Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014

Μαθηματικά!

▪ Απίστευτο! Tι κάνει ο άνθρωπος?

Παρακαλώ, παρακολουθείστε
το παρακάτω βίντεο·  έχει ελληνικούς υπότιτλους. Μην το χάσετε!
 
 
 
"Ὁ  Πάτμιος" εὐχαριστεί θερμά τόν π. ΑΝΤΏΝΙΟ γιά τήν ἀποστολή τοῦ ἀνωτέρω

Φαρμακονήσι:

Το μοιραίο νησί όπου ο Ιπποκράτης συνέλεγε άλλοτε τις πρώτες ύλες για τα φάρμακά του

To όνομά του, καθόλου τυχαίο, βρέθηκε επί πολλές ημέρες στο επίκεντρο της εγχώριας και
διεθνούς επικαιρότητα....
λόγω του τραγικού συμβάντος: στις 20 Ιανουαρίου 2014 βυθίστηκε, λίγα μέτρα ανοιχτά του Φαρμακονησίου, σκάφος με μετανάστες από το Αφγανιστάν και τη Συρία, με θύματα ταλαιπωρημένους ανθρώπους.

Το Φαρμακονήσι, όμως, ήταν γνωστό ήδη από την αρχαιότητα για λόγους που υποδεικνύει το ίδιο το όνομά του:

H νησίδα αυτή του νότιου Αιγαίου, με την αρχαία ονομασία «Φάρμακος» ή «Φαρμακούσα», πήρε το όνομά της εξαιτίας της εξαιρετικής πληθώρας βοτάνων που ενδημούν στο νησί αυτό, από το οποίο, σύμφωνα με τον μύθο, ο Ιπποκράτης συνέλεγε τις πρώτες ύλες για τα φάρμακά του.

Οι Κώες θρυλούν πως ο Ιπποκράτης μάζευε βότανα από το νησί, πάνω στο οποίο υπάρχει η βάση αρχαίου ναού, κοντά στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Ανήκε στη μικρή νησιωτική ομάδα των λεγόμενων μιλησιακών νησιών που είχαν συμπεριληφθεί στην επικράτεια της Μιλήτου, για την ελεύθερη και ασφαλή διέξοδό της στον θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου.

Επιφανειακά ευρήματα, θραύσματα πήλινων αγγείων και λίθινα εργαλεία δείχνουν ότι η νησίδα κατοικήθηκε ήδη από την προϊστορική περίοδο.

Στο ύψωμα Άγιος Γεώργιος, που δεσπόζει και ελέγχει τις θαλάσσιες διαδρομές, διατηρούνται δύο πύργοι. Από τον όρμο των Θόλων, το κύριο φυσικό λιμανάκι του νησιού, έως την Παλιόμαντρα υπάρχουν ίχνη κτισμάτων και ψηφιδωτών δαπέδων της ύστερης ρωμαϊκής περιόδου.
ΠΗΓΗ:http://parapona-rodou.blogspot.com

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

«Παροιμίες από την Πάτμο», μέρος Τέταρτο (Δ΄. )

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ  ΠΑΡΑΘΕΜΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΟΝ  ΖΗΣΙΜΟ ΒΙΡΒΙΛΛΗ, ΘΕΟΛΟΓΟ – ΦΙΛΟΛΟΓΟ - ΛΑΟΓΡΑΦΟ

 

72 - Εγώ σημειώνω και συ άπεχε. (Λέει ο Θεός!) [Υπήρχε η κακή αντίληψη, ότι όποιος ήταν ανάπηρος και η αναπηρία γινόταν φανερή με κάποιο εξωτερικό σημάδι, ήταν κακός άνθρωπος, γι΄ αυτό και ο Θεός συνιστούσε την αποχή από κοντά του!!1]

73 - Το ξύλο βγήκε απ’ την Παράδεισο.[ ποιό ξύλο?]. . . .

74 - Να τόνε κλαίς τον μοναχό, κι ας είν’ και με τα γένια.[Ακόμα και αν είναι καλόγερος = μοναχός, που είναι συνηθισμένος στη  μοναξιά].

75 - Καλός - κακός καλό(γ)ερος, στην πόρτα της Παράδεισος.(+)[Στην  πόρτα ! Όχι σίγουρα και μέσα! Παρηγοριά!].

76 - Ο καλό(γ)ερος ήβανε το διάολο μεσ’ στο μποκάλι. [Πιο μεγάλη η πονηρία του καλογέρου από του Διαβόλου].

 77 - Xατήρι του βασιλικού ποτίζεται κ’ η γλάστρα.(+)

78 - (ή χάρη  του βασιλικού ποτίζεται κ’ η γλάστρα.)(+

79 - Ξέρει και ο κυρ - γάδαρος τί  ’ναι το κυδωνάτο!  [ Γι’  αυτόν ή γι’ αυτούς που δεν γνωρίζουν και δεν εκτιμούν τα καλά κι ωραία  πράγματα].

80 - Ο λύκος έχει το σβέρκο του χοντρό,γιατί κάνει τις δουλειές του μοναχός του.(+)

80α-Ο λύκος κι αν ηγέρασε κ’ ήλλαξε το μαλλί του,μήτε την γνώμη του ήλλαξε μήτε την κεφαλή του. (+)[Ασφαλώς και δεν αναφέρεται στο λύκο, αλλά στον άνθρωπο!.]

81- Τον ξένο μεσ’ στο σπίτι σου για μάρτυρα τον έχεις.(+)

82- Τον αποσπερινό θυμό, άφηνέ τον το πουρνό.(+)

83- Μην αφήνεις για αύριο, ότι μπορείς να κάμεις σήμερα.(+)

84- Όντες (=όταν) ημπόρου δεν ημπόρου, τώρα που μπορώ δε  μπορώ(;;;) [Όταν μπορούσα, που είχα τα νιάτα, δεν μπορούσα να γλεντήσω γιατί δεν είχα τα χρήματα. Τώρα που μπορώ, που έχω τα χρήματα, δεν μπορώ να γλεντήσω, γιατί δεν έχω τα νιάτα. Είναι και μια παρήχηση του «ημπόρου» και «μπορώ»].

84α- Γιά κρέας, για τομάρι. [Λεγόταν από τους αυστηρούς γονείς,όταν επρόκειτο να τιμωρήσουν τα παιδιά τους (τα αρσενικά βέβαια με  ξυλοδαρμό) για μεγάλες αταξίες με την έννοια, ότι ή θα γίνονταν «άνθρωποι» = «κρέας» ή «γάιδαροι» =«τομάρια»].

85 - Τώρα πού  ’γίνηκε η θάλασσα γιαούρτι, δεν έχομε   κουτάλια.[ή χάσαμε τα κουτάλια].(+) [Δεν πρόκειται βέβαια για τη θάλασσα!  Απλά η παροιμία είναι αλληγορική].

86 - Πολλές φορές πάει η λα(γ)ήνα  [ή η στάμνα] στο πη (γ)άδι,  μα  απ’  τις πολλές φορές θα σπάσει.(+)

87 - Α(ν) δε σέ ’ξερα, κερά θάλασσα, θα σε πέρναγα  κλουμπώντας.(+) [Αν δε γνωρίζαμε τους κινδύνους θα  διατρέχομε σε κάθε κακοτοπιά. Αφού όμως τους γνωρίζομε είμαστε προσεκτικοί και επιφυλακτικοί].

87α- Θάλασσα πικροθάλασσα και πικροκυματούσα.(+)

88 - Eγώ στέλλω το σκύλο μου κι ο σκύλος την οριά του (την ουρά του). (+)

89 - Πάρε με στο γάμο σου, να σου πω  «και   του   χρόνου».(+ειρωνική)

90 - Έχε τους πόδας σου ζεστούς, την κεφαλή Σου κρύα, το στόμαχό ελαφρόν  ιατρού μην  έχεις χρείαν  ή  να’ χεις πάντα υγείαν.(Λογία)(++)

91 - Μήτε γάμος δίχως κλάματα μήτε κηδεία χωρίς  γέλια.(+)[Γιατί η χαρά και η θλίψη πάνε μαζί, ανακατωμένες].

92 - Μήτε το διάολο να δεις μήτε το σταυρό σου να κανεις….(+)   Καλύτερα είναι να αποφεύγει κανείς τις κακοτοπιές το Διάβολο) έστω κι υπάρχει ελπίδα να γλυτώσουμε].

93 - Να σου πει ο παπάς στ’ αυτί κι ο διάκος στο μελήγγι (μηνήγγι ΄στο ριζαύτι). [κατάρα].

94 - Να σε πάνε τέσσερις και ο παπάς πέντε. [Κατάρα =]. Να σε πάνε πεθαμένο.

95 - Τούρκο κάνεις φίλο; κράτα κι ένα ξύλο.(+)

96 - Σκότωνε λωλούς πλέρωνε τζερεμέδες.  [;;;]

97 - Ο τρελός είδε το μεθυσμένο και φοβήθηκε.(+) ή (?) [Γιατί;]

98 - Το πολύ ταμάχι χαλάει το στομάχι.(+) [ταμάχι = λαιμαργία]

99 - Bασιλικός μυρίζει εδώ, μα περιβόλι δε θωρώ.[Λεγόταν από κάποιες μητέρες χαριεντικά, όταν λερωνόταν το μωρό τους].

100- Βγάλ’ τη σκούφια σου και βάρα με (ή και χτύπα  με) .(+) [Δηλαδή κι εσύ είσαι ίδιος με μένα, δεν είσαι καλύτερος].

101- Ήθελα να σε φιλήσω μα βρωμά το στόμα μου. (+)[Δικαιολογία]

102- Ήλαχε [ή ήτυχε] του γλάρου ψάρι (ή πίτα.)[Όταν τύχαινε σε  κάποιον κάτι που δεν το περίμενε]

103 - Ο όμοιος τον όμοιο  αγαπά και η κοπριά τα λάχανα.(+)(ή Όμοιος στον όμοιο και η κοπριά στα λάχανα.)(+)

104 - Όπου (=όποιος) καεί στο χυλό (ή στα λάχανα), φυσά και το γιαούρτι.(+)

105 - Δουλειά δεν είχε ο Διάολος κ’ ήδερνε τα παιδιά του. (?)

106 - Η γριά δεν είχε δαίμονα κ’ ηγόρασ’ ένα χοίρο.(?)

107 - Καλόγερος θέ’ να γενώ   να σώσω την ψυχή μου μα δε μ’ αφήνει ο διάολος πού  ’χω μέσ’ στο   βρακί μου.(+) [shocking.   υπό αίρ.]

107α  (ή  Ήθελα ν’  αγιάσω μα ο Διάολος δε μ’  αφήνει.)(+)

108 - Τώρα που βρήκαμε τον παπά ας θάψομε μερικούς  ζωντανούς.[Όταν βρίσκομε καλές ευκαιρίες να τις εκμεταλλευόμαστε].

109 - Ό, τι βρέξει ας κατεβάσει.[Σε κατάσταση απελπιστική. Μοιάζει με τις:» « Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον» και το « Ότι γράφει δεν ξεγράφει»].

110 -  Απομονή, απομονή [ = υπομονή υπομ υπομονή] ηπήρε ο    διάολος το μ. . . . [shοcking υπό αίρ.]

111 - Όπου[=όποιος] κάθεται καλά και καλύτερα  γυρεύει, ο διάολος του κώλου του κουκιά του μα(γ)ειρεύει.(+)

112 - Κάνε το καλό  και ρίχτο στο γιαλό.(+) [Κι  ας πάει χαμένο].

113 - Ο γέρος πάει ή από πέσιμο ή από χέσιμο.(+)

114 - Η τιμή τιμή δεν έχει και χαρά  στόν που την έχει.(+)
 
115 - Ο διάολος έχει πολλά ποδάρια.(+)

116 - Έβαλε ο Διάολος την ουρά του.(+)
 
117 - Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια.(+)
 
118 - Από πίτα που δεν τρως τί  σε μέλλει  (ή τί σε νοιάζει) κι αν καεί.(+)
119 - Όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος.(+)
 
120 - Τα στερνά νικούν τα πρώτα.(+)

(ἕπεται συνέχεια!!!)