίου!

Ναός 1500 ετών ανακαλύφθηκε στην Τουρκία

Μια από τις παλαιότερες εκκλησίες της χριστιανοσύνης, εκτιμούν Τούρκοι αρχαιολόγοι ότι ανακάλυψαν στο Εσκίπαζαρ της Τουρκίας, στην αρχαία πόλη της Αδριανούπολης.

Πρόκειται για εκκλησία του οσίου Αλυπίου του Στυλίτη, όπως αναφέρουν, με σημαντικά ψηφιδωτά στο δάπεδό της.

Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, πρόκειται για εκκλησία 1500 χρόνων, η οποία ανακαλύφθηκε κατά τις εργασίες αρχαιολόγων στην αρχαία πόλη της Αδριανούπολης και εκτιμάται ότι είναι από τις πρώτες εκκλησίες της Ανατολής.

Ο καθηγητής αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο Καράμπουκ στο Εσκίπαζαρ, Ερσίν Τσελίκμπας, δηλώνει ότι τα ψηφιδωτά είχαν σκεπαστεί με ειδικό προστατευτικό υλικό για να μην πάθουν ζημιά.

Όπως είπε, πρόκειται για εκκλησία του 5ου αιώνα μ.Χ. και οι πηγές κάνουν αναφορά σε μοναστήρι του οσίου Αλυπίου, το οποίο ελπίζουν ότι θα βρουν.

“Είναι πολύ πιθανόν αυτό το μοναστήρι να το βρούμε. Βρήκαμε σημαντικές φιγούρες στα ψηφιδωτά. Για τον χριστιανικό κόσμο αυτή η πόλη είναι σημαντική έπειτα από τη γέννηση και τον θάνατό του Αλυπίου εδώ. Γνωρίζουμε ότι οι χριστιανοί έρχονταν στο λιμάνι Αμάσρα, από εκεί πήγαιναν στην Αδριανούπολη με τα πόδια και στη συνέχεια για εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη”, ανέφερε.

Πηγή: ΚΥΠΕ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.romfea.gr

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας!

Ενας φιλόσοφος της Ορθοδοξίας – Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος

Ενα από τα τελευταία βράδια στο σπίτι, με την τηλεόραση ανοιχτή, να ακούω αφηρημένα ενώ έκανα κάποια άλλη δουλειά. Χωρίς να βλέπω, χωρίς να ξέρω ποιος μιλάει, σε ποια εκπομπή. Ακόμη όμως και κάτω από τέτοιες συνθήκες, ένας δυνατός, μεστός λόγος μπορεί να ενεργοποιήσει αντανακλαστικά σαν να ακούς μια έκτακτη είδηση. Να σταματήσεις, δηλαδή, ό,τι κάνεις και να στηθείς απέναντι από την οθόνη. Η αφορμή ήταν η αναφορά από τον ομιλούντα στον αγαπημένο μου συγγραφέα. «Το μεγάλο πρόβλημα της εποχής μας είναι ότι έχει αθωωθεί το ψέμα. Τι λέει όμως ο Ντοστογέφσκι, νομίζω στους «Αδελφούς Καραμάζοφ»; Να μη λέτε ψέματα. Στους άλλους και στον εαυτό σας. Διότι, όταν λέτε ψέματα, χάνετε την εκτίμηση. Στον εαυτό σας και στους άλλους. Και όταν χάνεται η εκτίμηση, αναπτύσσονται τα πάθη. Και τότε χάνεται η αγάπη». Ηταν ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος που μιλούσε στην εκπομπή «Ιστορίες» και στον Αλέξη Παπαχελά. Μήπως όμως δεν μοιάζει με έκτακτη είδηση το να ακούς σήμερα στην τηλεόραση έναν ψύχραιμο, εξαιρετικά απλό και συγχρόνως εξόχως ουσιαστικό αξιακό λόγο;
Στον προκαθήμενο της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας δόθηκε τις παραμονές των Χριστουγέννων από τον Ιλίρ Μέτα, πρόεδρο της Δημοκρατίας της όμορης χώρας, η αλβανική ιθαγένεια. Κάτι το οποίο εκτιμάται ως ιδιαίτερα σημαντικό για την ουσιαστική βελτίωση των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, όπως επισήμανε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος στον ομόλογό του, σε σχετική τηλεφωνική επικοινωνία. Ενώ την απόφαση χαιρέτισε με δήλωσή του και ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, αναφερόμενος στο ανθρωπιστικό έργο του Αρχιεπισκόπου. Το γεγονός όμως δεν είναι παρά μία ακόμη αφορμή για να «συναντήσει» κάποιος τον Αναστάσιο. Εναν φιλόσοφο της Ορθοδοξίας, έναν σύγχρονο διανοούμενο που μπορεί να μιλήσει στην καρδιά και στο μυαλό ακόμη και αυτών που δηλώνουν «μη θρησκευόμενοι». Κυρίως αυτών.
Ο Αναστάσιος (Γιαννουλάτος) γεννήθηκε στον Πειραιά το 1929. (Ακόμη και σήμερα, όταν αναφέρεται στην οικονομική κρίση, θυμάται τον πατέρα του Γεράσιμο που συμβούλευε τα παιδιά του να μη δανείζονται). Αποφοίτησε με άριστα από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1952 και από πολύ νωρίς συμμετείχε στις οργανώσεις της ορθόδοξης νεολαίας, ενώ ίδρυσε το πρώτο ιεραποστολικό περιοδικό στην Ελλάδα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 πρωτοστάτησε στην αναζωπύρωση της Ορθόδοξης Εξωτερικής Πολιτικής συμμετέχοντας σε αποστολές στην Αφρική, απ’ όπου αποχώρησε όταν προσβλήθηκε από μαλάρια. Συνέχισε τότε, σε φιλοσοφικές σχολές της Γερμανίας, τις σπουδές του στη θρησκειολογία, την εθνολογία και την ιεραποστολική. Στα χρόνια που ακολούθησαν μελέτησε, στις χώρες όπου επικρατούν αυτές οι θρησκείες, το Ισλάμ, τον βουδισμό, τον ταοϊσμό, τον κομφουκισμό και τα αφρικανικά δόγματα. Το 1972 χειροτονήθηκε επίσκοπος Ανδρούσης και αναγορεύθηκε καθηγητής Ιστορίας των Θρησκευμάτων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών αλλά και γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Ελλάδας, θέση που κατείχε για μία εικοσαετία. Τον επόμενο χρόνο, στα γεγονότα της Νομικής, συντάχθηκε με τους εξεγερμένους εναντίον της χούντας φοιτητές και αργότερα διαμαρτυρήθηκε επανειλημμένα στην ΕΣΑ για τις συνθήκες κράτησης των συλληφθέντων.
Το 1981 επέστρεψε στην Αφρική, όπου παρέμεινε για περίπου δέκα χρόνια ως τοποτηρητής της Μητρόπολης Ειρηνουπόλεως που περιλαμβάνει την Κένυα, την Τανζανία και την Ουγκάντα. Το έργο του εκεί υπήρξε πολύ σημαντικό, όχι μόνο ως προς την ανακούφιση και στήριξη των ντόπιων πληθυσμών, αλλά και την αρμονική συνύπαρξη των θρησκευμάτων. Εχοντας αυτήν τη σημαντική εμπειρία στις αφρικανικές χώρες λοιπόν, του έκανε εντύπωση όταν το 1993 τοποθετήθηκε, κατ’ αρχάς ως πατερικός έξαρχος, στην Αλβανία, μια χώρα όπου επί 25 χρόνια ήταν απαγορευμένη οποιαδήποτε μορφή θρησκείας. Θυμάται πώς έφτασε στο «πρωτόγονο» τότε αεροδρόμιο των Τιράνων, όπου τον περίμεναν καμιά εικοσαριά φτωχοντυμένοι, αδύνατοι και εμφανώς κακοζωισμένοι άνθρωποι. «Πήγαμε σε μια εκκλησία που είχε μετατραπεί σε γυμναστήριο και εκεί τους είπα να κάνουμε ό,τι και στην Ανάσταση. Ανάψαμε όλοι ένα κερί και είπαμε μεταξύ μας, στα αλβανικά, «Χριστός Ανέστη». Δηλαδή, υπάρχει ελπίδα». Τα πρώτα χρόνια που λειτουργούσε, όπως λέει, κάτω από δέντρα και μέσα σε ερείπια, ένα από τα βασικά του μελήματα και απαραίτητη προϋπόθεση να συνεχίσει το έργο του ήταν να συμφιλιωθεί με την περιρρέουσα δυσπιστία. «Συνήθως οι άνθρωποι δεν έχουμε το θάρρος – γιατί εσωτερικό θάρρος χρειάζεται – να έρθουμε στη θέση του άλλου… Κατηγορούμε τον απέναντι ότι δεν κάνει αυτοκριτική, ενώ δεν έχουμε κάνει, προηγουμένως, εμείς τη δική μας».

Η σημαντικότητα όμως του Αναστάσιου, επίτιμου μέλους της Ακαδημίας Αθηνών, δεν έγκειται μόνο στην εκκλησιαστική, ανθρωπιστική και εκπαιδευτική διακονία του. Ούτε στα δεκάδες παράσημα και διακρίσεις με τα οποία έχει τιμηθεί, στους ακαδημαϊκούς τίτλους του, στα εκατοντάδες συγγράμματά του, στην προσφορά του σε ιδρύματα, συμβούλια και οργανώσεις στα οποία έχει προεδρεύσει ή διατελέσει μέλος. Ούτε στο ότι το 2000 προτάθηκε για το Νομπέλ Ειρήνης. Ούτε ακόμη στο σενάριο που διακινήθηκε το 2015 και ήθελε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να προσπαθούν να τον πείσουν να αποδεχθεί τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η ουσία βρίσκεται στον παρηγορητικό του λόγο, στη θρησκευτικότητα που αναδεικνύει όχι ως τελετουργικό αλλά ως αφοσίωση στην αλήθεια και τη δικαιοσύνη, στην προτροπή του να μη συμφιλιωθούμε με την παρακμή της εποχής μας και στην ταπεινοφροσύνη που διδάσκει ως υπέρτατη σοφία. «Το όνειρό μου», έχει πει, «είναι να σιωπήσω απόλυτα σε ένα κελί και να είμαι ο απλός μοναχός Τάσος. Αλλά δεν ξέρω αν θα το προλάβω αυτό». Στις μέρες που ζούμε, αν δεν υπήρχε ο Αναστάσιος, θα έπρεπε να τον είχαμε εφεύρει.

Πηγή: tanea.gr

 ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://www.diakonima.gr/

Θεολογική Σχολή στήν.. Κούβα!!

Θεολογική σχολή στην καρδιά της Αβάνας με τη σφραγίδα Κάστρο

Η δημιουργία Θεολογικής Σχολής στην πλατεία Σαν Πέδρο στην Αβάνα με τις ευλογίες του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, την καθοδήγηση του ιστορικού Εουσέμπιο Λεάλ και τη σφραγίδα του Φιντέλ Κάστρο δίνει σάρκα και οστά σε ένα όνειρο πολλών ετών, ενώ αποτελεί σταθμό στη νεότερη ιστορία της Εκκλησίας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ιανουάριος του 2004. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος πραγματοποιεί ένα ταξίδι που για πολλούς θεωρείται τολμηρό, όχι βέβαια λόγω της υπερατλαντικής απόστασης που χωρίζει την Ελλάδα από την Κούβα, αλλά εξαιτίας των πολιτικών δεδομένων, καθώς την εποχή εκείνη η κυβέρνηση Σημίτη ακολουθεί πιστά τις οδηγίες της Ε.Ε που υποβαθμίζουν τις σχέσεις με τη χώρα του Φιντέλ Κάστρο. Ωστόσο, ο σκοπός της επίσκεψης του κ. Βαρθολομαίου στην Κούβα είναι ιερός και οφείλεται σε πρόσκληση του ίδιου του Κάστρο, μια που θέλει να ανακοινώσει με κάθε επισημότητα τη δωρεά προς το Πατριαρχείο του ελληνορθόδοξου ναού του Αγίου Νικολάου. Η χτισμένη από την κουβανέζικη κυβέρνηση εκκλησία του Αγίου Νικολάου  προσφέρεται στο Πατριαρχείο με τα κλειδιά στο χέρι ως η πρώτη που θα λειτουργήσει όχι μόνο στην Αβάνα, αλλά σε ολόκληρη την Κούβα. Παρά τις αντιδράσεις από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης, η επίσκεψη του Πατριάρχη Βαρθολομαίου πραγματοποιείται κανονικά. Μάλιστα στο αεροδρόμιο τον περιμένει ο ίδιος ο Φιντέλ Κάστρο, φορώντας μια πράσινη επίσημη στρατιωτική στολή.
Μετά το τέλος της επίσκεψης ο Μητροπολίτης Παναμά σπεύδει να ευχαριστήσει τον Φιντέλ Κάστρο για τον ναό του Αγίου Νικολάου, στον οποίο πλέον λειτουργούσε, καθώς και για την πρόσκληση στον Πατριάρχη. Τότε ο Φιντέλ του απαντά: «Εγώ σας ευχαριστώ που φέρατε την Ορθοδοξία στην Κούβα». Ενα μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας που είχε η επίσκεψη του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Κούβα πιστώνεται στον Μητροπολίτη Μεξικού, Αθηναγόρα, καθώς ήταν αυτός που έκανε τις πρώτες συζητήσεις προς την κουβανέζικη κυβέρνηση και μάλιστα από το 1997. Ο Μητροπολίτης Μεξικού επισκεπτόταν τακτικά τη χώρα του Φιντέλ Κάστρο, περίπου τέσσερις με πέντε φορές τον χρόνο. Σε μία από αυτές μάλιστα αναθέρμανε με τους Κουβανούς αξιωματούχους, αλλά και με τον Εουσέμπιο Λεάλ Σπένγκλερ, τον επίσημο ιστορικό της πόλης, το ενδιαφέρον για την υλοποίηση ενός άλλου μεγάλου έργου, τη δημιουργία Θεολογικής Σχολής στην Αβάνα. Εξάλλου ήταν επιθυμία του ίδιου του Φιντέλ Κάστρο μετά τα εγκαίνια του ναού του Αγίου Νικολάου να προχωρήσουν και οι διαδικασίες για το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής.

25 Ιανουαρίου 2004 : Μέσα σε κλίμα συγκίνησης ο Φιντέλ Κάστρο παραδίδει το κλειδί του ναού του Αγίου Νικολάου στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο

Ο Εουσέμπιο Λεάλ, ο οποίος έχει λάβει το Εθνικό Βραβείο Κοινωνικών Επιστημών της Κούβας για την προσφορά του στη διάσωση των πατρογονικών αξιών της Αβάνας και την επισκευή των αρχιτεκτονικών προπύργιων της πόλης, ανέλαβε να βρει το κατάλληλο κτίριο για τη στέγαση της Σχολής και φυσικά την εποπτεία του έργου.

Ο Μητροπολίτης Μεξικού Αθηναγόρας εντυπωσιάστηκε για μία ακόμα  φορά από την ανταπόκριση που βρήκε μέσα στην κουβανέζικη κυβέρνηση. Δεν είναι δα και λίγο για την Κούβα, η οποία μετά την επανάσταση έγινε επίσημα αθεϊστικό κράτος και περιόρισε τη θρησκευτική λατρεία, να παραχωρήσει ένα ολόκληρο κτίριο προκειμένου να στεγαστεί σε αυτό μια θεολογική σχολή, όσα βήματα προόδου και αν έγιναν στο πέρασμα των χρόνων, κυρίως από το 1991 και μετά, όπου οι περιορισμοί αυτοί έχουν μειωθεί σημαντικά, όπως έχει εκλείψει και η ανοιχτή αμφισβήτηση εκ μέρους των κρατικών θεσμών του δικαιώματος της θρησκείας, παρόλο που η Εκκλησία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει περιορισμούς στη γραπτή και ηλεκτρονική επικοινωνία και δικαιούται να δέχεται εισφορές μόνο για οικονομικούς πόρους που εγκρίνονται από το κράτος. «Μετά από 20 χρόνια διακονίας, βλέπω ότι με τη βοήθεια όλων των χωρών, ιδιαίτερα της Κούβας, η Ορθοδοξία και ο Ελληνισμός μπαίνουν ανέλπιστα σε μια φάση προόδου και ανάπτυξης», δηλώνει στο «ΘΕΜΑ» ο Μητροπολίτης Μεξικού, Αθηναγόρας. Το κτίριο στο οποίο θα στεγαστεί η Θεολογική Σχολή, βρίσκεται στην πλατεία Σαν Πέδρο και σύμφωνα με παλαιότερη αρχιτεκτονική μελέτη πρέπει, λόγω παλαιότητας, να κατεδαφιστεί και να χτιστεί από την αρχή. Την επιμέλεια στις μακέτες του έργου έχει αναλάβει ο σχεδιαστής Σάκης Κυριαζίδης, ο οποίος ζει μόνιμα στην Αβάνα και συνεργάζεται στο πρότζεκτ με την Αρχιεπισκοπή Μεξικού και την κουβανέζικη κυβέρνηση υπό τις οδηγίες του Εουσέμπιο Λεάλ. Επισημαίνεται ότι στα μέσα Δεκεμβρίου, σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στην Αθηναϊκή Λέσχη, θα δώσουν το «παρών» ομογενείς επιχειρηματίες από τις ΗΠΑ και σημαντικοί παράγοντες της Ελλάδας παρουσία εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και στελεχών της ελληνικής κυβέρνησης, θα συζητηθούν όλες οι λεπτομέρειες για τη δημιουργία της Θεολογικής Σχολής.

«Μετά από 20 χρόνια διακονίας βλέπω ότι με την βοήθεια όλων των χωρών, ιδιαίτερα της Κούβας, η Ορθοδοξία και ο ελληνισμός μπαίνουν ανέλπιστα σε μια φάση προόδου και ανάπτυξης» δηλώνει στο ΘΕΜΑ ο μητροπολίτης Μεξικού, Αθηναγόρας.

Οι επιχειρηματικές ευκαιρίες

Ωστόσο, η δημιουργία της Θεολογικής Σχολής στην καρδιά της Αβάνας δεν θα αποτελέσει απλά ένα στήριγμα για την Αρχιεπισκοπή της Νοτίου Αμερικής και μια βάση μετάδοσης της ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας στην Κεντρική Αμερική, αλλά θα φέρει πιο κοντά και τον Ελληνισμό στην Κούβα και τις γειτονικές χώρες.

Η σημαντική στήριξη της κυβέρνησης της Κούβας στο συγκεκριμένο έργο και η προσωπική επιθυμία του εκλιπόντα μεγάλου της ηγέτη Φιντέλ Κάστρο για τη δημιουργία της Θεολογικής Σχολής αναμφίβολα θα ανοίξει δρόμο στους μεγάλους ελληνικούς επιχειρηματικούς ομίλους προκειμένου να αναπτύξουν τις δράσεις τους στην ήδη αναπτυσσόμενη αγορά της χώρας.
Οι πολιτικοί και πολιτιστικοί δεσμοί μεταξύ Ελλάδας και Κούβας θα αναπτυχθούν σημαντικά, σε μια εποχή που η Κούβα αναζητεί φίλιες χώρες για να συνεργαστεί άμεσα μαζί τους με στόχο την οικονομική της ανάπτυξη, κάτι που επιθυμεί όσο τίποτε άλλο τη δεδομένη χρονική περίοδο.

Το άγαλμα του Αρχιεπισκόπου Μακάριου δεσπόζει μπροστά από το κτίριο όπου πρόκειται να στεγασθεί η Θεολογική σχολή της Κούβας

Η παρουσία του Ελληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην κηδεία του Φιντέλ Κάστρο και ο επικήδειος λόγος που έβγαλε για τον ηγέτη της, φαίνεται να λειτούργησε υπέρ της σύσφιξης των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες.

Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει προκύψει κάτι ουσιαστικό, είναι γεγονός ότι οι Ελληνες επιχειρηματίες που θα επιδιώξουν την ανάπτυξη των σχεδίων τους στην Κούβα θα αντιμετωπιστούν με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι στο παρελθόν.

Τομείς όπως οι κατασκευές, η ναυτιλία, ο τουρισμός και οι εξαγωγές ελληνικών προϊόντων (τρόφιμα, φάρμακα κ.λπ.) παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις επαφές για την ευρύτερη οικονομική και επιχειρηματική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών.

Αυτό φάνηκε και από την πρόσφατη επίσκεψη του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Κατρούγκαλου στην Κούβα, ο οποίος έδωσε το «παρών» και σε μια σημαντική εμπορική έκθεση στην Αβάνα, όπου συμμετείχαν αρκετές ελληνικές επιχειρήσεις.

Αλλωστε μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι που ήδη δραστηριοποιούνται στην περιοχή έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να μπουν ολοένα και πιο βαθιά στην αγορά της Κούβας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ακόμα και κρατικές ΔΕΚΟ εξετάζουν το άνοιγμά τους προς την Κούβα.

Η μακέτα του έργου είναι δημιουργία του γνωστού ιστορικού της Κούβας, Εουσέμπιο Λεάλ και την επιμέλεια έχει αναλάβει ο Έλληνας σχεδιαστής Σάκη Κυριαζίδης.

ΠΗΓΗ:https://www.pentapostagma.gr

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ CERL (Μέρος B')

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ «Ιδιωτικές, δημόσιες και εκκλησιαστικές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα», Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, Αθήνα, 20 Μαρτίου 2017 (Μέρος B')

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ CERL (Μέρος A')

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ «Ιδιωτικές, δημόσιες και εκκλησιαστικές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα», Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, Αθήνα, 20 Μαρτίου 2017 (Μέρος A')

Η Ορθοδοξία στην Κορέα

Το πιο ισχυρό πυρηνικό απέναντι στην τρέλα του δικτάτορα Κιμ Ιλ-Σουνγκ.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ αδελφοί.

Η Ορθοδοξία κατά τον ιστορικό Στήβενς Ράνσιμαν θα σηματοδοτήσει την νέα χιλιετία που ήδη διανύουμε για τον λόγο αυτό την έχουν στοχοποιήσει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη μας και «την σφάζουν στο γόνατο».

«Θα σκάσει εδώ, θα σκάσει εκεί . Προσεύχεσθε μη γίνει μ΄εμάς η αρχή» ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

Όλος πλανήτης μοιάζει με χύτρα ταχύτητος δίχως βαλβίδα ασφαλείας.

«Προς ολοκαύτωμα στην Κορεατική Χερσόνησο: Η Κίνα έθεσε ολόκληρη την Αεροπορία της σε κατάσταση συναγερμού – 100 μαχητικά απογείωσαν ΗΠΑ-Ν.Κορέα – Αναφορά σοκ: Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες της Ν.Κορέας δεν θα αντέξουν επίθεση!

Η Κίνα έθεσε σε κατάσταση συναγερμού ολόκληρη την Αεροπορία της και ειδικά τα «στρατηγικά στοιχεία» της, τα μαχητικά και τα βομβαρδιστικά της ικανά να ρίξουν δεκάδες πυραύλους κρουζ ενώ και η Ρωσία έθεσε σε συναγερμό τους πιλότους των Il-38, Ka-27 ,MiG-31 και τα πληρώματα των ανθυποβρυχιακών Tu-142M3 του Στόλου του Ειρηνικού! Η Ρωσία μεταφέρει και νέες δυνάμεις στο Βλαδιβοστόκ» pentapostagma.gr

Πάλι η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ στοχοποιημένη όπως πάντα.

Τα καλοκαίρια στο βήμα του Αποστόλου Παύλου και στην Φυλακή του που βρίσκεται στον Αρχαιολογικό Χώρο των Φιλίππων, πρώτης Χριστιανικής Αποστολικής Εκκλησίας στην Ευρώπη, βλέπεις ομάδες Κορεατών να κάνουν Ορθόδοξα τον ΣΤΑΥΡΟ τους και με δέος να τιμούν τα πανίερα αυτά προσκυνήματα, γνωρίζοντας από έξω και ανακατωτά την εκκλησιαστική ιστορία του τόπου.

Έρχονται από την Άπω Ανατολή ως προσκυνητές για να αποδώσουν τα δέοντα στον Ελληνοχριστιανικό Πολιτισμό που τους έδωσε την αμέριστη βοήθεια του στον Κορεατικό Πόλεμο το 50 και προσμένουν από αυτόν να επανέλθει στην εκπολιτιστική πορεία του προς την Καθ ημάς Ανατολή.

Γνώρισαν από πρώτο χέρι ότι στην πατρίδα τους την Κορέα πήγαν Άγιοι Έλληνες όχι για να πολεμήσουν αλλά για να τους αγιάσουν με την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Ένας τέτοιος ήταν ο Νέας Σμύρνης Χρυσόστομος κατά κόσμο Αριστείδης Βούλτσος που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1927.

«Αυτός υπηρετώντας τη στρατιωτική του θητεία συμμετέσχε στις επιχειρήσεις του Γράμμου και κατά το έτος 1951 – 1952, και μετά συμμετέχει στον πόλεμο της Κορέας. Αντικατέστησε ένα άλλο οικογενειάρχη συνάδελφο του στρατιώτη που επρόκειτο να σταλεί ύστερα από κλήρωση. Δεν φοβήθηκε τον κίνδυνο ενός πιθανού θανάτου. Η αυτοπροσφορά του αυτή δεν ήταν απλώς μια πράξη ηρωϊκή, αλλά πράξη άγια.» pemptousia.gr

«Στὶς 25 Ἰουνίου 1950, ὡς γνωστόν, ἄρχισε ὁ κορεατικὸς πόλεμος (25/6/1950-27/7/1953).

Οἱ ὀρθόδοξοι Κορεάτες, ὅπως καὶ οἱ περισσότεροι συμπατριῶτες τους ὑπέφεραν τὰ πάνδεινα.

Οἱ περισσότεροι προκειμένου νὰ σωθοῦν κατέφυγαν στὸ Πουσὰν καὶ στὰ νότια διαμερίσματα τῆς χώρας.

Ἔτσι τὸ ὀρθόδοξο ποίμνιο διασκορπίστηκε. Σημαντικὴ πνευματικὴ καὶ ὑλικὴ βοήθεια πρόσφερε σ᾽ αὐτὴ τὴν τραγικὴ ἐποχὴ τὸ Ἐκστρατευτικὸ Σῶμα Ἑλλάδας (Εκ.Σ.Ε.)[45] στὴν Κορέα (1950-1955), ποὺ συμμετεῖχε στὴν εἰρηνευτικὴ δύναμη τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, καὶ ἰδιαιτέρως οἱ στρατιωτικοὶ ἱερεῖς, ποὺ συνόδευαν τὸ Σῶμα γιὰ τὶς λειτουργικές του ἀνάγκες, οἱ ὁποῖοι εἶναι, κατ᾽ οὐσίαν, οἱ πρῶτοι Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Ἱεραπόστολοι στὴν Κορέα.

Τὰ μέλη τοῦ Εκ.Σ.Ε. κατὰ τὴν περίοδο τοῦ πολέμου, ἀλλὰ πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὴν ἀνακωχὴ (27/7/1953) μέχρι τὸν σταδιακὸ ἐπαναπατρισμό τους (31/12/1955) ἐπισκέφθηκαν πολλὲς φορὲς τοὺς Ὀρθόδοξους Κορεάτες στὴν Σεοὺλ γιὰ νὰ τοὺς προσφέρουν τρόφιμα καὶ ἄλλα εἴδη πρώτης ἀνάγκης, προστάτευσαν τὰ ὀρφανὰ τοῦ πολέμου, στήριξαν στὴν πίστη τὸ ὀρθόδοξο ποίμνιο, ποὺ μετὰ τὴν ἐξαφάνιση ἀπὸ τοὺς Βορειοκορεάτες, ὅπως σημειώσαμε ἀνωτέρω, τοῦ ἱερέα τους π. Ἀλεξέι Κίμ (9/7/1951) εἶχε μείνει χωρὶς ποιμένα, βάπτισαν παιδιὰ καὶ ἐνήλικες, τέλεσαν ἐκκλησιαστικοὺς γάμους, θ. Λειτουργίες κ.λπ.

Πρῶτος Ἕλληνας στρατιωτικὸς ἱερέας, ποὺ ἦρθε σὲ ἐπικοινωνία μὲ τοὺς Ὀρθόδοξους Κορεάτες[46] ἦταν ὁ ἀρχιμ. Χαρίτων Συμεωνίδης (μετέπειτα Μητροπολίτης Πολυανῆς καὶ Κιλκισίου)[47], ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησε στὴν Κορέα ἀπὸ τὶς 5 Μαρτίου 1952 μέχρι τὶς 30 Μαΐου 1953.

Ὁ π. Χαρίτων, ὅταν τοῦ τὸ ἐπέτρεπαν οἱ πολεμικὲς ἐπιχειρήσεις, προσπαθοῦσε νὰ βρεῖ τρόπους γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσει τὶς περίπου πενῆντα οἰκογένειες Ὀρθοδόξων, κατὰ τὴν πληροφορία τοῦ ἰδίου[48], ποὺ ζοῦσαν στὴν Σεούλ.

Ὅπως ὁ ἴδιος γράφει τὸ 1953 ἀπὸ τὸ Μέτωπο σὲ ἔκθεσή του πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Σπυρίδωνα Βλάχο (1949-1956): «Παραλλήλως πρὸς τὴν ὡς ἄνω ἀποστολήν μου, (σ.σ. τῶν ἱερατικῶν καθηκόντων του στὸ στρατόπεδο) ἐν συνεννοήσει μετὰ τῶν ἑκάστοτε Διοικητῶν τοῦ Τάγματος προσεπάθησα νὰ ὀργανώσω καὶ ἐξυπηρετήσω τὴν Ὀρθόδοξον ἐν Σεοὺλ τῆς Κορέας Χριστιανικὴν Κοινότητα».

Δεύτερος στρατιωτικὸς ἱερέας σὲ ἀντικατάσταση τοῦ π. Χαρίτωνος ἐστάλη ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ὁ ἀρχιμ. Ἀνδρέας Χαλκιόπουλος[49] (ἀπὸ τὸν Μάρτιο τοῦ 1953 ἕως τὸν Αὔγουστο τοῦ 1954), ὁ ὁποῖος προσέφερε πολὺ μεγάλη βοήθεια στὸ ὀρθόδοξο ποίμνιο, λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς θητείας του ἦταν μετὰ τὴν ἀνακωχὴ τοῦ πολέμου.

Μὲ πρωτοβουλία του ἀνακαινίστηκε ὁ μισοκατεστραμμένος ἀπὸ τοὺς βοβαρδισμοὺς ναὸς τοῦ Ἁγίου Νικολάου Σεούλ μὲ ἔρανο ποὺ διενήργησε μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων στρατιωτῶν καὶ τὴν προσωπική τους ἐργασία.

Ἡ πρώτη θ. Λειτουργία στὸν ἀνακαινισμένο ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου στὴν περιοχὴ Chong-Dong τελέστηκε στὶς 29 Νοεμβρίου 1953, στὴν ὁποία συμμετεῖχαν ὁ Ὑφυπουργὸς Παιδείας τῆς Κορέας καὶ ἄλλες πολιτικὲς καὶ στρατιωτικὲς ἀρχές.

Ὁ π. Ἀνδρέας φρόντισε, πρὶν ἀναχωρήσει ἀπὸ τὴν Κορέα, νὰ ἀφήσει ἕναν Κορεάτη ἱερέα στὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου.

Ἡ ὀρθόδοξη Κοινότητα πρότεινε ὡς ὑποψήφιο ἱερέα[50] τὸν Βόριδα Μούν [Moom Yi-Han] (1910-1977), ὁ ὁποῖος χειροτονήθηκε στὴν Ἰαπωνία σὲ διάκονο στὶς 9 Ἰανουαρίου 1954 καὶ τὴν ἑπομένη μέρα σὲ πρεσβύτερο ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Τόκυο Εἰρηναῖο Μκέκις, ποὺ ἦταν ὁ πλησιέστερος Ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος τῆς περιοχῆς.

Λόγῳ τοῦ πολέμου ἀλλὰ καὶ τῶν ἐχθρικῶν σχέσεων μεταξὺ Κορέας καὶ Ἰαπωνίας τὴν περίοδο αὐτὴ ἦταν ἀπαγορευμένη ἡ ἔξοδος ὁποιουδήποτε Κορεάτου ἀπὸ τὴν χώρα καὶ ἰδιαιτέρως ἡ μετάβασή του στὴν Ἰαπωνία.

Ὁ π. Ἀνδρέας Χαλκιόπουλος κατόρθωσε μὲ τὴν βοήθεια τοῦ ἀμερικανικοῦ στρατοῦ νὰ δοθεῖ ἡ σχετικὴ ἄδεια γιὰ τὴν μετάβαση τοῦ Βόριδος Μοὺν στὴν Ἰαπωνία γιὰ τὴν χειροτονία του.

Μεταμφιεσμένος, λοιπόν, σὲ μαῦρο Ἀμερικανὸ στρατιώτη, ὁ Βόρις Μοὺν συμπεριελήφθη στὴν δύναμη ὁμάδας Ἀμερικανῶν πεζοναυτῶν, ποὺ πήγαινε στὴν Ἰαπωνία.

Μετὰ τὴν χειροτονία του ἐπέστρεψε μὲ τὸν ἴδιο τρόπο στὴν Κορέα καὶ διακόνησε ἐπὶ 23 χρόνια καὶ ὀκτὼ μῆνες μὲ ἀφοσίωση τήν Ἐκκλησία μέχρι τὴν κοίμησή του [51].

Ὁ π. Ἀνδρέας ξαναεπισκέφθηκε τὴν Κορέα τὸν Ἰούνιο τοῦ 1976 προσκεκλημένος τῆς Κορεατικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀπὸ 7-12 Ἰουνίου εἶχε ὀργανώσει τιμητικὲς ἐκδηλώσεις γιὰ τοὺς στρατιωτικοὺς ἱερεῖς τῶν Ἐκτρατευτικῶν Σωμάτων ποὺ ὑπηρέτησαν κατὰ τὸν πόλεμο τῆς Κορέας.

Τελευταῖος καὶ τρίτος κατὰ σειρὰν Ἕλληνας στρατιωτικὸς ἱερέας, ὁ ὁποῖος ὡς μέλος τοῦ Ἐκστρατευτικοῦ Σώματος Ἑλλάδος διακόνησε καὶ στὶς ἀνάγκες τῆς Ὀρθόδοξης Ἱεραποστολῆς στὴν Σεοὺλ ἀπὸ τὸ 4/6/1954 ἕως τὸ 30/12/1955 ἦταν ὁ ἀρχιμ. Δανιήλ Ἰβηρίτης, συνεχίζοντας τὸ ἔργο τοῦ π. Ἀνδρέα Χαλκιοπούλου[52].»

Ιστορική Προσέγγιση

υπό του Σεβ. Μητροπολίτου Κορέας Αμβροσίου

Οι ισχυροί κοσμοκράτορες επιδιώκουν τον πόλεμο
διότι τον κουβαλούνε μέσα τους.

ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ οι αντίχριστοι ολοκαύτωμα αλλά απέναντι τους έχουν ξανά πάλι την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Όταν διαβάζαμε τα σχετικά την δεκαετία του 90 δεν καταλαβαίναμε τίποτε . Σήμερα ο πνευματοκίνητος λόγος των Αγίων Πατέρων μας γράφει την επικαιρότητα των κρίσιμων στιγμών που διέρχεται η ανθρωπότητα.

«Ο κόσμος μοιάζει σήμερα , σαν μια κοχλάζουσα χύτρα ταχύτητος , με πολλές βαλβίδες ! Θα σκάσει εδώ , θα σκάσει εκεί . Προσεύχεσθε μη γίνει μ΄εμάς η αρχή» ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

«Τώρα µια µπόρα θα είναι, µια µικρή κατοχή του αντίχριστου σατανά. Θα φάει µετά µια σφαλιάρα από τον Χριστό, θα συγκλονισθούν όλα τα έθνη και θα έρθει η γαλήνη στον κόσµο για πολλά χρόνια. Αυτήν την φορά θα δώσει ο Χριστός µια ευκαιρία, για να σωθεί το πλάσµα Του. Θα αφήσει το πλάσµα του ο Χριστός; Θα παρουσιασθεί στο αδιέξοδο των ανθρώπων, για να τους σώσει από τα χέρια του Πονηρού. Θα επιστρέψουν στο Χριστό και θα έρθει µια πνευµατική γαλήνη σε όλη την οικουµένη για πολλά χρόνια.»

Από το βιβλίο: «Πνευµατική Αφύπνιση», Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, (έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος – Σουρωτή Θεσσαλονίκης).

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ αδελφοί

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr

Ενας Ορθόδοξος Γιαπωνέζος

Ο γιαπωνέζος ζητιάνος που έγινε Ορθόδοξος μοναχός!

Θα ήθελα να δώσω ένα μικρό παράδειγμα ποιμαντικής δραστηριότητας. Εμείς έχουμε ένα μικρό μετόχι στην Νέα Υόρκη. Βρίσκεται σε μία πολύ φτωχή συνοικία της πόλης όπου ζουν κυρίως ισπανόφωνοι και μαύροι: Παντού ναρκωτικά, αλκοόλ, άστεγοι. Πιστεύω πως πάνω από τους μισούς κατοίκους της περιοχής ζουν από τα επιδόματα του κράτους.

Για τους εφήβους της περιοχής το να γεννήσεις ένα παιδί στα 14-15 σου χρόνια είναι λόγος να υπερηφανεύεσαι. Όχι να το φροντίζεις,απλώς να το γεννήσεις. Γι αυτό πολλοί λίγοι ατενίζουν το μέλλον με κάποια προοπτική. Σε κάθε δεύτερη γωνία θα βρεις μία καθολική ή προτεσταντική εκκλησία, μία συναγωγη, αλλά όλες είναι άδειες.

Μπροστά από το οίκημά μας βρίσκεται ένα βαθούλωμα, το οποίο εμείς ονομάζουμε »πηγάδι». Χρησιμεύει για να κατέβεις σ’ένα υπόγειο μέρος. Μία φορά, μέσα Φεβρουαρίου ήταν, έριχνε χιονόνερο και έκανε κρύο. Ξαφνικά ανάμεσα στους κάδους των σκουπιδιών, που επίσης βρίσκονται σε αυτό το βαθούλωμα, άκουσα ένα θόρυβο. Σκέφτηκα πως κάποιος ζητιάνος ψάχνει μέσα στους κάδους άδεια μπουκάλια και όπως συνήθως γίνονταν, θα πέταγε τα σκουπίδια έξω από την πόρτα μας. Αυτό δεν ήθελα να το επιτρέψω.

Ανοίγοντας την πόρτα είδα έναν άνθρωπο με ασιατικά χαρακτηριστικά…

-Τι κάνεις;
-Συγχωρέστε με. Ψάχνω κάτι να φάω.
-Γιατί ψάχνεις τα σκουπίδια; Έλα μέσα
-Όχι. Δεν μπορώ, είμαι βρώμικος και μυρίζω
-Έλα, έλα μέσα, του λέω εγώ

Κατά την διάρκεια του σύντομου διαλόγου μας του εξήγησα πως έχουμε ένα δωμάτιο όπου μπορει να κάνει μπάνιο, να αλλάξει τα ρούχα του και να φάει κάτι.

Ο άνθρωπος φοβήθηκε:
-Τι θέλεις από μένα;
Του λέω:
-Δεν θέλω να πετάς τα σκουπίδια στο κατώφλι μου. Αυτό μόνο, τίποτα περισσότερο.

Αφού έφαγε, κάθησα κοντά του και αρχίσαμε να συζητάμε. Φαινόνταν ένας άνθρωπος έξυπνος. Τον ρώτησα
-Πού μένεις;
-Πουθενά
-Δηλαδή δεν έχεις που;
-Να, κάθε βράδυ καθάριζα ένα γιαπωνέζικο εστιατόριο και μου επέτρεπαν να κοιμάμαι στο υπόγειο.
-Πώς έφτασες χωρίς στέγη;

Μου διηγήθηκε πως ήταν μηχανικός και πως ήλθε από την Ιαπωνία. Στην αρχή τα πράγματα πήγαν καλά, αλλά έπειτα έμπλεξε με τα ναρκωτικά, κοκαΐνη, ηρωίνη και σύντομα τα έχασε όλα.

Του πρότεινα να μείνει σε εμάς
-Ω, δεν μπορώ, απάντησε
-Γιατί;
-Επειδή ψάχνω την αλήθεια! απάντησε ο άνθρωπος
Του λέω τότε:

-Δεν πρέπει να πας πουθενά, εδώ βρίσκεται η αλήθεια!
-Όλοι έτσι λέτε, μου απάντησε. Πήγα στους καθολικούς, στους μορμόνους, στους ιεχωβάδες, στους βουδιστές. Όλοι υπόσχονται το ίδιο πράγμα αλλά δεν δίνουν τίποτα.
-Καλά, του λέω εγώ, Μείνε ωστόσο λίγο..!

Έμεινε λίγες ημέρες σε εμάς. Αρχίσαμε να συζητάμε. Έπειτα βαπτίστηκε και πήρε το όνομα του Αγίου Νικολάου (Κασάτκιν, ο φωτιστής των Ιαπώνων). Τώρα επέστρεψε στην Ιαπωνία και έγινε μοναχός σ’ ένα ορθόδοξο μοναστήρι. Όλα όμως άρχισαν επειδή του δώσαμε την δυνατότητα να γίνει μέρος της αδελφότητάς μας και του επέτρεψα να μείνει μαζί μας. Είδε το Ευαγγέλιο πριν το ακούσει ή το διαβάσει.

Από το βιβλίο του μεγαλόσχημου μοναχού Ιωακείμ Πάρρ
«Συνομιλίες στη ρωσική γη»
Απόδοση στα ελληνικά π. Γεώργιος Κονισπολιάτης

Πηγή: vimaorthodoxias.gr

Η Χαρά!

ΟΙ ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟΛΟΓΟ-ΦΙΛΟΛΟΓΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΛΥΚΟΥΔΗ ΕΧΟΥΝ ΩΣ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΧΑΡΑ

Ο Ιωάννης ο Θεολόγος (26 Σεπτεμβρίου)

Ο Θεολόγος της αγάπης και συγγραφέας

 της Αποκάλυψης

Ρωσική εικόνα του 18ου αιώνα που απεικονίζει 

τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο «εν σιωπή».

Γράφει ο π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης

α) Η θεολογία, ως λόγος για κάποιον θεό, απαντά σε διάφορες θρησκείες, ακόμη και στις πρωτόγονες. Στην αρχαία ελληνική σκέψη αναπτύχθηκε η θεολογία, που στηριζόταν στον ανθρώπινο λόγο. Όμως, η χριστιανική θεολογία ως εμπειρία και καταγραφή προσωπικής κοινωνίας με τον Θεό της χριστιανικής αποκαλύψεως, ο οποίος “εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν Πνεύματι, ώφθη αγγέλοις, εκηρύχθη εν έθνεσιν, επιστεύθη εν κόσμω, ανελήφθη εν δόξη” (Α΄ Τιμ. 3,16) είναι εντελώς διαφορετική. Πρόκειται για πνευματικό γεγονός άλλης τάξεως.

β) Κι ενώ πολλοί άγιοι Πατέρες και εκκλησιαστικοί συγγραφείς έγραψαν σπουδαία θεολογικά συγγράμματα, σε τρεις από αυτούς αποδόθηκε το προσωνύμιο “θεολόγος”: στον σήμερα εορταζόμενο Άγιο Ιωάννη Θεολόγο, επιστήθιο φίλο του Κυρίου, τον Γρηγόριο Θεολόγο (4ος αι.) και τον Συμεών τον Νέο Θεολόγο (10ος αι.). Και οι τρεις, ενώ έζησαν σε διαφορετικές εποχές, γεύτηκαν την παρουσία του Θεού διά της ακτίστου χάριτος και είχαν ανάλογες πνευματικές εμπειρίες. Εν συνεχεία θεοπνεύστως και απλανώς περιέγραψαν τις εμπειρίες αυτές στα συγγράμματά τους, συχνά με ποιητικό και συμβολικό τρόπο.

γ) Ο Ιωάννης Θεολόγος, ως αγαπημένος μαθητής του Χριστού, βίωσε πολλά θαυμαστά γεγονότα κοντά του. Πολλά από αυτά διέσωσε στο ευαγγέλιο και τις επιστολές του, ενώ παρέλειψε άλλα. Στην Αποκάλυψη περιγράφει επίσης τα έσχατα ως παρόντα, την ανηφορική πορεία της Εκκλησίας, τη διαρκή πάλη των χριστιανών με τον αρχέκακο όφι, τον διάβολο, και τον θρίαμβο με την έλευση της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου. Πάντως, όσα έγραψε αρκούν για να πιστέψουμε πως ο Ιησούς είναι ο Χριστός ο Υιός του Θεού και “ίνα πιστεύοντες ζωήν έχωμεν εν τω ονόματι αυτού” (βλ. Ιωάν. 20,31).

δ) Αναφέρεται σχετικά στη σημερινή περικοπή: “Υπάρχουν κι άλλα πολλά που έκανε ο Ιησούς, που, αν γραφτούν ένα προς ένα, ούτε ο κόσμος ολόκληρος δεν θα χωρούσε τα βιβλία που θα ‘πρεπε να γραφτούν” (Ιωάν. 21,25). Εδώ σαφώς υπάρχει κάποια υπερβολή, που φανερώνει το πλήθος των πεπραγμένων από τον Κύριο, όπως σημειώνει ο ερμηνευτής Ζιγαβινός. Κι από την άλλη επισημαίνει ότι, “ου χωρεί αυτά ο κόσμος… ου διά πλήθος συγγραμμάτων, αλλά διά μέγεθος πραγμάτων”!

ε) Και πράγματι, πώς να κατανοήσει κάποιος την πνευματική δύναμη της χριστιανικής αγάπης, την οποία περιγράφει ο Ιωάννης στο ευαγγέλιο και τις επιστολές του, όταν καθημερινά δηλητηριάζει τη ζωή του με φθόνο, αδικία και μίσος; Πώς να αντιληφθεί το νόημα της φοβερής, σαγηνευτικής και επίκαιρης Αποκάλυψης, όταν βλέπει τη ζωή του μόνο εγκοσμιοκρατικά και οικονομοκεντρικά; Όμως, ο φιλόκαλος αναγνώστης της, ως μαθητής των αγίων, ασκούμενος με υπομονή κατανοεί ότι, η Εκκλησία ως χώρος χάριτος και αγιασμού πορεύεται εντός της ιστορίας μέσα από πλείστους πειρασμούς, κινδύνους, εμπόδια και δεινά. Κατανοεί επίσης ότι στην Αποκάλυψη καταδικάζεται με δριμύτητα η θεοποίηση κάθε εξουσίας: πολιτικής, οικονομικής και ιδεολογικής, όπως σημειώνει σύγχρονος στοχαστής.

στ) Τελικά, το μήνυμα της χριστιανικής αγάπης εκ μέρους του Θεού είναι δεδομένο, αλλά εκ μέρους του ανθρώπου είναι ζητούμενο μέσα από μια δραματική πορεία αστοχίας, αλλοτρίωσης, μετάνοιας και αγιασμού. Ο Κλήμης Αλεξανδρεύς διηγείται ότι σε κάποια πόλη ο Ιωάννης είχε βαπτίσει έναν νέο και τον εμπιστεύθηκε στον επίσκοπό της. Σε επόμενη επίσκεψή του πληροφορήθηκε ότι ο νέος έγινε αρχηγός ληστών. Τότε, για να τον συναντήσει, παραδόθηκε στους ληστές. Ο αρχηγός τους, δηλαδή ο νέος, μόλις τον αντίκρισε τράπηκε από ντροπή σε φυγή. Εκείνος τον ακολουθούσε λέγοντας: “Γιατί φεύγεις, παιδί μου; Έχεις ακόμα ελπίδα ζωής. Αν χρειαστεί θα πεθάνω για σένα. Ο Κύριος με έστειλε, πίστεψέ με”. Συντετριμμένος, ο νέος πέταξε τα όπλα και με δάκρυα στα μάτια έπεσε στα πόδια του ζητώντας συγχώρηση. Ταυτόχρονα έκρυβε το δεξί του χέρι, με το οποίο είχε διαπράξει πλήθος αμαρτιών. Τότε, ο Άγιος Ιωάννης πήρε το χέρι αυτό, που είχε καθαρθεί από τη μετάνοια και το κατασπαζόταν! Τον οδήγησε στην Εκκλησία, προβάλλοντάς τον ως παράδειγμα έμπρακτης μετάνοιας.

ζ) Ο ευαγγελιστής Ιωάννης είχε αλλοιωθεί από τη θεία αγάπη και μέχρι τα βαθιά γεράματα δίδασκε: “Παιδιά μου, αγαπάτε αλλήλους”. Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: “Μήπως ο Χριστός αγαπούσε τον Ιωάννη περισσότερο από τους άλλους μαθητές; Όχι, αλλά ο Ιωάννης αγαπούσε τον Χριστό περισσότερο από ό,τι οι άλλοι μαθητές και γι’ αυτό καταλάβαινε την αγάπη του Χριστού καλύτερα. Είχε πολλή χωρητικότητα και χωρούσε την αγάπη του Χριστού. Και όσο περισσότερη αγάπη του έδινε ο Χριστός τόσο περισσότερο του έλιωνε την καρδιά”. Όποιος ανοίξει τα μάτια της ψυχής και διώξει το νέφος των παθών, κατανοεί την αγάπη του Θεού και τηρεί φιλότιμα τις εντολές του. Δεν φοβάται δουλικά τα σημεία των καιρών, αλλά προσμένει με πόθο την ανατολή “του Αστέρος του λαμπρού, του πρωινού” (βλ. Αποκ. 22,16).

Πηγή: http://www.makthes.gr/news/opinions/61990/

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.diakonima.gr/

Το Μάθημα των Θρησκευτιῶν

Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) 

Δελτίο τύπου

ζητώντας την άμεση απόσυρση των νέων Προγραμμάτων Σπουδών

για το μάθημα των Θρησκευτικών.

Οι Θεολόγοι καθηγητές έχουν νόμιμο δικαίωμα

και συνειδησιακή υποχρέωση να μην εφαρμόσουν

τα νέα αντισυνταγματικά, αντιπαιδαγωγικά και αντορθόδοξα

Προγράμματα Σπουδών.

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) συμφωνεί απόλυτα με τις δηλώσεις (20/9/2016) του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, ότι τα νέα Προγράμματα Σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών (ΦΕΚ υπ. αριθ. 143575/Δ2 ΥΑ 13.09.2016), που βεβιασμένα επιβάλλει στα σχολεία ο Υπουργός Παιδείας κ. Ν. Φίλης, «είναι απαράδεκτα, είναι επικίνδυνα, είναι πράγματα που δεν θα αποδώσουν καρπούς, αλλά μεγάλη ζημιά στην παιδεία, γενικότερα στην κοινωνία μας, και ρήξη μέσα στην Εκκλησία στις σχέσεις με την πολιτεία».

Η ΠΕΘ εκφράζει την πλήρη αντίθεσή της στην εφαρμογή αυτών των πνευματοκτόνων Προγραμμάτων για τρεις πολύ συγκεκριμένους  λόγους :

1) Είναι αντισυνταγματικά, διότι, έτσι όπως τα κατάντησαν ο κ. Φίλης και οι περί αυτόν υπεύθυνοι Θεολόγοι του ΙΕΠ και του Θεολογικού Συνδέσμου «Καιρός», δεν αναπτύσσουν την ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση των μαθητών, με αποτέλεσμα να διαπράττονται από όλους αυτούς τους εμπνευστές και εφαρμοστές, σύμφωνα με γνωμοδοτήσεις έγκριτων νομικών,δύο αδικήματα:

α) Το αδίκημα της συνταγματικής ανισονομίας, αφού το νέο πολυθρησκειακό ή, όπως το ονομάζει ο κ. Φίλης, Θρησκειολογικό Πρόγραμμα των Θρησκευτικών επιβάλλεται, ρατσιστικά, μόνον στους Ορθόδοξους μαθητές. Έτσι, οι Εβραίοι, οι Μουσουλμάνοι και οι Ρωμαιοκαθολικοί Έλληνες μαθητές απολαμβάνουν -και πολύ σωστά- από το Υπουργείο Παιδείας το δικαίωμα να διδάσκονται αποκλειστικά τη δική τους πίστη, από διδάσκοντες και ύλη, που οι θρησκευτικές τους κοινότητες επιλέγουν και εγκρίνουν. Αντίθετα, με το νέο Πρόγραμμα Σπουδών, που αυταρχικά επιβάλλει ο κ. Φίλης, οι Ορθόδοξοι μαθητές δεν διδάσκονται πλέον τη δική τους πίστη, αλλά ένα πολτοποιημένο μείγμα Χριστιανισμού- θρησκειών, κάτι που ολοφάνερα αντίκειται στο Σύνταγμα, στον εκπαιδευτικό Νόμο και στην ισχύουσα νομολογία.  

β) Το αδίκημα του Προσηλυτισμού, όπως εγκύρως έχει αποδειχθεί, καθώς οδηγούν με μαεστρία, σε άλλους πνευματικούς δρόμους,  ανήλικα ορθόδοξα παιδιά που δεν είναι σε θέση να αμυνθούν πνευματικά.

2) Είναι αντιπαιδαγωγικά, διότι :

α) Η διδακτέα ύλη που προσφέρουν, δεν ανταποκρίνεται στο πνευματικό επίπεδο των μαθητών.

β) Με το πολυθρησκειακό τους περιεχόμενο προξενούν θρησκευτική σύγχυση στους μαθητές.

3) Είναι αντορθόδοξα, διότι:

α) Έχουν αφαιρεθεί, εσκεμμένα, από τη διδακτέα ύλη αυτών των Προγραμμάτων, τα βασικότερα θέματα διδασκαλίας της ορθόδοξης πίστης (από την Αγία Γραφή, την πατερική και αγιολογική παράδοση, το δόγμα, τη λατρεία, τη θεολογία, την ιστορία της Εκκλησίας κ.ά.). 

β) Σε όλες σχεδόν τις διδακτικές ενότητες των Προγραμμάτων υπάρχει παράλληλη απλή παράθεση σε βάρος πάντα, της ορθόδοξης πίστης, θεμάτων και στοιχείων, που αφορούν στην Ορθοδοξία, στις χριστιανικές ομολογίες και στις θρησκείες.

Ως εκ τούτου, η ΠΕΘ δηλώνει ότι:

α) Οι Θεολόγοι καθηγητές, ως υπάλληλοι του κράτους, σύμφωνα με έγκυρες γνωμοδοτήσεις, έγκριτων νομικών, έχουν καθήκον άμα δε και δικαίωμα να τηρούν το Σύνταγμα και να μην εφαρμόζουν προδήλως (ολοφάνερα) αντισυνταγματικές και παράνομες αποφάσεις της διοίκησης (ν. 3528/2007, αρθρ. 24 και 25 παρ. 3 εδάφιο 1ον  και Ποινικός Κώδικας, άρθρ. 21).

β) Ζητάει από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος, κ. Αλέξη Τσίπρα, την άμεση απόσυρση των νέων Προγραμμάτων Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών. Αναμένει επίσης, την παραίτηση του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, διότι πιστεύει ότι ο κ. Νίκος Φίλης θα κατανοήσει ότι δεν μπορεί πλέον, να υπηρετήσει προς όφελος κανενός, το «θεσμικό του ρόλο», καθώς λειτουργεί αποδιοργανωτικά στον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας και διχάζει με τον λόγο και τις αποφάσεις του, την ελληνική κοινωνία.

γ) Καταγγέλλει τον κ. Σταύρο Γιαγκάζογλου, Σύμβουλο του κ. Φίλη, που ήταν ο εμπνευστής και συντονιστής των νέων αυτών Προγραμμάτων, ως υπεύθυνο ηθικό αυτουργό για όλες αυτές τις εξελίξεις και την αναστάτωση που έχει δημιουργήθει, στο χώρο της Παιδείας και της Εκκλησίας, δεν τον αναγνωρίζει πλέον ως Σύμβουλο, με θετικές προθέσεις και ενέργειες για το μάθημα των Θρησκευτικών, αλλά ως αποδομητή των Θρησκευτικών και αναμένει την υποβολή της παραίτησης του, λόγω ευθιξίας, από τη συγκεκριμένη θέση ευθύνης για το μάθημα των Θρησκευτικών. 

δ) Είναι έτοιμη να συντονιστεί με τις αποφάσεις της Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος του Οκτωβρίου 2016, για έναν από κοινού αγώνα υπερασπίσεως των αληθειών της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τις παράνομες αντιστυνταγματικές, αντορθόδοξες,  αντιπαιδαγωγικές και καταχρηστικές αποφάσεις του Υπουργείου Παιδείας.

ε) Καλεί τον Ορθόδοξο Χριστιανικό λαό να αφυπνιστεί και να αντιδράσει δυναμικά έναντι όλων αυτών που επιβουλεύονται την ορθόδοξη πνευματική καλλιέργεια και ανάπτυξη των βαπτισμένων παιδιών του, αντιστεκόμενος έτσι, στο σχέδιο της πνευματικής τους γενοκτονίας και της ένταξή τους, σε μια μελλοντική εκκοσμικευμένη και ομογενοποιημένη πανθρησκεία.

Το ΔΣ της ΠΕΘ

ΠΗΓΗ: Zoiforos.GR <info@zoiforos.gr>