Κυριακή 23 Ιουνίου 2013

Το ηλεκτρονικό μήνυμα!


Πως λειτουργεί το email;


Αν και το χρησιμοποιούμε καθημερινά, αναρωτηθήκατε ποτέ πως δουλεύει το email - η ηλεκτρονική αλληλογραφία; Αν και μας φαίνεται απλό... δεν είναι!
Θα δούμε πως λειτουργεί το email με πολύ απλό τρόπο και κατανοητό όπως πάντα, χωρίς πολύπλοκους όρους και λεπτομέρειες, ώστε να καταλάβετε τη φιλοσοφία λειτουργίας του.
Γράφουμε ένα email και το αποστέλλουμε σε έναν φίλο μας.
Σε μόλις 3 δευτερόλεπτα, το έχει λάβει!
Τι μεσολάβησε όμως σε αυτά τα 3 δευτερόλεπτα; Ας δούμε αναλυτικά ώστε να καταλάβουμε πως λειτουργεί το email.
Το πρώτο πράγμα λοιπόν που συμβαίνει με το που πατάμε το κουμπί Αποστολή, είναι να συνδεθεί το σύστημα με έναν σέρβερ που ονομάζεται mail server.
Θα πασάρει λοιπόν όλα τα στοιχεία που γράψαμε σε αυτόν (το μήνυμα της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, τον παραλήπτη, τον αποστολέα, κλπ) και θα το αποθηκεύσει στα απεσταλμένα.
Είναι σαν να ετοιμάζουμε ένα φάκελο με ένα γράμμα (και τα στοιχεία αποστολέα - παραλήπτη γραμμένα απ’ έξω) και να τον παραδίδουμε στο ταχυδρομείο.
Τώρα ο mail server θα κάνει ό,τι κάνει και το ταχυδρομείο:
θα χρησιμοποιήσει τα DNS για να αναζητήσει τον αντίστοιχο mail server του παραλήπτη.
Το DNS φανταστείτε ότι είναι σαν ένας τεράστιος "τηλεφωνικός κατάλογος", όπου αντί για ονοματεπώνυμα και τηλέφωνα, έχει τα domains των ιστοσελίδων με τους αντίστοιχους υπολογιστές - servers που είναι συνδεμένα.
Ακόμα καλύτερα, είναι καταχωρημένοι σε αυτόν τον "κατάλογο" όλοι οι υπολογιστές που είναι συνδεμένοι στο internet.
Έτσι από αυτόν τον "κατάλογο" θα βρει αμέσως τον υπολογιστή - server που υπάρχει το email του παραλήπτη, μέσω του domain που ανήκει το email (onoma@coolweb.gr -> coolweb.gr είναι το domain).
Μετά από αυτή την αναζήτηση, επιχειρεί ο mail server του αποστολέα, να συνδεθεί με τον "συνάδελφό του" - mail server του παραλήπτη.
Γίνεται η σύνδεση και το μήνυμα με όλα τα "παρελκόμενα", αποστέλλεται σε αυτόν.


Ο mail server όμως του παραλήπτη, θα ελέγξει μήπως το μήνυμα είναι spam - junk - ανεπιθύμητο και αν κρίνει ότι είναι εντάξει, τότε θα το καταχωρήσει στα εισερχόμενά του.
Μπορεί να ελέγξει επίσης αν το email του αποστολέα υπάρχει όντως στον mail server του αποστολέα και γενικά κάνει διάφορους άλλους ελέγχους για να μας προστατέψει.
Έτσι, υπάρχει περίπτωση "παρεξήγησης" και υπάρχει πιθανότητα να μην το λάβουμε ή να το λάβουμε στην ανεπιθύμητη ηλεκτρονική αλληλογραφία.
Μπορούμε όμως να ζητήσουμε να μας αποσταλεί ένα read receipt (απόδειξη παράδοσης - ότι το διάβασε ο παραλήπτης) που στην ουσία δεν είναι άλλο παρά ένα email το οποίο στέλνεται αυτόματα από τον παραλήπτη προς τον αποστολέα, μόλις ο πρώτος διαβάσει τη συγκεκριμένη ηλεκτρονική αλληλογραφία - το συγκεκριμένο email.
Ο αποστολέας θα λάβει με τον ίδιο τρόπο ένα πολύ σύντομο email στο οποίο αναφέρεται ότι το μήνυμα που έστειλε πιο πριν, διαβάστηκε.




Έτσι λοιπόν αν αναρωτιέστε πως λειτουργεί το email - η ηλεκτρονική αλληλογραφία, τώρα ξέρετε!


Τα κουνούπια


Γιατί μας τσιμπούν τα κουνούπια - Ποιοι έρχονται πρώτοι στις... προτιμήσεις τους



Η θεωρία του «γλυκοαίματου» ή αυτού που διαθέτει... μεθυστικό άρωμα καταρρίπτεται.
Σύμφωνα με το reader's digest, το διοξείδιο του άνθρακα που εκπνέουμε... (και όχι το άρωμα του σώματος) είναι ο λόγος που κάνει τα κουνούπια να... επιτίθενται. Οσο πιο «βαριά» δηλαδή αναπνέουμε, τόσο περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα εκπέμπουμε και τόσο πιο ελκυστικοί γινόμαστε για τα ενοχλητικά αυτά έντομα.

Βέβαια, υπάρχουν 7 ακόμη περίεργοι λόγοι που κάνουν το δέρμα πόλο έλξης για τα κουνούπια.
Φαίνεται πως στα κουνούπια υπάρχουν... διακρίσεις και ο κλήρος πέφτει στα θηλυκά. Η αλήθεια είναι, ότι τα αρσενικά δεν «τρώνε» ανθρώπινο αίμα, αντίθετα τρέφονται με το νέκταρ των φυτών. Τα θηλυκά ωστόσο, χρειάζονται αίμα. Ο λόγος είναι ότι το αίμα περιέχει μια πρωτεΐνη, που βοηθά στην ανάπτυξη των αυγών. Μάλιστα, μετά από την κάθε αφαίμαξη, το θηλυκό κουνούπι μπορεί να αφήσει οπουδήποτε 100 έως 400 αβγά.
Μπορεί να ακούγεται περίεργο αλλά τα κουνούπια θέλουν την μπίρα τους... ή καλύτερα τη δική σας. Τα κουνούπια μπορούν να καταλάβουν ότι έχετε καταναλώσει μπίρα, καθώς αλλάζει η χημεία του δέρματός σας. Η διαδικασία αυτή αποτελεί πόλο έλξης για εκείνα.
Ερευνες έχουν αποδείξει, ότι τα κουνούπια βρίσκουν ιδιαίτερα «γευστικά» τα πόδια και μάλιστα, 10 φορές περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος. Εκτός φυσικά από τα χέρια... αυτά είναι τα αγαπημένα τους.
Οταν τα κουνούπια μυρίζουν μια τεράστια μάζα διοξειδίου του άνθρακα, δηλαδή τους φίλους σας σε ένα πάρτι, για παράδειγμα, θα σας επισκεφτούν έστω και ακάλεστα. Όταν μάλιστα φτάσουν... στο πάρτι, μάλλον θα προτιμήσουν όσους στέκονται στην περίμετρο της ομάδας, παρά εκείνους που βρίσκονται στο κέντρο.
Αν έχετε την ευτυχία να ζείτε σε ένα σπίτι που περιβάλλεται από κήπο ή διαθέτει παχιά και κατάφυτη βλάστηση, έχετε τη δυστυχία να αποτελείτε ιδανικό σκηνικό για να εγκατασταθούν τα κουνούπια. Μάλιστα, όσο πιο σκοτεινό και υγρό το μέρος, τόσο το καλύτερο για εκείνα.
Εάν βέβαια, φροντίσετε να έχετε κουρεμένο το γκαζόν και τα δέντρα ή τους θάμνους σας, περιορίζετε λίγο το πρόβλημα. Προσέξτε βέβαια και τα λιμνάζοντα νερά, γιατί είναι οι περιοχές όπου τα κουνούπια γεννούν τα αβγά τους.
Η εγκυμοσύνη, λένε ότι είναι η πιο ευτυχισμένη περίοδος στη ζωή μιας γυναίκας. Το ίδιο θεωρούν και τα κουνούπια, για αυτό και έχουν ιδιαίτερη προτίμηση σε όσες εγκυμονούν. Όταν μία γυναίκα εγκυμονεί, εκπέμπει περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα, ενώ το γεγονός ότι η κοιλιά της έχει υψηλότερη θερμοκρασία, αποτελούν βασικούς λόγους, που τα κουνούπια τη βλέπουν σαν λιχουδιά.
Μπορεί να είναι ακόμα αρχές καλοκαιριού αλλά καλό θα είναι να έχετε κατά νου, ότι όσο τελειώνει το καλοκαίρι, τα κουνούπια γίνονται πιο επικίνδυνα. Είναι απλή λογική: Μέχρι το τέλος του καλοκαιρού ενδέχεται ένα κουνούπι να έχει τσιμπήσει κάποιο μολυσμένο ζώο, πτηνό κ.λπ. Η μόλυνση αυτή θα μεταφερθεί στον άνθρωπο με το επόμενο τσίμπημα.
Πηγή: clickatlife
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://parapona-rodou.blogspot.com/

Τα παγωτά!


Αν ξέραμε τι παγωτά τρώμε!
5 συνταγές για σπιτικό παγωτό χωρίς παγωτομηχανή

Νομοθετικό κενό και ανύπαρκοι έλεγχοι. 

ΠΡΟΣΕΞΤΕ!  

Νικος Κατσαρός
π. πρόεδρος ΕΦΕΤ

.

Τα παγωμένα γλυκίσματα πού περιέχουν φοινικέλαιο η έλαιο ινδικής καρύδας, που συχνά προστίθεται στα παγωτά και συνήθως δεν αναγράφεται, προκαλούν βλάβες στην υγεία. 

Όλοι γνωρίζουμε ότι τα παγωτά είναι παγωμένα προϊόντα γάλακτος και κρέμας γάλακτος, και κακάο (αν πρόκειται για παγωτά σοκολάτας) με διάφορες γεύσεις (συνήθως από συνθετικές ουσίες) βανίλιας, λεμόνι κλπ. 

Δυστυχώς οι περισσότεροι καταναλωτές δεν γνωρίζουν την διαφορά ανάμεσα σε παγωτά και παγωμένα γλυκίσματα ή επιδόρπια παγωτού και που είναι συνήθως τα παγωτά οικογενειακής συσκευασίας και βρίσκονται στα ίδια ράφια με τα παγωτά στα πολυκαταστήματα και αλλού.

 

Διαβάστε λοιπόν τι περιέχει ένα παγωμένο γλύκισμα ή επιδόρπιο παγωτού:

1. Γάλα αποβουτυρωμένο ανασυσταθέν.
Τι καταλαβαίνει ο καταναλωτής; Τι είδους ανασύσταση έχει υποστεί το ήδη αποβουτυρωμένο γάλα; Γιατί αποβουτυρώνεται αφού οπως βλέπετε παρακάτω προστίθεται λίπος και μάλιστα φυτικό που είναι επιβλαβές για τον οργανισμό; 
Απλά εννοούν γάλα σκόνη αλλά δεν το λένε. 
2. Ζάχαρη (εμπορίου)
3. Σιρόπι γλυκόζης (εμπορίου)
4. Φυτικό λίπος
 

Τα φυτικά λίπη περιέχουν trans λιπαρά οξέα που σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ( World Health Organization,WHO) είναι ύποπτα για καρδιαγγειακές παθήσεις κλπ.) και αφαίρεσαν το λίπος δηλ. το βούτυρο απο το γάλα για να βάλουν το φθηνότερο αλλά και πιο επικίνδυνο φυτικό λίπος.

5. Στερεά ορού γάλακτος 
Ο ορός γάλακτος είναι κυρίως νερό 

6. Γαλακτοματοποιητές.

Μην σας παρασύρει η ονομασία δεν έχει καμμία σχέση με το γάλα, αποτελούν μονογλυκερίδια και διγλυκερίδια λιπαρών οξέων, φωσφατίδια του αμμωνίου, πολυγλυκερίδια του πολυρικινελαίκού οξέος, αλγινικό νάτριο και μία σειρά από άλλες χημικές ουσίες που καμία σχέση δεν έχουν με το γάλα.
7. Σταθεροποιητές 
Αυτές συνήθως είναι έλαιο χαρουπιού, καραγενίνη, έλαιο γκουάμ, γάλα αποβουτυρωμένο, αφυδατωμένο, δηλαδή γάλα σκόνη, αρωματικές ύλες κλπ. που καμιά σχέση δεν έχουν με το γάλα.
.
Η νομοθεσία επιτρέπει ενα σημαντικό μέρος να είναι γάλα σκόνη, που δεν περιέχει ασβέστιο, βιταμίνες αλλά και άλλα θρεπτικά συστατικά και ιχνοστοιχεία, όπως το φρέσκο γάλα. 
Δυστυχώς υπάρχει κενό στην νομοθεσία των παγωτών. 
Τα παγωμένα γλυκίσματα πού περιέχουν φοινικέλαιο η έλαιο ινδικής καρύδας που συχνά προστίθεται στα παγωτά ,και συνήθως δεν αναγράφεται προκαλούν βλάβες στην υγεία. Τα παγωτά των ζαχαροπλαστείων συνήθως δεν περιέχουν όλα αυτά τα συνθετικά συστατικά.
Τέλος τα παγωτά πρέπει να είναι καλά συντηρημένα. 
Πρακτικά αυτό σημαίνει σταθερή θερμοκρασία στους -18 βαθμούς Κελσίου και ο καταψύκτης δεν έχει προβλήματα λειτουργίας. Πρέπει να προσέχουμε οτι το παγωτό δεν έχει χαρτί συσκευασίας σχισμένο ή κολλημένο πάνω στο τρόφιμο και δεν έχει παραμορφωμένο σχήμα η συσκευασία.
Επίσης δεν είναι μαλακό ή με υφή που θυμίζει γιαούρτι ή βούτυρο ή είναι ξινό, δεν εμφανίζει ίζημα ούτε θρυμματίζεται σε μικρά κομμάτια, δεν περιέχει μικροκρυστάλους, ούτε έχει άλλη περίεργη γεύση ή οσμή. 
Είναι γεγονός οτι στα παγωτά και την σύσταση τους υπάρχει νομοθετικό κενό και η πολιτεία οφείλει να προστατεύσει την υγεία των καταναλωτών, μέχρι τότε να εντείνει τους ελέγχους για τα ευαλλοίωτα αυτά προϊόντα.  
Δυστυχώς οι έλεγχοι είναι σχεδόν ανύπαρκτοι. Μέχρι τότε ας επιβληθεί στά ράφια των καταστημάτων να υπάρχει σαφής και διακριτός διαχωρισμός των παγωτών απο τα παγωμένα γλυκίσματα.
 



Σπιτικό παγωτό σοκολάτα

 



ΠΗΓΗ:To hamomilaki

Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

Η Πεντηκοστὴ


Μόνο ἐντός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας βιώνεται ἡ Πεντηκοστὴ


Γράφει ὁ Ἀρχ. π. Ἰωὴλ Κωνστάνταρος
Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς  τῆς Πεντηκοστῆς (Πράξ. Ἀποστ. Β' 1-11)
Ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἑορτὲς καὶ ἕναν ἀπὸ τοὺς πλέον σημαντικότερους σταθμοὺς τοῦ ὅλου ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητος Κυρίου, ἀποτελεῖ ἡ ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς.  Ἡ μεγάλη αὐτὴ ἡμέρα, ὑπῆρξε ἡ ἀρχὴ τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας μας. Τὸ δὲ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, μᾶς μεταφέρει ἀκριβῶς στὴν ἀρχή της. Στὴν ἡμέρα καὶ τὴν ὥρα ποὺ πραγματοποιήθηκε. Ἡ περιγραφὴ ποὺ ἀποτυπώνει ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, κάνει κάθε καλοπροαίρετη ψυχὴ νὰ συγκινεῖται καὶ νὰ βεβαιώνεται στὴν μεγάλη ἀλήθεια ὅτι ἀπὸ ἐκείνη τὴ στιγμή, ὁ Παράκλητος παραμένει καὶ κατευθύνει τὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.
Γι' αὐτὸ καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ὀνόμασε τὸ βιβλίο τῶν «Πράξεων τῶν Ἀποστόλων», Ἱστορία τοῦ Παρακλήτου: «Αἳ Πράξεις, Ἱστορία τὶς ἐστὶν ὧν ὁ ἕτερος Παράκλητος εἶπε καὶ ἐποίησεν». Οἱ Πράξεις δηλ. τῶν Ἀποστόλων εἶναι ἱστορία αὐτῶν τὰ ὁποία ὁ ἄλλος παράκλητος (τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον) εἶπε καὶ ἔκανε.
Νὰ δοῦμε ὅμως κάποιες πτυχὲς ἀπὸ τὸ φωτεινὸ Ἀποστολικό μας Ἀνάγνωσμα καὶ μὲ ὁδηγοὺς τοὺς Ἁγίους μας, ἂς προσπαθήσουμε νὰ ἐμβαθύνουμε στὸ μεγάλο μυστήριο καὶ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς.
Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἦλθε ὡς βοὴ σφοδροῦ ἀνέμου ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ γέμισε ὅλον τὸν οἶκον στὸν ὁποῖον....

 εὑρίσκονταν ἡ Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, οἱ Ἀπόστολοι, ἀλλὰ καὶ οἱ πιστοί. Ἦταν ὅλοι συγκεντρωμένοι στὸ χῶρο τοῦ Ὑπερώου ὅπου εἶχε λάβει χώρα ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος καὶ προσεύχονταν.
Ἀμέσως ὅταν συνέβη τὸ πρωτόγνωρο καὶ συγκλονιστικὸ γεγονός, εἶδαν νὰ διαμοιράζονται στὸν κάθε Ἀπόστολο γλῶσσες ὡς φλόγες πυρὸς καὶ νὰ κάθεται στὴν κεφαλή τους ἀπὸ μία πύρινη γλώσσα.
Ἔτσι λοιπὸν πραγματοποιήθηκε ἡ ὑπόσχεσις τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶχε δοθεῖ διὰ τοῦ προφήτου Ἰωήλ, αἰῶνες ὁλόκληρους πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως. «Καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, λέγει ὁ Θεός, ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πάσαν σάρκα...» (Ἰωὴλ Β' 28).
Ταυτοχρόνως διὰ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, πραγματοποιήθηκε καὶ ἡ ὑπόσχεσις τὴν ὁποία πρὸ τοῦ πάθους εἶχε δώσει ὁ Κύριος στοὺς μαθητές Του.
Ἀλλά, δὲν εἶναι καθόλου τυχαῖο τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ἐμφανίζεται μὲ τὴν μορφὴ τοῦ πυρός. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ποὺ μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἑρμηνεύουν τὰ ἀποκαλυπτικὰ γεγονότα τῆς σωτηρίας μας, ἐπισημαίνουν ὅτι τὸ πῦρ αὐτό, ἔκαυσε κάθε τί τὸ ἀτελές, κάθε τί τὸ ἀνθρώπινο καὶ γήινο ποὺ ὑπῆρχε στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους.
Ἔτσι διὰ τῆς ἐπιφοιτήσεως, τοὺς ἀναγέννησε καὶ τοὺς ἀνακαίνισε. Τοὺς ἔκανε κοινωνοὺς Θείας φύσεως καὶ τοὺς δώρισε πλουσιώτατο τὸν φωτισμὸ γιὰ νὰ ἀντιλαμβάνονται καὶ νὰ ἐννοοῦν τὶς θεῖες ἀλήθειες. Ἀλλὰ ταυτοχρόνως τοὺς χάρισε καὶ δύναμη γιὰ νὰ τὶς ἀναπτύσσουν στοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ τὶς διδάσκουν.
Φυσικά, μετὰ τὸ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς, οἱ μαθητὲς ἔγιναν ἐντελῶς ἄλλοι. Ἔγιναν νέοι ἄνθρωποι. Ἔγιναν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι!
Μεταμορφωμένοι καὶ ἀναγεννημένοι, ἀκριβῶς ἀπὸ τὴν δωρεὰ τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Γι' αὐτὸ καὶ μετὰ ἀπὸ τὴν ἐπιφοίτηση, οἱ πρώην ἀγράμματοι, αὐτοὶ ποὺ δὲν γνώριζαν τίποτα παραέξω ἀπὸ τὴν μικρὴ περιοχὴ τοῦ ζοῦσαν, ἄρχισαν νὰ λαλοῦν σὲ διάφορες γλῶσσες καὶ διαλέκτους καὶ νὰ κηρύσσουν τὰ μεγαλεία τοῦ Θεοῦ!
Πόσο παραστατικὰ περιγράφουν οἱ «Πράξεις τῶν Ἀποστόλων» τὸ συγκεκριμένο γεγονὸς ποὺ ἐξέπληξε ὁλόκληρο τὸν κόσμο!
Ὅσοι εὑρίσκονταν στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ προέρχονταν ἀπὸ διάφορα ἔθνη, Πάρθοι, Μῆδοι, Ἐλαμίτες, Κρῆτες καὶ Ἄραβες καὶ ἄλλοι πολλοί, ἔμειναν ἐκστατικοὶ ἀπὸ τὰ ὅσα ἄκουαν καὶ ἐρωτοῦσαν μὲ ἔκπληξη ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Δὲν εἶναι Γαλιλαῖοι ὅλοι αὐτοὶ ποῦ μᾶς ὁμιλοῦν; Καὶ πῶς ἐνῶ εἶναι ἀγράμματοι, μποροῦν νὰ διακηρύττουν στὴν γλώσσα τοῦ καθενός μας τὰ μεγαλεία τοῦ Θεοῦ;
Ὅπως δὲ μᾶς ἑρμηνεύουν οἱ Πατέρες καὶ Διδάσκαλοι, ὄχι μόνο μποροῦσαν νὰ ὁμιλοῦν οἱ Ἀπόστολοι διάφορες γλῶσσες, ἀλλὰ καὶ κάτι ἀκόμα, ἀσύλληπτο. Ἐνῶ ὁμιλοῦσαν στὴν δική τους γλώσσα, διὰ τῆς ἐνεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, οἱ ἀκροατὲς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, ἄκουαν ὁ καθένας στὴ δική του γλώσσα καὶ διάλεκτο ποὺ ὁμιλοῦσε καὶ κατανοοῦσε. Καὶ αὐτό, εἶναι μία μεγάλη πραγματικότητα, ἀφοῦ καὶ στὶς ἡμέρες μας, σὲ εἰδικὲς περιπτώσεις, ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἐπαναλαμβάνεται αὐτὸ τὸ χάρισμα.
Ἔτσι, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, διὰ τῆς ἐπιφοιτήσεώς του, ἀνέδειξε τοὺς ἀγραμμάτους, ἀποκαλυπτικοὺς θεολόγους. Τοὺς ἀμαθεῖς γλωσσομαθεῖς καὶ τοὺς ἁλιεῖς τῆς Γαλιλαίας, πανσόφους καὶ θεμελίους της Ἐκκλησίας. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ οἱ ἱεροὶ ἑρμηνευτὲς τονίζουν ὅτι οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι ἐκήρυξαν καὶ ἐσαγήνευσαν τὸν κόσμο ὄχι «ἀριστοτελικῶς, ἀλλ' ἀλιευτικῶς». Δηλ. οἱ κήρυκες τῆς Οἰκουμένης, δὲν ἄντλησαν δύναμη ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη σοφία, ἀλλὰ ἄμεσα ἀπὸ τὴν ἄνωθεν κατερχομένη σοφία τοῦ Παναγίου Πνεύματος.
Ὁπωσδήποτε ἡ μεγαλύτερη ἀπόδειξη αὐτῆς τῆς θέσεως εἶναι ἡ ἴδια ἡ ἀδιάψευστη πραγματικότητα. Ἐδῶ πλεὸν δὲν ἔχουν λόγο οἱ διάφορες θεωρίες. Ἐδῶ, σταματᾶ ὁ κάθε λόγος καὶ τὰ ἴδια τὰ γεγονότα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῶν Ἐθνῶν, διατρανώνουν τὴν μεγάλη πραγματικότητα, ὅτι τὸ Πῦρ τῆς Πεντηκοστῆς συνεχίζει νὰ φλέγει τὸ κακὸ καὶ τὴν ἁμαρτία καὶ ταυτοχρόνως φωτίζει στὴν ὁδὸν τῆς σωτηρίας. Συνάμα δὲ συνεχίζει νὰ θερμαίνει τὶς καρδιὲς στὴν ἀγάπη τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ!
Πεντηκοστὴ λοιπόν. «Πεντηκοστὴν ἐορτάσωμεν καὶ πνεύματος ἐπιδημίαν»!
Ἂς μεταφέρουμε τώρα, ἔστω καὶ γιὰ λίγο, τὸν λόγο τοῦ Πνεύματος στὴ συνείδησή μας καὶ στὸ κέντρο τῆς καρδιᾶς μας.
Εἶναι βεβαίως πολὺ ἰσχνὴ καὶ ἀδύναμη ἡ ἀνθρώπινη γλώσσα ὥστε νὰ ὁμιλήσει ἐπαξίως γιὰ τὰ ποικίλα χαρίσματα καὶ τὶς δωρεὲς ποὺ παρέχει τὸ ἅγιον πνεῦμα στὸν πιστὸ Χριστιανό, τόσο κατὰ τὴν εὐλογημένη ὥρα τοῦ Ἁγίου βαπτίσματος, ὅσο καὶ στὸν μεταπειτα βίο, ὅταν φυσικὰ ὑπάρχει ἡ διάθεση καὶ αὐτὸ τὸ ἀγωνιστικὸ φρόνημα γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ καὶ τὴν συνέπεια τῆς κατὰ Χριστὸν ζωῆς, ἐντός της Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.
Ὡστόσο, δὲν γίνεται παρὰ νὰ τονίσουμε κάποιες βασικὲς ἀλήθειες ποὺ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὴν προσωπική μας ζωή, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν παρουσία μᾶς μέσα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιαστικὴ κοινότητα.
Καὶ πρῶτα ἀπ' ὅλα νὰ ὑπογραμμίσουμε ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐξαγνίζει καὶ ἀναγεννᾶ τὸν πιστὸ ἄνθρωπο. Χαρίζει στὴν ὅλη ὕπαρξη ποὺ θὰ δεχθεῖ ὅπως πρέπει τὴν ἐπίσκεψή Του ἕνα κάλλος πνευματικὸ καὶ οὐράνιο. Τὴν κάνει ἁγνή, ὄμορφη καὶ λαμπρή. Τὶς χαρίζει δύναμη καὶ πόθο, ὥστε νὰ βιώνει τὴν ἁγιότητα καὶ νὰ ἀκτινοβολεῖ. Αὐτὴ ἀκριβῶς τὴν κατάσταση παρουσιάζει καὶ ὁ σχετικὸς ὕμνος. «Ἁγίω πνεύματι πάσα ψυχὴ ζωοῦται καὶ καθάρσει ὑψοῦται, λαμπρύνεται...», καὶ αὐτὴ τὴν εὐλογία ζοῦν σὲ κάθε ἐποχὴ οἱ Ἅγιοί της Ἐκκλησίας μας. Οἱ ὑπάρξεις δηλ. ποῦ μὲ τὴν ζωὴ τοὺς φανερώνουν τὴν παρουσία καὶ τὴν χάρη τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Φυσικά, τὸ πόσο εἶναι ζηλευτὴ μία τέτοια κατάσταση, οὔτε καν τὸ συζητοῦμε, ἀφοῦ γὶ΄αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ζεῖ ὁ ἄνθρωπος, ὅπως ἐκήρυττε ὁ μεγάλος ἅγιος του βορρᾶ, ὁ Ὅσιος Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ: «Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας, ἐτόνιζε, εἶναι νὰ ἀποκτήσουμε καὶ νὰ ζοῦμε τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος»!
Ὅταν μάλιστα ὁ ἄνθρωπος συνειδητοποιεῖ κάποια στοιχεῖα αὐτῆς τῆς ζωῆς, τῆς ἀγάπης δηλ. τοῦ Θεοῦ, τότε νυχθημερὸν καὶ καρδιακῶ τῷ τρόπω προσεύχεται «τὸ Πνεῦμα σου τὸ ἅγιον, μὴ ἀντανέλλεις (μὴ τὸ ἀφαιρέσεις) ἀπ' ἐμοῦ» (Ψάλμ. Ν').
Βεβαίως, καὶ τὸ κεφάλαιο περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δὲν εἶναι ἐκτός του ὅλου πλαισίου τῆς δογματικῆς συνειδήσεως τῆς Ἐκκλησίας μας. Θὰ λέγαμε πὼς κυρίως ὁ λόγος τοῦ Πνεύματος εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀποκαλύπτει καὶ οἰκοδομεῖ τὸ δόγμα. Τὸ δόγμα τὸ ὁποῖο εἶναι ἡ ἑτέρα πλευρὰ τοῦ Εὐαγγελικοῦ τρόπου ζωῆς, ἀφοῦ ὡς γνωστόν, τὸ δόγμα ἔχει ὑπαρξιακὲς δηλ. βιωματικὲς προεκτάσεις στὴ ζωὴ τῶν πιστῶν.
Καὶ ἀφοῦ ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, κατὰ συνέπειαν ἀληθείας, δὲν μπορεῖ νὰ βιώνει κανεὶς τὶς ἐνέργειες τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δηλ. τὴν κοινὴ ἄκτιστη χάρη τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἐὰν δὲν ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὶς ἐμφάνσεις τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς ποὺ εἶναι τὰ μυστήρια.
Χρειάζεται ἄραγε νὰ τονίσουμε ὅτι γιὰ νὰ βιώσει κανεὶς τὴν μυστηριακὴ ζωή, θὰ πρέπει ταυτοχρόνως νὰ βρίσκεται ἢ στὸ πρῶτο στάδιο τῆς καθάρσεως ἢ κατόπιν τοῦ φωτισμοῦ ἢ τέλος τῆς θεώσεως; Καὶ ἀγνοεῖ κανεὶς ὅτι αὐτὸς ὁ ἁγιοπνευματικὸς θησαυρός, δὲν βρίσκεται, παρὰ μόνο ἐντός της Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας;
Ἐὰν στὴ δογματική του συνείδηση κανεὶς ἔχει τοποθετήσει διαφορετικὰ τὶς θεμελιώδεις αὐτὲς ἀλήθειες, ἐὰν δηλ. φρονεῖ ὅτι τόσο στὶς ποικίλες αἱρέσεις, ὅσο καὶ στὰ ὁλονὲν δυστυχῶς αὐξανόμενα ἐσωτερικὰ σχίσματα «ἕνεκεν ἀκριβείας καὶ ὀρθοδοξίας», ὑπάρχει περίπτωση ἀληθείας καὶ αὐθεντικοῦ τρόπου ἁγιαστικῆς ζωῆς, αὐτὸ εἶναι ξεκάθαρη ἀπόδειξις ὅτι ἡ πλάνη ἔχει προσχωρήσει σὲ μεγάλο βαθμό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχει ἀλλοιωθεῖ τὸ ἐσωτερικὸ κριτήριο ἀληθείας καὶ τὸ χάρισμα τῆς διακρίσεως νὰ ἔχει φυγαδευθεῖ.
Ἡ ἴδια ἄλλωστε ἡ πραγματικότητα ἐπιβεβαιώνει τοῦ λόγου τὸ ἀληθές, ἀφοῦ σὲ τελευταία ἀνάλυση ἡ ὀρθὴ ἀγωνιστικότητα καὶ ἡ ἐπισκίασις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δὲν ὁδηγοῦν σὲ σχίσματα καὶ σὲ φατρίες, ἀλλὰ στὴν ἀρραγῆ ἑνότητα τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας. Μὲ δύο λόγια ἡ αὐθεντικὴ Πεντηκοστὴ δὲν δικαιώνει τὴν σύγχυση καὶ τὴν οἰκοδομὴ τοῦ Πύργου τῆς Βαβέλ, ἀλλὰ τὴν ἑνότητα, τὴν χάρη καὶ τὴν συναύξηση τῶν ζωντανῶν μελῶν τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ.
Τὸ ἀντίθετο αὐτοῦ, ἀποτελεῖ, δυστυχῶς, βλασφημία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Ὁ λόγος βεβαίως στὸ θέμα αὐτὸ περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, παραμένει πάντοτε ἀνεξάντλητος ὅπως καὶ τὰ οὐράνια χαρίσματά του. Γι' αὐτὸ θὰ κλείσουμε μὲ κάτι ποὺ ἀποτελεῖ σῆμα κατατεθὲν τὴν Ὀρθοδόξου πραγματικότητας.
Ἡ πνευματικὴ κορυφὴ καὶ ἔκφραση τῆς ἀμωμήτου πίστεώς μας, ποὺ πλὴν τοῦ μαρτυρίου, δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὸν βιωματικὸ ἡσυχασμό, ταυτοχρόνως μὲ τὴν Περιστερὰ ποὺ ἀποκαλύπτει τὸ Πνεῦμα, βλέπει καὶ τὸν Ἀμνὸ ποὺ ἀποκαλύπτει τὸν Ἰησοῦ.
Ναί, αὐτὸς εἶναι ὁ οὐράνιος πνευματικὸς νόμος. Ἡ Περιστερὰ νὰ ὁδηγεῖ τὴν ὕπαρξη στὸν Ἀμνό. Καὶ φυσικὰ ὅλα αὐτὰ πάντοτε μέσα στὴν ἀναφορά τους ὡς ἰσότιμα πρόσωπα μὲ τὸν Πατέρα.
Ὅσο λοιπὸν περισσότερο συνειδητοποιοῦμε τὴν προσωπικότητα καὶ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τόσο καὶ περισσότερο ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ ὑπάρχουμε παρὰ μὲ τὸν Ἀμνό, μὲ τὸν Κύριο Ἰησοῦ. Ἑνωμένοι ἀναποσπάστως μαζί Του. Στὸ Σῶμα Του. Στὴν Ἐκκλησία μας!
Εἴθε, ἀδελφοί μου, νὰ οἰκοδομηθοῦν οἱ καρδιές μας σὲ κατοικητήριον ὅπου θὰ ἀναπαύεται τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον καὶ ταυτοχρόνως νὰ συνειδητοποιήσουμε τὸν λόγο τοῦ Πνεύματος, ὅτι ὡς πιστὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας «ἐν αὐτῶ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμὲν» (Πράξ. ΙΖ΄ 28). 

Ἀμὴν

Ψυχοσάββατο ....


... καί ἡ περιφρόνηση τῶν κολύβων...



                 Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Μανώλη
Τό Σάββατο πρό τῆς Πεντηκοστῆς εἶναι Ψυχοσάββατο, δηλαδή “μνεία πάντων τῶν ἀπ’ αἰῶνος κοιμηθέντων εὐσεβῶς Χριστιανών”. Τό ἑσπέρας τῆς Παρασκευῆς καί τό πρωί τοῦ Σαββάτου, πλῆθος λαοῦ, προσέρχεται εἰς τούς κοιμητηριακούς ἤ ἐνοριακούς Ναούς. Ἐκεῖ ψάλλεται ὁ νεκρώσιμος κανόνας καί τό μνημόσυνο “ὅ οἱ θειότατοι πατέρες ἐθέσπισαν” ὑπέρ πάντων τῶν “ἐπ’ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου κεκοιμημένων εὐσεβῶν καίΟρθοδοξων Χριστιανών”. Πρός τιμήν τούς προσκομίζουν οἱ πιστοί κόλλυβα. Τό ἔθιμο τῶν κολλύβων εἶναι πάρα πολύ παλαιό. Οἱ ρίζες τοῦ χάνονται στίς πρό Χριστοῦ ἐποχές.
Τά κόλλυβα εἶναι σιτάρι βρασμένο. Ἔχουν τή μορφή στολισμένου δίσκου ἤ πιάτου μέ ξηρούς καρπούς, καρύδια, σταφίδα, ρόδι καί κυρίως ζάχαρη. Συμβολίζουν τήν κοινή μας ἀνάσταση. Ὅπως ὁ σπόρος τοῦ σιταριοῦ πέφτει στή γῆ, θάβεται, χωνεύεται, σαπίζει καί στή συνέχεια φυτρώνει καλύτερος καί ὡραιότερος, ἔτσι καί τό νεκρό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου θάβεται στή γῆ, λιώνει καί σαπίζει, γιά νά ἀναστηθῆ καί πάλιαφθαρτο, ἔνδοξο καί αἰώνιο. Αὐτήν τήν εἰκόνα μᾶς δίδει ὁ....
 ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν Παῦλος στήν Α΄ πρός Κορινθίους ἐπιστολή, καθώς καί ὁ Χριστός γιά τήν Ἀνάστασή Του. “Αμήν ἀμήν λέγω ὑμίν, ἐάν μή ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσῶν εἰς τήν γῆν ἀποθάνη, αὐτός μόνος μένει? ἐάν δέ ἀποθάνη πολύν καρπόν φέρει”.(Ἰω. 12,24).
Δυστυχῶς, ἡ οὐσιαστική αὐτή προσφορά πρός τούς κεκοιμημένους ἀδελφούς μας, τόσο ἀπό λειτουργική ὅσο καί ἀπό σωτηριολογική ὀπτική, τά τελευταία χρόνια ἔχει ὑποστεῖ ἀλλοιώσεις καί διαφοροποιήσεις ποῦ τείνουν νά ἀπαξιώσουν τή σημασία καί τό μέγεθος τοῦ Μυστηρίου. Ὁ χαρακτήρας τῶν κολλύβων ἔχει ἀπό πολλούς ἀλλοιωθεῖ μέ τήν ἀνοχή, ἀλλά καί τήν παρότρυνση, σέ μερικές περιπτώσεις, τῶν ὑπευθύνων ἀνθρώπων τῆς Ἐκκλησίας, ποῦ χαράζουν μιά διαφορετική γραμμή ἀπό αὐτήν τῆς παραδόσεως. Ἔτσι δυστυχῶς παρουσιάζεται μιά εἰκόνα κωμικοτραγική, ποῦ οὐδόλως συνάδει μέ τό πνεῦμα καί τή σημασία τοῦ Σαββάτου τῶν ψυχῶν.
Ἀντί, λοιπόν, κολλύβων, γεμίζει ὁ Ἱερός Ναός μέ πάσης φύσεως πίττες καί γλυκίσματα. Πρόσφορα, κουλούρια καί τσουρέκια, ἕως φροῦτα ἐποχῆς ἀπό τόν μανάβη, τά ἐποχιακά ροδάκινα, κεράσια καί βερίκοκα, συνθέτουν εἰκόνα ἀπρέπειας πρός τό Ναό καί προσβολῆς πρός τήν μνήμη τῶν κεκοιμημένων. Οἱ γιαγιάδες μας τά παλαιότερα χρόνια, προσέφεραν κεράσματα, πίττες καί γλυκά κατά τά Ψυχοσάββατα, ἀλλά ἔξω, στήν αὐλή τῆς Ἐκκλησίας. Μέσα στό Ναό, προσκόμιζαν τά κόλλυβα μόνο γιά τήν ἀκολουθία.
Εἶναι παράξενο, σέ μιά ἐποχή ποῦ οἱ νοικοκυρές, καταφέρνουν νά παρασκευάσουν τά πιό πολύπλοκα γλυκά, νά μήν ἔχουν διάθεση νά βράσουν λίγο στάρι, γιά νά τιμήσουν τούς κεκοιμημένους συγγενεῖς τους. Θά μπορούσαμε νά ποῦμε πῶς ἡ ἑτοιμασία τῶν κολλύβων ἀποτελεῖ ἕνα εὐλογημένο ἐργόχειρο πρός ὠφέλεια τῆς ψυχῆς καί ἐργασία τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. Ἡ μνήμη τοῦ θανάτου σέ συνδυασμό μέ τήν μονολόγιστη εὐχή ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν κεκοιμημένων κατά τήν προετοιμασία τῶν κολλύβων, ὅπως καί κατά τό ζύμωμα προσφόρου γιά τήν Θεία Λειτουργία, βοηθοῦν πολύ στήν ἐγρήγορση τῆς ψυχῆς. Μέ αὐτόν τόν τρόπο τιμᾶται ἡ παράδοση καί ἐπισφραγίζεται τό νόημα μέ τό ὁποῖο περιβάλλει ἡ Ἐκκλησία τό εὐλογημένο Ψυχοσάββατο.

Ιεραποστολή στα Νησιά Φίτζι

 

ΙΕΡΟΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΕΡΓΟ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΦΙΤΖΙ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΙΚΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ (ΦΩΤΟ)

 
1Mέσα στον καθημερινό βομβαρδισμό των δυσάρεστων ειδήσεων που ζούμε οι ευχάριστες ειδήσεις μας έρχονται από τα νησιά Φίτζι του Ειρηνικού ωκεανού, όπου γίνεται ένα τεράστιο αθόρυβο  μοναχοιεραποστολικό έργο από το σεβαστό μας γέροντα Μητροπολίτη νέας Ζηλανδίας κ.Αμφιλόχιο. 

Η Ορθόδοξη κοινότητα ολοένα αυξάνει. Γίνονται βαπτίσεις, γάμοι, χειροτονίες, κουρές μοναχών, κτίζονται νέες εκκλησίες, ορφανοτροφεία… 
alt
alt
alt
alt
alt
alt
alt
alt
alt
alt
alt
alt
alt

ΠΗΓΗ:http://www.agioritikovima.gr/
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: "Ο ΠΑΤΜΙΟΣ" σημειώνει ότι ο Μητροπολίτης Ν. Ζηλανδίας, είναι απόφοιτος της Πατμιάδας Εκκλησιστικής Σχολής

Το Θαλασσινό μπάνιο

     Τα οφέλη του θαλασσινού μπάνιου για την υγεία μας

Ο Γάλλος βιολόγος Ρενέ Κεντόν, περίπου τρεις δεκαετίες πριν, επεσήμανε τις ευεργετικές ιδιότητες της θάλασσας για τον οργανισμό και απέδειξε ότι...
το θαλασσινό νερό έχει ίδια σύσταση με το πλάσμα του αίματος, παίζοντας σημαντικό ρόλο στην ομορφιά και την υγεία του οργανισμού.

Το γεγονός ότι υπάρχουν ειδικά κέντρα «θαλασσοθεραπείας» για χρόνιες παθήσεις, είναι τρανταχτή απόδειξη του σημαντικού ρόλου που παίζει η θάλασσα στην υγεία μας. Με ποιο τρόπο όμως βοηθάει τον οργανισμό και το δέρμα μας προκαλώντας αυτό το αίσθημα αναζωογόνησης και ευεξίας κάθε φορά που βουτάμε στα νερά της.

Οι κυριότερες ευεργετικές και θεραπευτικές ιδιότητες του θαλασσινού νερού είναι:

1. Άλατα και ιχνοστοιχεία για τις αρθρώσεις: Το νερό της θάλασσας είναι ιδιαίτερα ευεργετικό σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος και όπως έχει αποδειχτεί, τα άτομα που κολυμπούν συστηματικά απαλλάσσονται από τέτοιου είδους ενοχλήσεις Άλλωστε η υδροκινησιοθεραπεία, γίνεται ευκολότερα λόγω άνωσης μέσα στη θάλασσα.

2. Θαλασσινή αύρα για το αναπνευστικό: Βελτιώνει σημαντικά την αναπνευστική λειτουργία, ενώ είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στις κρίσεις του άσθματος και της αλλεργικής ρινίτιδας, σύμφωνα με καναδική μελέτη του Πανεπιστημίου Μακ Γκιλ. Παράλληλα ωφελούν πάρα πολύ και τα άτομα με χρόνια ιγμορίτιδα, καθώς βοηθούν στην αποσυμφόρηση της μύτης.

3. Φύκια για ενυδάτωση και προστασία: Τα φύκια είναι συστατικά πολύτιμα στην κοσμετολογία και τη φαρμακευτική επιστήμη γενικότερα λόγω της συμβατότητάς τους με το ανθρώπινο δέρμα, που τους επιτρέπει να διεισδύσουν στα βαθύτερα στρώματά του. Ταυτόχρονα, είναι πλούσια σε ιχνοστοιχεία, μέταλλα, πρωτεΐνες και βιταμίνες, που ενυδατώνουν την επιδερμίδα, την προστατεύουν από φλεγμονές, την προφυλάσσουν από τις ελεύθερες ρίζες και διατηρούν την ελαστικότητά της καθυστερώντας τη γήρανση.

4. Ηλιος και θάλασσα θεραπεύουν τις δερματοπάθειες: Σύμφωνα με τη δερματολογική μελέτη Framingham, o ήλιος σε συνδυασμό με το θαλασσινό νερό έχει ευεργετικά αποτελέσματα σε δερματοπάθειες όπως η κνίδωση, το ατοπικό έκζεμα και η ψωρίαση.
rafailhellas

Μία ερημίτισσα των καιρών μας



. Η μοναχή Φωτεινή ζεί στο δάσος του Νέαμτς κοντά στη σπηλιά της Αγ. Θεοδώρας της Σίχλα σε μία καλύβα εδώ και πολλά χρόνια. Το κατά κόσμο όνομά της ήταν Φλοαρέα Μπουζίνκου, ήταν παντρεμένη, χώρισε και έχει ένα παιδί. 

Έγραψε και δημοσίευσε ποιήματα και διηγήματα, εργάστηκε, αλλά πάντα ακολουθούσε το δρόμο του Θεού, ανεξάρτητα από τα προβλήματα και τις στενοχώριες της ψάχνοντάς Τον στα μοναστήρια, στις ακολουθίες και στο λόγο των πνευματικών.
Έγινε μοναχή όταν η Αγ. Θεοδώρα της Σίχλα την θεράπευσε από τον καρκίνο κατά τρόπο θαυμαστό. Εδώ στα βουνά της Σίχλα βρήκε τη πολυπόθητη γι' αυτή ησυχία σε μία καλύβα. Σίγουρα εδώ στην ερημιά οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες είναι μεγάλες και γι’ αυτό μας μιλάει η αδελφή Φωτεινή με πολύ ταπεινοφροσύνη.

-Πως είναι να ζεί κανείς στην έρημο αδερφή Φωτεινή σε σχέση με τη ζωή στο κόσμο; Επειδή λένε για αυτούς που διαλέγουν να ζήσουν στην ερημιά ότι είναι τρελοί

Σας λέγω σίγουρα ότι αν γεννιόμουν ξανά κατευθείαν στην ησυχία θα πήγαινα. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ «ησυχίας» και «κόσμου», ακόμη και μεταξύ μοναστηριού και της ησυχίας της ερήμου. Σίγουρα οι πειρασμοί είναι πιο μεγάλοι στην έρημο αλλά η χαρά που δίνει ο Κύριος δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα εγκόσμιο. Αν από τη έρημο χρειαστεί να βγείς στον κόσμο (όπως καμιά φορά είναι ανάγκη να κάνω εγώ ) αισθάνεσαι ότι μπαίνεις στους «τρελλούς» όπως και οι άλλοι λένε για αυτούς που αποτραβιούνται στην ερημιά….αλλά δε θέλω να προσβάλω κανέναν.

-Μπορούμε να πούμε ότι εδώ σε αυτή τη καλύβα είστε στο προθάλαμο του Παραδείσου;

-Εγώ χαίρομαι για ο,τι μου έδωσε ο Θεός επειδή αισθάνομαι ότι με αγαπάει η Παναγία, αλλιώς δε θα άντεχα στους πειρασμούς της ερήμου χωρίς τη βοήθεια της Παναγίας, των Αγίων και του Χριστού... επειδή ο εχθρός είναι πεισματώδης και επιθετικός ιδίως προς εκείνους που φέρουν το ζυγό του Χριστού και αποτραβήχτηκαν στην ησυχία.

-Μοναχή Φωτεινή γνωρίζω μοναχούς και μοναχές που θέλουν να φύγουν από το μοναστήρι και να πάνε στη έρημο σε μια μικρή καλύβα στο δάσος, να είναι με το Χριστό, μόνοι, αυτοί και ο Χριστός, όσο και να υπέφερουν. Σε αυτούς θα ήθελα από τη πείρα σας να πείτε τι πειρασμοί τους περιμένουν

-Ναί, μπορώ να πω, αφού σίγουρα πολλοί μοναχοί είναι ήδη οικείοι με τις παγίδες και τις πονηρίες του εχθρού. Αλλά δε ξέρω να δώσω συμβουλές· η αγιοσύνη τους πρέπει να δώσει σε μένα. Αν αισθάνονται λοιπόν αυτή την ανάγκη, αφού έχουν μείνει στο μοναστήρι τουλάχιστον 10 χρόνια (σύμφωνα με τους κανόνες) θα πρέπει να έχουν πρώτα από όλα την ευλογία του πνευματικού τους.

-Μετά το 1989 κυρίως βγαίνουν στο δάσος κάποιοι άνθρωποι που δε τα πάνε καλά με τους νόμους και αν δούν κάποιο μοναχό σε κάποιο καλυβάκι τον ληστεύουν. Αυτοί δε ξέρουν τι είναι ερημίτης, μοναχός, ότι διάλεξε να ζήσει στη φτώχεια και ότι δεν έχουν τι να κλέψουν.

-Ήρθαν και σε μένα δε πολυβρήκαν κάτι να κλέψουν, αλλά είχα μία υποτακτική η οποία φοβήθηκε και έφυγε, δεν άντεξε. Ή τη νύχτα όταν κάνεις την ακολουθία του όρθρου συμβαίνει να αισθάνεσαι τον διάβολο να περνάει από κοντά σου και να αφήνει μια μυρωδιά ψοφιμιού, κάτι τρομερό και να χρειάζεται να ανοίξεις τη πόρτα και το παράθυρο της καλύβας για να μπορείς να συνεχίσεις τη προσευχή.

-Εμφανίζεται αυτή η μυρωδιά χωρίς να υπάρχει η «πηγή» αυτής της μυρωδιάς;

-Ναί σίγουρα στο δάσος δεν υπάρχουν τέτοιες μυρωδιές. Αλλά είναι καλό αυτό επειδή ο Θεός επιτρέπει στο σατανά να σε πειράξει για να Τον πλησιάσεις πιο πολύ, επειδή ίσως δεν έκανες όλο το κανόνα και για αυτό έχεις πειρασμούς, όπως εγώ η ανάξια, όπου δεν προσεύχομαι όσο πρέπει και στενοχωρώ το Θεό. Άλλη φορά ενώ προσευχόμουν ήρθε κάποιος και μου ξερίζωσε υδρορροές από το τοίχο της καλύβας (αν και έξω δεν ήταν κανείς), εγώ τα έβαλα στη θέση τους και συνέχισα τη προσευχή, αλλά έχασα αρκετό χρόνο για την επιδιόρθωση. Συνέχισα να διαβάζω το ψαλτήρι και πάλι άκουσα τις υδρορροές να πέφτουν…τις επιδιόρθωσα και συνέχισα τη προσευχή μου.

-Τι είναι πιο δύσκολο στην έρημο αδερφή Φωτεινή;

-Αυτό που είναι δύσκολο είναι η πάλη με τους λογισμούς. Είναι δύσκολη αυτή η πάλη επειδή ο εχθρός σού δίνει σκέψεις όπου ούτε που υποπτεύεσαι πως μπορεί να γεννήσει το μυαλό σου. Γιά παράδειγμα : «τι γυρεύεις εδώ ;», «γιατί ήρθες εδώ;», «άλλη δουλειά δεν έχεις;», «δεν μπορούσες να μείνεις στον κόσμο;»

Γιά αυτό είναι καλό να μην επισκέπτονται συγγενείς επειδή τον αναστατώνουν, ίσως κάποια μοναχή η μοναχός για να φέρει λίγο φαγητό. Είναι καλό όμως τον ερημίτη να μην τον επισκέπτεται κόσμος. Εμένα ο πνευματικός μου δε μου επιτρέπει να δέχομαι κόσμο και άλλωστε γιατί να έρθει κάποιος σε εμένα, τι συμβουλές να του δώσω… εγώ είμαι ένας απλός άνθρωπος… προσεύχομαι για όλο τον κόσμο, όπως κάνει η εκκλησία μας
.
ΠΗΓΗ:http://www.agioritikovima.gr/