Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015

Ἡ Ελλάδα μας.


Η Πατρίδα μας!!!
Ἀξίζει νά το δείτε

"Ο Πατμιος" ευχαριστεί θερμά την κα Βάσω Κοτίνη,
 για τήν αποστολή του

http://www.allnewz.gr/sigmaetamuepsilonrhoalpha-epsiloniotanualphaiota-kappaupsilonrhoiotaalphakappaeta/8

Ο .. Ἐλληνας!!!!

Ένας Έλληνας μαχητής του Έμπολα
(εικόνες σε 1η προβολή)


Ο Μιχάλης Παπαγεωργίου έλαβε μέρος σε τρεις αποστολές των Γιατρών Χωρίς Σύνορα σε χώρες που έχουν πληγεί από την επιδημία...
Υπήρχαν άνθρωποι που δεν πίστευαν ότι υπάρχει ο ιός του Έμπολα, τον θεωρούσαν ένα ψέμα των κυβερνήσεων για να πάρουν χρηματοδοτήσεις. Άλλοι θεωρούσαν ότι το κράτος έφερε τον ιό για να εξαλείψει τη φυλή τους ή ότι πρόκειται για πείραμα βιολογικού πολέμου. Μια τρίτη τάση ήταν ότι πρόκειται περί κατάρας ή τιμωρίας από το Θεό. Σε κάποιες περιπτώσεις ο κόσμος έπαιρνε μεν μέτρα προφύλαξης τα οποία όμως μπορεί να ήταν ανεπαρκή ή λάθος, με αποτέλεσμα να δίνουν μια λανθασμένη αίσθηση ασφάλειας.

Ήρωες του σήμερα, άνθρωποι που αφήνουν τις δουλειές τους, τα σπίτια τους, την ήρεμη καθημερινότητά τους και τρέχουν σε επικίνδυνες ζώνες, προκειμένου να σώσουν εκατοντάδες ζωές. Έρχονται αντιμέτωποι με δύσκολες καταστάσεις και συνειδητοποιούν πως τίποτα δεν είναι δεδομένο και αυτονόητο. «Όποιος ήταν πρόθυμος να περιθάλψει τα θύματα του Έμπολα διέτρεχε τον κίνδυνο να γίνει κι αυτός θύμα», είχε γράψει πριν λίγο καιρό το περιοδικό «TIME», όταν ανακήρυξε «Πρόσωπο του 2014» τους «Μαχητές του Έμπολα». Ανάμεσα σε αυτά τα πρόσωπα ήταν και ο Μιχάλης Παπαγεωργίου, υπεύθυνος παροχής ύδατος και δημόσιας υγιεινής στο πρόγραμμα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για την αντιμετώπιση του Έμπολα στη Γουινέα και τη Λιβερία. Ο Μιχάλης περιγράφει συγκλονιστικές εικόνες καθώς και το πώς είναι να ζεις με το φόβο και να αντιμετωπίζεις μια φονική επιδημία. «Η συμμετοχή μου στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα έχει δυναμώσει την πεποίθησή μου ότι πολλές καταστάσεις μπορούν να επιλυθούν αν μπούμε στον κόπο να καταλάβουμε κάποιον που βρίσκεται σε διαφορετική θέση» λέει χαρακτηριστικά.

Οι φωτογραφίες δημοσιεύονται για πρώτη φορά σε ελληνικό μέσο.


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ

Πώς οδηγείται κανείς στην απόφαση να ενταχθεί και να βοηθήσει στους «Γιατρούς Χωρίς Σύνορα»;
Ο καθένας που εντάσσεται στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα έχει τη δική του απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Σίγουρα όμως το κίνητρό του δεν είναι τα χρήματα, καθώς η αποζημίωση που παίρνουμε είναι από τις μικρότερες σε σχέση με άλλες οργανώσεις και φορείς. Ούτε όμως και για να βολευτεί . Είναι πολύ απαιτητικό να τρέχεις σε ζώνες με λιμούς, πολέμους και τυφώνες. Στην περίπτωσή μου, η απόφαση ήταν συνδυασμός αρκετών παραγόντων. Από τη μία πλευρά, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα μου δίνουν την ευκαιρία να εργαστώ σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αντικείμενο, την τεχνική υποστήριξη υποδομών υγείας σε μέρη και καταστάσεις όπου υπάρχει τεράστια ανάγκη για παροχή ιατρικής φροντίδας. Από την άλλη πλευρά, για εμένα είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν ως βασική αρχή της δράσης τους την πλήρη πολιτική ουδετερότητα, που σημαίνει ότι γνώμονας για οποιαδήποτε παρέμβαση της οργάνωσης στον κόσμο, είναι αποκλειστικά οι ανθρώπινες ανάγκες, πέρα δηλαδή από πολιτικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις καθώς και για το αν τα φώτα της δημοσιότητας είναι στραμμένα ή όχι σε αυτές τις κρίσεις.
Μπορείς να μας περιγράψεις εικόνες που δεν θα ξεχάσεις ποτέ; Είμαι γεμάτος εικόνες, καλές και κακές. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τους κρατούμενους σε φυλακή της Σομαλίας που αναγκάζονταν να μοιράζονται μία τουαλέτα ανά κελί των 40 ατόμων. Τον θάλαμο στη μαιευτική κλινική στο Αφγανιστάν που έπρεπε να περιμένω να φορέσουν μπούρκα οι ασθενείς μας για να μπω μέσα. Αλλά και από την πρόσφατη αποστολή κατά του Έμπολα στη Λιβερία, δεν θα ξεχάσω ποτέ δύο 5χρονα κοριτσάκια που ήταν πετρωμένα σαν ρομπότ από το φόβο, όχι όμως για τον Έμπολα αλλά για τον τρόπο που τους συμπεριφερόταν το υπόλοιπο χωριό λόγω του πανικού. Ορισμένες φορές υπάρχει κάτι θετικό ή αναπάντεχο. Για παράδειγμα τα κοριτσάκια στη Λιβερία προέκυψαν τελικά αρνητικά στον Έμπολα και όταν βγήκαν από την κλινική μεταμορφώθηκαν ξανά σε φυσιολογικά παιδιά 5 χρονών που έχουν ανάγκη το παιχνίδι και γελούν με τους περίεργους λευκούς. Άλλες φορές όμως τα πράγματα ήταν πιο γκρίζα. Οι κρατούμενοι στη Σομαλία αν και ήταν χαρούμενοι με τις επιπλέον τουαλέτες που χτίσαμε και με το γεγονός ότι έφυγαν τα έντομα όταν σοβατίσαμε τα κελιά τους, για μένα εκείνη η φυλακή εξακολουθεί να είναι από τα χειρότερα μέρη που έχω βρεθεί ποτέ στη ζωή μου.


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ

Από τις αποστολές σου κατά του Έμπολα ποια είναι η πιο συγκλονιστική εμπειρία που θα θυμάσαι για πάντα;
Μπορεί να φανεί τετριμμένο αλλά από τις τρεις αποστολές μου κατά του Έμπολα στη Δυτική Αφρική, αυτό που μου έχει μείνει ανεξίτηλο είναι όταν δίναμε εξιτήριο σε ασθενείς που είχαν θεραπευτεί (από τον Έμπολα). Τη στιγμή του εξιτηρίου όλες οι δυσκολίες μπαίνουν στην άκρη. Επικεντρώνεσαι μόνο σε μικρές λεπτομέρειες, όπως για παράδειγμα στην έκπληξη των -πρώην πλέον- ασθενών όταν πας να τους σφίξεις το χέρι για να δείξεις στους ίδιους αλλά και σε όσους τους περιμένουν απ” έξω, ότι δεν είναι πλέον μολυσματικοί.

Πώς είναι να ζεις στην Νορβηγία και να βρίσκεσαι μετά από λίγες μέρες σε χώρες της Δυτικής Αφρικής;
Για μένα είναι μια αναλογία “σπιτιού” και “δουλειάς’. Στη Νορβηγία τυγχάνει να είναι το σπίτι μου με ό,τι αυτό συνεπάγεται, στη Δυτική Αφρική ή οπουδήποτε αλλού με στείλει η οργάνωση, είναι η δουλειά μου. Μια δουλειά που με εκφράζει πάρα πολύ και προσπαθώ να την κάνω όσο καλύτερα μπορώ.

Τι περιλαμβάνει η καθημερινότητα σε μια αποστολή;
Η καθημερινότητα αλλάζει από αποστολή σε αποστολή και ανάλογα με την φάση στην οποία βρίσκεται η κάθε παρέμβαση. Σε γενικές γραμμές εξαρτάται από την ειδικότητα του καθενός. Στη δική μου ειδικότητα επικεντρωνόμαστε στη διασφάλιση της δημόσιας υγιεινής και του λοιμοξιολογικού ελέγχου, καθώς επίσης και στη διαχείριση νοσοκομειακών απορριμμάτων και λυμάτων. Όσον αφορά την καταπολέμηση του Έμπολα, μια ημέρα μπορούσε να περιλαμβάνει ο,τιδήποτε από εκπαίδευση και επίβλεψη προσωπικού στα διάφορα πρωτόκολλα καθαριότητας και υγιεινής, απολύμανση σωρών, επίβλεψη των καθημερινών εργασιών στη ζώνη υψηλού κινδύνου, μέχρι εργασίες βελτίωσης των υποδομών, φορώντας τον πλήρη προστατευτικό εξοπλισμό. Η δουλειά μπορούσε να είναι εξαιρετικά κουραστική, αλλά πάντα επιβραβευόταν κάθε φορά που ενεργοποιούσαμε το πρωτόκολλο απολύμανσης ασθενούς που θεραπεύτηκε και τη χορήγηση εξιτηρίου.
Ο φόβος δεν είναι πολύ έντονος όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με έναν ιό που μπορεί να σου στοιχίσει την ζωή; Πως τον ξεπερνάς αυτό το φόβο;
Κατά την άποψή μου, ο φόβος αυτός δεν θα πρέπει να ξεπερνιέται ποτέ εντελώς. Γιατί ο φόβος αυτός είναι τελικά που μας προτρέπει να πάρουμε και να τηρούμε τα μέτρα ασφαλείας για να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας και να βοηθάμε, χωρίς να χρειαστεί να βρεθούμε οι ίδιοι στη θέση των ασθενών. Βέβαια, μετά από ένα σημείο και εφόσον έχουν γίνει οι απαραίτητοι έλεγχοι και τηρούνται όλα τα μέτρα ασφαλείας, καλό είναι, ο φόβος να μπει, όσο είναι δυνατόν, στην άκρη.

Σε προσωπικό επίπεδο πώς σε έχει βοηθήσει η συμμετοχή σου σους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα;
Με έχει βοηθήσει να κατανοήσω πολιτισμούς και καταστάσεις και να εκτιμήσω πράγματα που θεωρούμε δεδομένα στο βιομηχανοποιημένο κόσμο. Επίσης, η συμμετοχή μου στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα έχει δυναμώσει την πεποίθησή μου ότι πολλές καταστάσεις μπορούν να επιλυθούν αν μπούμε στον κόπο να καταλάβουμε κάποιον που βρίσκεται σε διαφορετική θέση από εμάς και του εξηγήσουμε με υπομονή και τον κατάλληλο τρόπο τις δικές μας επιδιώξεις.


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ

Οι άνθρωποι που μένουν εκεί πως βιώνουν και αντιμετωπίζουν όλες αυτές τις καταστάσεις;
Έχοντας την εμπειρία τριών αποστολών Έμπολα σε διαφορετικές χώρες και περιοχές της Δυτικής Αφρικής, μπορώ να πω ότι οι άνθρωποι αντιδρούν με πολλούς τρόπους, ανάλογα με την περιοχή και τη φάση της επιδημίας. Υπήρχαν άνθρωποι που δεν πίστευαν ότι υπάρχει ο ιός του Έμπολα, τον θεωρούσαν ένα ψέμα των κυβερνήσεων για να πάρουν χρηματοδοτήσεις. Άλλοι θεωρούσαν ότι το κράτος έφερε τον ιό για να εξαλείψει τη φυλή τους ή ότι πρόκειται για πείραμα βιολογικού πολέμου. Μια τρίτη τάση ήταν ότι πρόκειται περί κατάρας ή τιμωρίας από το Θεό. Σε κάποιες περιπτώσεις ο κόσμος έπαιρνε μεν μέτρα προφύλαξης τα οποία όμως μπορεί να ήταν ανεπαρκή ή λάθος, με αποτέλεσμα να δίνουν μια λανθασμένη αίσθηση ασφάλειας. Η πλειοψηφία, ωστόσο, του κόσμου αν και φοβόταν, ήταν συνεργάσιμη. Αρκετός κόσμος προσπαθούσε απλά να συνεχίσει την καθημερινή του ζωή και σε αρκετές περιπτώσεις τα πράγματα ήταν αρκετά χαλαρά. Εδώ πρέπει να επισημάνω ότι η παρέμβασή μας δε θα είχε καμία τύχη αν δεν είχαμε την πλήρη συνεργασία των ντόπιων, τόσο σε επίπεδο αρχών όσο και προσωπικού που ήρθε να δουλέψει μαζί μας. Πολλοί από αυτούς ήρθαν για να δουλέψουν στα θεραπευτικά κέντρα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, εξοστρακίστηκαν από τις γειτονιές και τα σπίτια τους εξαιτίας του Έμπολα. Παρ” όλα αυτά συνέχισαν να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό στις κλινικές μας.
Επίσης, λόγω του φόβου για τη μετάδοση του ιού, πολλές δομές υγείας σταμάτησαν να λειτουργούν με αποτέλεσμα ο κόσμος να υποφέρει περισσότερο από άλλα προβλήματα υγείας, όπως η ελονοσία και οι επιπλοκές στον τοκετό. Πολλοί άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους επειδή ζούσαν σε γειτονιά ή χωριό με κρούσμα του ιού. Τέλος, υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός ορφανών από τον ιό, που δεν τα δέχεται κανείς λόγω στίγματος.

Σήμερα σε τι μέγεθος βρίσκεται ο ιός του Έμπολα; Υπάρχει λύση για να εξαλειφθεί;
Υπάρχει σαφέστατα μια πτωτική τάση στα νέα κρούσματα στα οκτώ θεραπευτικά κέντρα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Γουινέα, τη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε, με λίγο περισσότερους από 50 ασθενείς να βρίσκονται αυτή τη στιγμή και να δέχονται φροντίδα. Ωστόσο, χρειάζεται συνεχής παρακολούθηση και επιμονή στην ανίχνευση των νέων κρουσμάτων για να ελεγχθεί πλήρως η επιδημία. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέφερε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, ότι στη Λιβερία και την Γουινέα μόνοι οι μισές νέες μολύνσεις προέρχονται από γνωστές πηγές. Από την εμπειρία μας γνωρίζουμε ότι ακόμα κι ένα κρούσμα είναι ικανό να αναζωπυρώσει την επιδημία.

Όταν επιστρέφεις στους δικούς σου πώς σε υποδέχονται; Πριν φύγω για αποστολή με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα προσπαθώ να εξηγήσω σε φίλους και συγγενείς πού ακριβώς πάω και ποιοι είναι οι κίνδυνοι. Από τη μέχρι τώρα εμπειρία των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, ο κίνδυνος να γυρίσει κάποιος από πληγείσες με Έμπολα χώρες και να νοσήσει είναι μεν υπαρκτός αλλά απειροελάχιστος. Αυτό είναι κάτι που έχω εξηγήσει στο περιβάλλον μου. Από κει και πέρα, προφανώς και οι δικοί μου άνθρωποι με εμπιστεύονται ότι αφενός μεν προσέχω και ότι αφετέρου, αν παρουσιάσω κάποιο σύμπτωμα, θα εφαρμόσω όσα προβλέπονται από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. Οπότε μέχρι τώρα, πέραν των αναμενόμενων ερωτήσεων του «πώς ήταν» , δεν με έχουν αντιμετωπίσει με κάποιο περίεργο τρόπο. Δυστυχώς, βέβαια, έχω συνεργάτες που όταν επέστρεψαν στην Ευρώπη τους απέφευγε ακόμα και το πολύ στενό τους περιβάλλον. Αυτό που βρίσκω ενδιαφέρον είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το στίγμα εμφανίστηκε αφού είχαν ήδη πάει 2 και 3 φορές στη Δυτική Αφρική. Η μεγάλη διαφορά παρουσιάστηκε όταν τα δυτικά MME «ανακάλυψαν» την κρίση και υιοθέτησαν μια τρομολαγνική προσέγγιση.


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Martin Zinggl ©ΓΚΡΕΚΑ

Ύστερα από όλες αυτές τις εμπειρίες πες μας ένα μάθημα ζωής που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας.
Αυτό που εγώ θεωρώ λάθος και ίσως επικίνδυνο, για κάποιον άλλο μπορεί να είναι αυτονόητο για μία σειρά από λόγους, οπότε πριν ξεκινήσω την κριτική, καλό είναι να καταλάβω τι ακριβώς γίνεται. Επίσης το σωστό πλύσιμο των χεριών μπορεί να σώσει ζωές.
Τι κίνδυνοι υπάρχουν; Μπορεί να ακουστεί περίεργο αλλά ο υπ΄ αριθμόν ένας κίνδυνος που συναντάμε κατά την διάρκεια των αποστολών μας έχει να κάνει με την οδική ασφάλεια, τόσο στην Αφρική και την Ασία. Όπως άλλωστε μπορεί να ισχύει και στην Ευρώπη. Ο λόγος είναι ότι απλά δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλες τις παραμέτρους όπως τους δρόμους, τη συμπεριφορά άλλων οδηγών, διάφορα ζώα που πετάγονται στο δρόμο και άλλα που μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή. Από εκεί και πέρα, λόγω της ενασχόλησης μου με νοσοκομειακά απόβλητα υπάρχει ο κίνδυνος του τραυματισμού από κάποια μολυσμένη βελόνα ή κάτι άλλο. Και μετά περνάμε στον κίνδυνο μόλυνσης από Έμπολα, τον κίνδυνο σοβαρού περιστατικού με ενόπλους ή με εξαγριωμένα πλήθη. Η διαφορά όλων αυτών με την οδική ασφάλεια είναι ότι είναι καταστάσεις οι οποίες για τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα είναι αναμενόμενες και έτσι έχουμε σωστή προετοιμασία για να τις αποφύγουμε ή να τις αντιμετωπίσουμε χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες. Για να γίνω λίγο πιο συγκεκριμένος, αναφορικά με τον κίνδυνο μόλυνσης από Έμπολα νομίζω ότι είναι ενδεικτικό ότι από τους περίπου 21.000 ανθρώπους που έχουν μολυνθεί μέχρι σήμερα στην τρέχουσα επιδημία, μόλις τρείς ήταν διεθνές προσωπικό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και μόλις ένας παρουσίασε συμπτώματα αφού επέστρεψε στη χώρα του. Το μικρό αυτό ποσοστό είναι ακριβώς λόγω των μέτρων ασφαλείας. Αυτό βέβαια δε μας κάνει να εφησυχάζουμε. Το αντίθετο μάλιστα.

Γιατί μένεις στην Νορβηγία; Πώς είναι η ζωή εκεί; Στη Νορβηγία μετακόμισα για να ζήσω με τη σύντροφό μου, η οποία είναι από εδώ. Λόγω της διεθνούς θέσης της Νορβηγίας, η κρίση δεν την έχει επηρεάσει ιδιαίτερα. Ωστόσο, η μπύρα παραμένει αντικειμενικά ακριβή. Από τη στιγμή που αυτό είναι από τα λίγα προβλήματα που μπορώ να σκεφτώ, αλλά σε γενικές γραμμές δεν μπορώ να πω ότι έχω παράπονα με τη ζωή μου εδώ.

Στην εποχή που ζούμε θεωρείς ότι απουσιάζουν τα παραδείγματα; Παραδείγματα και πρότυπα πιστεύω υπάρχουν πολλά και μάλιστα σήμερα είναι πιο εύκολα προσβάσιμα από ποτέ λόγω του ίντερνετ. Από κει και πέρα, πιστεύω ότι πολλοί από εμάς ερμηνεύουμε τα πρότυπα όπως μας βολεύει, ενώ κάποιοι επιλέγουμε ένα πρότυπο για να ταυτιστούμε, χωρίς να έχουμε μελετήσει καν τον αντίλογο.

            Επείγουσα έκκληση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα
                                  για οικονομική βοήθεια Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ξεκίνησαν την παρέμβαση για τον Έμπολα στη Δυτική Αφρική τον Μάρτιο 2014 και αυτή την στιγμή έχουν προγράμματα στη Γουινέα, τη Λιβερία, τη Σιέρα Λεόνε και το Μάλι με 4.000 άτομα προσωπικό. Μέχρι σήμερα έχουν σταλεί περισσότεροι από 1.400 τόνοι ανθρωπιστικής βοήθειας. Στα 8 θεραπευτικά κέντρα που έχουν στήσει οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στη Δυτική Αφρική έχουν δεχθεί 7.700 άτομα, εκ των οποίων 5.000 ήταν θετικοί στον ιό Έμπολα, αριθμός που αποτελεί το ένα τέταρτο των συνολικών δηλωθέντων κρουσμάτων. Περισσότεροι από 2.200 ασθενείς των Γιατρών Χωρίς Σύνορα κατάφεραν να επιζήσουν.
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα αγωνίζονται καθημερινά για να σώσουν ζωές και να θέσουν την επιδημία Έμπολα υπό έλεγχο. Για το λόγο αυτό απευθύνουν επείγουσα έκκληση για οικονομική βοήθεια μέσω μίας δωρεάς στο support.msf.gr/ebola


Photo: Μιχάλης Παπαγεωργίου/MSF ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Μιχάλης Παπαγεωργίου/MSF ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Μιχάλης Παπαγεωργίου/MSF ©ΓΚΡΕΚΑ


Photo: Μιχάλης Παπαγεωργίου/MSF ©ΓΚΡΕΚΑ

Συνέντευξη: Γιάννης Πανταζόπουλος, j.pantazopoulos@yahoo.gr
Φωτογραφίες: Martin Zinggl – Μιχάλης Παπαγεωργίου/MSF

ΠΗΓΗ:grekamag.gr
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:Παράπονα Ρόδου

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2015

"Η Ἁπακουή".

Ἱερός Ναός Ὑπαπαντής τοῦ Κυρίου Χώρας Πάτμου

          Πρόκειται γιά τόν Ἱερό Ἐνοριακό, δισυπόστατο, Ναό τῆς Ὑπαπαντῆς (ἤ Ἁπακουῆς, ὅπως τήν ἀποκαλοῦμε οἱ Πατινιῶτες, ἰδαίτερα οἱ Χωριανοί), μέ τούς Ἁγιά-Σαράντες (Ἅγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες).
          Βρίσκεται στη δυτική πλευρά τῆς Χώρας, κοντά στόν Δημοτικό Ναό τῶν Ἁγιά ᾽Ποστόλων.
 
Ἡ ἀνέγερσή του χρονολογεῖται ἀπό τό 1600. Τό Εἰκονοστάσιό του (Τέμπλο), ξυλόγλυπτο, μέ πλούσιο διάκοσμο, κατασκευάστηκε τό 1637. Ὁ Σταυρός του ἔγινε μέ δαπάνη τοῦ πλούσιου πλοιάρχου καί ἐμπόρου Νικολάου Μαθᾶ, ὅπως φαίνεται καί ἀπό τήν ἐπιγραφή «Μνήσθητι Κύριε τοῦ δούλου σου Νικολάου Μαθᾶ». Στό κάτω μέρος τῆς Εἰκόνας τοῡ  Χριστοῦ ὑπάρχει  ἄλλη ἐπιγραφή: «Χείρ Στελιανοῦ γεννηθέντος ἐν Κρήτῃ». Πρίν ἀπό λίγα χρόνια, μέ τήν φροντίδα τοῦ ἰδιοκτήτη καί Προϊσταμένου τοῦ Ναοῦ π. Γαλακτίωνα Κάνδρου, ἔγινε καθαρισμός καί συντἠρηση τοῦ Εἰκονοστασίου, μέ ἀποτέλεσμα νά ἔλθουν στήν ἐπιφάνεια ὑπέροχες λεπτομέρειες καί λοιπά στοιχεῖα, τά ὁποῖα ἀποδεικνύουν τήν καλλιτεχνία του καί τήν μεγάλη του ἀξία.
 
Στόν Νάρθηκα ὑπάρχει κενοτάφιο,  στήν πλάκα τοῦ ὁποίου  εἶναι χαραγμένα τά ἑξῆς: «Ἰωάννης Μ. Μαλανδράκης ἐγεννήθη ἐν Κάσῳ τῷ 1824, ἐτελεύτησεν ἐν Πάτμῳ 17ην Ἰουλίου 1899». Πρόκειται γιά τόν παλαιότερο  ἰδιοκτήτη τῶν Ναῶν αὐτῶν. Μετά τόν θάνατό του, περιῆλθε στό γιό του Μιχαήλ Μαλανδράκη, τόν μεγάλο διδάσκαλο τῆς Πατμιάδας καί στή συνέχεια στά παιδιά του, τά ὁποῖα δυστυχῶς δέν ἐγκατέλειψαν ἀπογόνους. Εὐτυχῶς ὅμως, διά δωρεᾶς τῆς τελευταίας ἀπογόνου τῆς οἰκογενείας Μαλανδράκη, περιῆλθε στήν ἰδιοκτησία τοῦ Πρεσβυτέρου π.  Γαλακτίωνα Κάνδρου, τοῦ ὁποίου ἡ ἀγάπη καί ἡ μέριμνα γιά τήν Ἐνορία αὐτή,  ἐπί σαραπέντε συναπτά ἔτη, εἶναι ὑποδειγματική. Σπουδαῖο μερίδιο στήν προσπάθεια αὐτή, εἶχε καί ἔχει ὅλη ἡ οἰκογένεια τοῦ π. Γαλακτίωνα! «Ἡ Ἁπακουή μας, νά τόν προστατεύει καί νά τόν  ἔχει καλά, καί αὐτόν  καί ὅλους τούς δικούς του».
Φωτό: Μαρία Γ. Κάνδρου

"Ὁ Πάτμιος".

Η Υπαπαντή του Κυρίου (2 Φεβρουαρίου)

Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
 παπά Γιώργης Δορμπαράκης

«Αφού πέρασαν σαράντα ημέρες, μετά τη σωτήρια ενανθρώπηση του Κυρίου, τη γέννησή Του άνευ ανδρός από την αγία αειπάρθενο Μαρία, κατά τη σεβασμιότατη αυτή ημέρα, η πάναγνη Μητέρα Του και ο δίκαιος Ιωσήφ έφεραν τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό στο Ιερό, σύμφωνα με τη συνήθεια του  σκιώδους και νομικού γράμματος, του Μωσαϊκού Νόμου. Τότε και ο γηραιός  και πρεσβύτης Συμεών, που είχε δεχθεί ως χρησμό από το Άγιο Πνεύμα ότι δεν θα πεθάνει, πριν να δει τον Χριστό Κυρίου, δέχτηκε αυτόν στην αγκαλιά του, και αφού ευχαρίστησε και ομολόγησε τον Θεό, φώναξε: «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα Σου»: τώρα μπορείς να πάρεις τον δούλο σου, Κύριε, ειρηνικά. Και μετά, γεμάτος χαρά, έφυγε από τη ζωή αυτή, ανταλλάσσοντας τα επίγεια με τα ουράνια και αιώνια. Η σύναξη αυτή τελείται στον σεβάσμιο Ναό της αχράντου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, που βρίσκεται στις Βλαχέρνες».

 
Όλη η υμνογραφία της μεγάλης αυτής Δεσποτικής και Θεομητορικής εορτής κινείται μέσα σε ατμόσφαιρα θάμβους και μυστηρίου: «επίγειον το φαινόμενον, ουράνιον το νοούμενον». Οι ύμνοι τονίζουν βεβαίως την ιστορική πραγματικότητα: τον ερχομό της αγίας οικογένειας στον Ναό, όταν συμπληρώθηκαν οι σαράντα ημέρες από την ημέρα της Γεννήσεως του Κυρίου, και τη συνάντηση Αυτού με τον γέροντα Συμεών, αλλά μας ανοίγουν και τα μάτια της ψυχής εν πνεύματι, για να δούμε το «βάθος» της πραγματικότητας αυτής: τη γεμάτη έκπληξη στάση των αγίων αγγέλων, οι οποίοι αδυνατούν να κατανοήσουν τα διαδραματιζόμενα εν γη, καθώς βλέπουν τον Δημιουργό του ανθρώπου να βαστάζεται ως βρέφος, τον αχώρητο και άπειρο Θεό να περιορίζεται μέσα στην αγκαλιά ενός γέροντα, τον απερίγραπτο  Υιό και Λόγο του Θεού, τον ομοούσιον τω Πατρί, να γίνεται περιγραπτός ως άνθρωπος με τη θέλησή Του. Και η μόνη εξήγηση που μπορούν να δώσουν για τα ακατανόητα αυτά πράγματα είναι η αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο. «Τη Θεοτόκω προσδράμωμεν οι βουλόμενοι κατιδείν τον Υιόν αυτής προς Συμεών απαγόμενον∙ ον περ ουρανόθεν οι Ασώματοι βλέποντες, εξεπλήττοντο λέγοντες∙ Θαυμαστά θεωρούμεν νυνί και παράδοξα, ακατάληπτα, άφραστα∙ ο τον Αδάμ δημιουργήσας βαστάζεται ως βρέφος∙ ο αχώρητος χωρείται εν αγκάλαις του Πρεσβύτου∙ ο επί των κόλπων απεριγράπτως υπάρχων του Πατρός αυτού, εκών περιγράφεται σαρκί, ου Θεότητι, ο μόνος φιλάνθρωπος».
Στο μέγα αυτό μυστήριο - που θεωρείται ως συνέχεια της Γεννήσεως και της Περιτομής του Κυρίου, συνεπώς ως επίταση της εξαγγελίας ότι Χριστός ο Θεός μας φάνηκε στον κόσμο ως άνθρωπος όχι θεωρητικά και φανταστικά, αλλά αληθινά και πραγματικά («ου δοκήσει ουδέ φαντασία, αλλ’ αληθεία τω κόσμω φανέντα») – μετέχει ο γέρων Συμεών, ο οποίος φέρεται να μυσταγωγείται στο μυστήριο αυτό («και ταύτα Συμεών μυσταγωγούμενος, επέγνω τον αυτόν, Θεόν φανέντα σαρκί»: και μυούμενος σ’ αυτά ο Συμεών, γνώρισε βαθιά τον ίδιο, ως Θεό που φάνηκε ως άνθρωπος) και να έχει θεοπτία μεγαλύτερη και καθαρότερη και από εκείνην του Μωυσή στο όρος Σινά («Εκείνος μεν, ο Μωυσής, διά γνόφου και φωνής αμυδράς θεόπτης ηξίωτο…∙ ούτος δε, ο Συμεών, τον προαιώνιον Λόγον του Πατρός σωματωθέντα εβάστασε και των Εθνών απεκάλυψε το φως, τον Σταυρόν και την Ανάστασιν», δηλαδή: Ο Μωυσής αξιώθηκε  να γίνει θεόπτης μέσα σε γνόφο και φωνή που μόλις ακουγόταν, ο Συμεών βάστασε τον Λόγο του Πατρός με το σώμα Του και αποκάλυψε το φως των Εθνών, δηλαδή  τον Σταυρό και την Ανάσταση του Χριστού).
 
Η μυσταγωγία και θεοπτία αυτή του Συμεών μέσα από το μυστήριο της συναντήσεώς Του με τον τεσσαρακονθήμερο Χριστό συνιστά το μέγιστο γεγονός της ζωής του. Διότι αφενός η γεροντική  αγκαλιά του γίνεται θρόνος του παντοκράτορα Θεού, αφετέρου, ακριβώς γι’ αυτό, φτάνει στο σημείο της πλήρους ελευθερίας, δηλαδή της επιθυμίας του να φύγει πια από τον κόσμο τούτο με χαρά. «Ο τοις Χερουβίμ εποχούμενος και υμνούμενος υπό των Σεραφίμ, σήμερον τω θείω Ιερώ κατά νόμον προσφερόμενος, πρεσβυτικαίς ενθρονίζεται αγκάλαις» (Αυτός που φέρεται επί των Χερουβίμ και υμνείται από τα Σεραφίμ, σήμερα προσφέρεται στο θείο Ιερό, σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο, και ενθρονίζεται σε πρεσβυτικές αγκάλες). «Λέγε Συμεών, τίνα φέρων εν αγκάλαις, εν τω ναώ αγάλλη; Τίνι κράζεις και βοάς; Νυν ηλευθέρωμαι∙ είδον γαρ τον Σωτήρα μου» (Λέγε Συμεών, ποιον φέρεις στην αγκαλιά σου και χαίρεσαι μέσα στον Ναό; Σε ποιον κράζεις και βοάς: Τώρα έχω ελευθερωθεί, διότι είδα τον Σωτήρα μου).
 
Η επιθυμία του Συμεών να φύγει πια από τον κόσμο τούτο, επιθυμία μάλιστα που συνοδεύεται με μεγάλη χαρά («Δεξάμενος δε τούτον Συμεών ο δίκαιος και των δεσμών την έκβασιν ιδών τελεσθείσαν, γηθοσύνως εβόα», δηλαδή: ο Συμεών ο δίκαιος αφού δέχτηκε τον Χριστό και είδε ότι έφτασε το τέλος της ζωής του με μεγάλη χαρά φώναζε), συνιστά το όριο της αγιότητας. Μόνον ο άγιος είναι εκείνος που θέλει να φύγει από τη ζωή αυτή, όχι γιατί την βαρέθηκε ή απελπίστηκε – αυτό αποτελεί τον ορισμό της απιστίας – αλλά γιατί έζησε και ζει τη σχετική γι’ αυτήν τη ζωή πληρότητα της σχέσης του με τον Χριστό, και προσδοκά την τελειότητα της σχέσης μετά τη φυγή του από τον κόσμο. Όπως το λέει και ο απόστολος Παύλος: «Έχω την επιθυμίαν εις το αναλύσαι και συν Χριστώ είναι» (Επιθυμώ να πεθάνω και να είμαι μαζί με τον Χριστό). Το ίδιο βεβαιώνουν και οι λοιποί άγιοι της Εκκλησίας μας, σαν τον άγιο Ιωάννη της Κλίμακος, που σημειώνει: «Ο άγιος προσδοκά κάθε ημέρα τον θάνατό του».
Οι ύμνοι μάλιστα της εορτής αποκαλύπτουν και μία διάσταση της με χαρά επιθυμίας του Συμεών να εγκαταλείψει τον κόσμο τούτο,  που δεν είναι πολύ γνωστή στον πιστό λαό: Θέλει να φύγει γρήγορα, διότι δεν αντέχει να μη πάει να αναγγείλει στους πρωτοπλάστους, τον Αδάμ και την Εύα, το χαρμόσυνο άγγελμα, ότι δηλαδή ό,τι ο Θεός τους υποσχέθηκε μετά την πτώση τους στην αμαρτία: ότι θα έλθει κάποτε ως άνθρωπος για να σώσει το ανθρώπινο γένος, τώρα έγινε πραγματικότητα. Και από την άποψη αυτή προηγείται ο Συμεών του Ιωάννου του Προδρόμου που κι αυτός στον Άδη προετοίμασε τον δρόμο του Μεσσία. «Αδάμ εμφανίσων άπειμι, εις Άδου διατρίβοντι, και τη Εύα προσκομίσων ευαγγέλια, Συμεών ανεβόα» (Ο Συμεών φώναζε: Φεύγω από τη ζωή αυτή, για να φανερώσω στον Αδάμ, που  ζει στον Άδη, και να φέρω στην Εύα, τα ευαγγέλια, το χαρμόσυνο δηλαδή μήνυμα του ερχομού του Χριστού στον κόσμο).
 Είναι ευνόητο ότι η συνάντηση του αγίου Συμεών με τον σαράντα ημερών Κύριο λειτουργεί και για εμάς κατά παραδειγματικό τρόπο, κάτι που το σημειώνει βεβαίως η υμνογραφία. Άλλωστε, κανένα γεγονός της επί γης παρουσίας του Κυρίου δεν είναι μόνον για μία εποχή ή για έναν μόνον άνθρωπο. Κι αυτό σημαίνει ότι όπως συναντήθηκε τότε ο άγιος Συμεών με τον Χριστό, έτσι καλούμαστε και εμείς να συναντηθούμε μαζί Του, μέσα στα πλαίσια της Εκκλησίας μας και με τις προσευχές αυτής. Να τον υποδεχτούμε ως Σωτήρα μας και να Τον προσκυνήσουμε ως Θεό μας. «Δεύτε και ημείς, άσμασιν ενθέοις, Χριστώ συναντηθώμεν και δεξώμεθα Αυτόν, ου το σωτήριον ο Συμεών εώρακεν. Ούτός εστιν, ον ο Δαυίδ καταγγέλλει, ούτός εστιν ο εν προφήταις λαλήσας∙ ο σαρκωθείς δι’ ημάς και νόμω φθεγγόμενος. Αυτόν προσκυνήσωμεν» (Εμπρός και εμείς, με ένθεα άσματα, ας συναντηθούμε με τον Χριστό και ας υποδεχτούμε Εκείνον, του Οποίου τη σωτηρία είδε ο Συμεών. Αυτός είναι Εκείνος τον Οποίον κηρύσσει ο Δαυίδ, Αυτός είναι Εκείνος που λάλησε μέσα από τους προφήτες, Αυτός που σαρκώθηκε για εμάς και μιλά με τον Νόμο Του. Αυτόν ας προσκυνήσουμε).
ΠΗΓΗ:http://pgdorbas.blogspot.gr/

Η Ελληνική γλώσσα!

Γι' αυτό η Ελληνική γλώσσα είναι μοναδική - Δείτε κάτι που δεν γνωρίζατε για την γλώσσα μας!


Η ελληνική γλώσσα δεν είναι τυχαία, Χτίστηκε πάνω στα μαθηματικά, και αυτό που ελάχιστοι ακόμα ξέρουν είναι ότι κάθε λέξη στην ελληνική έχει μαθηματικό υπόβαθρο.
Τα γράμματα στην Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα σύμβολα. Όρθια, ανάποδα με ειδικό τονισμό, αποτελούσαν το σύνολο των 1620 συμβόλων που χρησιμοποιούνταν στην Αρμονία (Μουσική στα νεοΕλληνικά).
Η πιο σημαντική τους ιδιότητα είναι ότι το κάθε γράμμα έχει μια αριθμητική τιμή/αξία, κάθε γράμμα είναι ένας αριθμός, οπότε κατ επέκταση και κάθε λέξη είναι ένας αριθμός.
Μια τεράστια γνώση κλειδωμένη-κωδικοποιημένη μέσα λέξεις λόγω της μαθηματικών τιμών που έχουν. Ένας από τους Πρωτοπόρους επί του θέματος ήταν ο μέγιστος Πυθαγόρας. Οι αριθμοί, τα σχήματα, η αρμονία και τα άστρα έχουν κάτι κοινό, έτσι αντίστοιχα τα μαθηματικά (αριθμοί) η γεωμετρία (σχήματα) η αρμονία(μουσική) και η αστρο-νομία (αστήρ=α-χωρίς- στήριγμα + φυσικοί νόμοιπου τα διέπουν) ήταν αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα, που με την συγκεκριμένη σειρά που αναφέραμε ήταν η σκάλα για την εξέλιξη (=εκ -του- έλικος, DNA) του νου-ψυχής προς τον Δημιουργό.
Έναν Δημιουργό που δημιούργησε βάσει αυτών των τεσσάρων επιστημών. 27 σύμβολα-αριθμοί με αριθμητική αξία συνθέτουν το Ελληνικό Αλφάβητο, 3 ομάδες από 9 σύμβολα-αριθμούς η κάθε ομάδα, με άθροισμα κάθε ομάδας 45, 450, 4.500.
ΑΛΦΑ = 1+30+500+1= 532 =>5+3+2= 10 => 1+0= 1
ΕΝ = 5+50 = 55 => 5+5 = 10 => 1+0= 1
ΟΜΙΚΡΟΝ = 70+40+10+20+100+70+50= 360, όσες και οι μοίρες του κύκλου
Για να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τα νοήματα των εννοιών των λέξεων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης πρέπει πρωτίστως να γνωρίζουμε κάποια πράγματα για την ίδια την Ελληνική γλώσσα.
Η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία δεν είναι βασισμένη στο ότι κάποιοι απλά καθίσαν και συμφώνησαν να ονομάζουν ένα αντικείμενο «χ» ή «ψ» όπως όλες οι υπόλοιπες στείρες γλώσσες του κόσμου. Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα μαθηματικό αριστούργημα το οποίο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε.
Η αρχή των πάντων είναι το ίδιο το Ελληνικό Αλφάβητο (το οποίο φυσικά δεν το πήραμε από κάποιον άλλον όπως θα δούμε παρακάτω διότι εκ των πραγμάτων δεν γίνεται). Τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου στο σύνολο τους ήταν 33 όσοι και οι σπόνδυλοι, οι 5 τελευταίοι σπόνδυλοι (που παίζουν τον ρόλο της κεραίας) έχουν άμεση σχέση με τον εγκέφαλο και αντιστοιχούν στα 5 τελευταία άρρητα γράμματα τα οποία γνώριζαν μόνο οι ιερείς* ένα από αυτά ήταν η Σώστικα (ή Γαμμάδιον) η οποία στα λατινικά έγινε swstika και οι Ναζί το έκλεψαν και την ονομάσανε Σβάστικα. Το σύμβολο αυτό είναι του ζωογόνου Ηλίου (Απόλλωνα), οι Ναζί το αντέστρεψαν για να συμβολίσουν το αντίθετο του ζωογόνου Ήλιου, δηλαδή του σκοτεινού θανάτου.
Υπήρχαν ακόμα κάποια γράμματα τα οποία στην πάροδο του χρόνου καταργήθηκαν όπως το Δίγαμμα (F), Κόππα (Q), Στίγμα (S”), Σαμπί (ϡ)
Ο Πυθαγόρας μας ενημερώνει για τα 3 επίπεδα της Ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι τα εξής:
1. ομιλών
2. Σημαίνον (α. σήμα, β. σημαινόμενο)
3. Κρύπτον (α. διαστήματα β. κραδασμός γ. λεξάριθμος δ. τονάριθμος)
-Το πρώτο είναι η ομιλία
-Το δεύτερο είναι η σχέση του σήματος με το σημαινόμενο που θα αναλύσουμε παρακάτω
-Το τρίτο είναι το διάστημα (απόσταση & χρόνος), ο κραδασμός (που αφυπνίζει τον εγκέφαλο μέσω ιδιοσυχνοτήτων από τους δημιουργηθέντες παλμούς – Παλλάδα Αθηνά) ο λεξάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με αριθμούς) και ο τονάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με μουσικούς τόνους).
Το κάθε γράμμα αντιστοιχούσε σε έναν αριθμό, αλλά και σε έναν μουσικό τόνο άρα γράμμα=αριθμός=τόνος (μουσικός), πράγμα που φανερώνει ότι στη γλώσσα μας πίσω από τα γράμματα-λέξεις υπάρχουν αριθμοί (λεξάριθμοι) και μουσικοί φθόγγοι (τονάριθμοι).

Οι 4 αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα ήταν:
1. Αριθμοί (μαθηματικά)
2. Σχήματα (Γεωμετρία)
3. Μουσική (Αρμονία)
4. Αστρονομία
Οι επιστήμες αυτές είναι αλληλένδετες και βρίσκονται η μια μέσα στην άλλην όπως οι Ρωσικές μπαμπούσκες. Συνδυάστε τώρα το αλφάβητο που εσωκλείει αριθμούς και μουσικούς τόνους με τις 4 αυτές επιστήμες.
1.Αστρονομία= αστηρ + νόμος, α-στηρ = αυτό που δεν στηρίζεται, άρα αστρονομία= οι συμπαντικοί νόμοι που διέπουν αυτό που δεν στηρίζεται κάπου, οι οποίοι έχουν να κάνουν με την μουσική (αρμονία), σχήματα (γεωμετρία) αριθμούς (μαθηματικά) και όλα αυτά με τον Αιθέρα ο οποίος περιβάλει τις ουράνιες σφαίρες.
2.Ο Πυθαγόρας άκουγε την αρμονία (μουσική) των ουρανίων Σφαιρών άρα μιλάμε μια γλώσσα η οποία έχει να κάνει με την ροή του σύμπαντος.
Η Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για Η/Υ λόγω της μαθηματικότητας και μουσικότητας όχι μόνο του Αλφαβήτου-λέξεων, αλλά και των μαθηματικών εννοιών που γεννώνται π.χ. η λέξη ΘΕΣΙΣ γίνεται: συνΘεσις, επίΘεσις, κατάΘεσις, υπόΘεσις, εκΘεσις, πρόσΘεσις, πρόΘεσις, ανάΘεσις, διάΘεσις, αντίΘεσις κτλ κτλ αν τώρα αυτές τις λέξεις τις μεταφράσουμε στα Αγγλικά είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους.
Το ότι δεν γίνεται το Αλφάβητο να είναι αντιγραμμένο από κάπου αλλού φαίνεται από το ότι εν έτη 2300 π.Χ. (με μελέτες της Τζιροπούλου και άλλων και όχι το 800 π.Χ.) ο Όμηρος ήδη έχει στην διάθεση του 6.500.000 πρωτογενής λέξεις (πρώτο πρόσωπο ενεστώτα & ενικού αριθμού) τις οποίες αν τις πολλαπλασιάσουμε Χ72 που είναι οι κλήσεις, θα βγάλουμε ένα τεράστιο αριθμό ο οποίος δεν είναι ο τελικός, διότι μην ξεχνάμε ότι η Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα, ΓΕΝΝΑ.
ΑΝ συγκρίνουμε τώρα π.χ. την Αγγλική γλώσσα που έχει 80.000 λέξεις εκ των οποίων το 80% είναι Ελληνικές όπως μας ενημερώνει το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, και μετρήσουμε ότι αυτή η στείρα γλώσσα εξελίσσεται 1000 χρόνια, μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο Όμηρος παραλαμβάνει μια γλώσσα η οποία έχει βάθος στον χρόνο 100.000 π.Χ? 500.000 π.Χ.? ποιος ξέρει…
Όμως η απόλυτη απόδειξη είναι η ίδια η μαθηματικότητα της, η οποία δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα του πλανήτη. Μην ξεχνάμε ακόμα το ότι ο Δημιουργός χρησιμοποιεί μαθηματικά για την δημιουργία, άρα η γλώσσα μας έχει αναγκαστικά σχέση με την πηγή (root-0/1).
Πριν όμως από το «Κρύπτον» υπάρχει το «Σημαίνον», δηλαδή η σύνδεση των λέξεων με τις έννοιες αυτών. Είπανε νωρίτερα ότι οι ξένες διάλεκτοι ορίστηκαν κατόπιν συμφωνίας, δηλαδή κάποιοι συμφώνησαν ότι το τάδε αντικείμενο θα το ονομάσουν «Χ», κάτι που κάνει τις γλώσσες στείρες, άρα δεν μπορούν να γεννήσουν νέες λέξεις, άρα δεν υπάρχει μαθηματικότητα, άρα δεν δύναται να περιγράψουν νέες έννοιες που υπάρχουν στην φύση, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος εφόσον δεν μπορεί να περιγράψει μέσω των νέων λέξεων καινούριες έννοιες μένει στο σκοτάδι, έτσι οι νευρώνες του εγκεφάλου δεν γεννούν νέους εν αντιθέσει με όσους χρησιμοποιούν την Ελληνική.
Πως θα μπορούσε π.χ. ο Άγγλος ή ο Γάλλος ή ο Χ, Υ με μια λέξη που έχει 10 έννοιες να περιγράψει με ακρίβεια άρα και σαφήνεια μια βαθύτερη έννοια; πόσο μάλλον τις πολλαπλές πλευρές αυτής; δεν μπορεί, να λοιπόν το γιατί όλα ξεκίνησαν εδώ. Το Σημαίνον λοιπόν είναι η σύνδεση του σήματος με το σημαινόμενο, δηλαδή η ίδια η λέξη είναι δημιουργημένη με τέτοιο τρόπο που περιγράφει την έννοια που εσωκλείνει μέσα της.
Παράδειγμα: Η ονοματοδοσία της λέξης ΚΑΡΥΟΝ (Καρύδι) προέρχεται από μια παρατήρηση της φύσης (όπως όλες οι λέξεις), δηλαδή όταν δυο κερασφόρα ζώα (Κριοί, τράγοι κτλ) τρα.κάρ.ουν με τα κέρ.ατα τους ακούγεται το «κρακ» ή «καρ», ο ήχος αυτός έδωσε το όνομα «κέρας» (κέρατο) το κέρας έδωσε το όνομα κράτα ή κάρα (κεφάλι) και το υποκοριστικό αυτού το Κάρυον (μικρό κεφάλι). το Κάρυον (καρύδι) μοιάζει καταπληκτικά με το ανθρώπινο κεφάλι και το εσωτερικό του με εγκέφαλο.
Το Υ είναι η ρίζα του ρήματος ΥΩ (βρέχω) όπου υπάρχει το Υ υπάρχει κοιλότητα (ή κυρτότητα) δηλαδή θηλυκώνει κάτι, η βροχή (υγρό στοιχείο) μπαίνει (θηλυκώνεται) μέσα στην γη.
Το μουσικό – αριθμητικό αλφάβητο δημιουργεί μουσικο – μαθηματικές λέξεις οι οποίες περιγράφουν αντίστοιχες έννοιες, οι οποίες προέρχονται από την παρατήρηση της φύσεως δηλαδή της Δημιουργίας άρα κατ επέκταση του ίδιου του Δημιουργού, αλλά η ερώτηση είναι πόσες χιλιετίες μπορεί να χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί αυτό το τέλειο μαθηματικό σύμπλεγμα που τα γράμματα είναι αριθμοί και συνάμα μουσικοί τόνοι και οι λέξεις δηλαδή το σύνολο των αριθμών και των μουσικών τόνων κρύβουν μέσα τους εκτός από σύνθετες μουσικές αρμονίες, έννοιες οι οποίες δεν είναι καθόλου τυχαίες αλλά κατόπιν εκτενέστατης παρατηρήσεως της φύσης;
Ευλόγως λοιπόν ο Αντισθένης μας υπενθυμίζει «Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις»
Πηγή: defencenet.gr

Ο πρώην «Μηχανόβιος» ....

.....και νυν Μοναχός πατήρ Σωφρόνιος


Ζούσε την τρέλα της νεότητός του με μοτοσυκλέτα πολλών κυβικών και από ταχύτητα μέγιστη 150 χιλιόμετρα ανά ώρα πού ήταν ρυθμισμένη, μετά από μεταποίηση της μηχανής, έφτασε να τρέχει με 230 χιλιόμετρα ανά ώρα.

Επιδιδόταν δε και σε αυτοσχέδιους συναγωνισμούς με άλλους παρομοίους του με μεγάλα χρηματικά στοιχήματα 400 και 500 χιλιάδες δραχμές.

Όμως ένα απόγευμα στους είδικούς δρόμους πού επέλεγαν να τρέξουν (τους υποτίθεται χωρίς μεγάλη κυκλοφορία αυτοκινήτων), κατά την ώρα ενός αυτοσχέδιου συναγωνισμού παρά την προσπάθειά του να αποφύγει ένα αυτοκίνητο, έγινε σφοδρή σύγκρουση και πετάχτηκε 10 μέτρα μακριά μέσα σε ένα χαντάκι έξω από το δρόμο.

Η μοτοσυκλέτα βεβαίως διαλύθηκε και ο ίδιος υπέστη θανάσιμα τραύματα. Τον περισυνέλεξαν και τον μετέφεραν στο νοσοκομείο. Μετά από την επιβεβαίωση των ιατρών, τον οδήγησαν κατευθείαν στο νεκροτομείο, όπου ένας νοσοκόμος – νεκροτόμος ανέλαβε να τον πλύνει και να τακτοποιήσει τα εγχυμένα σπλάχνα του προκειμένου να τον παραλάβει το γραφείο τελετών πού είχαν στείλει οι συγγενείς του.

Είχαν περάσει περίπου 8 ώρες από το συμβάν. Εκείνη την στιγμή ανοίγει τα μάτια του, σηκώνεται και κάθεται στο μαρμάρινο τραπέζι του νεκροτομείου. Ο νοσοκόμος έντρομος βάζει τις φωνές και αρχίζει να τρέχει προς την έξοδο πανικόβλητος.

Αμέσως καταφθάνουν οι ιατροί, τον παραλαμβάνουν και τον οδηγούν στο χειρουργείο όπου μετά από τις απαιτούμενες προσπάθειες «συναρμολόγησης» άρχισε να παρουσιάζει σημεία βελτίωσης.

Παρέμεινε αρκετό χρονικό διάστημα εως ότου θεραπεύτηκε πλήρως και εξήλθε από το νοσοκομείο υγιής. Στη συνέχεια δι΄ αγνωστους δι΄ ημάς λόγους, γνωστούς όμως εις τον ίδιον, εξεδήλωσε την επιθυμία να γίνει μοναχός!

Ο ίδιος διηγείται:… όταν μετά την σύγκρουση τραυματίστηκα θανάσιμα (κατά την δήλωση των ιατρών) ένοιωσα ότι βγήκα από το σώμα μου και αιωρούμενος πέρασα κατά περίεργο τρόπο ανάμεσα από μία κολόνα της ΔΕΗ χωρίς να συγκρουστώ μαζί της.

Στη συνέχεια βρέθηκα σε ένα περιβάλλον με μισοσκόταδο και τελείως κενό.

Ένοιωθα πανάλαφρος σαν πούπουλο να αιωρούμαι σ΄ αυτό το κενό και πολύ περίεργος για το πού βρισκόμουν και τι μου ειχε συμβεί.

Ενώ περιπλανιόμουνα για αρκετό χρόνο, άρχισα να διακρίνω μία φωτεινή γυναικεία μορφή να με πλησιάζει μέσα σ΄ ένα ολόφωτο λευκό νέφος. Όταν πλησίασε αρκετά διέκρινα ότι είχε μία υπερκόσμια γλυκιά έκφραση.

Αμέσως την συνέκρινα με τις αγιογραφίες πού είχα δει στους ιερούς ναούς όταν με πήγαινε μικρό παιδί η μητέρα μου και συμπέρανα ότι ήταν η μορφή της Ύπεραγίας Θεοτόκου.

… ήρθα για τα δάκρυα της μάνας σου…. εσύ θα ζήσεις, θα ζήσεις και θα Μας υπηρέτησης….

μού είπε με γλυκό και ειρηνικό ύφος και σιγά σιγά άρχισε να χάνεται.

Μετά από αυτό όλα σαν να έσβησαν, ένοιωσα να διαλύομαι και  μία δύναμη να με απορροφά με ορμή και να με κατευθύνει κάπου.

Αμέσως ένοιωσα σαν να ξύπνησα από λήθαργο. Βρέθηκα γυμνός με ένα πολυτραυματισμένο σώμα στο μαρμάρινο τραπέζι του νεκροτομείου, ενώ ταυτόχρονα άκουγα κάτι (σαν ουρλιαχτά) από έναν άνθρωπο καθώς απομακρυνόταν τρέχοντας προς την πόρτα…

Ο νέος αυτός μετά την πλήρη θεραπεία του, ηρθε στο Άγιον Όρος, στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου, όπου συνάντησε τον ηγούμενο πατέρα Χριστόδουλο και αφού του διηγήθηκε το περιστατικό του ατυχήματός του εξεδήλωσε την επιθυμία να γίνει μοναχός.

Πράγματι εκεί ο γέροντας μετά την απαραίτητη δοκιμασία τον έκειρε μοναχό και του έδωσε το πατερικό όνομα «Σωφρόνιος».

Σήμερα είναι ένας ευλαβής μοναχός, ο οποίος δεν έπαυσε ποτέ να διηγείται την παράξενη συνάμα και ψυχωφελή αυτή ιστορία της ζωής του.

Στη συνέχεια αναχώρησε για ένα ησυχαστήριο στην Καστοριά όπου ήταν και η ιδιαίτερη πατρίδα του.

Πηγή: Αληθινές προφορικές διηγήσεις μετανοίας πού γράφονται για την ψυχική ωφέλεια των Ορθοδόξων Χριστιανών, Επιμέλεια Έκδοσης «Φίλοι Αγίου Όρους Λαμίας».
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://perivolipanagias.blogspot.gr/