ΠΑΤΜΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ

 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣΚΑΙ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

ΠΑΤΜΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ

ΓΕΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ –ΓΥΜΝΑΣΙΟΠΑΤΜΟΥ

Ταχ. Δ/νση: Σκάλα Πάτμου, 85500

Πληρ.: Ι. Ζαρκαδούλας

Τηλέφωνο: 2247031278Fax: 2247032777

Ηλεκτρονική Δ/νση: lykekklp@sch.gr

Ιστοσελίδα: http://lyk-ekkl-patmou.dod.sch.gr

Πάτμος, 18-9-2020

Στο πλαίσιο του 4ουΠανελλήνιουΜαθητικούΔιαγωνισμού«Ποντιακός Ελληνισμός: μνήμες και όνειρα,παρελθόν, παρόν και μέλλον»,που συνδιοργάνωσανη Διεύθυνση Π.Ε. Σερρών και το Τμήμα ΕκπαιδευτικήςΡαδιοτηλεόρασης και Ψηφιακών Μέσων του ΥΠ.Π.Ε.Θ., με την υποστήριξη του Πανελλήνιου ΣυνδέσμουΠοντίων Εκπαιδευτικών,η Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολήκατάφερε με την συμμετοχή τηςνα αποσπάσει το πρώτο βραβείοαπό τα σχολεία τηςΒ’θμιας εκπ/σης που συμμετείχαν στην κατηγορία Projectμε θέμα: «Το Φροντιστήριο της Τραπεζούντος».Το πρόγραμματελείυπότην αιγίδατης ελληνικήςεθνικήςεπιτροπήςγια την UNESCO.Θερμά συγχαρητήρια στουςμαθητές μας:Δεσποίνη Ανάργυρο, ΠαντελιούΜαρίνα, Λεονταρή Παναγιώτη,Αντωνίου Κωνσταντίνο και ΤζαφέρηΧριστόδουλοκαθώς και στον υπεύθυνοκαθηγητή κ. Φίλιππο Σαπανίδη!

Ο ΣΧΟΛΑΡΧΗΣΙΩΑΝΝΗΣ ΖΑΡΚΑΔΟΥΛΑ

Ἅγιος Εὐστάθιος (20 Σεπτεμβρίου)

 

ΤΟ ΔΟΞΑΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ. ΑΠΟΔΩΘΗΚΕ ΤΗΝ 19/9/2016, ΣΤΟΝ ΟΜΟΝΥΜΟ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΝΤΟΧΩΡΙΟΥ. ΤΟ ΔΟΞΑΣΤΙΚΟ ΕΨΑΛΛΕ Ο ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΘΗΡΑΣ ΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΙΧΕ ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟ 2011. ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΕΨΑΛΛΑΝ ΕΥΤΥΧΙΟΣ ΜΑΡΚΟΖΑΝΝΕΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ

Κτηματολόγιο:

  Ελεύθερη διάθεση των κτηματολογικών χαρτών μέσω διαδικτύου

Το Ελληνικό Κτηματολόγιο ανακοινώνει ένα σημαντικό βήμα προς την ανάπτυξη της Εθνικής Υποδομής Γεωχωρικών Πληροφοριών της χώρας μας, με τη δημιουργία της Γεωπύλης INSPIRE ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ στην οποία όλοι οι πολίτες έχουν πρόσβαση μέσω της ιστοσελίδας του (www.ktimatologio.gr (Έργα υποδομής/Γεωχωρικές Υπηρεσίες/ Γεωπύλη INSPIRE Ελληνικού Κτηματολογίου).

Η εν λόγω Γεωπύλη, αποσκοπεί στην κάλυψη ενός μέρους των απαιτήσεων της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2007/2/ΕΚ (INSPIRE) η οποία στοχεύει στη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής πλατφόρμας για την εύκολη ανταλλαγή και χρήση γεωγραφικών δεδομένων, όπως είναι τα φυσικά χαρακτηριστικά μιας περιοχής, το ανάγλυφο του εδάφους, τα ποτάμια, οι λίμνες, οι δρόμοι, η διοικητική διαίρεση, οι προστατευμένες περιοχές, οι κτηματολογικοί χάρτες κλπ.

Μέσω της συγκεκριμένης ιστοσελίδας και ειδικότερα για τα κτηματολογικά δεδομένα, οι πολίτες μπορούν να:

• βρουν σε ποιες περιοχές λειτουργεί κτηματολόγιο
• δουν τους κτηματολογικούς χάρτες των περιοχών αυτών
• δουν πληροφορίες αναφορικά με τους εν λόγω χάρτες (μεταδεδομένα)
• επιλέξουν τις περιοχές που τους ενδιαφέρουν
• ενσωματώσουν τους κτηματολογικούς χάρτες των περιοχών αυτών σε εφαρμογές που διαθέτουν (ή αναπτύσσουν)
• αντιγράψουν τα δεδομένα των κτηματολογικών χαρτών στον υπολογιστή τους για ανεξάρτητη χρήση (μεταφόρτωση – download).

Πέραν των κτηματολογικών χαρτών, οι πολίτες μπορούν, επίσης, να πληροφορηθούν και για τη διαθεσιμότητα, καθώς και για τα τεχνικά χαρακτηριστικά (μεταδεδομένα), έγχρωμων ορθοφωτογραφίων και ψηφιακών μοντέλων εδάφους) τα οποία απεικονίζουν, κυρίως, χαρακτηριστικά της επιφανείας της γης (κάλυψη και ανάγλυφο) σε διάφορες κλίμακες (1:1.000, 1:5.000) και διάφορες χρονικές περιόδους (2007-2009, 2014-2015).

Μάλιστα, οι πολίτες μπορούν και να τα προμηθευθούν κατόπιν αιτήσεώς τους, από το Κτηματολόγιο.

Με τα δεδομένα και τις λειτουργίες που διατίθενται ελεύθερα σε όλους οι ενδιαφερόμενοι και κυρίως οι επαγγελματίες, μπορούν να καλύψουν ένα μεγάλο φάσμα των πληροφοριακών αναγκών τους.

Για παράδειγμα, μπορούν να δουν, ανά πάσα στιγμή, τα όρια όλων των ακινήτων που έχουν καταγραφεί σε μία περιοχή, να διακρίνουν τους κοινόχρηστους χώρους (π.χ. δρόμους, πλατείες κλπ) και τις τυχόν ειδικού ενδιαφέροντος εκτάσεις που υπάρχουν εκεί (π.χ. ρέματα, ποτάμια, λίμνες, αιγιαλός κλπ).

Επιπλέον, σε σχέση με την αναπτυξιακή διάσταση του Κτηματολογίου, τα παραπάνω δεδομένα μπορούν να ενταχθούν σε εφαρμογές που αφορούν:

• στον σχεδιασμό και στην αξιολόγηση επενδύσεων
• στην επέκταση σχεδίων πόλης
• στην παροχή υπηρεσιών
• στη χάραξη και υλοποίηση αγροτικών αναπτυξιακών προγραμμάτων
• στη μελέτη κοινωνικών προβλημάτων
• στην προστασία και παρακολούθηση του περιβάλλοντος και
• στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών.

Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας θα επικαιροποιείται και θα αναβαθμίζεται συστηματικά ακολουθώντας την εξέλιξη του Εθνικού Κτηματολογίου και την πρόοδο δημιουργίας νέων χαρτογραφικών δεδομένων.

Οι προαναφερόμενες εφαρμογές, δημιουργήθηκαν ως τμήμα του έργου: «Μετάπτωση δεδομένων του Φορέα ‘Ελληνικό Κτηματολόγιο’ στην Οδηγία INSPIRE» που συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα – Επιχειρηματικότητα – Καινοτομία 2014-2020» (ΕΠΑνΕΚ 2014-2020) του ΕΣΠΑ (2014-2020).

Γεωπύλη γεωχωρικών δεδομένων INSPIRE Ελληνικού Κτηματολογίου

ΠΗΓΗ: https://dasarxeio.com/2020/09/17/86434/

Το Ορφανοτροφείο της Ρόδου

Το Ορφανοτροφείο Ρόδου και η 75χρονη προσφορά του

Το απογευματινό ρόδινο φως, έλουζε το μεγάλο κτηριακό συγκρότημα, με το μαρμάρινο πλατύσκαλο και τον κήπο με τα γιασεμιά και τις νεραντζιές.   Το έντονο βρεφικό κλάμα έκανε τις μοναχές να διακόψουν για λίγο την προσευχή τους στον καθημερινό Εσπερινό, στο παρεκκλήσιο της Αγίας Ειρήνης, της Ορφανοτρόφου.  Έτρεξαν προς την πέτρινη  βρεφοδόχο του ιδρύματος. Άλλο ένα νεογέννητο παιδάκι,  εγκαταλειμμένο στις ατραπούς της ζωής, περίμενε ανυπόμονο την ζεστή αγκαλιά τους.  Οι μοναχές το περιποιήθηκαν, το φρόντισαν και το καλό τάισαν. Εκείνο μετά από λίγο παραδόθηκε στον αγγελικό του ύπνο, ανάμεσα σε άλλα νεογέννητα παιδάκια, που βρήκαν στέγη, τροφή και ασφάλεια, στην αγκαλιά του ορφανοτροφείου ‘Βασιλόπαις  Μαρία’ της Ρόδου.

Ακολουθώ την λεωφόρο των αναμνήσεων μου, για να με ταξιδέψει πίσω στο χρόνο και σε στιγμές που έζησα στο υπέροχο και φιλόξενο, αυτό Δημόσιο  Ίδρυμα αγάπης, συμπόνιας και καλοσύνης, πλημμυρισμένο από την άδολη και ανιδιοτελή διακονία των μοναχών.

Το Ίδρυμα φιλοξενίας απροστάτευτων παιδιών και κορασίδων, επί της οδού Ρήγα Φεραίου, στεγάζεται σε ένα επιβλητικό, εντυπωσιακό τριώροφο κτήριο, κτισμένο σε ύψωμα από τους Ιταλούς το 1922. Ιδρύθηκε μετά την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου με την Μητέρα Ελλάδα, από το 1947 με την μέριμνα  της Βασιλικής οικογένειας,  επί της Βασιλείας Παύλου και Φρειδερίκης.  Παράλληλα η βασίλισσα Φρειδερίκη, είχε ιδρύσει και αλλού παρόμοια  Ορφανοτροφεία. Αυτά προστάτευαν και φιλοξενούσαν παιδιά, των οποίων οι γονείς τα είχαν εγκαταλείψει είτε εξαιτίας  από τα απομεινάρια στερήσεων,  της μεταπολεμικής, Γερμανικής κατοχικής φτώχειας, είτε  ήταν καρποί  από ένα παράνομο για την κοινωνία, απαγορευμένο σφοδρό έρωτα. Επίσης υπήρχαν ορφανά, των οποίων οι γονείς έφυγαν  πρόωρα από τη ζωή ή είχαν πάρει διαζύγιο.

Στην ίδρυση και στην οργάνωση του Ιδρύματος αγάπης, σημαντικό ρόλο έπαιξαν εκτός από τις τότε πολιτικές  αρχές και οι Εκκλησιαστικές, όπως ο μακαριστός Μητροπολίτης Ρόδου   Σπυριδώνας Συνοδινός. Στην  αρχή  στο ίδρυμα υπηρετούσαν με ζήλο Ιταλίδες Μοναχές, οι γνωστές καθολικές  Σουόρες, απομεινάρια της πολύχρονης  Ιταλικής κατοχής. Τότε υπηρετούσαν στο ίδρυμα ως ‘Ινστιτούτο θηλέων Ιεραποστολής’, προσανατολίζοντας  τα παιδιά  στο Σχολείο και στο Νηπιαγωγείο, σύμφωνα με τα δικά τους θρησκευτικά και κοινωνικοπολιτικά τους πιστεύω.

Όμως μετέπειτα, μετά την Ενσωμάτωση το 1947 και επί μακαριστού Μητροπολίτου Ρόδου  Τιμόθεου,   αντικαταστάθηκαν  από Ορθόδοξες μοναχές, επτά με δέκα τον αριθμό. Όλες  αυτές έγιναν μαμάδες, γιαγιάδες και νταντάδες, στα 150 απροστάτευτα παιδάκια.  Ας  αναφέρουμε  μερικές μοναχές, όπως τις αδελφές Μακρίνα, Αγαθαγγέλη, Φιλοθέη, Θεοκλήτη, Ευθυμία,  Συγκλητική, Ισιδώρα, Αγάθη, Αμφιλοχία, Θεοδώρα, Αθανασία και άλλες πολλές.

Τις καλόγριες, έφερε να διακονήσουν με πολλή αγάπη και μέριμνα για τα ορφανά παιδιά, ο νέος Όσιος, πατήρ Αμφιλόχιος Μακρής. Προηγουμένως  είχε ιδρύσει την Μοναστηριακή  κοινόβια κοινότητα στον Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού, Μητρός Ηγαπημένου της Πάτμου, με  τον θαυμαστό αριθμό των 80 μοναχών, που κατάφερε από όλα τα Δωδεκάνησα να συγκεντρώσει.

Αργότερα ο πατήρ Αμφιλόχιος, που τελευταία Αγιοκατατάχθηκε, έκτισε το Μοναστηριακό κάθισμα, παράρτημα του Ευαγγελισμού της Πάτμου, στη Ρόδο επί της οδού Θεμιστοκλέους Σοφούλη. Εκεί  ίδρυσε ένα Μοναχικό Ησυχαστήριο, που στον επάνω όροφο στεγάζεται το παρεκκλήσιο για τον Ιωάννη τον Θεολόγο, τον αγαπημένο μαθητή του Χριστού.  Ο Ιερός αυτός  Ναΐσκος, ονομάζεται ‘Μητρός Αγαπημένου’. Κάτω δε  βρίσκονται οι κοιτώνες των μοναχών, που φρόντιζαν μέχρι τελευταία το Ορφανοτροφείο Θηλέων, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά.

Το Ίδρυμα ‘Βασιλόπαις Μαρία’ αποτελούσε   ένα   καταφύγιο, στοργής και αγάπης για τα παιδιά διαλυμένων οικογενειών ή για τα παρατημένα στην τύχη τους άτυχα παιδιά. Ήταν   ένα ασφαλές λιμάνι, για να μεγαλώσουν και να αναπτυχθούν σωστά. Παντού σε όλες τι αίθουσες υπάρχουν μέχρι και σήμερα,  ωραιότατες απεικονίσεις, με Εικόνες Δυτικής και Ορθόδοξης τέχνης, με κεντρικό θέμα,  την ζωή και τα θαύματα του Χριστού.                                                                           Ζωντανεύω στην πλημμυρίδα των αναμνήσεων μου διάφορες στιγμές, όπως τα παιδιά να παρακολουθούν ανελλιπώς μαθήματα  στο Σχολικό συγκρότημα, που συστεγάζονταν με το Ίδρυμα. Γνώριμες εικόνες, όπως τα απογεύματα να μαζεύονται τα παιδιά στους πάγκους, τριγύρω με  την αδελφή Παύλα μοναχή,  κατά κόσμο Καλλιόπη Γιμέλη από την Κω. Με  περισσό ζήλο, τους μεταλαμπάδευε  τις γνώσεις της, σε διάφορα εργόχειρα, όπως κεντήματα, πλεκτά με το βελονάκι ή  με τις βελόνες, υφαντική, ράψιμο, κατασκευές και ζωγραφική.  Θυμάμαι την μοναχή Εμμέλεια Νικολαίδου,  την δασκάλα, που έφυγε σε βαθύ γήρας, να είναι η ψυχή του ιδρύματος και να το διευθύνει με ξεχωριστή επιμέλεια. Επίσης  την αδελφή Ξένη και την αδελφή Θεολογία, από την  Κέφαλο της Κω, να ψέλνουν στο ψαλτήρι στο παρεκκλήσιο της Αγίας Ειρήνης, όσο οι μακαριστοί  ιερείς παπά Μελέτης και  παπά Γιάννης, τελούσαν τις Θείες Ιερές Ακολουθίες.
Η μοναχή Ευστοχία Γούναρη, η δασκάλα  από την Κάλυμνο, ήταν η Ηγουμένη του  Μοναστηριακού συγκροτήματος, του Ευαγγελισμού στην Πάτμο.    Συχνά,  πυκνά επισκεπτόταν το Ίδρυμα, για να φροντίσει  και  να καθοδηγήσει  τις  μοναχές, που βοηθούσαν όπως την αδελφή Φεβρωνία από τη Ρόδο, που  είναι σήμερα Ηγουμένη  στην Ιερά Μονή Ευαγγελισμού  της Πάτμου, καθώς και την αδελφή Χριστονύμφη, από την Καρδάμαινα. Υπήρχαν και οι κοσμικές βρεφοκόμοι, όπως η      Σεβαστή Μαλλιαράκη,   μαζί με την Μαρία Οικονόμου,   που αφιέρωσαν  την ζωή τους, για να φροντίσουν με περίσσιο ζήλο τα ορφανά παιδιά, ξενυχτώντας πάνω από τα  βρεφικά κρεβατάκια τους, σας αληθινές μητέρες. Το  Ορφανοτροφείο, ξεχώριζε για την  ζωντάνια όπου πλήθος παιδιών,  ανεβοκατέβαιναν τις μαρμάρινες σκάλες ή  έτρεχαν στους διάδρομους, με τα ασπρόμαυρα πλακάκια, που θυμίζουν σκακιέρα. Τις δεκαετίες του 60 -70 τα παιδιά λιγόστεψαν έμειναν 45-50. Σήμερα  έχουν περιοριστεί στα 20-27 φιλοξενούμενα παιδιά διαφόρων ηλικιών, στο σημερινό Κέντρο Μέριμνας Θηλέων Ρόδου, όπως αυτό ονομάζεται.
Μια ευχάριστη μουσική έβγαινε με τις νότες, από το μεγάλο εβένινο  πιάνο, όταν η μουσικός Μαρία Ροζοπούλου (που αργότερα  έγινε μοναχή),  δίδασκε στα παιδιά τον πλούτο της μουσικής.                             Στο Ορφανοτροφείο θηλέων, ξεχώρισαν επίσης, στο Δημοτικό   Σχολείο η  δασκάλες μοναχή Εμμέλεια, μοναχή Φιλοθέη και  Μαρία Πετρούτσου, καθώς και η νηπιαγωγός Φωτεινή  Καβαλλιέρου στο Νηπιαγωγείο .
Όμως υπήρχε και η άλλη, η σκοτεινή όψη του φεγγαριού. Η  τότε Γερμανοτραφής βασίλισσα Φρειδερίκη, οργάνωσε το μεταπολεμικό παιδομάζωμα και τα Δημόσια Ορφανοτροφεία. Πλήθος  παιδιών, με την συναίνεση όλων των εμπλεκόμενων πολιτικών και Θρησκευτικών αρχών, υιοθετήθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, από άγνωστες άτεκνες οικογένειες και ξενιτεύτηκαν κυρίως στην Αμερική και στη  Γερμανία. Λέγεται  δε πως η βασίλισσα Φρειδερίκη, έπαιρνε αμοιβή για τις υιοθεσίες αυτές, ώστε να ενισχύει τα ιδρύματα και να συντηρεί το μεταπολεμικό παιδομάζωμά της. Για  ανταμοιβή η Αμερική, σύμφωνα με το σχέδιο Μάρσαλ, έστελνε με την  ‘γιούρα,’  ρουχισμό, παιχνίδια και Σχολικά είδη, στους τροφίμους των  ιδρυμάτων. Πολλά παιδιά τότε χάθηκαν και όσο και αν έψαξαν τις ρίζες τους, ποτέ δεν τις βρήκαν. Υπήρχαν  αδέλφια ή δίδυμα παιδιά, που χωρίστηκαν βίαια στη ζωή. Αλλά και κάποιοι  γονείς που τα αναζήτησαν αργότερα, ποτέ τους δεν τα ξαναβρήκαν. Διότι  έπαιρναν την συνήθη απάντηση, ότι πέθαναν όσο ήταν   βρέφη στην  κούνια. Έτσι  με τα στόματα ερμητικά κλειστά και τις πόρτες σφραγισμένες,   χάνονταν τα ίχνη τους για πάντα.
Ωστόσο τα παιδιά του ορφανοτροφείου και κυρίως επειδή  ήταν κορίτσια, ευεργετήθηκαν προστατευτήκαν,  πολλά δε σπούδασαν. Το  Ορφανοτροφείο, φρόντιζε να τις παντρεύει δίνοντας τους ένα βιβλιάριο, με κρατικές καταθέσεις. Πολλές κοπέλες έστησαν το νοικοκυριό τους σε Αμερική, Αυστραλία, Καναδά και Ευρώπη,  με Έλληνες ομογενείς, που αναζητούσαν για συζύγους Ελληνίδες από την πατρίδα τους. Επίσης  το Ίδρυμα τους ετοίμαζε  όλη την ‘ασπρική’, προίκα του νοικοκυριού τους. Ακόμη  πολλές  κοπέλες, σπούδασαν νηπιαγωγοί και δασκάλες, στην παρακείμενη Παιδαγωγική Ακαδημία, που σήμερα στεγάζει Δημοτικά Σχολεία, γιατί αντικαταστάθηκε από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Τα   κορίτσια, είχαν πλήρως εξοπλιστεί, για τον αγώνα της κοινωνικής και οικογενειακής τους ζωής. Διότι   πέρα από τις τακτικές οργανωμένες εκδρομές, τις χορωδίες και τις γιορτές, στις τεράστιες κουζίνες του ιδρύματος,  έμαθαν να μαγειρεύουν νόστιμα φαγητά  και να φτιάχνουν ωραία γλυκά. Στην  ευρύχωρη τραπεζαρία, διδάχτηκαν κατάλληλο σερβίρισμα και φιλοξενία, καθώς  και καλούς τρόπους και σωστή κοινωνική  συμπεριφορά.
Το αφιέρωμα αυτό είναι σπονδή ευγνωμοσύνης, ένα μεγάλο ευχαριστώ για την  φιλανθρωπική αποστολή του, για την κοινωνική προσφορά και το μεγάλο έργο του. Σε  ένα Δημόσιο Ίδρυμα, αληθινό φυτώριο, για σωστούς ανθρώπους στην κοινωνία. Μια στέγη στοργής,   που κουβαλάει πολλές παιδικές αναμνήσεις και είναι βαθιά ριζωμένο στην καρδιά μας. Την δεκαετία του 90, περιήλθε στο Υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών και κοινωνικής μέριμνας. Ακόμη και αν οι μοναχές απεχώρησαν, μετά από 75 χρόνια διακονίας , είναι καλό να συνεχίσει την πολύτιμη προσφορά του, με την νέα σύνθεση και μορφή,  προς όφελος  των απροστάτευτων παιδιών.                                                Κλείνοντας να σημειώσουμε ότι υπήρχε και Ορφανοτροφείο Αρρένων, στη Ρόδο, κοντά στην καινούργια Μαρίνα, αλλά για πολλούς και διάφορους λόγους, έκλεισε  πριν από  25 χρόνια  περίπου, περαιώνοντας την προσφορά του στην κοινωνία των Δωδεκανήσων, αφού όπως και το Ορφανοτροφείο Θηλέων, φιλοξενούσαν παιδιά από όλα τα γύρω νησιά.

Ξανθίππη Αγρέλλη

vimatisko.gr

 ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:https://hamomilaki.blogspot.com/

Η Υψωσις του Τιμιου Σταυρου

Σταυρόν χαράξας αργές Λεωνίδας Αστέρης

Ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου

Μήνυμα της Α. Θ. Παναγιότητος 

του Οικουμενικού Πατριάρχου

 για αρχή της Ινδίκτου (2020)

 Ακολουθεί το Σεπτό Μήνυμα της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, για την αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή του Νέου Εκκλησιαστικού Έτους (1η Σεπτεμβρίου). Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, από το 1989, αφιέρωσε την 1η Σεπτεμβρίου ως ημέρα προσευχής υπέρ της Προστασίας του Φυσικού Περιβάλλοντος:

 

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ 

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ 

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ

ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Προσφιλεῖς ἀδελφοί ἱεράρχαι καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἀποτελεῖ κοινήν πεποίθησιν, ὅτι εἰς τήν ἐποχήν μας τό φυσικόν περιβάλλον ἀπειλεῖται ὅσον ποτέ ἄλλοτε εἰς τήν ἱστορίαν τῆς ἀνθρωπότητος. Τό μέγεθος τῆς ἀπειλῆς ἀποκαλύπτεται εἰς τό γεγονός ὅτι τό διακύβευμα δέν εἶναι πλέον ἡ ποιότης τῆς ζωῆς, ἀλλά ἡ διατήρησις αὐτῆς εἰς τόν πλανήτην μας. Διά πρώτην φοράν εἰς τήν ἱστορίαν, ὁ ἄνθρωπος δύναται νά καταστρέψῃ τούς ὅρους τῆς ζωῆς ἐπί τῆς γῆς. Τά πυρηνικά ὅπλα εἶναι τό σύμβολον τοῦ προμηθεϊκοῦ τιτανισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἁπτή ἔκφρασις τοῦ «συμπλέγματος παντοδυναμίας» τοῦ συγχρόνου «ἀνθρωποθεοῦ». 

Εἰς τήν χρῆσιν τῆς πηγαζούσης ἐκ τῆς ἐπιστήμης καί τῆς τεχνολογίας ἰσχύος, ἀποκαλύπτεται σήμερον ἡ ἀμφισημία τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ἐπιστήμη ὑπηρετεῖ τήν ζωήν, συμβάλλει εἰς τήν πρόοδον, εἰς τήν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀσθενειῶν καί πολλῶν καταστάσεων αἱ ὁποῖαι ἐθεωροῦντο μέχρι σήμερον «μοιραῖαι», δημιουργεῖ νέας θετικάς προοπτικάς διά τό μέλλον. Ὅμως, ταυτοχρόνως, δίδει εἰς τόν ἄνθρωπον πανίσχυρα μέσα, ἡ κακή χρῆσις τῶν ὁποίων δύναται νά ἀποβῇ καταστροφική. Βιοῦμεν τήν ἐξελισσομένην καταστροφήν τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, τῆς βιοποικιλότητος, τῆς χλωρίδος καί τῆς πανίδος, τήν ρύπανσιν τῶν ὑδατίνων πόρων καί τῆς ἀτμοσφαίρας, τήν προϊοῦσαν ἀνατροπήν τῆς κλιματικῆς ἰσορροπίας καί ἄλλας ὐπερβάσεις ὁρίων καί μέτρων εἰς πολλάς διαστάσεις τῆς ζωῆς. Ὀρθῶς καί προσφυῶς ἀπεφάνθη ἡ Αγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (Κρήτη 2016), ὅτι «ἡ ἐπιστημονική γνῶσις δέν κινητοποιεῖ τήν ἠθικήν βούλησιν τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος, καίτοι γνωρίζει τούς κινδύνους, συνεχίζει νά δρᾷ ὡς ἐάν δέν ἐγνώριζεν» (Ἐγκύκλιος, § 11).

Εἶναι προφανές ὅτι ἡ προστασία τοῦ κοινοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ ἀκεραίου φυσικοῦ περιβάλλοντος, εἶναι κοινή εὐθύνη ὅλων τῶν κατοίκων τῆς γῆς. Ἡ σύγχρονος κατηγορική προστακτική διά τήν ἀνθρωπότητα εἶναι νά ζῶμεν χωρίς νά καταστρέφωμεν τό περιβάλλον. Ἐνῶ ὅμως εἰς προσωπικόν ἐπίπεδον καί ἀπό πολλάς κοινότητας, ὁμάδας, κινήματα καί ὀργανώσεις ἐπιδεικνύεται μεγάλη εὐαισθησία καί οἰκολογική εὐθύνη, τά κράτη καί οἱ οἰκονομικοί παράγοντες ἀδυνατοῦν, ἐν ὀνόματι γεωπολιτικῶν σχεδιασμῶν καί τῆς «ἰδιονομίας τῆς οἰκονομίας», νά λάβουν τάς ὀρθάς ἀποφάσεις διά τήν προστασίαν τῆς κτίσεως καί καλλιεργοῦν τήν ψευδαίσθησιν ὅτι τά περί «παγκοσμίου οἰκολογικῆς καταστροφῆς» εἶναι ἰδεολόγημα τῶν οἰκολογικῶν κινημάτων καί ὅτι τό φυσικόν περιβάλλον ἔχει τήν δύναμιν νά ἀνανεώνεται ἀφ᾿ ἑαυτοῦ. Τό κρίσιμον ἐρώτημα, ὅμως, παραμένει: Πόσον θά ἀνθέξῃ ἡ φύσις τάς ἀκάρπους συζητήσεις καί τάς διασκέψεις, τήν περαιτέρω καθυστέρησιν εἰς τήν ἀνάληψιν ἀποφασιστικῶν δράσεων διά τήν προστασίαν της;

Τό γεγονός ὅτι κατά τήν διάρκειαν τῆς πανδημίας τοῦ νέου κορωνοϊοῦ Covid-19, μέ τόν ἐπιβληθέντα περιορισμόν τῶν μετακινήσεων, τό κλείσιμον ἐργοστασίων καί τήν μείωσιν τῆς βιομηχανικῆς δραστηριότητος καί παραγωγῆς, παρετηρήθη μείωσις τῶν ρύπων καί τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς ἀτμοσφαίρας, ἀπέδειξε τόν ἀνθρωπογενῆ χαρακτῆρα τῆς συγχρόνου οἰκολογικῆς κρίσεως. Κατέστη εκ νέου σαφές ὅτι ἡ βιομηχανία, ὁ σύγχρονος τρόπος μετακινήσεως, τό αὐτοκίνητον καί τό ἀεροπλάνον, ἡ ἀδιαπραγμάτευτος προτεραιότης τῶν οἰκονομικῶν δεικτῶν καί ἄλλα συναφῆ, ἐπῃρεάζουν ἀρνητικῶς τήν περιβαλλοντικήν ἰσορροπίαν καί ὅτι η ἀλλαγή πορείας πρός τήν κατεύθυνσιν μιᾶς οἰκολογικῆς οἰκονομίας ἀποτελεῖ ἀδήριτον ἀναγκαιότητα. Δέν ὑπάρχει ἀληθής πρόοδος, η ὁποία στηρίζεται εἰς τήν καταστροφήν τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος. Εἶναι ἀδιανόητον νά λαμβάνωνται οἰκονομικαί ἀποφάσεις χωρίς νά συνυπολογίζωνται αἱ οἰκολογικαί ἐπιπτώσεις των. Ἡ οἰκονομική ἀνάπτυξις δέν εἶναι δυνατόν νά παραμένῃ ἐφιάλτης διά τήν οἰκολογίαν. Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ὑπάρχει ἐναλλακτική ὁδός οἰκονομικῆς ὀργανώσεως καί ἀναπτύξεως ἔναντι τοῦ οἰκονομισμοῦ καί τοῦ προσανατολισμοῦ τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος εἰς τήν μεγιστοποίησιν τῆς κερδοφορίας. Τό μέλλον τῆς ἀνθρωπότητος δέν εἶναι ὁ homo oeconomicus.

Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, τό ὁποῖον κατά τάς τελευταίας δεκαετίας πρωτοστατεῖ εἰς τόν χῶρον τῆς προστασίας τῆς κτίσεως, θά συνεχίσῃ τάς οἰκολογικάς του πρωτοβουλίας, τήν ὀργάνωσιν οἰκολογικῶν συνεδρίων, τήν κινητοποίησιν τῶν πιστῶν καί πρωτίστως τῆς νεολαίας, τήν ἀνάδειξιν τῆς προστασίας τοῦ περιβάλλοντος εἰς βασικόν θέμα τοῦ διαθρησκειακοῦ διαλόγου καί τῶν κοινῶν πρωτοβουλιῶν τῶν θρησκειῶν, τάς ἐπαφάς μέ πολιτικούς ἡγέτας καί θεσμούς, τήν συνεργασίαν μέ περιβαλλοντικάς ὀργανώσεις καί οἰκολογικά κινήματα. Εἶναι προφανές ὅτι ἡ σύμπραξις διά τήν προστασίαν τοῦ περιβάλλοντος δημιουργεῖ διαύλους ἐπικοινωνίας καί δυνατότητας διά νέας κοινάς δράσεις.

Ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι αἱ περιβαλλοντικαί δραστηριότητες τοῦ Οἰκουμε-νικοῦ Πατριαρχείου εἶναι προέκτασις τῆς ἐκκλησιολογικῆς αὐτοσυνειδησίας του καί δέν ἀποτελοῦν ἁπλῶς περιστασιακήν ἀντίδρασιν εἰς ἕν νέον φαινόμενον. Ἡ ἰδία ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐφηρμοσμένη οἰκολογία. Τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, σύνολος ἡ λατρευτική ζωή, ὁ ἀσκητισμός καί ὁ κοινοτισμός, ἡ καθημερινότης τῶν πιστῶν, ἐκφράζουν καί παράγουν βαθύτατον σεβασμόν πρός τήν κτίσιν. Ἡ οἰκολογική εὐαισθησία τῆς Ὀρθοδοξίας δέν ἐδημιουργήθη, ἀλλά ἀνεδείχθη από τήν σύγχρονον περιβαλλοντικήν κρίσιν. Ὁ ἀγών διά τήν προστασίαν τῆς δημιουργίας εἶναι κεντρική διάστασις τῆς πίστεώς μας. Ὁ σεβασμός τοῦ περιβάλλοντος εἶναι ἔμπρακτος δοξολογία τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ ἡ καταστροφή τῆς κτίσεως εἶναι προσβολή τοῦ Δημιουργοῦ, ὅλως ἀσύμβατος μέ τάς βασικάς παραδοχάς τῆς χριστιανικῆς θεολογίας.

Τιμιώτατοι ἀδελφοί καί προσφιλέστατα τέκνα, 

Αἱ οἰκοφιλικαί ἀξίαι τῆς Ὀρθοδόξου παραδόσεως, ἡ πολύτιμος παρακατα-θήκη τῶν Πατέρων, ἀποτελοῦν ἀνάχωμα κατά τῆς κουλτούρας, ἀξιολογική βάσις τῆς ὁποίας εἶναι ἡ κυριαρχία τοῦ ἀνθρώπου ἐπί τῆς φύσεως. Ἡ πίστις εἰς Χριστόν ἐμπνέει καί ἐνισχύει τήν ἀνθρωπίνην προσπάθειαν ἐνώπιον καί τῶν μεγίστων δυσκολιῶν. Ὑπό τό πρῖσμα τῆς πίστεως, δυνάμεθα νά ἀνακαλύπτωμεν καί νά ἀξιολογῶμεν ὄχι μόνον τάς προβληματικάς πτυχάς, ἀλλά καί τάς θετικάς δυνατότητας καί προοπτικάς τοῦ συγχρόνου πολιτισμοῦ. Καλοῦμεν τούς ὀρθοδόξους νέους καί τάς νέας νά συνειδητοποιήσουν τήν σημασίαν τοῦ νά ζοῦν ὡς πιστοί χριστιανοί καί σύγχρονοι ἄνθρωποι. Ἡ πίστις εἰς τόν αἰώνιον προορισμόν τοῦ ἀνθρώπου κρατύνει τήν μαρτυρίαν μας ἐν τῷ κόσμῳ.

Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ, εὐχόμενοι ἐκ Φαναρίου πᾶσιν ὑμῖν αἴσιον καί παντευλόγητον τό νέον ἐκκλησιαστικόν ἔτος, καρποτόκον εἰς ἔργα χριστοπρεπῆ, ἐπ᾿ ἀγαθῷ τῆς κτίσεως ὅλης καί πρός δόξαν τοῦ πανσόφου Ποιητοῦ τῶν ἁπάντων, ἐπικαλούμεθα ἐφ᾿ ὑμᾶς, πρεσβείαις τῆς Παναγίας τῆς Παμμακαρίστου, τήν χάριν καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ τῶν θαυμασίων.

      

          ,βκ’ Σεπτεμβρίου α’

     Ὁ Κωνσταντινουπόλεως

   διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

 ΠΗΓΗ: Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον

Ἀπόδοσις τῆς Ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου

Χειροτονία Πρεσβυτέρου...

        "Χαρᾶς Εὐαγγέλια"!

 

  Σήμερα Σάββατο, 1^η Αὐγούστου 2020, ἡ μικρή Ἐνορία «Γενέθλιον τῆς Θεοτόκου» τοῦ Πετροκέφαλου Μαλεβυζίου Ἡρακλείου Κρήτης, ἔζησε μεγάλες καί ἰδιαίτερα εὐλογημένες στιγμές. Ἀπέκτησε τόν νέο της Ἐφημέριο. Πρόκειται γιά τόν πατέρα Νικόλαο Παπαδάκη, ἀπό τήν Πυργοῦ, ὁ ὁποῖος Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος, ἀπό τόν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Κνωσσοῦ κ. Πρόδρομο, βοηθό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης. 

Συλλειτούργησαν καί συμπροσευχήθηκαν πολλοί Κληρικοί καί βέβαια πλῆθος λαϊκῶν. Μεταξύ τῶν Κληρικῶν διακρίναμε τόν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμ. κ. Μεθόδιο, Πρωτοσύγκελλο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης, τόν Πανοσιολογιώτατο Ἀ:ρχιμ. κ. Κορνήλιο, Πρωτοσύγκελλο τῆς Μητροπόλεως Ἀρκαλοχωρίου, καί ἰδιαίτερα ἀναφερόμαστε στήν παρουσία τῶν ἀποφοίτων τῆς Πατμιάδας Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς, ὅπως τοῦ Πανοσιωτάτου Ἱερομονάχου π. Μακαρίου, Ἠγουμένου τῆς Μονῆς Κουδουμᾶ καί τῶν ἐγγάμων Κληρικῶν π. Κωνσταντίνου Δοξαστάκη, π. Μιχαήλ Τσατσάκη καί π. Νικολάου Σταματάκη. Ἄς μᾶς συγχωρήσουν οἱ ὑπόλοιποι Κληρικοί, διότι δέν γνωρίζουμε περισσότερα ὀνόματα. Βέβαια θά πρέπει  νά τονίσουμε καί τήν παρουσία τοῦ Ὁσιολογιωτάτου Ἱερομονάχου π. Ἱεροθέου, πνευματικοῦ τοῦ π. Νικολάου, ὁ ὁποῖος ποδηγετοῦσε καί εὐχόμαστε νά ποδηγετεῖ πνευματικά τόν νέον αὐτόν Κληρικό, ὥστε νά καταστεῖ ἡ διακονία του εὐάρεστη στόν Θεό καί στούς ἀνθρώπους.

          Ὀφείλουμε νά συγχαροῦμε καί τήν εὐλαβέστατη Πρεσβυτέρα, ἡ ὁποία καί αὐτή καλεῖται νά σηκώσει ἕνα μεγάλο μέρος τῶν εὐθυνῶν τῆς διακονίας τοῦ συζύγου της.

          Συγχαρητήρια καί στούς Ἐνορίτες, γιά τόν νέον τους Ἐφημέριο.

          Πληροφορηθήκαμε, μέ χαρά, ὅτι αὔριο, κατά τήν πρώτη  Λειτουργία τοῦ π. Νικολάου, θά χοροστατήσει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Εἰρηναῖος· σίγουρα μεγάλη τιμή καί εὐλογία.

          Ἡ Παναγία νά σέ σκεπάζει π. Νικόλαε· ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, τοῦ Ὁποίου τό Ἀναλόγιο στό Ἱερό Σπήλαιο τῆς Ἀποκάλυψης, διακόνησες ἐπί σειρά ἐτῶν, νά σοῦ χαρίζει «τά νάματα τῆς Θεολογίας» καί ὁ  Ἅγιος Μακάριος ὁ Καλογερᾶς, στή Σχολή τοῦ Ὁποίου μαθήτευσες καί διδάχθηκες «τά Ἱερά Γράμματα», νά «φωτίζει τήν διάνοιάν σου καί τήν καρδίαν σου, εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν καί εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ». 

Νά εὔχεσαι γιά τή Σχολή μας, ἡ ὁποία αἰσθάνεται ὑπερήφανη γιά τά παιδιά της, γιά ὅλα τά παιδιά της, εἴτε ὑπηρετοῦν τήν  Ἐκκλησία μας, εἴτε ὄχι· ἡ πραγματικότητα εἶναι, ὅτι ὅ,που κι᾿ εὑβρίσκονται, ὅ,ποια δουλειά κι᾿ ἄν κάνουν, φέρουν τήν σφραγίδα τῆς Πατμίαδας.... διακρίνονται πανοῦ...

 

 

 

 

 

Κοινωνικόν "Εις μνημόσυνον αιώνιον"

 Εις μνημόσυνον αιώνιον.

 Θρασ. Στανίτσα συντετμημένον σε ήχο άγια

Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Αθανασίου Αμαλιάδας. 27-07-2020!

(Το παρόν εμπεριέχεται στο πόνημα με μαθήματα Θ. Λειτουργίας

του άρχοντος Δημοσθένους Παικόπουλου!)

π. Γεώργιος Αναγνωστόπουλος, απόφοιτος Πατμιάδας Εκκλησιαστικής Σχολής