Πέμπτη 15 Αυγούστου 2019

Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου (15 Α'θγούστου)

 Δοξαστικό τῶν Αἴνων, ἦχος πλ. β΄
ΠΕΤΡΟΥ 
ερμ Παν Τζανάκος

Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου (15 Αυγούστου)

 Θεαρχίω νεύματι !
Ὀκτάηχο, δίχορο, δοξαστικό τοῦ Ἑσπερινοῦ
τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου
Ψάλλει ὁ Χορός Ψαλτῶν " Ἐνδόφωνον"
 ὑπό τήν χοραρχία 
τοῦ ἀειμνήστου Ἄρχοντος Ὑμνωδοῦ 
τῆς Μ.τ.Χ.Ε. Σπυρίδωνος Ὑφαντῆ.

Πέμπτη 8 Αυγούστου 2019

Ελεημοσύνη!


Ε λ ε η μ ο σ ύ ν η !

  Ελεημοσύνη δεν είναι μόνο να δίνης από το σακουλάκι σου.
        Ελεημοσύνη είναι να δέχεσαι τον άνθρωπο να καθίσει δίπλα σου, χωρίς να τον απομακρύνεις με τον λογισμό σου.
Έχεις κάποιο συνάδελφο, ο οποίος διέρχεται μια συμφορά στην ζωή του. Πρέπει να ξέρης πώς να τον παρηγόρησης, πώς να καταπραΰνεις το πρόσωπό του.
 Για τους φτωχούς μπορείς να κάνης μια σύντομη προσευχή: ''Κύριε ελέησε τον τάδε'', εάν δεν μπορείς κάτι να του δώσεις, γιατί είσαι μέσα στο λεωφορείο κι εκείνος στο πεζοδρόμιο.
Το ερώτημα είναι σε ποιά κατάσταση ευρίσκεται η καρδιά μας όσον αφορά τον πόνο, που επικρατεί γύρω μας;
Το μεγαλύτερο έργο για το οποίο θα απολογηθούμε στην Μέλλουσα Κρίση, θα είναι αυτό: ''Γιατί δεν έδωσα περισσότερη προσοχή στους συνανθρώπους μου'';

Γέροντας Αρσένιος Παπατσιοκ

Ελληνική πρωτιά


Πρώτευσε η Ελλάδα στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό της Microsoft Office Specialist, που διεξήχθη πρόσφατα στη Νέα Υόρκη.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ο Έλληνας μαθητής της γ' λυκείου από την Αθήνα, Κυριάκος Χατζηευθυμιάδης, αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία Microsoft PowerPoint, ενώ και τα άλλα δυο μέλη της ελληνικής ομάδας που συμμετείχαν στον παγκόσμιο διαγωνισμό κατέλαβαν σημαντικές θέσεις.
Συγκεκριμένα, ο 15χρονος Χρήστος Κιοφτετζής από την Καβάλα κατέλαβε την 9η θέση στην παγκόσμια κατάταξη στο Microsoft Excel και την 1η θέση στην ευρωπαϊκή κατάταξη, ενώ ο 13χρονος Νίκος Σκιαδάς από την Σπάρτη κατέλαβε την 7η θέση παγκοσμίως στην κατηγορία Microsoft Excel Word.
Για τη συμμετοχή τους στον παγκόσμιο διαγωνισμό, οι μαθητές πιστοποιήθηκαν αρχικά στο Microsoft Office Specialist προκειμένου να επιδείξουν τη γνώση τους στις εφαρμογές όπου διαγωνίστηκαν.
Στους περιφερειακούς διαγωνισμούς που διεξήχθησαν στις αρχές καλοκαιριού στην Ελλάδα, οι τρεις Έλληνες μαθητές κατέλαβαν όλοι την 1η θέση, ο καθένας στην κατηγορία όπου διαγωνίζονταν, εξασφαλίζοντας έτσι το "εισιτήριο" και την πρόκριση για τη Νέα Υόρκη, όπου πραγματοποιήθηκε φέτος ο τελικός γύρος του παγκόσμιου πρωταθλήματος.
Στον τελικό διαγωνισμό στη Νέα Υόρκη προκρίθηκαν για να διαγωνιστούν 155 μαθητές από πενήντα διαφορετικές χώρες. Στους εθνικούς προκριματικούς γύρους συμμετείχαν συνολικά 850.000 μαθητές, ηλικίας από 13 έως 22 ετών, από 119 χώρες από όλο τον κόσμο, όπου συναγωνίστηκαν με τους συμμαθητές τους για να αποδείξουν τις ανώτερες δεξιότητές τους στις εφαρμογές Word, Excel και PowerPoint.
Ο Χρήστος Κιοφτετζής από την Καβάλα, μαθητής της γ' γυμνασίου, μιλώντας στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, δεν έκρυψε τη χαρά και την ικανοποίησή του για τη μεγάλη εμπειρία που έζησε συμμετέχοντας στον παγκόσμιο διαγωνισμό της Microsoft Office Specialist.
Ευχαρίστησε θερμά τον δάσκαλό του Παναγιώτη Ασλανίδη που τον συνόδευσε στο ταξίδι, τον στήριξε σε αυτή την προσπάθεια και τον καθοδήγησε σε όλα τα στάδια του διαγωνισμού, αλλά και τους γονείς του που πάντα βρίσκονταν στο πλευρό του και τον ενθάρρυναν συνεχώς.
Ο νεαρός μαθητής δήλωσε πολύ περήφανος που εκπροσώπησε την Ελλάδα στον παγκόσμιο διαγωνισμό συμβάλλοντας κι ο ίδιος ώστε η πατρίδα μας να διακριθεί σε όλες τις εφαρμογές, όπου διαγωνίστηκαν τα τρία παιδιά.

Ο Παναγιώτης Ασλανίδης, για δεύτερη χρονιά φέτος, συμμετείχε με την ιδιότητα του δασκάλου στον παγκόσμιο αυτό διαγωνισμό καθώς και πέρυσι η 16χρονη Έφη Ζιώτα από την Καβάλα είχε διακριθεί στους Πανελλήνιους Αγώνες της Microsoft στην εφαρμογή PowerPoint, παίρνοντας την πρόκριση στο Παγκόσμιο Διαγωνισμό που διεξήχθη στο Ορλάντο και καταλαμβάνοντας τη 10η θέση παγκοσμίως και την 3η θέση στην ευρωπαϊκή κατάταξη.
Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ δήλωσε χαρούμενος και συγκινημένος για τις πολλές και σημαντικές νίκες που έλαβε στη Νέα Υόρκη η ελληνική ομάδα, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα την ανάγκη αυτές οι νίκες να αποτελέσουν το έναυσμα για ακόμα περισσότερες και μεγαλύτερες, στέλνοντας μόνο θετικά μηνύματα στους νέους ανθρώπους.
Τους νικητές του διαγωνισμού ανακοίνωσε η Certiport και βάσει των όσων αναφέρονται ο παγκόσμιος πρωταθλητής Κυριάκος Χατζηευθυμιάδης, μόλις τελείωσε τη Β' Λυκείου στο Ψυχικό, προετοιμάστηκε από το εκπαιδευτικό και εξεταστικό κέντρο Techno Agia Paraskevi HelpU και συμμετείχε στο πρωτάθλημα με τη χορηγία του συνεργάτη της Certiport στην Ελλάδα ACTA - Τεχνοβλαστό του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο 13χρονος Νίκος Σκιαδάς προέρχεται από το Εκπαιδευτικό Κέντρο Σπάρτης και ο 15χρονος Χρήστος Κιοφτετζής από το ExpertIn Καβάλας.
Στο 18ο έτος του, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα προσέλκυσε περισσότερους από 850.000 μαθητές από 119 χώρες. Οι μαθητές, ηλικίας 13 έως 22 ετών, συναγωνίστηκαν με τους συμμαθητές τους για να αποδείξουν τις ανώτερες δεξιότητές τους στο Microsoft Word, το Excel και το PowerPoint, με αποκορύφωνα τον πιο δημοφιλή διαγωνισμό τεχνολογικών δεξιοτήτων στο Microsoft Office -και το μοναδικό εγκεκριμένο από τη Microsoft από το 2002.
Η Certiport και η Microsoft αναγνώρισαν τους κορυφαίους εκ των διαγωνιζομένων στην Τελετή Απονομής Βραβείων Παγκόσμιου Πρωταθλήματος της MOS στο Marriott Marquis της Νέας Υόρκης και έδωσαν στο νικητή της πρώτης θέσης το χρηματικό έπαθλο των 7.000 δολαρίων (η β’ θέση συνοδευόταν από χρηματικό έπαθλο 3.500 δολαρίων και η τρίτη από 1.500 δολαρίων).
Με 2,3 εκατομμύρια πιστοποιήσεις ετησίως, το Microsoft Office Specialist είναι το μεγαλύτερο πρόγραμμα πιστοποίησης παγκοσμίως. Το επόμενο έτος, η Certiport θα φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Specialist Microsoft Office 2020 στο Disney's Grand Californian Hotel στο Anaheim, CA, από τις 2-5 Αυγούστου του 2020.
ΠΗΓΗ: Parapona-Rodou

Τρίτη 30 Ιουλίου 2019

Τετάρτη 24 Ιουλίου 2019

Το καλοκαίρι...


Οι απλές χαρές του καλοκαιριού 
(Φώτης Κόντογλου)
Βλογημένος ο άνθρωπος που μπορεί, τώρα το καλοκαίρι, να ξεμακρύνει για λίγο από την ταραχή της πολιτείας. Αν του αρέσει η θά­λασσα, ας πάει σε κανένα νησί, που δεν είναι ακόμα χαλασμένοι οι νησιώτες, ή σε κανένα ψαραδοχώρι. Να μην κουβαλήσει όμως μαζί του την πολιτεία, όπως κάνουνε πολλοί, που από τη μια θέλουνε να αφήσουνε την ταραχή πίσω τους, κι από την άλλη κουβαλάνε μαζί τους όλα τα περίπλοκα και κουραστικά καθέκαστα της πολιτείας. Πάρε μαζί σου όσο λιγώτερα πράγματα μπορείς.

                    Πάρος, 1971. Φωτ. Ζαχαρίας Στέλλας Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη

Γιατί, το πιο μεγάλο κέρδος που θα ‘χεις πηγαίνοντας σ’ ένα τέτοιο μέρος, θα ‘ναι η φχαρίστηση που νιώ­θει ο άνθρωπος σαν του λείψουνε πολλά πράγματα, που τα έχει στην πολιτεία τόσο εύκο­λα, και που εκεί πέρα θα του φαίνεται σαν κά­ποια μεγάλη απόλαυση και χαρά το πιο πα­ραμικρό πράγμα. Δυστυχισμένοι οι άνθρωποι που δεν τους λείπει τίποτα, και δεν έχουνε την ελπίδα να λαχταρήσουνε κάποιο πράγμα, είτε φαγητό είναι, είτε ξεκούρασμα, είτε ομιλία, είτε ζεστασιά, είτε δροσιά. Και καλότυχοι αληθινά όσοι δεν τα έχουνε όλα εύκολα, και για τούτο γίνουνται για δαύτους ολοένα νέα και δροσερά όλα τα πράγματα.
Λοιπόν, μην πάρεις πολλά πράγματα μαζί σου, για να μην πάρεις και την ατονία και την ανοστιά, που δίνει στον άνθρωπο η εύκολη απόλαυση. Τότε θα κα­ταλάβεις πόσο πολύτιμα είναι και τα πιο τιποτένια πράγματα. Η μοναξιά θα δώσει αξία στην απλή πα­ρέα, η πείνα στο μαύρο ψωμί, η κούραση στο σκληρό στρωσίδι. Η πύρα του ήλιου κ’ η αρμύρα της θάλασσας θα ψήσει το πετσί σου, θα στύψει το κορμί σου και την πληγιασμένη ψυχή σου και θα νοιώσεις πως ζεις αληθινά, όπως ζούνε τα άλλα τα πλάσματα που απομείνανε στον φυσικό τρόπο της ζωής τους. Θα καταλά­βεις στο κορμί σου και στην ψυχή σου αληθινή υγεία, και κάποια ζωντάνια που την είχες ξεχάσει΄ κι αυτό που έλεγες υγεία στην πολιτεία, θα σου φανεί τότε σαν αρρώστεια. Θα ξεκουραστείς από την απλοποίηση της ζωής σου, αν βέβαια δεν είσαι ολότελα χαλασμένος, ώστε νά ‘χεις την ιδέα πως η ευτυχία είναι το νά ‘σαι μπερδεμένος μέσα σε χίλια δυο σκοινιά, και νά ‘χεις στο μυαλό σου άλλες τόσες έγνοιες. Σαν αρχίσεις να ξεχωρίζεις σιγά-σιγά τον εαυτό σου, που είτανε πρω­τύτερα πολύ μακρυά, σαν ίσκιος, και να κάνεις συντρο­φιά μαζί του, χωρίς να στεναχωριέσαι. Δεν θέλω να πω πως θα πιάσεις να μιλάς με τη θάλασσα, με τα δέντρα, με τα πουλιά, με τις πέτρες, και να τα λες αδέλφια σου, όπως έκανε ο άγιος Φραντζέσκος, αλλά θα σου φαίνεται πως δεν πέφτεις από την κουτή σου την αξιοπρέπεια σαν ξαπλώσεις στο χώμα και κοιτά­ζεις ώρες τα μαμούνια, είτε, σαν κάθεσαι στην θαλασσόπετρα και σεριανίζεις τα ψαράκια, τα καβούρια και τ’ άλλα τα ζωντανά τ’ αρμυρού νερού, δίχως να κου­ράζεσαι και να βαρυέσαι.

(Πηγή: “Ευλογημένο Καταφύγιο”, εκδ. «Ακρίτας»)
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σάββατο 13 Ιουλίου 2019

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ Γ ΗΧΟΥ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ Γ ΗΧΟΥ ΔΗΜ.ΣΟΥΡΛΑΝΤΖΗ
Ψάλλει ο αείμνηστος Αρχων Υμνωδός τ.Μ.τ.Χ.Ε
Σπυρίδων Υφαντής

Των Αγιων Πατερων!

 Δοξαστικό των Αίνων Κυριακης των Αγίων Πατερων
(Ζ Οικουμενικής Συνόδου) .
Ψάλλει ο ιεροψάλτης του Ησυχαστηρίου Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Οσίου Πορφυρίου) κ Στέφανος Συμεωνίδης. Από Ακολουθία στο Ησυχαστήριο 15-10-2017.
(Στο τέλος του Δοξαστικού έγινε διακοπή ρεύματος με αποτέλεσμα τα μικρόφωνα να κλείσουν για αυτό υπάρχει μια εναλλαγή στον ήχο)......

Πέμπτη 11 Ιουλίου 2019

"Δεύτε λαοί"!

 Ο Αντώνης Πεζανάκης ψάλλει το Δεύτε λαοί καί μνημόσυνον κτητόρων, πατέρων,...
Συνοδική Θ.Λειτουργία & Μνημόσυνον κτητόρων και διδαξάντων εν τη Ε.Σ.Κ , εις την Ι.Μ Αγίας Τριάδος 4-10-1992 για τα 100 χρόνια της Εκκλ-κής Σχολής Κρήτης ,με τον Αρχιεπέσκοπον ΚΡΗΤΗΣ κ.Τιμόθεον, Γορτύνης κ.Κύριλλον ,Χανίων κ.Ειρηναίον και Σφακίων κ. Ειρηναίον

Πατμιάς Εκκλησιαστική Σχολή


Σχολικόν ἔτος 1949-1950
       Ἀναδιφώντας σέ ἀρχειακό ὑλικό, βρέθηκα μπροστά σ᾿ αὐτή τήν ἐπιστολή τοῦ ἀείμνηστου Ἀρχιμανδρίτη Μελετίου Γαλανοπούλου, τοῦ «Ἁγίου τῆς Σχολῆς», ὅπως τόν ἀποκαλοῦσαν (μετέπειτα Μητροπολίτη Κυθήρων), μέ τήν ὁποία ἐκφράζει τίς εὐχαριστίες του πρός τούς Καθηγητές τῆς Σχολῆς, γιά τήν προσφορά τους, πρός τούς μαθητές τους,  κατά τό σχολικό ἔτος 1949-1950.
       Κείμενο πολύ ἀξιόλογο καί προφητικό θά ἔλεγα γιά τήν πρόοδο τῆς Σχολῆς μας. Κείμενο ἀπό τό ὁποῖο ἀναβλύζει ἡ ἀγάπη του, ὁ σεβασμός του, ἡ ἐκτίμησή σου, ὄχι μόνο πρός τό λειτούργημα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ, ἀλλά καί πρός τό Ἱερό Σπήλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως, τό ὁποῖο ἀποκαλεῖ «Θεολάξευτον» καί τό χαρακτηρίζει, «ὡς ἱερά Παρακαταθήκη τοῦ οὐρανοῦ εἰς τό εὐσεβές ἡμῶν Ἔθνος».
       Ἐπειδή δέν πέρασαν πολλές ἡμέρες ἀφότου «ἔκλεισε» ἡ Πατμιάδα, γιά τίς θερινές διακοπές, θεώρησα σκόπιμο νά τό δημοσιεύσω «αὐτούσιο», μετά ἀπό ἑβδομήντα σχεδόν χρόνια, γιά νά προσεγγίσουμε, ἔστω καί ἀμυδρά, τό ἦθος καί τό ὕφος τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Πιστεύω ἐπίσης, ὅτι θά συγκινηθοῦν κάποιοι μαθητές τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ Διεθυντῆ τῆς Πατμιάδας.
«Ο ΠΑΤΜΙΟΣ»

ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
           ΠΑΤΜΙΑΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ          ΕΝ ΠΑΤΜΩι ΤΗι  26/6/1950

ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ.  1025       

                      Τοῖς ἀξιοτίμοις Κυρίοις Κυρίοις Καθηγηταῖς
                       τῆς Πατμιάδος Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς.
Ἐνταῦθα.

          Καίτοι ἐγνωρίζομεν, ὅτι  προσκρούομεν εἰς τήν μετριοφροσύνην  Ὑμῶν, ἐν τούτοις Ὑμῶν παρόντων ἐξεφράσαμεν δημοσίᾳ  ἐν τῇ ἑορτῇ μας ἐπί τῇ λήξει τῶν μαθημάτων τοῦ λήξαντος ἔτους 1949/1950 τήν εὐγνωμοσύνην ἡμῶν. Δέν ἐπράξαμεν ἤ ὅτι ἀπεδώκαμεν μικρόν φόρον ἀνθ᾿ ὧν εἰργάσθητε καί ἐπράξατε. Παρακαλοῦμεν Ὑμᾶς, ὅπως εὐαρεστηθῆτε νά δεχθῆτε τήν εὐαρέσκειαν τῆς Διεθύνσεως, δι᾿ ὅσας  εἰλικρινῶς  πολυτίμους ὑπηρεσίας προσεφέρετε εἰς τό βαρύ αὐτῆς ἔργον. Ἡ Σχολή εὑρίσκεται εἰς τά πρῶτα αὐτῆς βήματα, δημιουργεῖ παραδόσεις καί οἰκοδομεῖ ἦθος. Τό λαμπρόν παρελθόν, τό ἄπω καί τό πρόσφατον, ζητεῖ νά ἀνασυνδεθῇ πρός τό παρόν. Τήν ἀνασύνδεσιν αὐτήν θά προσφέρωσι τό ἦθος καί αἱ ἄξιαι πρός τό παρελθόν παραδόσεις, ὧν σήμερον Θεία Χάριτι ἐργάται καί σκαπανεῖς εἶσθε Ὑμεῖς. Προσφέρετε ὑπηρεσίαν ἐθνικήν.  Ὡς μεγάλοι  τῶν αἰώνων Μύσται μυσταγωγεῖτε μυστικήν μυσταγωγίαν.  Ἀντλεῖτε, Σᾶς παρακαλῶ, δύναμιν καί ἀντοχήν ἀπό τό ἔργον Ὑμῶν καί τήν πίστιν Ὑμῶν πρός τά μεγάλα τοῦ Ἔθνους καί τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ἰδεώδη!  Ὑπηρετεῖτε τό εὐσεβές καί πολυπαθές ἡμῶν Ἔθνος, τήν φίλην Πατρίδα καί τήν ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν.
          Ἐν Πάτμῳ ἐστερήθητε πολλῶν πραγμάτων, ἅτινα δαψιλῶς προσφέρουσι καί ἐξασφαλίζουσιν ἄλλα κέντρα. Γνωρίζομεν τοῦτο.
          Ἐνεργεῖτε ἱεραποστολήν καί ἐθναποστολήν. Ἀν᾿ ὧν  ἄλλων ἐστερήθητε, ἐνταῦθα εἴχετε ἕν ἐθνικόν κεφάλαιον πρός καλήν διαχείρισιν, τά καλά Παιδιά τῆς Πατμιάδος, ἔχετε δέ καί μίαν θεοπαγῆ Πέτραν, ἵνα οἰκοδομήσητε τό ἐθνικόν Ὑμῶν ἔργον, τό Θεολάξευτον Σπήλαιον τῆς Ἀποκαλύψεως. Τοῦτο εἶναι παρακαταθήκη ἱερά τοῦ Οὐρανοῦ εἰς τό εὐσεβές  ἡμῶν Ἔθνος καί παρεδὀθη εἰς Ὑμᾶς τούς Διδασκάλους τῆς Πατμιάδος. Εἶσθε Διδάσκαλοι καί Μύσται. Ἐλάβετε καί ἀνεδέχθητε τήν παρακαταθήκην Αὐτήν ὡς Μύσται τοῦ μεγάλου μυστηρίου τῆς ἀναγεννήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Κλείσατε αὐτήν τήν ἁγίαν παρακαταθήκην εἰς τήν Καρδίαν Ὑμῶν. Εἶναι θεία Εὐλογία. Εὐλογία εἰς τό Ἔθνος, εὐλογία καί εἰς Ὑμᾶς. Κάμετε αὐτήν ἀγάπην καί ἀφήσατε νά πλημμυρίσῃ τήν καρδίαν Ὑμῶν, ἀγάπην πρός τόν Χριστόν καί πρός τήν Πατρίδα, φόβον πρός τόν Θεόν καί σεβασμόν πρός τά μεγάλα τοῦ Ἔθνους ἰδεώδη. Τό ἔργον Ὓμῶν ἐν τῇ Πατμιάδι εἶναι μέγα, εἶναι ἔργον Φιλικῶν Ἑταίρων. Συνεχίσατε  τό ὡραῖον Ὑμῶν ἔργον μετά τοῦ αὐτοῦ ζήλου.
Εὐχαριστοῦμεν Ὑμῖν, δι᾿ ὅσα ἐπράξατε ἐν τῇ Σχολῇ καί ἐβοηθήσατε ἡμῖν καί παρακαλοῦμεν, ὅπως δεχθῆτε τήν διαβεβαίωσιν τῆς ἀπείρου ἡμῶν εὐγνωμοσύνης μεθ᾿ ἧς διατελοῦμεν
Ὁ Διευθυντής
(Τ.Σ.Υ.) Ἀρχιμανδρίτης Μελέτιος Γαλανόπουλος

Σάββατο 6 Ιουλίου 2019

Φυσική....



Εκεί που… απέτυχε ο Νεύτωνας: Φοιτητής έλυσε πρόβλημα φυσικής δύο χιλιετιών


   Πηγή: Pixabay/Αρχείου
Οι μεγάλοι φωστήρες της παγκόσμιας επιστήμης όπως ο Νεύτωνας μπορούσαν μόνο να βρουν προσωρινές λύσεις στο αιώνιο πρόβλημα της «σφαιρικής εκτροπής». Αυτό που δεν κατάφεραν, όμως, εκείνοι, κατόρθωσε μία ωραία πρωΐα (κυριολεκτικά) ένας φοιτητής από το Μεξικό.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα του RT, καθώς ετοίμαζε το πρωινό του, τού ήρθε επιφοίτηση: «Θυμάμαι ένα πρωί που ετοίμαζα μία φέτα ψωμί με νουτέλα και ξαφνικά φώναξα «γαμ…ο! Αυτό είναι!» διηγείται ο Ραφαέλ Γκονζάλες από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Μοντερέι στο Μεξικό και συνεχίζει: «Πήγα στο δωμάτιό μου, άρχισα να προγραμματίζω, το έλυσα κι άρχισα πηδάω από χαρά και ενθουσιασμό». 
Το οπτικό φαινόμενο του «σφάλματος σφαιρικής εκτροπής» ανακαλύφθηκε περίπου 2.000 χρόνια πριν από τον Έλληνα μαθηματικό Διοκλή. Έκτοτε, επιστήμονες όπως ο Νεύτωνας και ο Γερμανός Λάιμπνιτς προσπάθησαν αλλά απέτυχαν να λύσουν το πρόβλημα διατήρησης της ευκρίνειας μιας εικόνας όταν περνά μέσα από σφαιρικό φακό.
Ο Νεύτων κατάφερε να επιλύσει τη χρωματική εκτροπή (το πρόβλημα της εστίασης όλων των χρωμάτων από μία πηγή φωτός), αλλά όχι και τη σφαιρική εκτροπή.
Από το 1949 και μετά, ο άλυτος αυτός γρίφος είναι γνωστός στην επιστημονική κοινότητα ως «πρόβλημα Wasserman-Wolf».

Ο Γκονζάλες, φοιτητής βιομηχανικής τεχνολογίας που αυτή τη στιγμή κάνει το διδακτορικό του στη νανοτεχνολογία, συνεργάστηκε με το φίλο και συνάδελφό του Αλεχάνδρο για να λύσουν αυτό που οι ίδιοι αποκαλούσαν «μυθικό πρόβλημα».
Η εργασία τους δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Applied Optics.
Μέχρι σήμερα, μία «πρόχειρη» λύση έγκειτο στη χρήση δύο μη σφαιρικών φακών (στρογγυλεμένων μόνο από τη μία πλευρά) – ωστόσο, η προσαρμογή τέτοιων φακών εξαρτάτο από έναν μη ακριβή υπολογισμό. Τώρα, χάρη στον Γκονζάλες και τη δική του λύση, τώρα μπορεί να εξαχθεί ένα ακριβές αποτέλεσμα, ανεξαρτήτως των αλλαγών στις μεταβλητές, με ποσοστό επιτυχίας 99,99%.
Η λύση της σφαιρικής εκτροπής μπορεί να φέρει την επανάσταση στο πεδίο των οπτικών και να βελτιώσει θεαματικά την τεχνολογία που χρησιμοποιείται στα τηλεσκόπια και τις κάμερες.

Άγιος Σισώης ( 6 Ιουλίου)


Ο Αγιος
Σισώης
Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του οσίου ασκητή Σισώη. Ο άγιος Σισώης έχει τον τίτλο του μεγάλου, όπως ο άγιος Αντώνιος, και γιατί πραγματικά υπήρξε μεγάλος ασκητής, αλλά και για να ξεχωρίζει από άλλους δυο στην ίδια εποχή, που είχαν κι εκείνοι το ίδιο όνομα. Ο άγιος Σισώης στο άνθος της ηλικίας του παράτησε τα εγκόσμια κι έφυγε στην έρημο της Αιγύπτου, εκεί που πριν λίγα χρόνια είχε ασκητέψει ο άγιος Αντώνιος. Δεν τον τράβηξε προς τα εκεί μόνο ο τόπος, αλλά και το παράδειγμα του αγίου Αντωνίου, που προσπαθούσε να τον μιμηθεί στις αρετές του.Το πρώτο που φρόντιζε ο άγιος Σισώης ήτανε να παραμένει άγνωστος, αλλά οι μαθητές του αγίου Αντωνίου, θαυμάζοντας την αγιότητά του, έτρεχαν και γίνονταν δικοί του μαθητές. Γιατί η αρετή, όσο και να θέλει να κρυφτεί, δεν κρύβεται· είναι, όπως λέγει ο Ιησούς Χριστός, «πόλις επάνω όρους κειμένη»· σαν μια πόλη, που είναι χτισμένη επάνω στο βουνό και φαίνεται από παντού. Ο άγιος Σισώης ήταν τόσο απελευθερωμένος κι ανεξάρτητος από τις υλικές ανάγκες, που πολλές φορές ξεχνούσε και να φάγει. Τότε ένας μαθητής του, που τον έλεγαν Αβραάμ, του το υπενθύμιζε και του έλεγε, σαν που οι μαθητές έλεγαν στον Ιησού Χριστό· «Ραββί, φάγε».
Ο άγιος Σισώης ήταν άνθρωπος της θερμής προσευχής. Όταν προσευχότανε, η καρδιά του ήταν, σαν και να την έκαιε φωτιά. Γι’ αυτό οι μαθητές του τον ήκουαν, που συχνά αναστέναζε βαθειά. Η αληθινή προσευχή είναι μια αιματηρή αγωνία, τέτοια σαν εκείνη του Ιησού Χριστού μετά το μυστικό δείπνο, τότε που προσευχότανε στον κήπο της Γεθσημανη· ο ευαγγελιστής Λουκάς γράφει ότι ο ιδρώτας του έσταζε σαν αίμα στη γη· «εγένετο δε ο ιδρώς αυτού ωσεί θρόμβοι αίματος καταβαίνοντες επί την γην». Ο Ιησούς Χριστός, σαν άνθρωπος, αγωνιούσε πριν από το εκούσιο πάθος του· εμείς οι άνθρωποι προσευχόμαστε κι αγωνιούμε μπροστά στο φόβο της αμαρτίας.
Ο άγιος Σισώης ήταν επίσης άνθρωπος της ταπεινοφροσύνης. Η ταπεινοφροσύνη είναι η πρώτη αρετή κάθε πιστού. Γι’ αυτό ο άγιος Σισώης πριν απ’ όλα φοβότανε να τον επαινούν. Του άρεσε να προσεύχεται με σταυρωμένα τα χέρια, κι όμως απέφευγε να τα σταυρώνει, για να μην τον βλέπουν πως προσεύχεται. Ένας μοναχός μια μέρα του είπε· «Αισθάνομαι πως πάντα είμαι κάτω από το βλέμμα του Θεού». Κι ο άγιος Σισώης του απάντησε· «Δεν φτάνει· πρέπει να αισθάνεσαι πως είσαι και παρακάτω απ’ όλους τους αδελφούς σου». Ο Ιησούς Χριστός στην «επί του όρους» ομιλία μακάρισε πρώτα τους ταπεινόφρονες· «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι,..».
Παρ’ όλη την ασκητικότητά του, ο άγιος Σισώης παραπονιότανε στον εαυτό του πως ήταν ανάξιος μοναχός και ασκητής. Κάποτε ένας συνασκητής αδελφός παραπονιότανε κι αυτός πως δεν είχε ακόμα τη θερμότητα της ψυχής του αγίου Αντωνίου. Τότε ο άγιος Σισώης του είπε· «Εγώ, αν είχα κι ένα μόνο από τα αισθήματα του αγίου Αντωνίου, θα αισθανόμουν τον εαυτό μου να καίεται από θεϊκή αγάπη». Ήθελε να πει ο άγιος και μεγάλος ασκητής ότι η αγιωσύνη δεν είναι ανθρώπινο κατόρθωμα, αλλά δωρεά και χάρη του Θεού, ανάλογη με την προαίρεση του ανθρώπου. «Παντί τω έχοντι δοθήσεται…» λέγει στο Ευαγγέλιο ο Ιησούς Χριστός.
Ο άγιος Σισώης φοβότανε τα πολλά λόγια, γι’ αυτό απέφευγε να ομιλεί, κι όταν μιλούσε ήταν πάρα πολύ σύντομος. Τριάντα χρόνια έλεγε πάντα την προσευχή του· «Κύριε Ιησού Χριστέ, μην αφήσης να αμαρτήσω σήμερα με τη γλώσσα μου». Ο άγιος Ιάκωβος ο αδελφόθεος γράφει στην επιστολή του· «Ει τις εν λόγω ου πταίει, ούτος τέλειος ανήρ». Κι ο άγιος Σισώης ήθελε πολύ να απόκτηση αυτήν την τελειότητα. Η τελευτή του βίου του αγίου Σισώη ήταν ειρηνική τελείωση ενός αγίου. Ξαπλωμένος στο ξυλοκρέββατό του, έλεγε» «Ο άγιος Αντώνιος μαζί με τους Προφήτες και τους Αγγέλους έρχονται να παραλάβουν τη ψυχή μου». Κι εκεί που έβλεπε κι έλεγε αυτά, έκλεισε τα μάτια του στο φως του αισθητού ήλιου και «μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν». Αμήν.
(+ Διονυσίου Λ. Ψαριανού, Μητροπ. Σερβίων και Κοζάνης, Εικόνες Έμψυχοι, Εκδ. Αποστ. Διακονίας, σ. 240-242)
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ "ΠΑΤΜΙΟ".: Στον "Νάρθηκα" του Μοναστηριού μας υπάρχει η κατωτέρω απεικόνιση το Αγίου Σισώη  (τοιχογραφία), αγιογραφημένη από τον Άγιο Σάββα, "τον εν Καλύμνῳ", όταν εμόναζε στο Νησί μας.



Παρασκευή 5 Ιουλίου 2019

Πάτμος!

                   Ένα απρογραμμάτιστο ταξίδι 
      στην Πάτμο

 Συνήθως προετοιμάζω το πρόγραμμά μου πριν ταξιδέψω σε μια χώρα σύμφωνα με τις προσκλήσεις που έχω, αλλά ζητώ και την οδηγία του Κυρίου και είμαι έτοιμη να αλλάξω σχέδια όταν μου το δείξει. Ετοίμαζα το φετινό μου ταξίδι στην Ελλάδα με προσευχή, αισθανόμουν όμως κουρασμένη από τα προηγούμενα ταξίδια και ζητούσα από τον Κύριο να με ανανεώσει πνευματικά, να μου δώσει υποσχέσεις από τον Λόγο Του για τη συνέχεια.  
Λίγες μέρες μετά την άφιξή μου στην Αθήνα πήρα μια πρόσκληση που δεν την περίμενα, να πάω στην Πάτμο με μια ομάδα φοιτητών από το Wheaton College, που οργάνωνε ο Ελληνικός Βιβλικός Σύνδεσμος. Ήταν ένα ταξίδι που ονειρευόμουν και επιθυμούσα να κάνω κάποτε αλλά όχι τώρα. Προσευχήθηκα και δέχτηκα την πρόσκληση, τη θεώρησα ένα από τα δώρα που μας κάνει ο Θεός, όταν δεν τα περιμένουμε. Άρχισα να διαβάζω την Αποκάλυψη, περιμένοντας με λαχτάρα να παρακολουθήσω τις μελέτες του καθηγητή που συνόδευε τους φοιτητές. Φαινόταν ενθουσιασμένος και έτοιμος να μοιραστεί μαζί μας την καρδιά του μηνύματος της Αποκάλυψης. Δεν ήταν φανατικός μιας συγκεκριμένης θεολογικής  ερμηνείας του βιβλίου, γιατί μια τέτοια στάση χώρισε και χωρίζει τους πιστούς.

 Δεν ενδιαφερόμουν για τα “εσχατολογικά” αλλά για το μήνυμα που είχε ο Θεός για μένα, ώστε να συνεχίζω την πορεία μου όσο το επιτρέψει, ενώ περνούν τα χρόνια και  έχω ερωτηματικά για το μέλλον.
Ο απόστολος Ιωάννης δεν πήγε στην Πάτμο για ταξίδι αναψυχής αλλά ήταν εξόριστος  « δια τον λόγον του Θεού και δια την μαρτυρία του Ιησού Χριστού» (Αποκ. 1: 9). Ήταν η περίοδος του διωγμού εναντίον των χριστιανών από τον αυτοκράτορα Δομιτιανό.  Ζητούσα από τον Κύριο να μου μιλήσει μέσα από τον Λόγο Του στην Πάτμο. Και το έκανε υπενθυμίζοντάς μου δύο πολύ πρακτικά μηνύματα.
Βρισκόμασταν έξω από το « Ιερό Σπήλαιο της Αποκάλυψης»,  όπου ο καθηγητής του Wheaton ενθουσιασμένος συνέχιζε τη διδασκαλία του. Οι φοιτητές κρατούσαν σημειώσεις. Το ίδιο  έκανα κι εγώ. Όταν διάβασε στην Αποκάλυψη 1:17, διάβασε με έμφαση τα λόγια  της προτροπής: « Μη φοβού»!  Να, το πρώτο μήνυμα, το ψιθύρισμα του Κυρίου: « Σούλα, μη φοβάσαι!» Τα μάτια μου βούρκωσαν. Η φωνή του Κυρίου ήταν πολύ καθαρή. Γιατί; Φοβάμαι ;  Ναι, φοβάμαι! Από τι φοβάμαι; Από το άγνωστο, από τη μοναξιά, τα παιδιά μου είναι μακριά, οι ανάγκες του έργου είναι  πολλές και επιθυμώ να συνεχίσω.  Πότε θα πρέπει να σταματήσω;  Όλοι φοβόμαστε. Δεν το ομολογούμε, αλλά ο Κύριος το ξέρει. Συχνά έλεγε στους δικούς Του, κυρίως σ’ αυτούς που Τον υπηρετούσαν: «Μη φοβάσαι». Το είπε στον Μωυσή, στον Ιησού του Ναυή, στον Δανιήλ, στον Πέτρο, στον  Παύλο και στον Ιωάννη στην Πάτμο. Το είπε και σ’ εμένα στην Πάτμο!  Αποτέλεσμα εικόνας για Χάρτης της ΠάτμουΑποτέλεσμα εικόνας για Χάρτης της Πάτμου
Το δεύτερο μήνυμα που μου έδωσε  ο Κύριος ήταν: « Εγώ έχω τον έλεγχο»!  Στο 5ο κεφάλαιο ο Ιωάννης περιγράφει εκείνη τη μεγαλειώδη σκηνή. Βλέπει το μέλλον μέσα από τα διάφορα μυστηριώδη σύμβολα, στέκεται εκστατικός και θαυμάζει τη δόξα του Κυρίου μας, ενώ ακούει εκείνη τη μεγάλη χορωδία να ψάλλει για τη δόξα Του. Ο Ιωάννης είχε δει τον Κύριό μας στον σταυρό, τον Αμνό να θυσιάζεται για μας στον Γολγοθά. Όμως στην Πάτμο τον είδε μέσα σε όλη Του τη δόξα, έχοντας την απόλυτη εξουσία που Του έδωσε ο Πατέρας πάνω σε όλους και σε όλα. Ναι, ο  Αμνός του Θεού κρατά και έχει τον έλεγχο του παρόντος και του μέλλοντος της ζωής μου, γι’ αυτό δεν πρέπει να φοβάμαι. Ευχαριστώ τον Κύριο γι’ αυτό το απρογραμμάτιστο ταξίδι και τους φίλους που  με κάλεσαν να πάω στην Πάτμο!
Ιούνιος, 2019
                                          
 Σούλα Μαξιμιάδου Isch

Δ/νση ηλ. ταχ.:  Soula.Isch@sim.org

"Η Αρχοντιά"


Κ.Τσάτσος: 

το πρώτο μάθημά μου για την αρχοντιά

Θα ‘μουνα δέκα χρονών. Το καλοκαίρι, όταν τέλειωνα το σχολείο κατέβαινα στο ισόγειο δικηγορικό γραφείο του πατέρα μου, όπου και με έβαζαν να αντιγράφω δικόγραφα. Για τις τέσσερις σελίδες χωρίς περιθώριο, πληρωνόμουν μια δραχμή.
 Καθισμένος σ’ ένα από τα γραφεία των βοηθών χάζευα πού και πού τους πελάτες, κάθε λογής, πού μπαινόβγαιναν.
Ένα πρωινό ήρθε ένας λεβεντόγερος με κάτασπρη φουστανέλλα. Οι φουστανελλάδες ακόμη τότε δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο. Είδα τους βοηθούς δικηγόρους να σηκώνονται και να του κάνουν μιαν ιδιαίτερα θερμή υποδοχή.
Ο πρώτος βοηθός που φαίνεται να τον γνώριζε καλά, έπιασε κουβέντα μαζί του. Και μια στιγμή τον ρωτάει: «Και τώρα, μπάρμπα Μήτρο, πόσων χρόνων είσαι;» Και ο μπάρμπα Μήτρος, με τ’ όνομα Δημήτριος Μαλαμούλης που είχε εν τω μεταξύ στρογγυλοκαθίσει, του απαντάει μονολεκτικά… «Δύο». Δηλαδή εκατόν δύο. Από τα εκατό είχε αρχίσει νέα αρίθμηση.
Βγήκε εν τω μεταξύ ο πατέρας μου. Τον οδήγησε στο μέσα γραφείο τα είπανε με αυτόν και το γιο του, ένα λεβέντη εβδομηνταπεντάρη, και όταν βγήκαν στο δωμάτιο που βρισκόμουν και εγώ, πρώτα με σύστησε και ύστερα μου ανήγγειλε ότι θα πάμε την Κυριακή να επισκεφθούμε τον Μαλαμούλη στο χειμαδιό του, κάπου στον Ωρωπό.
Από κουβέντα δεν έπαιρνε ο μπάρμπα Μήτρος. Λίγα λόγια, μετρημένα, βαριά. Τους βοηθούς τού πατέρα μου κι εμένα είχα το αίσθημα ότι μας έβλεπε σαν μικρό κοπάδι αρνάκια. Μικρό, διότι ό Μαλαμούλης είχε απάνω από 3000 αρνιά και κατσίκια, στα Άγραφα το καλοκαίρι και τον χειμώνα στα ορεινά της Αττικής.
Την Κυριακή, όταν φθάναμε στον τόπο όπου είχε στήσει τα τσαντήρια του, των παιδιών, των εγγονών και των δισεγγόνων του, ρίχτηκαν οι καθιερωμένες μπαταριές και μετά μαζευτήκαμε στο μεγάλο τσαντήρι του Γέρου. Είχα μαζί μου, νέο εικοσάχρονο, τον δάσκαλό μου Basset, αυτόν που έκανα πρόσωπο στους «Διαλόγους σε μοναστήρι». Αυτός που δεν χόρταινε να θαυμάζει.
 Σε λίγο σταύρωσε ο Γέρος το πρώτο ψωμί. Και οι γυναίκες, αμίλητες και φασαρεμένες μοίραζαν τα κοψίδια, αρνάκι, κατσικάκι, όλα τα αγαθά. Θυμάμαι ακόμη τις βεδούρες τα γιαούρτια. Ο γέρο Μαλαμούλης, στη μέση καθισμένος σταυροπόδι, μέσ’ στις άσπρες βελέντζες, τα επόπτευε όλα και έδινε στις γυναίκες και στους παραγιούς προσταγές.
Όταν λίγο μεγαλύτερος διάβασα «Οδύσσεια» τον γέρο Μαλαμούλη τον ταύτιζα μέσ’ στη φαντασία μου με τον Νέστορα, όταν δέχονταν τον Τηλέμαχο.
Καθώς ήμουν καθισμένος πλάι στον πατέρα μου τον ρώτησα ψιθυριστά: «Qu’est-il ce vieux;». «C’est un grand seigneur» μου απαντάει o πατέρας μου και αυτός ψιθυριστά. Και γυρίζοντας αργότερα το λόγο στα ελληνικά: «Να καταλάβεις τι είναι αρχοντιά».
Ήταν το πρώτο μάθημά μου για το μέγα τούτο ηθικό αγαθό: την αρχοντιά.
Αργότερα, μεγάλος σ’ ένα πελοποννησιακό χωριό, γνώρισα έναν άλλο πιο νέο, σχεδόν μεσόκοπο, χωρικό. Στο πρόσωπό του ξανασυνάντησα αυτό που είχα γνωρίσει παιδί στο πρόσωπο του Μαλαμούλη: την αρχοντιά. Το σταύρωμα του καρβελιού από αυτόν ήταν μια ιεροπραξία.
Η αρχοντιά δεν είναι συνώνυμο με την αριστοκρατικότητα, δεν σημαίνει καμιά ταξική διαφορά ή μια διαφορά πλούτου. Αλλά δεν είναι και ένα ηθικό απλώς γνώρισμα. Είναι μια σύνθεση υπερηφάνιας, ευπρέπειας, αυτοπεποίθησης, μεγαλοψυχίας. Άρχοντες βρίσκεις εγκατεσπαρμένους σε όλα τα είδη ανθρώπων. Ο άρχοντας δεν γίνεται ποτέ μάζα, σε όποια τάξη και αν ανήκει, μένει πάντα πρόσωπο. Δεν μπορώ — ίσως αδυναμία μου — με μια φράση να την ορίσω την αρχοντιά. Αλλά όταν συναντώ κάποιον που έχει αυτό το σύμπλεγμα των αρετών που την απαρτίζουν, τότε την αναγνωρίζω. Λέω μέσα μου: Αυτός είναι άρχοντας. Ανήκει σε ααυτή την εκλεκτή κατηγορία ανθρώπων.
Έχομε άρχοντες κατά την νομικήν έννοια, που δεν έχουν αρχοντιά. Έχομε όμως χειρώνακτες που έχουν αρχοντιά.

Κωνσταντίνος Τσάτσος (1899-1987)
*  από την Ευθύνη, τχ. 169 / Ιανουάριος 1986
* φωτογραφίες: presidency.gr, ascsa.edu.gr, agp.archeio.gr

Σάββατο 29 Ιουνίου 2019

Ἄξιον ἐστίν..

π. Γαλακτίων ....
Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Ναό τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων
στή Χώρα τῆς Πάτμου (29 Ἰουνίου 2019).
"Λειτουργός" ὁ π. Βαρθολομαῖος
καί Ἱεροψάλται ὁ π. ΓΑΛΑΚΤΙΩΝ
καί ὁ γιός του Δημήτρης Κάνδρος.
Ὁ Ναός αὐτός ἀνήκει στό Δῆμο τῆς Πάτμου καί ἀποκαλεὶται "Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τῆς Ἀδελφοσύνης" γιατί σ΄ αὐτόν ἔδιναν τόν ὅρκο τῆς Ἐπαναστάσεως οἱ Πάτμιοι Φιλικοί. Εἶναι δισυπόστατος καί ὁ ἕτεροε Ναός εἶναι ἀφιερωμένος στούς Ταξιάρχες