Δοξολογία, ῆχος πλ. δ΄.

Ἀργή Δοξολογία Ἰακώβου, ἦχος πλ. δ΄.

Ἱεροψάλται οἱ: Ἀντώνιος Πεζανάκης 

& Ἰωάννης Σκαλίδης

 Ἱ. Ν. Ἁγίων Κων/νου & Ἑλένης Χανίων 1996

Κυριακή των Αγίων Πατέρων

 "ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Ο ΧΟΡΟΣ"

ΔΟΞΑΣΤΙΚΟΝ ΤΩΝ ΑΙΝΩΝ,ἦχος πλ. δ΄.

ΤΣΑΜΚΙΡΑΝΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ

Ζωντανή ηχογράφηση με τον αείμνηστο Ματθαίο που ψάλλει στην Κύπρο,Κυριακή των Αγ.Πατέρων στο μνημόσυνο του αδικοχαμένου γιου του.

"Κύριος ποιμαίνε με.."

Σὺ μετ᾿ ἐμοῦ εἶ

 (κλασσική + βυζαντινή μουσική) 

 

Ο 22ος Ψαλμός του Δαβίδ (You are with me) σε αριστουργηματική σύνθεση, ενορχήστρωση του Βασίλη Τσαμπρόπουλου και εκτέλεση της Νεκταρία Καρατζή που «συμφιλιώνει» την βυζαντινή με την κλασσική μουσική.

Από τον τελευταίο σύμπακτο δίσκο του Β.Τσ. με τίτλο «Ελέησον«.

Ψαλμός 22

ΚΥΡΙΟΣ ποιμαίνει με καὶ οὐδέν με ὑστερήσει. 2 εἰς τόπον χλόης, ἐκεῖ με κατεσκήνωσεν, ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέ με, 3 τὴν ψυχήν μου ἐπέστρεψεν. ὡδήγησέ με ἐπὶ τρίβους δικαιοσύνης ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. 4 ἐὰν γὰρ καὶ πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου, οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ᾿ ἐμοῦ εἶ· ἡ ράβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὗταί με παρεκάλεσαν. 5 ἡτοίμασας ἐνώπιόν μου τράπεζαν, ἐξεναντίας τῶν θλιβόντων με· ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου, καὶ τὸ ποτήριόν σου μεθύσκον με ὡσεὶ κράτιστον. 6 καὶ τὸ ἔλεός σου καταδιώξει με πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, καὶ τὸ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου εἰς μακρότητα ἡμερῶν

 ΠΗΓΗ:http://istologio.org/?

Ὁ Ἀπόστολος Φύλιππος, ὁ ἐκ τῶν 7 Διακόνων (11 Ὀκτωβρίου)

Ὁ Ἅγιος Φίλιππος, ὁ Διάκονος

Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει αὔριο, 11 Ὀκτωβρίου, τήν μνήμη τοῦ Ἀποστόλου Φιλίππου, ἑνός ἐκ τῶν ἑπτά Διακόνων.

 

Στήν Πάτμο καί ἰδιαίτερα στό Μοναστήρι μας, ὅπου φυλάσσεται ἡ Τιμία Κάρα Του, ἡ μνήμη Του τιμᾶται ὅλως ἰδιαιτέρως, καί συγκαταλέγεται στίς μεγάλες καί ἐπίσημες γιορτές του. 

Παραθέτω ἕνα μικρό κείμενο ἀπό τό Συναξάριο τοῦ Ἁγίου ἀπό τήν πηγη: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Καταγόταν ἀπό τήν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης καί ἦταν διάκονος μεταξύ τῶν ἑπτά διακόνων τῆς πρώτης Ἐκκλησίας στήν Ἱερουσαλήμ (Πράξ. στ’).

Ἐπίσης, ἦταν ἔγγαμος καί εἶχε τέσσερις θυγατέρες, προικισμένες μέ προφητικό χάρισμα. (Πράξ. κα’ 8 – 9). Ὁ Φίλιππος, ὅμως, δέν στάθηκε μόνο στήν Ἱερουσαλήμ. Πῆγε στή Σαμάρεια καί κήρυξε τό Εὐαγγέλιο, σάν γνήσιος καί αὐτός «Ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ κατά πίστιν ἐκλεκτῶν Θεοῦ καί ἐπί γνῶσιν ἀληθείας τῆς κατ’ εὐσέβειαν». Δηλαδή Ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιά νά διδάξει μεταξύ ἐκείνων πού ἐξέλεξε ὁ Θεός, τήν πίστη καί τήν ἐπίγνωση τῆς ἀλήθειας, πού ὁδηγεῖ στήν εὐσέβεια.
Ἐκεῖ στήν Σαμάρεια, διά τοῦ κηρύγματός του βάπτισε χριστιανό τόν Σίμωνα τόν μάγο. Ἔπειτα, ὁ Φίλιππος συνάντησε στό δρόμο του τόν Εὐνοῦχο τῆς βασίλισσας Κανδάκης, καί ἀφοῦ τόν κατήχησε, βάπτισε καί αὐτόν Χριστιανό. Κατόπιν, πῆγε στίς Τράλλεις τῆς Μ. Ἀσίας, ὅπου μέ τή διδασκαλία του ἔπεισε ὅλους σχεδόν τούς κατοίκους τῆς πόλης νά πιστέψουν στόν Χριστό.
Ὁ Φίλιππος στήν πόλη αὐτή, ἀφοῦ ἔκτισε καί χριστιανικό ναό, παρέδωσε στόν Θεό τήν ψυχή του.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.

Θείας χάριτος, πλήρης ὑπάρχων, 

διηκόνησας, τῇ Ἐκκλησίᾳ, 

ὡς Διάκονος τοῦ Λόγου Ἀπόστολε·

 θεοσημείαις δέ θείαις χρησάμενος,

 τῆς Σαμαρείας τά πλήθη κατηύγασας.

 Μάκαρ Φίλιππε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, 

δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.

Φωτισθείς ἐν Πνεύματι τῷ Παναγίῳ, 

τά τῆς γῆς πληρώματα, 

ταῖς σαῖς φωτίζεις διδαχαῖς,

 καί τῶν θαυμάτων λαμπρότησι, 

ἱερομύστα Ἀπόστολε Φίλιππε.

Μεγαλυνάριον.

Πίστεως τό πλήρωμα γεωργῶν,

 ἐξ αὐτοῦ παρέχεις, 

τῷ πληρώματι τῶν πιστῶν,

 ὡς ἐκλελεγμένος, διακονεῖν ἁγίοις·

 ἐξ οὗ ἡμῖν μετάδος, Φίλιππε ἔνδοξε.

ΠΗΓΗ:http://faneromenihol.gr

Υγεία!!!

Tέσσερα φάρμακα για την υγεία!

Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία

Ἀδελφοί μου χριστιανοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως,

1) Σᾶς εὔχομαι τήν ὑγεία σας καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ στήν οἰκογένειά σας. «Θά σᾶς δώσω, χριστιανοί μου, – τούς λέγω – τέσσερα φάρμακα γιά τήν ὑγεία σας. Ἀλλά θέλω νά τά πάρετε καί τά τέσσερα. Τό πρῶτο, εἶναι τό νά τρῶτε, ὄχι τά πρόχειρα ἐκεῖνα φαγητά πού κάνουν στούς δρόμους τῶν πόλεων, γιά νά «βουλώσουν» τήν πείνα τους, γιατί αὐτά κάνουν ζημιά στήν ὑγεία. Ἀλλά νά τρῶτε φαγητό καλομαγειρεμένο, ὅπως τό ἔκαναν παλαιά οἱ γονεῖς σας ἐδῶ στά χωριά μας. Δεύτερο φάρμακο, εἶναι τό νά κοιμᾶστε. Προτοῦ νά κοιμηθεῖτε νά σταυρώνετε τό μαξιλάρι σας, τρεῖς φορές, «Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», καί νά κοιμᾶστε ἥσυχα, χωρίς νά σκέπτεστε τίς ἀγωνίες σας. Γιατί θά ἔχετε ἀϋπνία. Ὡς τρίτο φάρμακο σᾶς λέγω τό νά μήν στενοχωρεῖστε. Δέν βγαίνει τίποτε μέ τήν στενοχώρια, χριστιανοί μου. Τά μπερδεύουμε χειρότερα τά πράγματα, γιατί χάνουμε τό κουράγιο μας. Ἀλλά θά πεῖτε, πῶς νά μήν στενοχωρούμαστε, ἀφοῦ ἔχουμε τόσα προβλήματα; Γιά τά προβλήματά σας, ἀδελφοί μου, πατέρες καί μητέρες μου καί ἅγιες γιαγιές, γιά τά προβλήματά σας, λέγω, σᾶς δίνω τό τέταρτο καί τό πιό καλό φάρμακο: Τό νά τά ἀκουμπᾶτε ὅλα στήν Παναγία. Νά λέτε: «Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς Σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπό τήν σκέπην Σου!». Καί θά δεῖτε πόσο ὡραῖα θά σᾶς ἔρθουν ὅλα τά θέματά σας.

2) Ἀλλά εἶμαι χαρούμενος, γιατί βρῆκα δύο ὡραῖα κειμενάκια, δύο κοντινῶν μας ἁγίων, τοῦ ἁγίου Πορφυρίου καί τοῦ ἁγίου Παϊσίου. Εἶναι σχετικά μέ τήν ὑγεία τά κείμενα αὐτά. Σᾶς παρακαλῶ πολύ νά τά διαβάσετε. (α) Σᾶς παραθέτω τό πρῶτο κείμενο τοῦ ἁγίου Πορφυρίου. Μᾶς λέγει: «Νά προσέχεις τή δίαιτά σου, νά μήν τρῶς τροφές πού πειράζουν τήν πάθησή σου καί παχαίνουν. Νά μή μένεις πολλές ὧρες στό κρεβάτι, γιατί θά ξαναρρωστήσεις. Νά κινεῖσαι, νά ἀσκεῖσαι, ἀλλά μέ μέτρο. Νά περπατᾶς, ἀλλά οὔτε πολύ γρήγορα οὔτε πολύ ἀργά, οὔτε σέ ἀνηφοριές οὔτε σέ κατηφοριές, οὔτε σέ μεγάλο ὑψόμετρο οὔτε σέ μικρό. Νά βαδίζεις, μέ κανονικό ρυθμό, σέ ἴσιο μέρος, χωρίς νά κουράζεσαι. Νά βγαίνεις ἔξω. Δέ θά σοῦ πῶ ποῦ νά πᾶς• πήγαινε ὅπου σοῦ ἀρέσει, φθάνει νά εἶναι ἔξω ἀπό τήν Ἀθήνα, μακριά ἀπό τά καυσαέρια, πού σέ βλάπτουν πολύ στήν ὑγεία σου. Νά μή βγαίνεις ἔξω στό πολύ κρύο καί στήν πολλή ζέστη. Ὅταν βγαίνεις στό κρύο, νά κρατᾶς ἕνα μαντήλι μπροστά στή μύτη καί τό στόμα σου, γιά νά μήν ἀναπνέεις ψυχρό ἀέρα, καί στή ζέστη νά φορᾶς καπέλο, γιά νά μή σέ πειράξει ὁ ἥλιος στό κεφάλι. Νά προσέξεις πολύ τήν ψυχική πίεση καί τό ἄγχος, πού αἰσθάνεσαι στήν ἐργασία σου. Ξέρω, ὅτι ἐκεῖ δέ σέ πιέζουν, καί ἐξωτερικά φαίνεσαι ἤρεμος, ἀλλά ἐσωτερικά καταπιέζεις μόνος σου τόν ἑαυτό σου, γιά νά μήν ὑστερήσεις ὡς πρός τούς ἄλλους καί γιά νά ἀποδώσεις καλύτερη καί περισσότερη ἐργασία. Εἶδες τώρα, πού πῆρες ἀναρρωτική ἄδεια καί ἔμεινες ἀρκετές μέρες μακριά ἀπό αὐτή τήν ἐργασία σου, πόσο ἠρέμησες ἐσωτερικά; Ὅταν θά κάνεις ἄλλου εἴδους ἐργασία, δέ θά ἔχεις ἄγχος. Νά διαβάζεις πατερικά βιβλία καί νά προσεύχεσαι. Πρό πάντων νά μή στενοχωριέσαι. Ἔτσι ἡ ὑγεία σου θά πάει καλύτερα. Ὅσο πιό πολύ θά ἀγαπᾶς τό Χριστό, τόσο πιό πολύ θά χαίρεσαι καί τόσο πιό λίγο θά στενοχωριέσαι. Ὅλα νά τά κάνεις μέ ἀγάπη καί εὐχαρίστηση, χωρίς πίεση καί ἄγχος. Νά παίρνεις καί τά φάρμακά σου, ἴσως κάποτε νά τά πετάξεις κι αὐτά» . (β) Σᾶς δίνω τώρα καί τό ἄλλο κείμενο τοῦ ἁγίου Παϊσίου, σχετικό μέ τό ἄγχος, ἀπό τό ὁποῖο ὑποφέρουν ἰδιαίτερα οἱ ἄνθρωποι σήμερα: «Γιά τίποτε νά μήν ἔχετε ἄγχος. Τό ἄγχος εἶναι τοῦ διαβόλου. Ὅταν βλέπετε ἄγχος, νά ξέρετε ὅτι ἐκεῖ ἔχει βάλει τήν οὐρά του τό ταγκαλάκι. Ὁ διάβολος δέν πηγαίνει κόντρα. Ἄν ὑπάρχη μία τάση, σπρώχνει καί αὐτός, γιά νά ταλαιπωρήση καί νά πλανήση τόν ἄνθρωπο. Τόν εὐαίσθητο λ.χ. τόν κάνει ὑπερευαίσθητο. Ὅταν ἔχης διάθεση νά κάνης μετάνοιες, σπρώχνει καί ὁ διάβολος νά κάνης περισσότερες ἀπό τήν ἀντοχή σου καί, ἄν οἱ δυνάμεις σου εἶναι περιορισμένες, δημιουργεῖται μιά νευρικότητα, γιατί δέν τά βγάζεις πέρα, καί στήν συνέχεια σοῦ δημιουργεῖ ἄγχος μέ ἐλαφρά ἀπελπισία κατ’ ἀρχάς καί μετά συνεχίζει… Θυμᾶμαι, ὅταν ἤμουν ἀρχάριος μοναχός, ἕνα διάστημα, μόλις ἔπεφτα νά κοιμηθῶ, μοῦ ἔλεγε ὁ πειρασμός: “Κοιμᾶσαι; Σήκω! Τόσοι ἄνθρωποι ὑποφέρουν, τόσοι ἔχουν ἀνάγκη…” Σηκωνόμουν καί ἔκανα μετάνοιες, ὅ,τι μποροῦσα. Μόλις ἔπεφτα νά κοιμηθῶ, ἄρχιζε ξανά: “Οἱ ἄλλοι ὑποφέρουν κι ἐσύ κοιμᾶσαι; Σήκω!” Σηκωνόμουν πάλι. Μέχρι πού ἔφθασα νά πῶ: “Ἄχ, νά μοῦ κόβονταν τά πόδια, τί καλά! Θά ἤμουν τότε δικαιολογημένος, ἀφοῦ δέν θά μποροῦσα νά κάνω μετάνοιες”. Μιά Μεγάλη Σαρακοστή τήν ἔβγαλα μέ τό ζόρι, γιατί πήγαινα νά στριμώξω τόν ἑαυτό μου περισσότερο ἀπό τήν ἀντοχή μου. Ὅταν νιώθουμε στόν ἀγώνα μας ἄγχος, νά ξέρουμε ὅτι δέν κινούμαστε στόν χῶρο τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Θεός δέν εἶναι τύραννος νά μᾶς πνίγη».

Mέ πολλές εὐχές,

† Ἀρχιερεύς Ἰερεμίας

Το κάπνισμα...

Ακόμα και πέντε τσιγάρα την ημέρα αρκούν 

για να προκαλέσουν βλάβη στους πνεύμονες

Αρκούν λιγότερα από πέντε τσιγάρα τη μέρα για να προκαλέσει κάποιος βλάβη στους πνεύμονες του, ενώ για τους πρώην καπνιστές οι επιπτώσεις μπορεί να είναι ορατές ακόμη και μετά από τρεις δεκαετίες, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Αυτό το συμπέρασμα έρχεται να αμφισβητήσει την έως τώρα καθιερωμένη άποψη ότι μετά από λίγα χρόνια διακοπής του καπνίσματος, η λειτουργία των πνευμόνων επιστρέφει στη φυσιολογική λειτουργία της.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Ελίζαμπεθ Όελσνερ, επίκουρη καθηγήτρια ιατρικής του Ιατρικού Κολλεγίου του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό πνευμονολογίας «The Lancet Respiratory Medicine», μελέτησαν στοιχεία για περισσότερους από 25.000 ανθρώπους, καπνιστές και μη.

Η μελέτη συσχέτισε το κάπνισμα με τη βασική λειτουργία των πνευμόνων, την ποσότητα αέρα που ένας άνθρωπος εισπνέει και εκπνέει. Η λειτουργία αυτή μειώνεται φυσιολογικά με το πέρασμα του χρόνου και το κάπνισμα είναι γνωστό ότι επιταχύνει αυτή την εξέλιξη.

Διαπιστώθηκε ότι η λειτουργία των πνευμόνων επιδεινώνεται στους «ελαφρούς» καπνιστές (έως πέντε τσιγάρα τη μέρα) με ρυθμό πιο όμοιο (7,65 mL ετησίως) με εκείνο των βαριών καπνιστών (11,24 mL) παρά των μη καπνιστών (μηδέν για τη συγκεκριμένη ανάλυση). Αυτό, κατά τους ερευνητές, σημαίνει ότι ένας «λάιτ» καπνιστής μπορεί να χάσει σε ένα χρόνο όση λειτουργία των πνευμόνων χάνει ένας βαρύς καπνιστής μέσα σε εννέα μήνες – μια διαφορά όχι μεγάλη.

«Πολλοί άνθρωποι υποθέτουν ότι το κάπνισμα λίγων τσιγάρων τη μέρα δεν είναι και τόσο κακό. Αποδεικνύεται όμως ότι η διαφορά στην απώλεια της λειτουργίας των πνευμόνων μεταξύ κάποιου που καπνίζει πέντε τσιγάρα και ενός που καπνίζει δύο πακέτα τη μέρα, τελικά είναι σχετικά μικρή. Το κάπνισμα λίγων τσιγάρων καθημερινά είναι πολύ πιο επικίνδυνο από ό,τι νομίζουν πολλοί. Ο καθένας πρέπει να ενθαρρυνθεί σοβαρά να κόψει το κάπνισμα, άσχετα με το πόσα τσιγάρα καπνίζει τη μέρα», δήλωσε η δρ Όελσνερ.

Η μελέτη έκανε και άλλη μία απομυθοποιητική αποκάλυψη, ότι η ζημιά στη λειτουργία των πνευμόνων δεν αποκαθίσταται μετά από λίγα χρόνια διακοπής του καπνίσματος. Αν και διαπιστώθηκε ότι η πνευμονική λειτουργία μειώνεται με πολύ πιο αργό ρυθμό στους πρώην καπνιστές (1,57 mL ετησίως περισσότερο από ό,τι στους μη καπνιστές), σε σχέση με τους ενεργούς σήμερα καπνιστές (9,42 mL ετησίως πιο πολύ σε σχέση με τους μη καπνιστές), χρειάζονται τουλάχιστον 30 χρόνια για να εξισωθεί ο ρυθμός της μειωμένης πνευμονικής λειτουργίας των πρώην καπνιστών με εκείνο των μη καπνιστών.

«Υπάρχουν ανατομικές διαφορές στους πνεύμονες που επιμένουν για χρόνια αφότου έχουν κόψει το τσιγάρο οι καπνιστές, ενώ και η δραστηριότητα των γονιδίων τους συνεχίζει να εμφανίζει διαφορές για καιρό», ανέφερε η Όελσνερ.

Η επίπτωση του καπνίσματος στους πνεύμονες εξηγεί γιατί οι καπνιστές είναι πιθανότερο να εμφανίσουν Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), η οποία διαγιγνώσκεται, όταν η λειτουργία των πνευμόνων πέφτει κάτω από ένα όριο. Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, οι «λάιτ» καπνιστές κινδυνεύουν περισσότερο από ΧΑΠ από ό,τι είχαν συνειδητοποιήσει οι περισσότεροι επιστήμονες έως τώρα. Αυτό, σύμφωνα με τους ερευνητές, οφείλεται κυρίως στο ότι οι περισσότερες έρευνες πάνω στη ΧΑΠ έχουν εστιάσει σε όσους καπνίζουν πολύ και όχι λίγο.

Πηγη: https://www.pentapostagma.gr/

Εὐθανασία!

Η ευθανασία και η θέση του επιστήμονα Ιατρού

 της Μαρίας Σκαμπαρδώνης

Ο κάθε θεράπων ιατρός ορκίζεται στην αρχή της πορείας του, μέσα στο χώρο της Ιατρικής, πως δε θα χορηγήσει ποτέ θανατηφόρο φάρμακο σε κάποιον ασθενή, με σκοπό την ανακούφιση του ίδιου από μία ανίατη ασθένεια. Για την επιστημονική συνείδηση του γιατρού, ο όρκος είναι αποτέλεσμα εσωτερικής προαίρεσης και απόρροια της βαθιάς ανάγκης του ίδιου να θεραπεύσει τον άνθρωπο που νοσεί.

Όταν ο πόνος του ασθενούς φτάσει σε ένα ανυπόφορο στάδιο, τότε ο νους του μέσα στο χάος που γεννά η αγωνία της ασθένειας, η αναμονή του τέλους αλλά και ο φόβος που προκαλεί η συνειδητοποίηση πως ο πόνος δεν τελειώνει, επιζητεί και βλέπει ως λύτρωση το θάνατο.

Και ενώ πραγματικά ο ασθενής έχει το δικαίωμα να υποστηρίζει τη δική του άποψη για την εξέλιξης της πορείας και της υγείας του, ο γιατρός οφείλει να μη δεσμευτεί στο να τερματίσει τη ζωή του ίδιου, να μη συνδράμει σε κάτι τέτοιο και να επιδιώξει με κάθε δυνατό τρόπο την προσπάθεια της επαναφοράς και της ίασης.

Η πράξη της ευθανασίας η οποία συνδέεται πολλές φορές με τον οίκτο από την πλευρά του γιατρού, παρεξηγείται και παρερμηνεύεται. Γιατί η αναμονή του θανάτου, έτσι και αλλιώς, είναι ένα κομμάτι της ζωής, αφού αυτή είναι η φυσική κατάληξη όλων μας. Όταν κάποιος όμως επιθυμεί, ακόμα και στη χειρότερη και πιο δυσάρεστη συνθήκη που βιώνει, να φύγει πριν το φυσικό του τέλος, αυτό συνιστά ακόμα και τότε μία πράξη αυτοκτονίας. Και ενώ ο ασθενής δικαιολογείται εξαιτίας του αφόρητου πόνου και της προσπάθειας που καταβάλλει ο ίδιος για να λυτρωθεί, ο επιστήμονας ιατρός δεν μπορεί να συνδράμει και να συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο. Ο σκοπός της Ιατρικής δεν είναι το να επισπεύσει το θάνατο, αλλά να αγωνιστεί για τη ζωή ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες.

Η ζωή ακόμα και μέσα στον μεγαλύτερο πόνο δεν παύει να έχει αξία και δεν μπορεί κανείς να προεξοφλεί την πιθανή εξέλιξη μίας κατάστασης και να προδικάζει για την παντελή απουσία κινήτρων. Ο θεράπων ιατρός δεν μπορεί να επικαλεστεί τον οίκτο, μιας και εκείνος δεν αποτελεί γνήσιο δείγμα σεβασμού προς έναν ισάξιο άνθρωπο, αλλά εμπεριέχει μέσα του την υποτίμηση του άλλου. Ο ιατρός σέβεται το δώρο της ζωής, γνωρίζει τις απεριόριστες δυνατότητες της ίδιας και σε καμία περίπτωση δε συμφωνεί με το να καταδικάσει κάποιον σε μία απόφαση η οποία είναι οριστική και δεν αναγνωρίζει καμία μεταμέλεια και επαναφορά. Ο ιατρός αγωνίζεται μέχρι το τέλος, πάντοτε ελπίζει για τη βελτίωση και γνωρίζει πως ανά πάσα ώρα και στιγμή, μπορεί να εφευρεθεί κάποιο νέο φάρμακο ή κάποια καινούργια θεραπευτική μέθοδος, η οποία θα βελτιώνει την ποιότητα ζωής του ασθενούς, ακόμα και θα του χαρίζει περισσότερα χρόνια ζωής. Ο ιατρός δε γίνεται να επιθυμεί να απαλλαγεί από έναν ‘’ενοχλητικό’’ άρρωστο, αλλά στέκεται δίπλα του και τιμά το επάγγελμά του που επιτελεί το δύσκολο και συνάμα τόσο υπέροχο ρόλο του παρηγορητή της ζωής. Ο ίδιος δεν μπορεί να εναντιωθεί στο καθήκον που επιτάσσει η ηθική της Ιατρικής επιστήμης, ούτε να χρησιμοποιήσει την κατάσταση ενός αρρώστου ως ‘’ηθικό άλλοθι’’. Αγωνίζεται μέχρι τέλους και εξαντλεί κάθε πιθανότητα για τη βελτίωση μίας κατάστασης.

Έτσι, ο ιατρός συνεχίζει να μένει πιστός στο σωτήριο έργο του και η Ιατρική δεν παύει να έχει το σπουδαίο ρόλο του παρηγορητή και σωτήρα της ζωής.

ΠΗΓΗ: https://www.pentapostagma.gr/

Ὁ Ἀρχιμανδρίτης Γερμανός Γαλάνης

Ἐψηφισμένος Ἐπίσκοπος Ταμιάθεως 

κ. Γερμανός,

ἀπόφοιτος τῆς Πατμιάδος Ἐ. Σχ.

Ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Γερμανός, κατά κόσμον Νικόλαος,  Γαλάνης γεννήθηκε στό Δρυμό Λαγκαδᾶ τό ἔτος 1951. Φοίτησε στήν Ἐκκλησιαστική Σχολή τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας στή Χαλκιδική καί στήν Πατμιάδα Ἐκκλησιαστική Σχολή. Σπούδασε Θεολογία στό Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης καί ἐκάρη Μοναχός τό ἔτος 1973.

Τό 1977 χειροτονήθηκε Διάκονος ἀπό τόν ἀείμνηστο Μητροπολίτη Βεροίας καί Ναούσης κυρό Παῦλο καί τό 1979 Πρεσβύτερος ἀπό τόν ἀείμνηστο Μητροπολίτη Λαγκαδᾶ κυρό Σπυρίδωνα.

Διετέλεσε ἐπί πολλά ἔτη προϊστάμενος στόν Μητροπολιτικό Ναό τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Λαγκαδᾶ καί Πρωτοσύγκελλος τῆς  Μητροπόλεως.

 Τό 2010 ἔλαβε, κατόπιν αἴτησής του, ἀπολυτήριο γιά τή Μητρόπολη Ἱερισσοῦ, Ἁγίου καί Ἀρδαμερίου, στήν ὁποία ὑπηρέτησε μέχρι  τό 2018 περίπου, μεταβάς ἔκτοτε στήν Αἴγυπτο, προκειμένου νά προσφέρει  τίς ὑπηρεσίες του στό Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας.

         Σήμερα ἡ Ἱερά Σύνοδος τοῦ ἀνωτέρω Πατριαρχείου, κατόπιν είσηγήσεως τοῦ  Μακαριωτάτου Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας κ. Θεοδώρου, τόν ἐξέλεξε Ἐπίσκοπο Ταμιάθεως. Πρόκειται περί Κληρικοῦ ἐγνωσμένης πνευματικότητας καί μεγάλης προσφορᾶς στήν Ἐκκλησία.

Ἡ Πατμιάδα σεμνύται καί πάλι καί καυχάται ἐν Κυρίῳ, γιά τήν ἀνάδειξη ἑνός ἀκόμη ἀποφοίτου της, στόν Γ΄ βαθμό τῆς Ἱερωσύνης.

"Ο ΠΑΤΜΙΟΣ".

Ο παππούς καί η γιαγια..

 Ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς στην ανατροφή των παιδιών

Ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς στην ανατροφή των παιδιών μας; Πότε αυτή η σχέση γίνεται δυσλειτουργική; Μήπως είναι καλύτερα να αναθέσω την φροντίδα του παιδιού μου σε έναν επαγγελματία; Δείτε τις απαντήσεις από τους ψυχολόγους του Οργανισμού μας τον Στέφανο και Δημήτρη

"Ο καρπός της κοιλίας σου...."

 "Ο καρπός της κοιλίας σου...." ήχος πλ β΄

Λεωνίδας Σφήκας 

Φθινόπωρο.

Σταμάτης Σπανουδάκης

.Δόξα.Ἀποστόλου Θωμᾶ. ..

 Δόξα... Ἦχος πλ. β'

Ὡς ὑπηρέτης τοῦ Λόγου, καὶ τῆς ἀρρήτου σαρκώσεως αὐτοῦ, βυθὸν σοφίας ἑξήντλησας, Θωμᾶ Ἀπόστολε· τῷ γὰρ καλάμῳ τοῦ Σταυροῦ, ἀνιχνεύων ἐκ τοῦ βυθοῦ τῆς ἀπάτης, ψυχὰς ἐζώγρησας. Ὅθεν τῇ σαγήνῃ τῶν σῶν δογμάτων, πᾶσαν ἐφώτισας τὴν οἰκουμένην· καὶ τῷ φωτὶ τῆς γνώσεως, τὰς τῶν Ἰνδῶν ἐζοφωμένας ψυχὰς κατελάμπρυνας· Διὸ τῆς δόξης τηλαυγῶς, Χριστοῦ κατατρυφῶν, αὐτὸν ἱκέτευε, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Από την επίσκεψη του Βυζαντινού Χορού ΤΡΟΠΟΣ στην Σερβία, όπου συμμετείχε σε λατρευτικές συνάξεις και συναυλίες. Εσπερινός στην Ιερά κοινοβιακή μονή των Αρχαγγέλων στο Κόβιλιε,την οποία,κατά την παράδοση,ίδρυσε ο ίδιος ο Άγιος Σάββας Αρχιεπίσκοπος Σερβίας τον 13ο αιώνα όταν σε αυτό το μέρος συμφιλίωσε δύο στρατούς, τον Σερβικό και τον Ουγγρικό. Το Κόβιλιε ήταν κέντρο μόρφωσης μοναχών, δασκάλων, ιερέων και πνευματικό καταφύγιο γιά τους ανθρώπους της περιοχής, όπωςάλλωστε και τα περισσότερα μοναστήρια. Ψάλλουν ο Βυζαντινός χορός “Τρόπος” και χορός των Πατέρων της μονής

Κεκραγάρια

 Κεκραγάρια - Βαρύς

Πανηγύρι του Αγίου Ιωάννου Θεολόγου (2016) - Κυριακή Βαρέως ήχου,

ψάλλουν Μουραζερείτες πατερες

Ιερόν Κουτλουμουσιανόν Κελλίον Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου

Ελληνική υπογραφή .....

Ελληνική υπογραφή στα διαστημικά ταξίδια της NASA

Η Ρακή"!

Τα οφέλη της ρακής στον οργανισμό

Όλα, αρχικά, τα λευκά αποστάγματα ονομάζονταν «ρακή» είτε προέρχονταν από την απόσταξη στεμφύλων σταφυλιού ή σύκων ή χαρουπιών ή μαστίχας ή κυδωνιών ή γλυκάνισου ή μάραθου.

Κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, οι Έλληνες μυήθηκαν στην τέχνη παραγωγής του τσίπουρου. Μιας και το κρασί ήταν απαγορευμένο από το Κοράνι έπρεπε να μεταποιηθεί για να τους επιτραπεί η κατανάλωσή του. Καθώς, οι Οθωμανοί δεν είχαν μεγάλη σχέση με την αμπελοκαλλιέργεια, το επάγγελμα σύντομα ελληνοκρατήθηκε και οι Έλληνες ρακιτζήδες, μαζί με τους αρωματοποιούς, αποτέλεσαν μια προνομιούχο κοινωνική τάξη.

Μετά την Μικρασιατική Kαταστροφή, οι ρακιτζήδες πρόσφυγες πια, αναζήτησαν μια νέα ευκαιρία για δουλειά και επιβίωση στον ελλαδικό χώρο κι έτσι η τέχνη τους άρχισε να εξαπλώνεται και στην παλαιά Ελλάδα.

Σήμερα, οι όροι η «ρακή» ή το «ρακί» και «ρακιτζής» δεν χρησιμοποιούνται πια επισήμως, παρόλο που σε πολλά μέρη ο όρος επιζεί, κυρίως, για τα προϊόντα ντόπιας παραγωγής.

Ρακή, τσίπουρο και τσικουδιά είναι ακριβώς το ίδιο πράμα. Τσίπουρο ή τσικουδιά είναι το υγρό που βγαίνει από την απόσταξη των σταφυλιών. Το τσίπουρο μπορεί να αρωματίζεται με μάραθο ή γλυκάνισο. Πολύ καλής ποιότητας τσικουδιά παράγεται, σήμερα, σε πολλά μέρη της Ελλάδας.

 Το μυστήριο της απόσταξης της τσικουδιάς…

Οι ρίζες της απόσταξης βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι γινόταν απόσταξη στη Μεσομινωϊκή Περίοδο 1.900 π.Χ.-1700π.Χ. και ο άμβυκας είναι σίγουρα ελληνική εφεύρεση.

Στη σύγχρονη ιστορία ξεκίνησε από το Άγιον Όρος και διαδόθηκε σε όλη την τουρκοκρατούμενη ανατολή. Το 1988, η τσικουδιά παράγεται μόνο από καζανάρηδες που έχουν στην κατοχή τους άμβυκες από την τουρκοκρατία. Τα καζάνια χρησιμοποιούνται από τα τέλη Οκτωβρίου μέχρι τον Ιανουάριο, οπότε όλο το χωριό αποστάζει την τσικουδιά του για όλο τον χρόνο στα λίγα καζάνια του χωριού.

Το παραδοσιακό αλκοολούχο ποτό της Κρήτης είναι η τσικουδιά ή ρακή όπως έχει παραμείνει από την τούρκικη ονομασία της από το 1989.

Η απόσταξη της τσικουδιάς, παραδοσιακά γίνεται σε μεγάλα καζάνια (αποστακτήρες) σε οργανωμένους χώρους, με τραπέζια, πάγκους και νεροχύτη.

Ο άμβυκας κάνει μόνος του τη δουλειά σταγόνα σταγόνα. Κάθε τόσο, ο καζανάρης παίρνει ένα ποτηράκι τσικουδιά, το πετάει μέσα στη φωτιά να δει αν έχει ακόμα οινόπνευμα ή όχι και πότε θα τελειώσει η καζανιά για να βάλει μία άλλη.

Εν τω μεταξύ, μαζεύονται φίλοι και γνωστοί, συμβάλλουν, συμμετέχουν, γίνονται μία ομάδα χωρίς συννενόηση. Γιατί όπου βλέπουν καπνό ξέρουν τι συμβαίνει, ξέρουν πού είναι τα καζάνια και μαζεύονται. Και δεν έρχονται με άδεια χέρια, κουβαλούν πράγματα και στήνεται μια γαστρονομική πανδαισία.

Αυτό είναι το ενδιαφέρον στην απόσταξη της τσικουδιάς και όχι ο άμβυκας, αλλά οι άνθρωποι γύρω από το καζάνι και οι κουβέντες τους στο τραπέζι. Λέγονται τόσο ωραία πράγματα, για τα οικονομικά, τα κοινωνικά και τα φιλικά. Και όλα λύνονται με ένα χαμόγελο.

Και ξαφνικά, έρχεται μία λύρα, έπειτα ένας αυλός και αρχίζουν οι μαντινάδες και μετά τα ριζίτικα…
”Βάλ’ του μία να πιει” Μια μεγάλη αγκαλιά που συνοδεύεται από μία τσικουδιά.

 Τα συνοδευτικά της τσικουδιάς

Οφτή πατάτα, χλωρά κουκιά, κεφτέδες, μυζηθροπιτάκια, χοχλιοί, τσακιστές ελιές, μικρές κρητικές ελιές, ντολμαδάκια, ψητά μανιτάρια, βραστοί βολβοί, καυτερές κόκκινες πιπερίτσες, σύγκλινο, καπνιστά λουκάνικα, παστά μεζεδάκια, καπνιστά ψαρικά, αλλά και ξηροί καρποί όλων των ειδων, φιστίκια Κρήτης (αράπικα), αλατισμένα ή ανάλατα, αλλά και σφακιανά παξιμάδια που έχουν γλυκάνισο και άλλα παξιμάδια και κριτσίνια και κουλούρι Θεσσαλονίκης. To παραδοσιακό ποτό της Κρήτης, πάντως πάει παρέα με γευστικούς μεζέδες.

 Τα οφέλη της τσικουδιάς στην υγεία

Τα λευκά αποστάγματα, σε μικρές δόσεις, (1-2 ποτηράκια) παρέχουν οφέλη στην υγεία. Το τσίπουρο (χωρίς γλυκάνισο) θεωρείται εξαίρετο χωνευτικό. Επίσης, χάρη στην αλκοόλη που περιέχει, προκαλεί αγγειοδιαστολή και μείωση της πίεσης. Ακόμη, έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες, γι’ αυτό, άλλωστε, και χρησιμοποιείται σε πολλά γιατροσόφια για το κρυολόγημα, τον πυρετό και τον πονοκέφαλο. Είναι, επίσης, κατάλληλο ποτό για όσους κάνουν δίαιτα. Τα λευκά αποστάγματα αλλάζουν την ισορροπία των λιπών στο αίμα αυξάνοντας την καρδιοπροστατευτική «καλή» (HDL) χοληστερόλη και μειώνοντας την «κακή» (LDL) χοληστερόλη, ενώ ελαττώνουν και την συγκολλητική ικανότητα των αιμοπεταλίων των μορίων του αίματος που είναι υπεύθυνα για τις θρομβώσεις.

Επίσης, χρησιμοποιείται για εντριβές και καταπλάσματα σε κρύωμα ή πιάσιμο. Τέλος, βοηθάει στην επικοινωνία των ανθρώπων… Καλύτερα να πίνεται κρύα και σε κρύα ρακοπότηρα από την κατάψυξη.

Οι συνιστώμενες δόσεις αλκοόλ είναι για τις γυναίκες μέχρι 20 γρ. και για τους άνδρες μέχρι 32 γρ αλκοόλη την ημέρα. Αυτό μεταφράζεται σε 75 ml οινοπνευματώδους ποτού 40% την ημέρα.

Βέβαια αυτό ισχύει για όλους εκείνους που δεν πάσχουν από επιληψία, παγκρεατική νόσο ή ηπατοπάθεια.

Πηγή:www.ekriti.gr

Κάπνισμα ....

Ποια εικόνα είχαν οι πνεύμονες καπνιστών ηλεκτρονικού τσιγάρου που είχαν νοσήσει

Οι αρχές των ΗΠΑ εξετάζουν την πνευμονολογική πάθηση που πλήττει όλο και περισσότερους

Οι βιοψίες από τους πνεύμονες 17 ανθρώπων στις ΗΠΑ που έχουν διαγνωστεί με πνευμονολογική πάθηση που συνδέεται με τη χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου, εκ των οποίων οι δύο υπέκυψαν, αποκάλυψαν βλάβες παρόμοιες με αυτές που προκαλούνται από την έκθεση σε τοξικά αέρια, αναφέρει ιατρική έκθεση που δόθηκε χθες Τετάρτη στη δημοσιότητα.
«Φαίνεται ότι πρόκειται για χημικές βλάβες παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται μετά την έκθεση σε τοξικές χημικές αναθυμιάσεις, αέρια ή τοξικούς παράγοντες», εξήγησε ο γιατρός Μπράντον Λάρσεν του νοσοκομείου Mayo Clinic της Αριζόνα, ένας από τους συντάκτες της έρευνας που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό New England Journal of Medicine.
Οι ασθενείς που εξετάστηκαν είναι μόνο ένα μικρό δείγμα από τα περισσότερα από 800 κρούσματα που έχουν καταγραφεί μέχρι στιγμής στις ΗΠΑ, εκ των οποίων τα 16 ήταν μοιραία.
Εξάλλου, έπειτα από έρευνα, οι γιατροί απέκλεισαν το ενδεχόμενο οι ασθενείς αυτοί να πάσχουν από λιπώδη πνευμονία, μία από τις εξηγήσεις που είχε προκριθεί αρχικά για να εξηγήσει τα συμπτώματα που παρουσίαζαν. Πρόκειται για μια σπάνια πάθηση που προκαλείται από την εισπνοή ελαίων.
«Δεν παρατηρήσαμε στοιχεία που να συνάδουν με τη διάγνωση της λιπώδους πνευμονίας», επεσήμανε η δρ Γιασμίν Μπατ, πνευμονολόγος στο ίδιο νοσοκομείο της Αριζόνα.
Οι υγειονομικές αρχές των ΗΠΑ ερευνούν από τον Ιούλιο τα αίτια της πνευμονολογικής πάθησης που παρουσιάζουν χρήστες του ηλεκτρονικού τσιγάρου στη χώρα, η οποία πλήττει κυρίως νεαρούς άνδρες.
Τα τρία τέταρτα των ασθενών είχαν χρησιμοποιήσει υγρό αναπλήρωσης που περιείχε THC, την κύρια ψυχοτρόπο ουσία της κάνναβης.
Οι ειδικοί υποψιάζονται ότι ένα ή περισσότερα πρόσθετα που χρησιμοποιούνται στα υγρά αναπλήρωσης των ηλεκτρονικών τσιγάρων ευθύνονται για τις παθήσεις αυτές.

ΠΗΓΗ:https://parapona-rodou.blogspot.com/

Ψηφιδωτό μέ θαῦμα τοῦ Χριστοῦ

The Archaeology News Network: Byzantine mosaic floor discovered at the Burnt Chu...: A colourful mosaic, well-preserved and laden with decorations, including dedication inscriptions and descriptions of baskets with loaves an...

Ὁ Ἅγιος Πλάτων Ἀϊβαζίδης!!!!!

Ὁ Ἅγιος Πλάτων, ὁ Πάτμιος (1852-1921) 

Μόλις ἕνας χρόνος παρῆλθε ἀπό τήν Ἁγιοκατάταξη τοῦ Ἁγίου Ἀμφιλοχίου, τοῦ Πάτμιου καί νά σήμερα τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, προσδίδει στό Νησί μας μιά νέα μεγάλη Εὐλογία,  μέ τήν Ἁγιοκατάταξη τοῦ Ἐθνομάρτυρα Ἁγίου Πλάτωνα Ἀϊβαζίδη.

Ὁ  Ἅγιος Πλάτων γεννήθηκε στήν Πάτμο τὀ ἔτος 1852, καί σέ ἡλικία μόλις  15 ἐτῶν ἔγινε δόκιμος στό Μοναστήρι μας, στό Μονοαστήρι τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου καί σπούδασε στήν                Πατμιάδα Ἐκκλησιαστική Σχολή. 

Τό 1892 μ.Χ. χειροτονήθηκε Διάκονος ἀπό τόν Μητροπολίτη Λήμνου καί ἀργότερα συνέχισε τίς σπουδές στήν Κωνσταντινούπολη. Ἐκεῖ ἐγνώρισε τόν Μητροπολίτη Καστοριᾶς, Γερμανό Καραβαγγέλη, ὁ ὁποῖος τόν προσέλαβε ὡς Πρωτοσύγκελλό του.

Ὅταν ὁ  Γερμανός ἔγινε Μητροπολίτης Ἀμάσειας στήν περιοχή τοῦ Πόντου, ὁ Πλάτων τόν ἀκολούθησε καί πάλι ὡς Πρωτοσύγκελλος. Μετά ἀπό λίγο διάστημα κατηγορήθηκε ἀπό τούς Τούρκους ὅτι εἶχε ὑποκινήσει ἐπανάσταση τῶν Ἑλλήνων καί τελικά ἀπαγχονίσθηκε, κατά τήν ἑορτήν τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, στίς 14 Σεπτεμβρίου 1921.

Στό "Βραβεῖο" τῆς Μονῆς (σελ. 130) ἀναγράφονται τά ἑξῆς: " 1821, Σεπτεμβρίου 14. Ἀπηγχονίσθη ὑπό τῶν Γκεμαλικῶν ἀρχῶν εἰς ἡλικίαν ἐτῶν 66, ὁ ἐν Χριστῷ Ἀδελφός ἡμῶν Ἀρχιμ(ανδρίτης) Πλάτων Ἀϊβαζίδης μετά πολλῶν προκρίτων ἐν τῇ πόλει Ἀμασίᾳ, πρωτοσύγκελλος ὤν τοῦ τότε ἀπόντος Μητροπολίτου Ἀμασίας Γερμανοῦ Καραβαγγέλη ἐπί πολλά ἔτη. Τάξαι  Κύριος τήν ψυχήν αὐτοῦ μετά Δικαίων. Ἀμήν".

Σέ ὑποσημείωση, στήν ἴδια σελίδα τοῦ "Βραβείου" ἀναφέρεται ὅτι: "Στή Γενική τῆς Ἀδελφότητος στίς 16 Νοεμβρίου 1921 ὁ καθηγούμενος Ἀγαθάγγελος ἀνακοίνωνε: "ὁ ἀδελφός ἡμῶν Πλάτων ἱερομόναχος πρωτοσύγκελλος τῆς Μητροπόλεως Ἀμασείας ὑπέστη  μαρτυρικόν θάνατον ἀπαγχονισθείς ὑπό τῶν Τούρκων  ὁπαδῶν τοῦ ἀντάρτου Κεμάλ ἐν Ἀμησῷ κατά τήν 14ην παρελθόντος Σεπτεμβρίου· δεηθῶμεν πάντες ὑπέρ ἀναπαύσεωςτῆς ψυχῆς τοῦ ἀδελφοῦ τούτου τοῦ μαρτυρήσαντος  ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος. Μετά  τούς λόγους τούτους τοῦ Προέδρου πάντες οἱ ἀδελφοί ἀνεφώνησαν τό "αἰωνία ἡ μνήμη".

Στίς 14 Νοεμβρίου τοῦ 1921 τελέστηκε μνημόσυνο στήν Ἱερά Μονή "ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς του", κατά τή διάρκεια τοῦ ὁποίου τόν ἐπιμνημόσυνο λόγο ἐξεφώνησε ὁ Πανοσιολογιώτος (+) Ἀρχιμανδρίτης Γεράσιμος Σμυρνάκης.

Ὁ Δῆμος τῆς Πάτμου τιμώντας τήν μνήμη του, ἔδωσε τό Ὄνομά Του στήν Πλατεία τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, κάτω ἀπό τήν Ἁγία Διασώζουσα (δυστυχῶς ἡ σχετική πινακίδα ἔχει φθαρεῖ...).

Σχετικά μἐ τόν βίο  καί τό ἔργο τοῦ Ἁγίου, ἀσχολήθηκε διεξοδικά καί κυκλοφόρησε πρό ἐτῶν μιά σπουδαία ἔκδοση, ὁ Ἀρχιμανδρίτης Πλάτων Κρικρῆς, Πάτμιος, Κληρικός τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς  Ἀθηνῶν, ἀπόγονος τῆς οἰκογενείας Ἀϊβαζίδη (γι΄ αὐτό φέρει καί τό ὅνομά Του) καί ὁ ὁποῖος ἔκτισε στό Νησί μας, στήν περιοχή τῆς Ἐψιμιᾶς Ναό ἀφιερωμένο στήν Μνήμη τοῦ Ἁγίου Πλάτωνα.

Γιά νά διαβάστε τό ἀνακοινωθέν τοῦ Οἰκουμένικου Πατριαρχείου παρακαλῶ ἀνοῖξτε τόν παρακάτω σύνδεσμο:

ΑΓΙΟΚΕΡΙ : Καστοριανοί Νεομάρτυρες αγιοκατατάχθηκαν με απόφασ...: ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ Συνῆλθε σήμερον, 3ην τ.μ. Ὀκτωβρίου 2019, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Πατριά...

το αρχαιότερο ελληνικό τραγούδι

Homo Universalis: Ακούστε το αρχαιότερο ελληνικό τραγούδι που σώθηκε...: “Όσο ζεις λάμψε, καθόλου μη λυπάσαι. Η ζωή διαρκεί για λίγο, ο χρόνος καθορίζει το τέλος” Η αρχαιότερη, διασωθείσα ολοκληρωμένη μου...

Ἁγία Δάμαρις (3 Οκτωβρίου)

Ἁγία Δάμαρις ἡ Ἀθηναία 

Αγία Δάμαρις είναι η πρώτη Αθηναία, που μαζί με τον Άγιο Διονύσιο Αρεοπαγίτη πίστεψαν στο κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου. Το όνομα της δεν είναι ελληνικό, αλλά εξελληνισμένος τύπος του ιουδαϊκού ονόματος "Θαμάρ", που σημαίνει ότι δεν ήτανε Ελληνίδα αλλά κάποια Ιουδαία μέτοικος στην Αθήνα.
Ήταν γυναίκα από ευγενή οικογένεια και με υψηλή κοινωνική θέση, είχε και ανάλογα πνευματικά ενδιαφέροντα. Το όνομά της αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων: "Τινές δε άνδρες κολληθέντες αυτώ επίστευσαν, εν οις και Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης και γυνή ονόματι Δάμαρις και έτεροι συν αυτοίς" (Πράξ. 17,34). Το γεγονός ότι αναφέρεται ονομαστικά από τον Ευαγγελιστή Λουκά στις Πράξεις του υποδεικνύει ότι πρόκειται για αξιόλογη προσωπικότητα.
Όταν ο Απόστολος Παύλος, ύστερα από τη Βέροια, επισκέφτηκε την Αθήνα το 52 μ.Χ., η Δάμαρις είχε την ευκαιρία να γνωρίσει και να συνδεθεί πνευματικά με τον μεγάλο αυτόν Απόστολο του Χριστού. Κι αυτό έγινε, όταν ο Παύλος κήρυξε στους Αθηναίους στον Άρειο Πάγο τη χριστιανική διδασκαλία. Ωστόσο λίγοι δέχτηκαν το χριστιανικό μήνυμα. Και ανάμεσα σ' αυτούς τους λίγους ήταν και η Δάμαρις.
Μετά τη φυγή του Αποστόλου Παύλου η Δάμαρις άσκησε την ιεραποστολική διακονία της παντού, ιδιαίτερα ανάμεσα στον γυναικείο κόσμο. Και την άσκησε με αμείωτο ζήλο και παλμό. Εξάλλου είναι σχεδόν βέβαιο ότι κάθε φορά που ο μεγάλος Απόστολος επισκεπτόταν την Εκκλησία της Κορίνθου, εκείνη πήγαινε σε συνάντησή του, για να γυρίζει στην Αθήνα πιο δυνατή και πιο φλογερή στην διακονία της.
Η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη της μαζί με τον Διονύσιο Αρεοπαγίτη στις 3 Οκτωβρίου.
Ακολουθία της συνέγραψε ο Υμνογράφος Πατὴρ Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης.

Άπολυτίκιον. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.

Του Παύλου ως ήκουσας, δημηγορούντος σοφώς,

 εδέξω το κήρυγμα, της ευσεβείας θερμώς, 

Κυρίω πιστεύσασα. 

Όθεν η εν Αθήναις, Εκκλησία τιμά σε,

 Δάμαρις μακαρία, ως θεράπαιναν θείαν, 

Χριστώ οικειουμένην, τους σε μακαρίζοντας.

Κοντάκιον. Ήχος δ Έπεφάνης σήμερον.

Το Του του Παύλου ρήμασι καταυγασθείσα, 

τω Χριστώ προσέδραμες, και την χρηστότητα αυτού,

 βίω αμέμπτω εδόξασας, 

εν ταις Αθήναις θεόσοφε Δάμαρις.

ΠΗΓΗ:http://www.faneromenihol.gr/index.php/vioi-agion/5326-agia-damaris-athinaia-3-oktovriou