Νάνοs Βαλαωρίτηs:

 Σε Λίγο Θα Καταργήσουν 

και Την Επανάσταση Του ’21

Μιλά στον Δημήτρη Δανίκα κατά των «σταλινικών Συριζαίων που το μόνο που τους νοιάζει είναι η καρέκλα» και κατά «της χειρότερης κι από χούντα κυβέρνησης Τσίπρα» που είναι «όργανο του ΝΑΤΟ και του Σόρος», «ξεπουλά τη χώρα» και «κάνει τεμενάδες στους Γερμανούς και τους Τούρκους»

Πρώτος αιφνιδιασμός. Σκέτο αστροπελέκι αστραφτερό. Οποιος εξ ημών και υμών, των κοινών θνητών, καταφέρει να δρασκελίσει το κατώφλι των 97 ετών, με πνευματική διαύγεια των σαράντα χρόνων και με λόγο τόσο καθαρό και τόσο πυκνό, ε αυτός είναι προνομιούχος και εκλεκτός!

Δεύτερος αιφνιδιασμός. Προτού ακόμα ανοίξω το στόμα μου και καταφέρω να διατυπώσω την πρώτη φράση μου, εκείνος ο προνομιούχος της φύσης και εκλεκτός του πνεύματος, με ποταμιαία ροή και με στοχοπροσήλωση μοναδική, απαντούσε και κάλυπτε κάθε πτυχή των ερωτήσεών μου.

Τρίτος αιφνιδιασμός. Οι πολιτικές, κοινωνικές και πνευματικές του ανησυχίες είναι αδιαπραγμάτευτες. Και για πολλούς άλλους εντελώς προκλητικές. Θα καταλάβετε μόλις αρχίσετε να τις διαβάζετε.

Φυσικά πρόκειται για τον Νάνο Βαλαωρίτη. Το Νάνος από το Ιωάννης. Ενας από τους ελάχιστους ζωντανούς πνευματικούς θρύλους που διαθέτει η Ελλάδα. Με προγονικό δέντρο που κάθε ρίζα του συνδέεται με μερικά από τα πιο λαμπρά κεφάλαια του ελληνικού κράτους. Οπως, ας πούμε, ότι είναι δισέγγονος του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Οπως, ας πούμε, ότι είναι εγγονός του εφοπλιστή και πολιτικού εκ Σπετσών Ιωάννη Βαλαωρίτη. Με πληθωρικό έργο. Ατελείωτος ο κατάλογος των ποιητικών του συλλογών. Αλλά και των δοκιμίων και των πεζών. Φανταστείτε ότι η πρώτη του συγγραφική απόπειρα δημοσιεύεται στα «Νέα Γράμματα» του 1939. Οταν εκείνος ήταν μόλις 18 ετών.

Η διαδρομή του, άσε καλύτερα. Δεν φτάνει, ούτε χωράει σε ολόκληρη την εφημερίδα. Ανάμεσα στις περιπέτειές του, τις γόνιμες και απογειωτικές, η απόδρασή του, το 1944, από τη γερμανοδέσμια Αθήνα. Η μετάβασή του στην Αίγυπτο. Η συνάντησή του με τον Γιώργο Σεφέρη. Η συνάντησή του με τον Τ.Σ. Ελιοτ της «Ερημης χώρας». Η συνάντησή του με τον Ντίλαν Τόμας. Η αυτοεξορία του από τη χουντοδέσμια Ελλάδα του Γιώργου Παπαδόπουλου. Η μετάβασή του στις ΗΠΑ. Η ανάδειξή του ως καθηγητή Συγκριτικής Σημειολογίας και Δημιουργικής Γραφής στο Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο. Επί σειρά δεκαετιών. Τα λογοτεχνικά βραβεία για την αναγνώριση του έργου του. Κυρίως, το μεγάλο λογοτεχνικό βραβείο για το σύνολο του έργου του. Και η άρνησή του να δεχτεί τον τίτλο του αντεπιστέλλοντος μέλους της Ακαδημίας Αθηνών. Αν είναι δυνατόν.

«Τέτοια απάτη ούτε επί χούντας»

Από τις τελευταίες τοποθετήσεις του «όχι δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑ, στήριξα Οικολόγους Πράσινους». Και η πιο τελευταία του δημόσια τοποθέτηση, ένα δριμύ κατηγορώ όπου, ανάμεσα στα άλλα είπε, «η σημερινή κυβέρνηση είναι μεγάλη απάτη, ούτε επί χούντας τέτοιο πράγμα». Και ακόμα «σφάλμα η επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία», «τσακίστηκε ο πολιτισμός». Συμπληρώνοντας, τέλος, ότι «οι επίγονοι αποδείχθηκαν κατώτεροι της Ιστορίας μας».

Ομως τα περισσότερα βέλη εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών. Δηλαδή οριστική και αμετάκλητη η αντιπαλότητά του με τους συμμάχους Αμερικής και Γερμανίας. Και οι φόβοι του ότι οι Σκοπιανοί λάου-λάου θα διεκδικήσουν στο τέλος τη Μακεδονία την ελληνική, που εκείνοι τη λένε «Μακεδονία του Αιγαίου».

Φορτωμένος και κουρδισμένος με όλα αυτά, χτύπησα το κουδούνι του διαμερίσματός του. Επί της Πατριάρχου Ιωακείμ. Η πόρτα άνοιξε από την κόρη του (τρία τα παιδιά του) που μιλάει καλύτερα την αγγλική, αφού η μακαρίτισσα η μητέρα τους ήταν Αμερικανίδα. Η σταθερή σύντροφός του. Η Μαρί Γουίλσον που «εγκατέλειψε» πριν από δύο χρόνια.

Ολοι οι χώροι κατειλημμένοι από βιβλία, εφημερίδες και φακέλους. Αισθάνεσαι πως έχεις διακτινιστεί σε κάποια μεγάλη βιβλιοθήκη. Καθίσαμε κοντά σε ένα τραπέζι που έμοιαζε με τραπέζι κουζίνας. Εκείνος στο καροτσάκι. Δεν τον βαστάνε τα πόδια του. Και πώς θα μπορούσε να τον βαστήξουν; Εγώ σε μια απλή καρέκλα. Κάποια στιγμή άρχισα να αισθάνομαι ότι έχω μεταφερθεί στο Κρυφό Σχολειό επί Τουρκοκρατίας.

«Δεν ακούει καλά», με πληροφόρησε η κόρη του, «έχει χαλάσει το ακουστικό του». Ετσι εγώ, κάθε τόσο πλησίαζα κοντά του, διατύπωνα την ερώτησή μου κι εκείνος, αμέσως, έπαιρνε φόρα.

«Οι Σκοπιανοί μάς μισούν επειδή είναι παιδιά του Εμφυλίου»

Προτού ακόμα ολοκληρώσω την ερώτησή μου για τη σημερινή κατάσταση, εκείνος άρπαξε τη σκυτάλη και άρχισε να τρέχει.

 «Βρισκόμαστε σε κρίσιμη καμπή. Δεν ξέρουμε τι θα μας συμβεί, τι θα μας προκύψει αύριο. Χτες, ας πούμε, ανακάλυψα στο Facebook… (σ.σ.: αν είναι δυνατόν να είσαι 97 και να σκαλίζεις το Facebook, το Instagram, το Viber και όλα αυτά τα μαραφέτια της διαστημικής τεχνολογίας)…Ανακάλυψα λοιπόν ότι οι Τούρκοι στην Κύπρο έχουν κάνει εισβολή μερικά μέτρα πέραν των δικών τους συνόρων, στα κατεχόμενα εδάφη. Αποτέλεσμα; Καμία αντίδραση από τη δική μας πλευρά. Κοντά σε όλα αυτά πρέπει να βάλουμε και τις συνεχιζόμενες απειλές του Ερντογάν. Καθώς και τις διεκδικήσεις για τις ΑΟΖ και τον δικό μας υποθαλάσσιο φυσικό πλούτο. Οι Τούρκοι διεκδικούν μερίδιο φυσικά. Και πάντα θα το διεκδικούν».

– Διάβασα για τη διαφωνία σας σχετικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών.

«Εκεί ακόμα χειρότερα. Ουδεμία αντίδραση. Οταν ήμουν στον Καναδά, εκεί γύρω το 2000, μου έλεγαν οι Καναδοί ότι εμείς οι Ελληνες καταδιώκουμε τους καημένους Σκοπιανούς. Οτι δηλαδή οι Σκοπιανοί είναι θύματά μας. Τέτοια πράγματα διαδίδουν εναντίον μας. Μας συκοφαντούν και μας διαβάλλουν παντού. Το ίδιο κάνουν και στην Αυστραλία. Και θα συνεχίσουν να το κάνουν. Οτι δηλαδή τους έχουμε αδικήσει».

Προτού προλάβω να διατυπώσω την ερώτησή μου, εκείνος συνέχισε ακάθεκτος:

«Ποιοι είναι αυτοί; Οι περισσότεροι είναι τα παιδιά των ηττημένων Σλαβομακεδόνων του εμφυλίου πολέμου. Σλαβομακεδόνες τους είχε βαφτίσει ο Τίτο. Αυτοί που είχαν καταφύγει στην περιοχή των Σκοπίων. Από τότε έχουν μεγάλο μίσος για την Ελλάδα. Το κληρονόμησαν. Αυτό το μίσος μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Θα φανεί τώρα με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Θα επικαλούνται τη “μακεδονική” γλώσσα και θα απαιτήσουν να τη διδάσκουμε στα σχολεία. Θα αποκαλούν την ελληνική Μακεδονία “Μακεδονία του Αιγαίου”. Και θα τη διεκδικούν. Επειδή, λένε, είναι δική τους. Τους ανήκει!».

Στο σπίτι του Νάνου Βαλαωρίτη, στο Κολωνάκι, όλοι οι χώροι είναι κατειλημμένοι από βιβλία, εφημερίδες και φακέλους. Αισθάνεσαι πως έχεις διακτινιστεί σε κάποια μεγάλη βιβλιοθήκη…

«Λαπάδες όλοι οι πολιτικοί»

– Ο Ζόραν Ζάεφ πάντως φαίνεται πιο ήπιος, πιο συνεννοήσιμος.

«Πλάνη. Μεγάλη πλάνη. Ο Ζάεφ είναι πιο έξυπνος και αίλουρος από τον προηγούμενο τον “σκληρό” Νίκολα Γκρουέφσκι. Ο Ζάεφ διακατέχεται από το ίδιο μίσος για εμάς τους Ελληνες. Θα εξακολουθεί να μας προκαλεί. Και με την ονομασία των αεροδρομίων και με τα αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Είναι ένα κακό φύραμα αυτοί οι Σκοπιανοί. Γι’ αυτό οι Βούλγαροι συντάχθηκαν μαζί τους. Μόνο οι Ρώσοι είναι εναντίον τους. Γιατί δεν θέλουν το ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια».

– Μα η Ελλάδα είναι μέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας.

«Φυσικά είμαστε με το ΝΑΤΟ, αλλά έχουμε πικρή πείρα. Θυμήσου μόνο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Πάντα στέκονται εναντίον μας. Προσωρινά, λόγω Ερντογάν, μπορεί να εμφανίζονται πιο κοντά μας. Ομως κατά βάθος είναι με τους Τούρκους. Το μόνο που μέχρι στιγμής αποφεύγουμε είναι ο ανοιχτός πόλεμος. Οπως τότε στο επεισόδιο με τα Ιμια».

– Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε;

«Αν σύσσωμη η αντιπολίτευση είχε παραιτηθεί από τη Βουλή, τότε κάτι θα είχε γίνει. Και η Νέα Δημοκρατία και το ΚΙ.Ν.ΑΛ. Αφού ισχυρίζονται πως είναι εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών. Ομως όλοι τους είναι λαπάδες. Δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους. Δεν βλέπουν τι πρόκειται να γίνει αύριο. Από την άλλη, οι Σκοπιανοί τρίβουν τα χέρια τους. Τους έχουμε, λένε, εκεί που εμείς θέλουμε. Ολα αυτά που ισχυρίζονται δημοσίως περί ειρηνικής συνύπαρξης είναι ανοησίες και μπούρδες του Τσίπρα. Με τον καιρό οι απαιτήσεις τους θα μεγαλώνουν. Και όταν με την είσοδό τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση θα αισθανθούν ασφαλείς, τότε θα δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Τα συγχαρητήριά μου στους εκπροσώπους της ελληνικής κυβέρνησης. Σε όλους. Τα κατάφεραν περίφημα».
– Δηλαδή ποιοι είναι ακριβώς οι φόβοι σας;

«Θα σου εξηγήσω. Γιατί στο μεταξύ οι Τούρκοι δεν χάνουν στιγμή να μπαίνουν στα Σκόπια. Τα χρησιμοποιούν όλα. Από τη μια μεριά η Θράκη με τους μουσουλμάνους. Και από την άλλη τα Σκόπια. Θα βρεθούμε, θα καταλήξουμε περικυκλωμένοι».

– Και η Αλβανία;

«Πρέπει να σου πω ότι έχω θαυμάσει την αντιπολίτευση της Αλβανίας. Επειδή παραιτήθηκαν όλοι μαζί διότι διαφώνησαν με τη συμμαχία του ΝΑΤΟ. Είναι ανάστατη η Αλβανία. Σε τέτοιο σημείο που ο Εντι Ράμα αναγκάστηκε να διαφύγει για να βρεθεί κάτω από την προστασία του Στρατού».

«Ο ΣΥΡΙΖΑ συνονθύλευμα παλιών κυνικών σταλινικών»

– Δηλαδή η πρότασή σας είναι να φύγουμε από το ΝΑΤΟ;

«Δεν είπα κάτι τέτοιο. Απλώς λέω πως, αν είχαμε κι εμείς τα κότσια της αλβανικής αντιπολίτευσης, τότε ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Οπως έκανε και ο Παπανδρέου παλιά. Αν ολόκληρη η αντιπολίτευση είχε παραιτηθεί, τότε η αντίδρασή μας θα ήταν ηχηρή. Χαρακτηριστικές είναι οι αντιδράσεις του Τζορτζ Σόρος και των ΗΠΑ προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους βουλευτές στην Αλβανία. Φάνηκε ξεκάθαρα αυτό. Ο Εντι Ράμα είναι όργανό τους».

– Και η δική μας κυβέρνηση; Κι αυτή όργανο των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ;

«Οπως έχει καταντήσει η κυβέρνηση, φυσικά. Ο Τσίπρας όργανό τους. Το ίδιο και ολόκληρη η κυβέρνηση. Θα έλεγα όμως πως είναι και η αντιπολίτευση. Ακόμα και το ΚΚΕ».
– Μα όλοι αυτοί ψήφισαν εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών.

«Ναι, ψήφισαν εναντίον αλλά την άφησαν να περάσει. Χωρίς άλλη διαμαρτυρία. Αν είχαν παραιτηθεί, θα προκαλούσαν εκλογές. Και φυσικά όλοι φοβούνται για τις καρέκλες τους».

– Πώς γίνεται από τη μια η κυβέρνηση να είναι «σταλινική», όπως την έχετε χαρακτηρίσει δημοσίως, και από την άλλη φιλοαμερικανική;

«Νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι συνονθύλευμα παλιών σταλινικών. Κάνα δυο είναι και τροτσκιστές. Οι περισσότεροι έχουν ανατραφεί πολιτικά από την ΚΝΕ. Και είναι διαπαιδαγωγημένοι με νοοτροπία σταλινική. Δηλαδή να προσαρμόζονται σε όλες τις περιστάσεις. Με τη δικαιολογία “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”. Αλλά ποιος ο σκοπός πλέον; Το μοναδικό αποτέλεσμα, φοβάμαι, είναι στο τέλος να διαμελιστεί η ίδια η χώρα».
– Δηλαδή υπονομεύουν την ακεραιότητα της πατρίδας;

«Δεν το καταλαβαίνουν αυτό επειδή διακατέχονται από ένα είδος κυνισμού και αμοραλισμού προκειμένου να διατηρηθούν στην εξουσία. Πάση θυσία. Αλλά και οι άλλοι οι αντιπολιτευόμενοι δεν είναι καλύτεροι. Αν είχαν παραιτηθεί, θα είχαν προκαλέσει μεγάλο θόρυβο στην Ευρώπη. Λάβε υπόψη σου ότι οι Γερμανοί μάς φοβερίζουν να μην τολμήσουμε και καταργήσουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών. Από τώρα φοβερίζουν την κυβέρνηση που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές».

«Ηδη είναι περίπου απαγορευμένη η ελληνική σημαία»

– Πάλι για όλα φταίνε οι Γερμανοί;

«Μα δεν βλέπεις ότι οι Γερμανοί άρχισαν πάλι να μας βρίζουν; Αυτό δείχνει ότι φοβούνται τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού. Της κοινής γνώμης. Γιατί ο απλός λαός έχει αντιληφθεί τους κινδύνους. Φοβούνται οι Γερμανοί μπας και γίνει καμιά ανατροπή σχετικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Γι’ αυτό από την αρχή είχα πει ότι βρισκόμαστε, ως χώρα, σε κρίσιμη καμπή. Με απειλές απ’ όλες τις μεριές».

– Μόνο απ’ έξω;

«Και μέσα. Οι Συριζαίοι έχουν αλλάξει τα σχολικά βιβλία. Δεν θέλουν να αναφέρονται ονόματα όπως του Παύλου Μελά και του Δραγούμη. Με τη δικαιολογία πως τάχα μου επιβαρύνονται οι μαθητές. Ακούστε δικαιολογία. Σιγά-σιγά, όπως πάμε, θα καταργήσουν και την Ελληνική Επανάσταση του ’21. Ηδη είναι περίπου απαγορευμένη η ελληνική σημαία. Οποιος αντιδρά σε όλα αυτά θεωρείται και χαρακτηρίζεται εθνικιστής. Δηλαδή ο πατριωτισμός κατασυκοφαντείται ως εθνικισμός. Και όλα αυτά με την Παιδεία έχουν ξεκινήσει από τους δήθεν προοδευτικούς. Ας θυμηθούμε την περίπτωση της Μαρίας Ρεπούση που την καταστροφή της Σμύρνης την είχε αποδώσει σε “συνωστισμό στην παραλία της Σμύρνης”»!

– Υπάρχει αντίδραση από την πλευρά των πνευματικών ανθρώπων, της λογοτεχνίας;

«Τα περισσότερα βιβλία που εκδίδονται είναι μυθιστορήματα. Δεν τα διαβάζω. Για την ποίηση υπάρχει η δικαιολογία ότι δεν πουλάει. Ψέματα. Δεν πουλάει η μέτρια και η κακή ποίηση. Ποιήματα που δεν αφορούν σύγχρονους, σημερινούς ανθρώπους. Μια ποίηση γραμμένη με ύφος ναρκισσισμού. Εγώ, ας πούμε, που γράφω διαφορετικά, κατάφερα να πουλήσω. Το τελευταίο μου έργο τυπώθηκε σε δεύτερη έκδοση. Το “Πικρό καρναβάλι” εξαντλήθηκε. Και τώρα ετοιμάζω άλλες δύο καινούριες συλλογές».

Τον κοιτούσα με ανοιχτό το στόμα. Απίστευτη ενέργεια, απίστευτο κουράγιο, απίστευτη διαύγεια. Και απίστευτο πείσμα για ζωή. Μου θύμισε τη μεγάλη μελέτη του για τον Ομηρο και τα άρθρα του εναντίον της Γερμανίας υπό τον τίτλο «Ή του ύψους ή του βάθους» από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

– Δηλαδή ποια η σημερινή πνευματική και πολιτιστική κατάσταση της χώρας;

«Ανύπαρκτη. Και πολιτιστικά και πνευματικά. Ουδεμία σχέση με τη γενιά του ’30 αλλά και του ’40. Από τη σχετικά νεότερη γενιά εκτιμώ την περίπτωση του ποιητή και εκδότη λογοτεχνικών περιοδικών Ντίνου Σιώτη. Νεότερος, τρόπος του λέγειν βέβαια. Πρέπει να κοντεύει τα εβδομήντα. Συνιστώ ένα από τα τελευταία του βιβλία με τίτλο “Μάρθα, Μάρθα”».
– Και το μέλλον της Ελλάδας;

«Σκοτεινό. Ο,τι κι αν γίνει. Ακόμα και με νέα, διαφορετική κυβέρνηση, δεν βλέπω να αλλάζουμε πολύ. Μας πιέζουν οι ξένοι παράγοντες οι οποίοι διαρκώς ανακινούν τον φόβο της Ρωσίας. Ετσι, με αυτό το φόβητρο, δικαιολογούν τα κατασταλτικά μέτρα που παίρνουν και τους εξοπλισμούς που κάνουν. Τεράστιους εξοπλισμούς. Κάπως έτσι επωφελούνται διάφοροι οικονομικοί όμιλοι. Αυτό το φαινόμενο είναι γενικευμένο παντού. Αμερική, Κίνα, Ρωσία, Ευρώπη εξοπλίζονται διαρκώς. Μέσα σε αυτή τη δίνη βρισκόμαστε κι εμείς. Και δεν έχουμε έναν μεγάλο, διορατικό πολιτικό όπως, ας πούμε, ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος».

– Δηλαδή τι να κάνουμε και τι να πούμε; Να σταυροκοπηθούμε;

«Οχι, φυσικά. Πρέπει να αντιδράσουμε. Η περίοδος είναι κρίσιμη και ο καθένας πρέπει να αναλογιστεί τις ευθύνες του».

Πηγη: protothema.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://fanpage.gr

Τό ... πράσινο!

Τα παιδιά που μεγαλώνουν μέσα στο πράσινο, έχουν καλύτερη ψυχική υγεία ως ενήλικες

Τα παιδιά που μεγάλωσαν σε ένα περιβάλλον με πολύ πράσινο έχουν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης διαφόρων ψυχικών διαταραχών αργότερα στη ζωή τους, σύμφωνα με μια νέα δανική επιστημονική έρευνα, που αναδεικνύει τη σημασία των χώρων πρασίνου (και) για την ψυχική υγεία των ανθρώπων.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του ‘Ααρχους (μεταξύ των οποίων ο ελληνικής καταγωγής Κωνσταντίνος Τσιρογιάννης), με επικεφαλής τη δρα Κριτσίνε Ένγκεμαν του Τμήματος Βιοεπιστήμης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), χρησιμοποίησαν δορυφορικά δεδομένα για να χαρτογραφήσουν τους χώρους πρασίνου γύρω από τα σπίτια σχεδόν ενός εκατομμυρίου παιδιών. Στη συνέχεια, συσχέτισαν αυτά τα δεδομένα με τον κίνδυνο εκδήλωσης 16 διαφορετικών ψυχικών διαταραχών μετά την ενηλικίωση.

Η μελέτη δείχνει ότι τα παιδιά που μεγάλωσαν μέσα στο πράσινο, είχαν κατά μέσο όρο 55% μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης κάποιας ψυχικής διαταραχής αργότερα στη ζωή τους, ακόμη κι αν λαμβάνονταν υπόψη άλλοι παράγοντες κινδύνου (κοινωνικο-οικονομική κατάσταση, οικογενειακό ιστορικό ψυχικών προβλημάτων κ.α.).

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι ένα ολοένα μεγαλύτερο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε πόλεις και όχι στην ύπαιθρο και μάλιστα συχνά σε γειτονιές με ελάχιστο ή καθόλου πράσινο. Από την άλλη, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περισσότεροι από 450 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από κάποια ψυχική διαταραχή, ένας αριθμός που προβλέπεται ότι θα αυξηθεί στο μέλλον.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν από παλαιότερες έρευνες ότι περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως ο συχνός θόρυβος (π.χ. από κοντινά αεροδρόμια ή δρόμους ταχείας κυκλοφορίας) και η ρύπανση του αέρα, οι λοιμώξεις και η φτώχεια αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κάποιας ψυχικής διαταραχής. Από την άλλη, έχει διαπιστωθεί ότι οι περισσότεροι χώροι πρασίνου σε μια περιοχή δημιουργούν μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή, αυξάνουν τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας των κατοίκων και βελτιώνουν τη νοητική ανάπτυξη των παιδιών. Η νέα μελέτη δείχνει ότι τελικά το πόσο πράσινο υπάρχει γύρω από το σπίτι ενός παιδιού, μπορεί να παίξει ρόλο στο πόσο ψυχικά υγιής θα είναι όταν μεγαλώσει.

«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης κάποιας ψυχικής διαταραχής μειώνεται όσο περισσότερο περιβάλλεται κανείς από πράσινο από τη γέννηση του έως την ηλικία των δέκα ετών. Συνεπώς, η παρουσία πρασίνου κατά την παιδική ηλικία είναι τρομερά σημαντική», δήλωσε η Έγκεμαν. «Αυξάνονται πλέον οι ενδείξεις ότι το φυσικό περιβάλλον παίζει μεγαλύτερο ρόλο για την ψυχική υγεία από ό,τι είχε θεωρηθεί έως τώρα», προσέθεσε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: dasarxeio.com <donotreply@wordpress.com>

"Άνθρωπος...".

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. 

Για έναν τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε.

Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.

Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τον βρήκε να υπηρετεί τη θητεία του, όντας παντρεμένος και πατέρας ενός μωρού. Από το Ναυτικό βρέθηκε στο Πυροβολικό και στο μέτωπο της Αλβανίας ανάμεσα σε χιλιάδες ηρωικούς Έλληνες στρατιώτες που άφησαν τα νιάτα τους στα παγωμένα βουνά. Ένας από τους τυχερούς, που γύρισαν μετά από απίστευτες περιπέτειες και κακουχίες πίσω στο τόπο τους

Και πάνω που προσπαθούσε να συνεχίσει τη ζωή του από κει που την άφησε, ήρθαν οι Γερμανοί. Κατοχή, πείνα, Αντίσταση. Από τους πρώτους που μπήκαν στον Αγώνα, πάλευε ακόμα και για κείνους που τον κατέδωσαν. Ένας Θεός ξέρει πώς γλίτωσε το απόσπασμα ή μάλλον η αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα, έπαιξε το δικό της ρόλο.

Με την απελευθέρωση έφυγε από το χωριό για τη Χώρα. Ήταν η εποχή που όλοι προσπαθούσαν να γιατρέψουν τις πληγές τους και να ορθοποδήσουν. Να κοιτάξουν μπροστά και να ζήσουν σε μια πατρίδα ελεύθερη. Σιγά – σιγά και με πολύ κόπο ξανάπιασε την τέχνη του, δημιουργώντας με το μεράκι του μοναδικά κομψοτεχνήματα. 

Και κυλούσε ο καιρός, τα παιδιά του μεγάλωναν κι εκείνος συνέχιζε να δουλεύει, να διαβάζει και να παλεύει για ένα καλύτερο κόσμο. 

Δεν ήταν της εκκλησίας, αλλά η μαμά μου πάντα θυμάται τα δεματάκια που ετοίμαζε κάθε τόσο, με το παλιό του παλτό (όταν έφτιαχνε καινούργιο) με τρόφιμα, που ποτέ κανείς από την οικογένεια δεν ήξερε πού τα πάει. 

Όταν κάποια στιγμή τον ρώτησε «Για πού είναι αυτά που ετοιμάζεις, μπαμπά;» εκείνος δείχνοντας της με το δάχτυλό του να κάνει ησυχία της είπε: «Ο Χριστός είπε το ένα χέρι να δίνει και το άλλο να μη γνωρίζει. Μη ρωτάς!»…

Στην επταετία της Χούντας, βρέθηκε «φιλοξενούμενος» στη Γιάρο, για να μη μολύνει μαζί με τόσους ακόμα αγωνιστές, το δόγμα του «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια», υποφέροντας αγόγγυστα την «περιποίηση» των κρατούντων. 

Ώσπου ήρθε η Μεταπολίτευση για να γυρίσει στο σπίτι του, έχοντας αποκτήσει έλκος στο στομάχι και ακόμα μεγαλύτερη θέληση για προσφορά.

Συνδικαλιστής, πρόεδρος του Σωματείου των Οικοδόμων (δούλεψε στην οικοδομή για τα ένσημα και τη σύνταξη), Δημοτικός Σύμβουλος με τις περισσότερες ψήφους, στην πόλη που ζούσε πάλεψε με εντιμότητα και μεγαλείο ψυχής. Βοήθησε ακόμα κι αυτούς που τον κατέδωσαν στους Γερμανούς, να βγάλουν σύνταξη και μάλιστα χωρίς να του το ζητήσουν. 

Κι όταν κάποια στιγμή ένας από αυτούς το έμαθε και πήγε να τον ευχαριστήσει, του είπε: «Ο καθένας στη θέση μου, το ίδιο θα έκανε, μη με ευχαριστείς».

Σαν πρόεδρος στο Σωματείο του, ήρθε κάποτε στην Αθήνα για να λάβει μέρος στην εκλογική διαδικασία της Συνομοσπονδίας. Το βράδυ πριν τη μέρα των εκλογών, τον επισκέφθηκαν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου δύο καλοντυμένοι κύριοι, που του ζήτησαν να μην πάει να ψηφίσει. Σε αντάλλαγμα του έδιναν δύο μεγάλα διαμερίσματα (ένα για κάθε παιδί του) στην Αθήνα, όπου εκείνος θα τους ζητούσε. \

Δε σκέφτηκε ούτε στιγμή για να τους δώσει την απάντησή του: «Είμαι πολύ μικρός για να κάνω μια τόσο μεγάλη ατιμία!».

Ποτέ του δεν παραπονέθηκε κι ας το βρήκαν στη ζωή του πολλά δεινά. Πάντα χαμογελαστός, με χιούμορ και υπέροχες ιστορίες να διηγηθεί, δοτικός σε συναισθήματα και υλικά αγαθά, ήταν εκείνος που μας περίμενε στο λιμάνι ή στο αεροδρόμιο στις αρχές κάθε καλοκαιριού για να περάσουμε τις διακοπές μαζί. Περπατούσαμε με τον αδερφό μου κρατώντας τον από το χέρι και πολλές φορές χάιδευα τους ρόζους της παλάμης του. Η καλοσυνάτη φιγούρα του ήταν εκεί, ανέγγιχτη από το χρόνο στα μάτια μας.

Έφυγε ήρεμα ένα πρωινό στα 79 του χρόνια, λίγο μετά τη γέννηση της κόρης μου κι αυτό που μου λείπει ακόμα, είναι το χάδι του στα μαλλιά μου. 

Άφησε πίσω του τρυφερές αναντικατάστατες αναμνήσεις ενός παππού υπέροχου, μοναδικού, τα βιβλία του, που ξεκίνησα να τα διαβάζω από παιδί κι ακόμα δεν τα έχω διαβάσει όλα, τη λαχτάρα του για γνώση, που μας τη μετέδωσε και το χαμόγελό του να λάμπει κάθε φορά που τον φέρνω στο μυαλό μου!

Αυτός είναι ο δικός μου ήρωας, ο δικός μου φάρος!

To όνομά του το κρατώ για μένα, γιατί δεν ήταν από κείνους που ζήτησαν ποτέ προβολή. Το παράδειγμά του όμως, μπορεί να φωτίσει κι άλλους...

to e - περιοδικό mas
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κληρικοί!

                                Αντιπρόεδρος ΙΣΚΕ:                                           Κεραυνός εν αιθρία το προσύμφωνο

Την έντονη αντίθεσή του για τις προωθούμενες αλλαγές σχετικά με τη μισθοδοσία των Κληρικών, αλλά και τους χειρισμούς του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, κ. Ιερώνυμου εκφράζει με συνέντευξή του στον Εθνικό Κήρυκα ο αντιπρόεδρος του Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδος π. Γεώργιος Βαμβακίδης, ιερέας της Ιεράς Μητροπόλεως Ζιχνών και Νευροκοπίου.

Όπως γράφει το ekirikas.gr, ο π. Γεώργιος, ο οποίος είναι έγγαμος ιερέας με τρία ενήλικα παιδιά, απαντώντας στην ερώτηση πού βρίσκεται αυτή τη στιγμή το θέμα της μισθοδοσίας του ιερού κλήρου, απάντησε πως «οι συνομιλίες μεταξύ του υπουργείου Παιδείας και της Επιτροπής της Εκκλησίας η οποία έχει συσταθεί από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος έχουν ολοκληρωθεί. Η μεν κυβέρνηση ήθελε στο διάλογο να συμπεριληφθεί και το θέμα της μισθοδοσίας γι’ αυτό και πρότεινε εγγράφως και κάποιες αλλαγές σ’ ένα κείμενο, η δε Επιτροπή της Εκκλησίας είχε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Δηλαδή, είχε εξουσιοδοτηθεί από την Ιεραρχία να συζητήσει μόνο το θέμα της αναθεώρησης του Συντάγματος και της εκκλησιαστικής περιουσίας. Το μισθολογικό ήταν κόκκινη γραμμή και δεν συζητούνταν αλλαγή. Είμαστε σ’ αυτό το στάδιο, ο υπουργός θέλησε να συμπεριληφθεί κι αυτό το σημείο, η Επιτροπή διά του προέδρου, του Μητροπολίτου Ναυπάκτου, του είπε πως αυτό δεν μπορεί να γίνει από την Επιτροπή. Αναμένουμε τώρα τις αποφάσεις της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου που θα συγκληθεί στις 5 Μαρτίου, η οποία ή θα δώσει κατευθύνσεις προς την Επιτροπή για να κάνει κάτι άλλο ή θα συγκληθεί η Ιεραρχία για να αποφανθεί».

Σύμφωνα με τον π. Γεώργιο, «οι μισθοδοτούμενοι ιερείς από το ελληνικό κράτος αυτή τη στιγμή είναι γύρω στις εννιάμισι χιλιάδες, αλλά σ’ αυτούς συμπεριλαμβάνονται και οι κληρικοί της Διασποράς, όσοι υπηρετούν σε άλλες εκκλησιαστικές δικαιοδοσίες και είναι αποσπασμένοι για να διακονήσουν, είτε σε εκκλησίες της Ευρώπης, είτε της Αφρικής, είτε κάπου αλλού, αλλά οι οργανικές τους θέσεις είναι στην Εκκλησία της Ελλάδος».

Στην ερώτηση πώς και γιατί το ελληνικό κράτος πληρώνει τους ιερείς, ανέφερε πως «όπως γνωρίζετε, επί Οθωνος έγινε η πρώτη απαλλοτρίωση ή δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας από το κράτος προς το Δημόσιο. Δημεύθηκε, καταπατήθηκε και πάρθηκε θα λέγαμε η εκκλησιαστική περιουσία. Αργότερα βέβαια έγιναν και κάποιες διμερείς συμφωνίες όπως το έτος 1952 για τον ίδιο σκοπό. Μη ξεχνούμε όμως ότι η Εκκλησία της Ελλάδος στάθηκε αρωγός στο να συσταθεί αυτό το Ελληνικό Κράτος να σταθεί στα πόδια του και να δημιουργηθούν αυτές οι συγκεκριμένες δομές που θα επέτρεπαν να σταθεί ως Κράτος.

Μη ξεχνούμε επίσης πως σε δύσκολες για την Ελλάδα χρονικές στιγμές όπως ο πόλεμος του 1940, τότε ο αντιβασιλεύς και Αρχιεπίσκοπος Αθηνών μακαριστός Δαμασκηνός έδωσε ακόμα και τα καντήλια και τα ασημικά της Εκκλησίας για να συσταθεί εκ νέου το ελληνικό κράτος και να μην πεθάνει ο ελληνικός λαός από την πείνα. Ολα αυτά δυστυχώς έχουν λησμονηθεί σήμερα κι έχουν απαξιωθεί και περιφρονηθεί με τέτοιο τρόπο που χλευάζεται ο εφετειακός κλήρος και απαξιώνεται από αυτούς οι οποίοι προσπαθούν να βγάλουν τους κληρικούς από το Δημόσιο και να χάσουν την αξιοπρεπή διαβίωσή τους».

«Αυτό ήταν που μας ενόχλησε όλους όχι μόνο τους απλούς κληρικούς αλλά και την Ιεραρχία διότι αυτό το οποίο ανακοινώθηκε από την τηλεόραση ήταν παντελώς άγνωστο μέχρι εκείνη τη στιγμή ακόμα και από τα Συνοδικά μέλη της Ιεράς Συνόδου. Ούτε ιεράρχες οι οποίοι ήταν μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου γνώριζαν μέχρι εκείνη τη στιγμή τι ακριβώς έχει συμφωνηθεί. Ολοι πίστευαν ότι ο Αρχιεπίσκοπος πηγαίνει εκεί για να συζητήσει το θέμα της αλλαγής του Συντάγματος και ιδιαίτερα του Αρθρου 3 περί ουδετεροθρησκείας και για την εκκλησιαστική περιουσία. Το θέμα της μισθοδοσίας των εφημερίων ήταν κεραυνός εν αιθρία γι’ αυτό και υπήρξε καθολική αντίδραση σε όλον τον χώρο της Εκκλησίας, από τους εφημερίους, την Εκκλησία της Κρήτης και το σεπτό Οικουμενικό Πατριαρχείο μας, το οποίο δυστυχώς αγνόησαν και ουδέποτε συμπεριέλαβαν στη συμφωνία τη στιγμή που μέσα στην Ελλάδα υπάρχει εκκλησιαστική περιουσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου».

«Το Διοικητικό Συμβούλιο αφού έκανε μία σειρά επαφών με όλα τα πολιτικά κόμματα συναντήθηκε τελευταία με τον Αρχιεπίσκοπο και του εκφράσαμε τις αντιρρήσεις μας και τις διαφωνίες μας για όλα αυτά που συνέβησαν. Μάλιστα, ένας κληρικός του είπε ‘μα είναι δυνατόν να συμφωνείτε και να συμπεριλαμβάνετε στη συμφωνία και κάποιες δικαιοδοσίες οι οποίες δεν ανήκουν στην Εκκλησία της Ελλάδος, αλλά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο;’. Μας είπε ότι ήταν αδιανόητο να μην κατοχυρωθεί η μισθοδοσία συνταγματικά. Είπε ότι δεν θα μας άφηνε στον αέρα. Αλλά μόλις έγινε αυτή η δήλωση μετά από δύο ώρες ο Υπουργός Παιδείας είπε ότι δεν υπάρχει συνταγματική κατοχύρωση για καμία μισθοδοσία, για κανέναν φορέα του Δημοσίου».
«Τίθεται ένα σοβαρό εκκλησιολογικό και κανονικό θέμα για τον Αρχιεπίσκοπο για όσα εξυφάνθηκαν εν κρυπτώ με τον κ. Τσίπρα; Τι θα πει ότι έκανε συμφωνίες με τον Πρωθυπουργό, δεν υπάρχει Σύνοδος; Δεν υπάρχει κλήρος;», τον ρωτήσαμε. Ο π. Γεώργιος εξήγησε πως «αυτό του είπαμε όλοι, ότι δεν είχε καμία εξουσιοδότηση ούτε από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο».

Σύμφωνα με τον π. Γεώργιο, ένας νεοχειροτονημένος έγγαμος ιερεύς πτυχιούχος Θεολογίας «λαμβάνει αρχικό μηνιαίο μισθό 780 ευρώ κι αν έχει παιδιά τότε το κάθε παιδί παίρνει 50 ευρώ». Στην ερώτηση πώς μπορεί να ζήσει κάποιος με 780 ευρώ, είπε πως «εδώ στην Ελλάδα τα θεωρούν και αυτά πάρα πολλά χρήματα με δεδομένη τη φτώχεια και την ανέχεια που υπάρχει, αλλά όχι συνεπεία του εφημεριακού κλήρου και της Εκκλησίας, αλλά των πολιτικών και των εκάστοτε κυβερνήσεων. Η Εκκλησία και ο κλήρος μας στέκεται αρωγός στα προβλήματα του λαού. Προσφέρουμε έργο, δεν μας χαρίζουν κάτι από Δημόσιο».

Στην ερώτηση αν συμμερίζεται την άποψη πολλών με γνώση και γνώμη ότι εδώ που έφτασαν τα πράγματα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος με τις μυστικές συναντήσεις του με τον κ. Τσίπρα, με την άρνησή του να δεχθεί την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ότι ο ίδιος πρέπει να το καταλάβει και να παραιτηθεί, ο π. Γεώργιος απάντησε: «Εσείς το γνωρίζετε καλύτερα πως σ’ αυτό το θέμα ο εφημεριακός κλήρος δεν έχει λόγο, είναι θέμα της Ιεραρχίας. Ο ίδιος θα πρέπει να αναλογιστεί τις ευθύνες του, τις συνέπειες των πράξεών του και να πράξει αναλόγως. Εμάς δεν μας ενδιαφέρουν τα πρόσωπα, μας ενδιαφέρει ο θεσμός και η συνοδικότητα της Εκκλησίας».

Στην ερώτηση τι πιστεύει για την Ομογένεια της Αμερικής, τι είμαστε εμείς για σας, ο π. Βαμβακίδης τόνισε πως «είσθε ένα κομμάτι της ζωής μας, είμαστε το ίδιο και το αυτό».

Πηγή: Εθνικός Κήρυξ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://www.orthodoxianewsagency.gr

«Αβέρωφ»!!!

ο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου που προστάτευσε το «Αβέρωφ»

  Ο Αγιος Νικόλαος θεωρείται ο προστάτης των ναυτικών, διότι στον βίο του αναφέρονται θαύματα που έχουν σχέση με τη θάλασσα. Δεν είναι τυχαίο που στα πλοία, εμπορικά και πολεμικά, υπάρχει η εικόνα του. Στο θωρηκτό «Αβέρωφ»όμως βρίσκεται ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο. Για κάποιους αυτό προστάτευσε το πλοίο και ήταν ο λόγος που δεν έχασε ούτε μία μάχη. Είναι μάλιστα το μοναδικό πλοίο που έχει ναό στο κατάστρωμα, ενώ δεν υπέστειλε ποτέ την ελληνική σημαία και δεν έχασε καμία μάχη όπως προαναφέρθηκε.

«Τα χριστιανικά αισθήματα της τότε ελληνικής κοινωνίας αλλά και οι προσωπικές πεποιθήσεις των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού και όχι μόνο του Π. Κουντουριώτη φρόντισαν ώστε στο νέο εύδρομο του στόλου, το θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ», να υπάρχει εκκλησία επί του καταστρώματος, παρότι δεν προβλεπόταν από τα αρχικά σχέδια του πλοίου, τα οποία προσαρμόστηκαν κατόπιν σχετικής επιθυμίας και παραγγελίας του Πολεμικού Ναυτικού» περιγράφει ο αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Μαρμαρινός, συνταγματάρχης (ΣΙ) ιερέας ΓΕΝ.

Το εκκλησάκι έγινε στο σημείο που ήταν σχεδιασμένη η πυριταποθήκη. Πρόκειται για το μοναδικό πολεμικό πλοίο με ναό και μάλιστα πάντα υπηρετούσε ιερέας, ο οποίος ήταν ο τρίτος στην αρχαιότητα σε βαθμό.

«Η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου επέδρασε ουσιαστικά στην ψυχολογία του πληρώματος και συνετέλεσε στην επιτυχία της αποστολής του. Καθ’ όλη τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, επέβαινε του πλοίου στρατιωτικός ιερέας ως κανονικό μέλος του πληρώματος και λειτουργούσε Κυριακές και γιορτές». Στο παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου τελέσθηκαν και μυστήρια, όπως γάμοι και βαπτίσεις, ιδιαίτερα παιδιών ομογενών κατά τα ταξίδια του θωρηκτού στη βόρεια Αφρική.

                                   Το σημάδι από τον Θεό

Ο Άγιος Νικόλαος πάντοτε προστάτευε το πλοίο, αναφέρουν μαρτυρίες. «Παραμονές της ναυμαχίας της Έλλης, ένας υποκελευστής καθάριζε το πλοίο με έναν κουβά. Μόλις τελείωσε, ξάπλωσε να κοιμηθεί και, όταν ξύπνησε, είδε συγκλονισμένος επάνω στον κουβά σχηματισμένο το πρόσωπο ενός Αγίου» περιγράφει ο κυβερνήτης του «Αβέρωφ» κ. Χαραλαμπόπουλος και συνεχίζει: «Η συγκίνηση όλων ήταν φανερή, κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει την εικόνα, ήταν πράγματι η μορφή ενός Αγίου. Συγκλονισμένοι, πήραν τον κουβά και πήγαν στον Κουντουριώτη, ο οποίος ήταν βαθιά θρησκευόμενος.

Με δάκρυα στα μάτια, ο κυβερνήτης είπε ότι αυτό είναι ένα σημάδι από τον Θεό ότι θα κερδίσουμε τη μάχη. Και, πράγματι, έτσι έγινε. Γι’ αυτό και ο Κουντουριώτης διέταξε μετά τη θριαμβευτική νίκη να γίνει λιτανεία. Στη συνέχεια, ο κουβάς τοποθετήθηκε στο εκκλησάκι. Ιερέας τότε ήταν ο Δάφνος, ο οποίος, όταν το 1915 έγινε Μητροπολίτης Σπάρτης, πήρε τον κουβά μαζί του.

 Το 1937 ο βασιλεύς πήγε επίσκεψη στη Σπάρτη και, όταν ο Μητροπολίτης του εξήγησε την ιστορία, ο βασιλιάς του ζήτησε να επιστρέψει τον κουβά στο πλοίο, όπου και ανήκει. Σήμερα μπορεί όποιος θέλει να δει στο “Αβέρωφ” τον κουβά με τη μορφή του Αγίου». Αυτό ήταν ένα από τα θαύματα που καταγράφονται στο ημερολόγιο του πλοίου.

                          Το θαύμα της ασημένιας εικόνας

Άλλη μία μαρτυρία όμως φανερώνει ότι ακόμη μία νίκη οφείλεται στη δύναμη της πίστης. Το 1942 ο Άγγλος διοικητής, που ήταν υπεύθυνος για την περιοχή του Ινδικού Ωκεανού, κάλεσε τον κυβερνήτη του «Αβέρωφ» και του ζήτησε να συνοδεύσει 70 εμπορικά πλοία, λέγοντάς του μάλιστα πως, επειδή η απειλή είναι γνωστή, θα ήταν ικανοποιημένοι αν κατάφερναν να φτάσουν τα μισά εμπορικά στον προορισμό τους. Ο κυβερνήτης του πλοίου εξιστορεί: «Λόγω της ζέστης, για να δροσιστούν, έβγαζαν τα στρώματα και κοιμόντουσαν στο κατάστρωμα.

Ένα βράδυ ο Παπανικολόπουλος είχε βγάλει το στρώμα του στην πρύμνη και κοιμόταν.

Ξαφνικά, τον ξύπνησε ένας επαναλαμβανόμενος θόρυβος. Σηκώθηκε και είδε κάτι να ασημίζει μέσα στο νερό και να ακουμπάει στο πλοίο. Φώναξε στη γέφυρα να σταματήσουν και κατέβηκε ο ίδιος να δει τι ήταν αυτό που προκαλούσε τον θόρυβο. Εκείνο που αντίκρισε ήταν μια ασημένια εικόνα του Αγίου Νικολάου, η οποία με έναν ανεξήγητο τρόπο βρέθηκε στην θάλασσα και ακολουθούσε το πλοίο.

Όλο το πλήρωμα με βουρκωμένα μάτια έδειξε στον κυβερνήτη την εικόνα, ο οποίος αμέσως ζήτησε να γίνει λειτουργία και λιτανεία.

Ο Άγιος Νικόλαος ήταν στο πλευρό τους.Έκαναν 3.500 μίλια και δεν χάθηκε ούτε ένα εμπορικό!

Πηγή: www.orthodoxianewsagency.gr

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ Ο ΝΕΟΣ

 Ο ΑΓΙΟΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ 

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΙΤΑΛΟΚΡΑΤΙΑ

 ΛΥΧΝΟΣ TV- ΟΜΙΛIA ΑΡΧΙΜ. π. ΑΝΤΙΠΑ ΝΙΚΗΤΑΡΑ:

Ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδοις!!!

Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος

Είναι ο τίτλος της επαναστατικής προκήρυξης που κυκλοφόρησε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας (σημερινό Ιάσι Ρουμανίας) στις 24 Φεβρουαρίου 1821 και σηματοδότησε την έναρξη της Επανάστασης στις παραδουνάβιες ηγεμονίες. Η προκήρυξη καλεί όλους τους Έλληνες να ξεσηκωθούν και αναφέρεται στους αγώνες που έκαναν οι ευρωπαϊκοί λαοί για να διώξουν τους τυράννους τους. Ακόμη, διαβεβαιώνει έμμεσα ότι η Ρωσία (η «Κραταιά δύναμις» του κειμένου) θα βοηθήσει την Ελληνική Επανάσταση.

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης (1792-1828), αξιωματικός του ρωσικού στρατού και υπασπιστής του τσάρου Αλέξανδρου Α’, είχε αναλάβει από τις 12 Απριλίου 1820 την ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας, μετά την άρνηση του Ιωάννη Καποδίστρια. Στα μέσα του ίδιου έτους έλαβε άδεια για λόγους υγείας, προκειμένου να επιδοθεί απερίσπαστος στα νέα του καθήκοντα.

Στις 20 Οκτωβρίου 1820 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη των ηγετών της Εταιρείας στο Ισμαήλιο της Βεσαραβίας (σημερινό Ιζμαίλ Ουκρανίας), όπου αποφασίστηκε η Επανάσταση να αρχίσει πρώτα από τη Μάνη. Όμως, στις 16 Φεβρουαρίου 1821 ο Υψηλάντης αποφάσισε να ξεκινήσει την επανάσταση από τη Μολδοβλαχία, πιστεύοντας ότι υπήρχαν μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας, επειδή οι ηγεμονίες της περιοχής είχαν πετύχει ένα καθεστώς αυτονομίας, που δεν επέτρεπε την επέμβαση του σουλτάνου, χωρίς τη συγκατάθεση του τσάρου (Συνθήκη του Βουκουρεστίου της 16ης Μαΐου του 1812). Επιπλέον, οι ηγεμόνες ήσαν Φαναριώτες, που θα συντάσσονταν μαζί του.

Στις 21 Φεβρουαρίου, ο Υψηλάντης ξεκίνησε από το Κισνόβιο της Βεσαραβίας (σημερινό Κισινάου Μολδαβίας) και αφού διέβη τον ποταμό Προύθο (Προυτ) μαζί με τους αδελφούς του Γεώργιο και Νικόλαο, έφθασε στο Ιάσιο την επομένη. Εκεί συναντήθηκε με τον ηγεμόνα της Μολδαβίας Μιχαήλ Σούτσο (γνωστό και ως Μιχαήλ Βόδα) κι έλαβε την υποστήριξή του για την έναρξη του αγώνα. Στις 24 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε την προκήρυξη «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος» και την ίδια ημέρα υπέβαλε στον τσάρο την παραίτησή του από τον ρωσικό στρατό.

Ως τα μέσα Μαρτίου είχε συγκροτήσει ένοπλο σώμα, αποτελούμενο από 4.000 (οι 2.000 ανήκαν στον «Ιερό Λόχο») και μπήκε θριαμβευτικά στο Βουκουρέστι στις 27 Μαρτίου, δύο ημέρες μετά την έναρξη της επανάστασης στην Πελοπόννησο. Η είδηση αυτή θορύβησε τον τσάρο, που ήταν επίλεκτο μέλος της «Ιεράς Συμμαχίας». Ο Αλέξανδρος έδωσε την άδεια στα σουλτανικά στρατεύματα να εισέλθουν στη Μολδοβλαχία και να καταστείλουν την εξέγερση, ενώ ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε’ αναγκάστηκε να αφορίσει τους επαναστάτες, όταν ο σουλτάνος απείλησε με γενική σφαγή του ελληνικού πληθυσμού στην Κωνσταντινούπολη.

Οι προστριβές του Υψηλάντη με τους τοπικούς προκρίτους, το δυσμενές διεθνές περιβάλλον και η προχειρότητα με την οποία εκδηλώθηκε, προδιέθεταν για την αποτυχία της. Μετά την ήττα του Υψηλάντη στη Μάχη του Δραγατσανίου (7 Ιουνίου 1821), η Επανάσταση στη Μολδοβλαχία φυλλορρόησε και παρά τις κάποιες αναλαμπές έσβησε τον Σεπτέμβριο του 1821.

Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος

Η ώρα ήλθεν, ω Άνδρες Έλληνες! Προ πολλού οι λαοί της Ευρώπης, πολεμούντες υπέρ των ιδίων Δικαιωμάτων και ελευθερίας αυτών, μας επροσκάλουν εις μίμησιν, αυτοί, καίτοι οπωσούν ελεύθεροι, επροσπάθησαν όλαις δυνάμεσι να αυξήσωσι την ελευθερίαν, και δι’ αυτής πάσαν αυτών την Ευδαιμονίαν.
Οι αδελφοί μας και φίλοι είναι πανταχού έτοιμοι, οι Σέρβοι, οι Σουλιώται, και όλη η Ηπειρος, οπλοφορούντες μας περιμένωσιν· ας ενωθώμεν λοιπόν με Ενθουσιασμόν! η Π α τ ρ ί ς μ α ς π ρ ο σ κ α λ ε ί!
Η Ευρώπη, προσηλώνουσα τους οφθαλμούς της εις ημάς, απορεί διά την ακινησίαν μας, ας αντηχήσωσι λοιπόν όλα τα Όρη τής Ελλάδος από τον Ήχον τής πολεμικής μας Σάλπιγγος, και αι κοιλάδες από την τρομεράν κλαγγήν των Αρμάτων μας. Η Ευρώπη θέλει θαυμάση τας ανδραγαθίας μας, οι δε τύραννοι ημών τρέμοντες και ωχροί θέλουσι φύγει απ’ έμπροσθέν μας.
Οι φωτισμένοι λαοί της Ευρώπης ενασχολούνται εις την αποκατάστασιν της ιδίας ευδαιμονίας· και πλήρεις ευγνωμοσύνης διά τας προς αυτούς των Προπατόρων μας ευεργεσίας, επιθυμούσι την ελευθερίαν της Ελλάδος.
Ημείς, φαινόμενοι άξιοι της προπατορικής αρετής και του παρόντος αιώνος, είμεθα Εύελπεις, να επιτύχωμεν την υπεράσπισιν αυτών και βοήθειαν· πολλοί εκ τούτων φιλελεύθεροι θέλουσιν έλθη, διά να συναγωνισθώσι με ημάς. Κινηθήτε, ω φίλοι, και θέλετε ιδή μίαν Κραταιάν δύναμιν να υπερασπισθή τα δίκαιά μας! Θέλετε ιδή και εξ αυτών των εχθρών μας πολλούς, οίτινες, παρακινούμενοι από την δικαίαν μας αιτίαν, να στρέψωσι τα Νώτα προς τον εχθρόν και να ενωθώσι με ημάς· ας παρρησιασθώσι με ειλικρινές φρόνημα, η Πατρίς θέλει τους εγκολπωθή! Ποίος λοιπόν εμποδίζει τους ανδρικούς σας Βραχίονας; ο άνανδρος εχθρός μας είναι ασθενής και αδύνατος. Οι στρατηγοί μας έμπειροι και όλοι οι ομογενείς γέμουσιν ενθουσιασμού! ενωθήτε λοιπόν, ω ανδρείοι και μεγαλόψυχοι Έλληνες! ας σχηματισθώσι φάλαγκες εθνικαί, ας εμφανισθώσι Πατριωτικαί λεγεώνες, και θέλετε ιδή τους παλαιούς εκείνους Κολοσσούς του δεσποτισμού να πέσωσιν εξ ιδίων, απέναντι των θριαμβευτικών μας Σημαίων! Εις την φωνήν της Σάλπιγκός μας όλα τα παράλια του Ιωνίου και Αιγέου πελάγους θέλουσιν αντηχήση· τα Ελληνικά πλοία, τα οποία εν καιρώ ειρήνης ήξεραν να εμπορεύωνται, και να πολεμώσι, θέλουσι σπείρη εις όλους τους λιμένας του τυράννου με το πυρ και την μάχαιραν, την φρίκην και τον θάνατον…
Ποία ελληνική ψυχή θέλει αδιαφορήση εις την πρόσκλησιν της Πατρίδος; Εις την Ρώμην ένας του Καίσαρος φίλος σείων την αιματομένην χλαμύδα του τυράννου εγείρει τον λαόν. Tι θέλετε κάμη Σεις ω Έλληνες, προς τους οποίους η Πατρίς γυμνή δεικνύει μεν τας πληγάς της και με διακεκομμένην φωνήν επικαλείται την βοήθειαν των τέκνων της; Η θεία πρόνοια, ω φίλοι Συμπατριώται, ευσπλαγχνισθείσα πλέον τας δυστυχίας μας ηυδόκησεν ούτω τα πράγματα, ώστε με μικρόν κόπον θέλομεν απολαύση με την ελευθερίαν πάσαν ευδαιμονίαν. Αν λοιπόν από αξιόμεμπον αβελτηρίαν αδιαφορήσωμεν, ο τύραννος γενόμενος αγριώτερος θέλει πολλαπλασιάση τα δεινά μας, και θέλομεν καταντήση διά παντός το δυστυχέστερον πάντων των εθνών.
Στρέψατε τους οφθαλμούς σας, ω Συμπατριώται, και ίδετε την ελεεινήν μας κατάστασιν! ίδετε εδώ τους Ναούς καταπατημένους! εκεί τα τέκνα μας αρπαζόμενα διά χρήσιν αναιδεστάτην της αναιδούς φιληδονίας των βαρβάρων τυράννων μας! τους οίκους μας γεγυμνωμένους, τον αγρούς μας λεηλατισμένους και ημάς αυτούς ελεεινά ανδράποδα!
Είναι καιρός να αποτινάξωμεν τον αφόρητον τούτον Ζυγόν, να ελευθερώσωμεν την Πατρίδα, να κρημνίσωμεν από τα νέφη την ημισέληνον να υψώσωμεν το σημείον, δι’ ου πάντοτε νικώμεν! λέγω τον Σταυρόν, και ούτω να εκδικήσωμεν την Πατρίδα, και την Ορθόδοξον ημών Πίστιν από την ασεβή των ασεβών Καταφρόνησιν.
Μεταξύ ημών ευγενέστερος είναι, όστις ανδρειοτέρως υπερασπισθή τα δίκαια της Πατρίδος, και ωφελιμοτέρως την δουλεύση. Το έθνος συναθροιζόμενον θέλει εκλέξη τους Δημογέροντάς του, και εις την ύψιστον ταύτην Βουλήν θέλουσιν υπείκει όλαι μας αι πράξεις…

Ας κινηθώμεν λοιπόν μέ εν κοινόν φρόνιμα, oι πλούσιοι ας καταβάλωσιν μέρος της ιδίας περιουσίας, oι ιερoί ποιμένες ας εμψυχώσωσι τον λαόν με το ίδιόν των παράδειγμα, και oι πεπαιδευμένοι ας συμβουλεύσωσιν τα ωφέλιμα. Oι δε εν ξέναις αυλαίς υπουργούντες στρατιωτικοί και πολιτικοί ομογενείς, αποδίδοντες τας ευχαριστίας εις ην έκαστος υπουργεί δύναμιν, ας ορμήσωσιν όλοι εις το ανοιγόμενον ήδη μέγα και λαμπρόν στάδιον, και ας συνεισφέρωσιν εις την πατρίδα τον χρεωστούμενον φόρον, και ως γενναίoι ας ενοπλισθώμεν όλοι άνευ αναβολής καιρού με το ακαταμάχητον όπλον της ανδρείας και υπόσχομαι εντός ολίγου την νίκην και μετ’ αυτήν παν αγαθόν. Πoίoι μισθωτοί και χαύνοι δούλοι τολμούν να αντιπαραταχθώσιν απέναντι λαού, πολεμούντος υπέρ της ιδίας ανεξαρτησίας; Μάρτυρες oι Ηρωικοί αγώνες των προπατόρων μας· Μάρτυς η lσπανία, ήτις πρώτη και μόνη κατετρόπωσε τας αηττήτους φάλαγκας ενός τυράννου.
Με την Ένωσιν, ω Συμπολίται, με το προς την ιεράν Θρησκείαν Σέβας, με την προς τους Νόμους και τους Στρατηγούς υποταγήν, με την ευτολμίαν και σταθηρότητα, η νίκη μας είναι βεβαία και αναπόφευκτος, αυτή θέλει στεφανώση μέ δάφνας αειθαλείς τους Ηρωικούς αγώνας μας, αυτή με χαρακτήρας ανεξαλείπτους θέλει χαράξη τα ονόματα ημών εις τον ναόν της αθανασίας, διά το παράδειγμα των επερχομένων γενεών. Η Πατρίς θέλει ανταμείψη τα ευπειθή και γνήσιά της τέκνα με τα βραβεία της δόξης και τιμής· τα δε απειθή και κωφεύοντα εις την τωρινήν της πρόσκλησιν, θέλει αποκηρύξη ως νόθα και Ασιανά σπέρματα, και θέλει παραδώση τα ονόματά των, ως άλλων προδότων, εις τον αναθεματισμόν και κατάραν των μεταγενεστέρων.
Ας καλέσωμεν λοιπόν εκ νέου, ω Ανδρείοι και μεγαλόψυχοι Έλληνες, την ελευθερίαν εις την κλασικήν γην της Ελλάδος! Ας συγκροτήσωμεν μάχην μεταξύ του Μαραθώνος και των Θερμοπυλών! Ας πολεμήσωμεν εις τους τάφους των Πατέρων μας, οι οποίοι, διά να μάς αφήσωσιν ελευθέρους, επολέμησαν και απέθανον εκεί! Το αίμα των τυράννων είναι δεκτόν εις την σκιάν τον Επαμεινώνδου Θηβαίου, και του Αθηναίου Θρασυβούλου, οίτινες κατετρόπωσαν τους τριάκοντα τυράννους, εις εκείνας του Αρμοδίου και Αριστογείτωνος, οι οποίοι συνέτριψαν τον Πεισιστρατικόν ζυγόν, εις εκείνην του Τιμολέοντος, όστις απεκατέστησε την ελευθερίαν εις την Κόρινθον και τας Συρακούσας, μάλιστα εις εκείνας τον Μιλτιάδου και Θεμιστοκλέους, του Λεωνίδου και των τριακοσίων, οίτινες κατέκοψαν τοσάκις τους αναριθμήτους στρατούς των βαρβάρων Περσών, των οποίων τους βαρβαροτέρους και ανανδροτέρους απογόνους πρόκειται εις ημάς σήμερον, με πολλά μικρόν κόπον, να εξαφανίσωμεν εξ ολοκλήρου.
Εις τα όπλα λοιπόν φίλοι η Πατρίς Μας Προσκαλεί!

Πηγή: sansimera.gr

Ωκεανός και Ωκεανίδες

Το χαμομηλάκι : Ωκεανός και Ωκεανίδες - Ελληνική Μυθολογία Oceanus...: Ο Ωκεανός αποτελούσε την ανθρωπόμορφη, ιδεατή μορφή του υδάτινου κόσμου που περιέβαλε από παντού τη Γαία, ως παμμέγιστος ποταμός χωρίς πηγέ...