Η ΑΓΙΑ ΘΕΚΛΑ (24 Σεπτεμβρίου)

Η παμμακάριστος και πανεύφημος πρωτομάρτυς και ισαπόστολος του Χριστού

Η πλούσια ιεραποστολική δράση του ουρανοβάμονος Αποστόλου των Εθνών Παύλου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουν το σωτήριο μήνυμα του Ευαγγελίου του Χριστού άνδρες και γυναίκες που σαγηνεύτηκαν από το σταυροαναστάσιμο κήρυγμά του και αναδείχθηκαν κατόπιν πύρινοι κήρυκες της χριστιανικής διδασκαλίας. Ανάμεσα στις αγιασμένες μορφές που εγκολπώθηκαν τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό μέσα από τη διδασκαλία του μεγάλου κήρυκος και ευαγγελιστού της χριστιανικής αλήθειας, Αποστόλου Παύλου, είναι και η τιμώμενη από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας στις 24 Σεπτεμβρίου πρωτομάρτυς και ισαπόστολος του Χριστού Αγία Θέκλα, η «τοῦ Παύλου συνέκδημος, ὡς καθαρά τήν ψυχήν, καί πρώταθλος πέφηνας, ἐν γυναιξίν εὐκλεῶς», όπως υμνείται μέσα από το απολυτίκιό της. 

 Περί τα μέσα του 1ου μ.Χ. αιώνα και κατά τη διάρκεια της πρώτης αποστολικής του περιοδείας ο Απόστολος Παύλος έφτασε από την Αντιόχεια στο Ικόνιο της Μικράς Ασίας για να κηρύξει το Ευαγγέλιο του Χριστού. Στην περιοδεία του αυτή τον συνόδευαν ο Δήμας και ο Ερμογένης, οι οποίοι προσποιούνταν ότι είναι ευσεβείς, στην πραγματικότητα όμως διακρίνονταν για την πονηρία και την υποκρισία τους. Στο Ικόνιο ο Παύλος φιλοξενήθηκε μαζί με τους δύο συνοδούς του στο σπίτι του ευσεβούς Ονησιφόρου, ο οποίος τον υποδέχθηκε στην πόλη με ιδιαίτερο σεβασμό και αγάπη, ενώ μέσα από την ειρωνική συμπεριφορά των δύο συνοδών αντιλήφθηκε αμέσως τον πονηρό τρόπο σκέψης τους. Το σπίτι του Ονησιφόρου μετατράπηκε σύντομα σε χώρο διδασκαλίας του λόγου του Θεού και πλήθος ανθρώπων συνέρεε εκεί για να ακούσει το κήρυγμα του θεηγόρου Αποστόλου. Από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας καταγόταν όμως και η Θέκλα, η μετέπειτα ένδοξος πρωτομάρτυς και ισαπόστολος του Χριστού, η οποία ήταν κόρη ειδωλολατρών, κάποιου ευγενούς ανδρός που το όνομά του παραμένει άγνωστο και της Ελληνίδος Θεοκλείας, ενώ σε ηλικία δεκαοχτώ ετών αρραβωνιάστηκε μ’ έναν νέο, ονόματι Θάμυρι. Ακούγοντας η πάνσεμνος Θέκλα από ένα παράθυρο τους γλυκύτατους και θεόπνευστους λόγους του μακαρίου Παύλου, σαγηνεύτηκε τόσο πολύ από το μεγαλείο της χριστιανικής πίστεως, ώστε επί τρία ολόκληρα μερόνυχτα άκουγε με θαυμασμό και ευχαρίστηση το κήρυγμα για τον Ιησού Χριστό, λησμονώντας ακόμη και να φάει και να πιεί νερό. 

Η απρόσμενη αυτή αλλαγή συμπεριφοράς της Θέκλας ανησύχησε τη μητέρα της, η οποία ενημέρωσε αμέσως τον αρραβωνιαστικό της, τον Θάμυρι, ζητώντάς του να πάει αμέσως στο σπίτι του Ονησιφόρου, όπου ο Απόστολος Παύλος κήρυττε το Ευαγγέλιο του Χριστού, προκειμένου να την πείσει να επιστρέψει στο σπίτι της. Η Θέκλα όμως έμεινε σταθερή και ακλόνητη στην απόφασή της να γίνει νύμφη του Χριστού και να διαφυλάξει την παρθενία της. Μάλιστα παρά τις απειλές του αρραβωνιαστικού της παρέμεινε προσηλωμένη στο κήρυγμα του ουρανοβάμονος Αποστόλου. Τότε ο Θάμυρις εξοργίστηκε για την επιμονή και προσκόλλησή της στη διδασκαλία του Παύλου και αποφάσισε να τον εκδικηθεί. Μόλις οι δύο πανούργοι συνοδοί του Παύλου, ο Δήμας και ο Ερμογένης, αντιλήφθηκαν την οργή και την αγανάκτησή του, τον ενημέρωσαν ότι ο Παύλος διδάσκει ότι όποιος διαφυλάσσει την παρθενία του, μένει αθάνατος. Έτσι με τον λόγο του αυτό παροτρύνονται οι γυναίκες να μένουν παρθένες και να χωρίζουν από τους άνδρες τους. Γι’ αυτό και οι δύο μιαροί συνοδοί του Παύλου παρότρυναν τον Θάμυρι να διαβάλλει τον θεόπνευστο Απόστολο στον ηγεμόνα της πόλεως, ώστε να τιμωρηθεί παραδειγματικά. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα φοβόταν η Θέκλα και θα αναγκαζόταν να επιστρέψει στον σύζυγό της. Έτσι ο εξαγριωμένος Θάμυρις εισέβαλε στο σπίτι του Ονησιφόρου και οδήγησε δια της βίας τον Παύλο στον ηγεμόνα, ο οποίος έδωσε την εντολή να τον φυλακίσουν για μερικές ημέρες μέχρι να δικαστεί. 

Μόλις πληροφορήθηκε η Θέκλα τα συμβάντα, αποφάσισε πυρπολούμενη από θείο έρωτα να μαρτυρήσει για την αγάπη του Χριστού. Γι’ αυτό και πήγε στη φυλακή και αφού πλησίασε τον δεσμοφύλακα, του έδωσε όλα τα χρυσά της κοσμήματα με την υπόσχεση να της επιτρέψει να επισκεφθεί τον Παύλο. Ο δεσμοφύλακας την άφησε και τότε η Θέκλα κατηχήθηκε από τον θεηγόρο Απόστολο στον θησαυρό της χριστιανικής πίστεως, γενόμενη ένθερμος ακόλουθος του λόγου του Θεού. Όταν όμως άρχισε ο Θάμυρις να την αναζητά, την ανακάλυψε κατόπιν πληροφοριών από κάποιον δούλο μέσα στη φυλακή και μάλιστα καθισμένη μπροστά στα πόδια του Αποστόλου Παύλου. Το όλο θέαμα τον εξόργισε σε τέτοιο βαθμό, ώστε αποφάσισε να συγκεντρώσει τον όχλο και να πάει στον ηγεμόνα, ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία τόσο του Παύλου όσο και της Θέκλας. Έτσι κατ’ εντολήν του ηγεμόνα οδηγήθηκαν και οι δύο ενώπιόν του. Ο Παύλος αφέθηκε ελεύθερος, αφού πρώτα μαστιγώθηκε ανελέητα, κατόπιν δε αναγκάσθηκε να διωχθεί από το Ικόνιο. Για τη Θέκλα όμως δόθηκε η εντολή να καεί στη μέση του θεάτρου για να φοβηθούν οι υπόλοιπες γυναίκες και να μην εγκαταλείπουν τους άνδρες τους. Η τιμωρία μάλιστα αυτή επελέγη με την προτροπή της ίδιας της μητέρας της που εξαγριώθηκε από την προσήλωση της κόρης της στον Παύλο. Σ’ αυτή την κρίσιμη στιγμή η ενάρετος και πάνσεμνος νύμφη του Χριστού Θέκλα ενισχύθηκε ψυχικά από την παρουσία του Κυρίου, ο Οποίος με τη μορφή του Παύλου κάθισε ανάμεσα στον όχλο που είχε συγκεντρωθεί στο θέατρο. Μόλις ενθαρρύνθηκε από τη θεόσταλτη αυτή παρουσία, είδε τον Κύριο να ανεβαίνει στους ουρανούς, γεγονός που την έκανε να βεβαιωθεί για την αυθεντικότητα της διδασκαλίας του Παύλου και της ακράδαντης αλήθειας που εμπεριέχεται στους θεόπνευστους λόγους του. Έτσι οπλισμένη με αξιοθαύμαστο θάρρος και ανείπωτη χαρά πορευόταν προς το μαρτύριο προς δόξαν του ονόματος του Κυρίου μας. Μόλις έβαλαν φωτιά και τη γύμνωσαν, ο ηγεμόνας κυριεύτηκε από βαθιά λύπη, αντικρίζοντας την απερίγραπτη ομορφιά της νεαρής κοπέλας. Η Θέκλα όμως έμεινε ακλόνητη στην πίστη της και προσευχόταν αδιάλειπτα στον Νυμφίο Χριστό. Η παρουσία και η θαυματουργική Του επέμβαση δεν άργησε να φανεί, αφού ισχυρές βροντές και αστραπές γέμισαν τον ουρανό, ενώ στη συνέχεια η ισχυρότατη βροχόπτωση σε συνδυασμό και με το χοντρό χαλάζι έσβησαν τη φωτιά. Παράλληλα πολλοί που είχαν έρθει στο θέατρο για να παρακολουθήσουν την τιμωρία της «ἄνομης» Θέκλας, βρήκαν ακαριαίο θάνατο. 

Μετά τη διάσωσή της δια της πανσθενουργού χάριτος του Θεού ενδύθηκε το ιμάτιο της και αναζήτησε τον Παύλο, ο οποίος μαζί με τον Ονησιφόρο και την οικογένειά του είχαν καταφύγει σ’ έναν παλιό τάφο. Εκεί κρύβονταν χωρίς τροφή επί τρεις ολόκληρες ημέρες για να αποφύγουν τη σύλληψη. Όμως η έλλειψη τροφής ανάγκασε τον Παύλο να πουλήσει το πανωφόρι του προκειμένου να αγοράσει με τα χρήματα ψωμί. Γι΄αυτό και έστειλε ένα παιδί του Ονησιφόρου στην αγορά. Εκεί το νεαρό παιδί συνάντησε έκπληκτο τη Θέκλα, αφού πίστευε ότι είχε ριχθεί στη φωτιά και δεν ζούσε πλέον. Αφού βεβαιώθηκε για την ύπαρξή της, την οδήγησε στο μυστικό καταφύγιο του Παύλου, ο οποίος προσευχόταν όλο αυτό το διάστημα για τη σωτηρία της. Η συνάντηση του Παύλου με τη Θέκλα δημιούργησε ατμόσφαιρα απερίγραπτης πνευματικής αγαλλίασης, ενώ η Θέκλα ζήτησε από τον Παύλο να της κόψει τα μαλλιά και να φορέσει ανδρικά ενδύματα για να γίνει πιστή και αχώριστη συνοδοιπόρος στις ιεραποστολικές του περιοδείες. Ο Παύλος όμως αρνήθηκε μία τέτοια πρόταση, διότι πίστευε ότι λόγω της ομορφιάς της θα κινδύνευε να αντιμετωπίσει πειρασμό, ο οποίος θα ήταν πολύ χειρότερος από τον πρώτο. Του ζήτησε όμως να τη σταυρώσει για να την ενισχύσει η χάρις του Θεού, ώστε να αντιμετωπίσει κάθε δυσκολία και κάθε πειρασμό. 

Στο μεταξύ ο Ονησιφόρος με την οικογένειά του επέστρεψε στο Ικόνιο, ενώ ο Παύλος με τη Θέκλα αναχώρησαν για την Αντιόχεια. Φτάνοντας εκεί συναντήθηκαν με τον πρώτο άρχοντα της πόλεως, τον Αλέξανδρο, ο οποίος διακρινόταν για την πανουργία και την ανήθικη ζωή του. Μόλις αντίκρισε τη Θέκλα, κυριεύτηκε από ισχυρή ερωτική έλξη. Γι’ αυτό τη ζήτησε για σύζυγό του από τον Παύλο, με την υπόσχεση ότι θα του δώσει ως αντάλλαγμα το χρηματικό ποσό που θα επιθυμούσε. Μάλιστα ο Αλέξανδρος την άρπαξε και άρχισε να τη φιλάει στη μέση του δρόμου μπροστά στον κόσμο. Η πάνσεμνος κόρη δεν έχασε το θάρρος και την ψυχραιμία της και αφού απέρριψε την προκλητική και ξεδιάντροπη πρότασή του, του έσχισε το πανωφόρι του και έριξε από το κεφάλι του το στέμμα που φορούσε. Η στάση αυτή της Θέκλας γελοιοποίησε τον Αλέξανδρο, ο οποίος εξοργισμένος την απείλησε ότι εάν δεν συμμορφωθεί στην επιθυμία του, θα τη διαβάλλει στον ανθύπατο και θα του ζητήσει να τη θανατώσουν. Η Θέκλα έμεινε όμως σταθερή και ακλόνητη στην επιλογή της να έχει Νυμφίο τον Ιησού Χριστό. Το γεγονός αυτό είχε ως συνέπεια να κατηγορηθεί στον ανθύπατο ως ιερόσυλος και να δοθεί η εντολή να ριχθεί στα άγρια σαρκοφάγα θηρία. 

Μέχρι όμως να εκτελεσθεί η ποινή, η Θέκλα ζήτησε να την παραδώσουν σε μία ενάρετη γυναίκα για να τη διαφυλάξει καθαρή και αμόλυντη για τρεις ημέρες. Ο ανθύπατος την παρέδωσε τότε στην Τρύφαινα, η οποία πρόσφατα είχε χάσει την κόρη της, τη Φαλκονίλλα. Μάλιστα την περιέβαλε με τέτοια αγάπη και στοργή, ώστε την είχε σαν κόρη της. Όταν έφτασε η κρίσιμη στιγμή, ρίχθηκε δεμένη η Θέκλα στα άγρια θηρία. Ανάμεσα σ’ αυτά ήταν και μία άγρια λέαινα, η οποία αντί να επιτεθεί στην Αγία, δεν την πείραξε καθόλου. Τότε ο όχλος που παρακολουθούσε έκπληκτος το ανεξήγητο αυτό φαινόμενο, θεώρησε ότι η καταδίκη της Θέκλας ήταν άδικη, ενώ η Τρύφαινα πήρε τη Θέκλα και την οδήγησε στο σπίτι, όπου φιλοξενείτο. Μάλιστα η ενάρετη αυτή γυναίκα είδε στον ύπνο της την κεκοιμημένη κόρη της να της λέει να έχει τη Θέκλα ως μονάκριβο και αγαπημένο της παιδί, παρακάλεσε δε τη μητέρα της να ζητήσει από τη Θέκλα να προσευχηθεί στον Κύριο για να την αναπαύσει μεταξύ των Δικαίων, όπως και έπραξε με μεγάλη προθυμία. Ο ανθύπατος όμως ήρθε στο σπίτι, όπου φιλοξενείτο η Θέκλα και απαίτησε από την Τρύφαινα να τη στείλει για να θανατωθεί. Η Τρύφαινα αρνήθηκε να παραδώσει τη νέα της κόρη, αλλά εστάλησαν στρατιώτες και την πήραν με τη βία. Τότε η ενάρετη γυναίκα που επέδειξε τόση αγάπη και ευσπλαχνία στη Θέκλα, άρχισε να κλαίει και να οδύρεται, λέγοντας ότι μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα θα συνοδεύσει στον τάφο τη δεύτερη αγαπημένη κόρη της. Έτσι η Θέκλα οδηγήθηκε και πάλι στα άγρια θηρία, αλλά με τη χάρη του Θεού έμεινε και πάλι αβλαβής. Το γεγονός προκάλεσε απόγνωση και οργή και τότε αποφασίστηκε να τη ρίξουν σε μία λίμνη με άγριες φώκιες για να την κατασπαράξουν. Η Αγία όμως προσευχήθηκε στον Κύριο και μπαίνοντας μέσα στο νερό της λίμνης, έλαβε δια της χάριτος του Κυρίου το Άγιο Βάπτισμα, ενώ η επέμβαση του Θεού ήταν καταλυτική, αφού αστραπές του ουρανού έπεσαν με τη μορφή φωτιάς στις φώκιες και τις έκαψαν. Η εκ νέου ανεπιτυχής προσπάθεια θανάτωσης της Αγίας εξόργισε και πάλι τον Αλέξανδρο, ο οποίος διέταξε τον ανθύπατο να ρίξει τη Θέκλα σε δύο άγριους ταύρους, αλλά και πάλι η χάρις του Θεού την προστάτευσε. Βλέποντας η Τρύφαινα τις συνεχιζόμενες αποτρόπαιες προσπάθειες θανάτωσης της Θέκλας, έπεσε κάτω λιπόθυμη, γεγονός που τρομοκράτησε τον Αλέξανδρο και τον ανθύπατο, επειδή η Τρύφαινα ήταν συγγενής του Καίσαρα. Στην περίπτωση μάλιστα που πληροφορείτο ο Καίσαρας τα συμβάντα, θα μπορούσε να τους τιμωρήσει. Γι’ αυτό και ο ανθύπατος κάλεσε τη Θέκλα για να του εξηγήσει τα δυσερμήνευτα που συμβαίνουν. Τότε η Αγία ομολόγησε με παρρησία την πίστη της στον Ιησού Χριστό, ο Οποίος είναι ο μόνος αληθινός Θεός που προστατεύει όποιον Τον πιστεύει και Τον ομολογεί. Μόλις άκουσε αυτά ο ανθύπατος, διέταξε να την αφήσουν ελεύθερη. 

Κατόπιν η Θέκλα αναχώρησε για τα Μύρα της Λυκίας, επειδή είχε πληροφορηθεί ότι εκεί βρίσκεται ο Απόστολος Παύλος. Κατά τη συνάντηση τους ο ουρανοβάμων Απόστολος της είπε ότι την άφησε μόνη για τη δική της πνευματική ωφέλεια, αφού έπρεπε να μάθει να στηρίζεται αποκλειστικά στον Κύριο και τη δύναμή Του και όχι στη δική του συμπαράσταση και βοήθεια. Μάλιστα την πνευματική αυτή ωφέλεια ομολόγησε και η ίδια η Αγία, η οποία χάρη στον Κύριο υπέμεινε τόσα βασανιστήρια, αλλά και διαφύλαξε την καθαρότητα της ψυχής και του σώματός της. Κατόπιν ο Παύλος την προέτρεψε να επιστρέψει στην πατρίδα της, το Ικόνιο της Μικράς Ασίας, όπως και έπραξε. Φτάνοντας εκεί επισκέφθηκε τον Ονησιφόρο στο σπίτι του, αλλά και τον τάφο έξω από την πόλη, όπου είχαν καταφύγει παλαιότερα ο Παύλος και ο Ονησιφόρος. Παράλληλα προσευχήθηκε για να την καθοδηγήσει ο Κύριος στην πορεία που έπρεπε να ακολουθήσει. Στο μεταξύ πληροφορήθηκε τον θάνατο του άλλοτε μνηστήρα της, του Θάμυρι, ενώ η προσπάθεια της να διδάξει τον λόγο του Θεού στη ειδωλολάτρισσα μητέρα της, τη Θεόκλεια, υπήρξε άκαρπη και αναποτελεσματική. 

Κατόπιν καθ’ υπόδειξη του Κυρίου κατευθύνθηκε από το Ικόνιο στη Σελεύκεια που βρίσκεται στον ποταμό Ορόντη και από εκεί ανέβηκε στο βουνό Καλαμών που βρίσκεται στην πόλη Μααλούλα της Συρίας. Σ’ αυτό το βουνό ανακάλυψε ένα σπήλαιο, στο οποίο εγκαταβίωσε για πολλά χρόνια αντιμετωπίζοντας ποικίλους δαιμονικούς πειρασμούς, τους οποίους κατενίκησε με την πανσθενουργό χάρη του Κυρίου. Η φωταυγής ασκητική της παρουσία στο σπήλαιο άρχισε στο μεταξύ να προσελκύει ολοένα και περισσότερες γυναίκες που την επισκέπτονταν για να ωφεληθούν πνευματικά. Μάλιστα πολλές από αυτές την ακολούθησαν στην αρετή της ασκήσεως και εγκατέλειψαν τον κοσμικό τρόπο ζωής και σκέψης. Αλλά και πολλοί άνθρωποι που υπέφεραν από ψυχικά και σωματικά νοσήματα, θεραπεύτηκαν από τη δύναμη της προσευχής της στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Όμως οι ιατροί της περιοχής πληροφορούμενοι ότι η Αγία Θέκλα έχει αναδειχθεί σε επιφανή άμισθο ιατρό που θεραπεύει δωρεάν τους προστρέχοντες σ’ αυτή ασθενείς, αισθάνθηκαν τόσο μεγάλο φθόνο, ώστε άρχισαν να τη συκοφαντούν, ισχυριζόμενοι ότι είναι ιέρεια της θεάς Αρτέμιδος και με τη βοήθεια αυτής επιτελεί τα θαύματα και διατηρεί την παρθενία της. Γι’ αυτό και αποφάσισαν να της στείλουν ασελγείς νεαρούς για να τη μολύνουν σωματικά. Η Αγία Θέκλα δεν έχασε όμως το θάρρος της και τους αντιμετώπισε με ψυχραιμία, επικαλούμενη τη βοήθεια του Θεού. Αφού προσευχήθηκε στον Κύριο ζητώντάς Του να διαφυλάξει την παρθενία της, ακούστηκε θεϊκή φωνή που της έλεγε ότι η πέτρα που βρίσκεται ενώπιόν της θα σχισθεί γι’ αυτήν και εκεί μέσα θα κατοικήσει αιώνια. Μόλις ακούστηκαν αυτά τα θεόπνευστα λόγια, σχίσθηκε μία μεγάλη πέτρα και αφού πέρασε η Αγία μέσα, η πέτρα ξανάκλεισε. Οι ασελγείς νεαροί που προσπάθησαν να τη μιάνουν, έμειναν άναυδοι από το υπερφυές αυτό γεγονός και το μόνο που πρόλαβαν, ήταν να αρπάξουν τον χιτώνα που φορούσε στους ώμους της. Έτσι η πρωτομάρτυς και ισαπόστολος του Χριστού Αγία Θέκλα σε ηλικία 90 ετών έλαβε τον αμάραντο στέφανο της αγιότητος για να συνευφραίνεται μαζί με τους υπόλοιπους μάρτυρες της πίστεως δίπλα στον Νυμφίο Χριστό. 

Στο σπήλαιο, όπου ασκήτευσε, βρίσκεται σύμφωνα με μαρτυρία του Πατριάρχου Αντιοχείας Μακαρίου Γ΄ και ο τάφος της, ενώ στην ανατολική πλευρά του σπηλαίου υπάρχει μία πηγή με αγίασμα. Στον ευλογημένο αυτό χώρο ιδρύθηκε τον 4ο μ.Χ. αιώνα το ορθόδοξο μοναστήρι της Αγίας Θέκλας (Mar Taqla), το οποίο ανήκει στο Πατριαρχείο Αντιοχείας και είναι ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια της Συρίας. Δίπλα στο μοναστήρι και μεταξύ των τεράστιων βράχων υπάρχει ένα φαράγγι, το οποίο είναι ο βράχος που σχίσθηκε για να κρύψει την Αγία. Δυστυχώς το ιστορικό αυτό μοναστήρι καταστράφηκε και λεηλατήθηκε ολοσχερώς από τους φανατικούς ισλαμιστές αντάρτες τον Δεκέμβριο του 2013. Επ’ ονόματι της Αγίας πρωτομάρτυρος και ισαποστόλου Θέκλης είναι αφιερωμένη και περιώνυμη ιερά μονή στο χωριό Μοσφιλωτή της επαρχίας Λάρνακος στην Κύπρο, η οποία ιδρύθηκε στις αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνα από την Αγία Ελένη σύμφωνα με την επιχώρια προφορική παράδοση που κατέγραψε το 1815 ο Άγγλος περιηγητής Γουίλλιαμ Τέρνερ. Όταν έφτασε η Αγία Ελένη στην περιοχή αυτή της Κύπρου, ανέπεμψε δέηση στον Θεό, οπότε άρχισε να ρέει από τη γη αγίασμα, το οποίο υφίσταται μέχρι σήμερα και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία δερματικών νοσημάτων. Πάνω από το σημείο που έρεε το αγίασμα, ανήγειρε κατόπιν ναό αφιερωμένο στην Αγία Θέκλα. 

 

 

Το όνομα της Αγίας φέρουν οικισμός του δήμου Κύμης – Αλιβερίου στην Εύβοια, ο οποίος κοσμείται με ομώνυμο βυζαντινό σταυρεπίστεγο ναό που χρονολογείται τον 13ο – 14ο αιώνα και διαθέτει αξιόλογες τοιχογραφίες, καθώς και χωριό της επαρχίας Παλικής στη δυτική Κεφαλονιά, όπου στον ομώνυμο ενοριακό ναό φυλάσσεται η εικόνα της Αγίας που έφερε από το Βυζάντιο η οικογένεια των Λοβέρδων που υπήρξαν και οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού. Ενοριακός ναός επ’ ονόματι της Αγίας υπάρχει και στο Μηλοχώρι της επαρχίας Εορδαίας του νομού Κοζάνης, ο οποίος άρχισε να ανεγείρεται το 1957 και ολοκληρώθηκε το 1960, ενώ διαδεδομένη είναι η τιμή της Αγίας στις Κυκλάδες με ομώνυμους ναούς (παρεκκλήσια – εξωκκλήσια) στην Άνδρο, την Τήνο, τη Σέριφο και την Αμοργό. Αξιομνημόνευτος είναι ο ιερός ναός της Αγίας Θέκλης στον Πύργο της Τήνου που αποτελεί ιδιοκτησία της γνωστής καλλιτεχνικής οικογένειας των Φιλιπππότηδων. Στη θέση του πρώτου εξωκκλησίου ανεγέρθηκε με τη φροντίδα του αοιδίμου πρώην Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κυρού Αγαθονίκου Φιλιππότη (… +1 Σεπτεμβρίου 2015) νέος ιερός ναός που εγκαινιάσθηκε το 1977, ενώ στον προαύλιο χώρο ανεγέρθηκαν δύο ακόμη παρεκκλήσια, καθώς και Εκκλησιαστικό Μουσείο. Το όλο συγκρότημα αποτελεί ένα κοινωφελές ίδρυμα με την επωνυμία «ΙΔΡΥΜΑ ΑΓΑΘΟΝΙΚΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΤΗ ΑΓΙΑΣ ΘΕΚΛΗΣ ΠΥΡΓΟΥ ΤΗΝΟΥ», το οποίο συστάθηκε το 1994 με σχετικό Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ 749 τ. 2/5-10-94). Στο βορειοανατολικό Αιγαίο η Αγία Θέκλα τιμάται με ομώνυμους ναούς στη Λέσβο και συγκεκριμένα στους Πύργους Θερμής και στο χωριό Καγιάνι (Ταξιάρχες), ενώ στη βόρεια Εύβοια και συγκεκριμένα στην περιοχή της Αγίας Άννας υπάρχουν δύο εξωκκλήσια αφιερωμένα στην ισαπόστολο και πρωτομάρτυρα του Χριστού, ευρισκόμενα στην παραλία της Αγίας Άννας και στη θέση Παλαιόβρυση. 

Ιδιαίτερης ιστορικής και καλλιτεχνικής αξίας είναι οι ευρισκόμενοι στην Αττική δύο ναοί της Αγίας, οι οποίοι υπάγονται εκκλησιαστικά στην Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. Ο ένας ναός βρίσκεται στον Σταυρό Αγίας Παρασκευής επί της Λεωφόρου Μεσογείων και είναι ιδιαίτερα λαοφιλής στους κατοίκους της περιοχής. Το αρχικό κτίσμα χρονολογείται στα τέλη του 12ου και τις αρχές του 13ου αιώνα, ενώ ο σημερινός ναός ρυθμού μονόκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής κτίσθηκε στα τέλη του 16ου με αρχές του 17ου αιώνα. Υπήρξε μετόχιο της ιστορικής Ιεράς Μονής του Αγίου Ιωάννου του Κυνηγού που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του Υμηττού, γεγονός που επιβεβαιώνεται από το σωζόμενο κιόνιο του μοναχού Νεοφύτου, διαδόχου του μοναχού Λουκά, ηγουμένου της Μονής, το οποίο φέρει εγχάρακτη επιγραφή και χρονολογία 1238. Ο άλλος ναός που είναι θολωτή βασιλική με δίρρικτη στέγη βρίσκεται στο Μαρκόπουλο Μεσογαίας, στο κέντρο της πόλεως και νοτιοδυτικά του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου, δίπλα στο παρεκκλήσιο της Αγίας Παρασκευής. Κτίσθηκε μεταξύ των ετών 1730-1750 και κοσμείται με τοιχογραφίες εξαίρετης βυζαντινής τέχνης, τις οποίες φιλοτέχνησε μαθητής των αξιόλογων Αργείων αγιογράφων Γεωργίου και Αντωνίου Μάρκου. Το έργο της περίτεχνης αγιογραφήσεως του ιστορικού αυτού ναού ολοκληρώθηκε το 1767. Ναός επ΄ονόματι της Αγίας υπήρχε και στο κέντρο των Αθηνών , στην περιοχή του Μοναστηρακίου, στη συμβολή των σημερινών οδών Ερμού και Αγίας Θέκλας, ο οποίος υπέστη σοβαρότατες ζημιές από τους Τούρκους και κατεδαφίσθηκε το 1848. Μεταξύ των κειμηλίων του ναού είναι και η διασωθείσα φορητή εικόνα της Αγίας Θέκλας (Αγαθοκλείας), η οποία έκτοτε φυλάσσεται στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου (Παναγίας Παντανάσσης) που βρίσκεται στην πλατεία Μοναστηρακίου.

Η τιμώμενη από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας στις 24 Σεπτεμβρίου πρωτομάρτυς και ισαπόστολος του Χριστού Αγία Θέκλα, η οποία υμνείται και γεραίρεται τόσο μέσα από την Ακολουθία και τον Παρακλητικό Κανόνα που εποιήθησαν από τον αείμνηστο Υμνογράφο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, Γεράσιμο Μοναχό τον Μικραγιαννανίτη, όσο και μέσα από τους Χαιρετιστηρίους Οίκους που εποιήθησαν από τον Μέγα Υμνογράφο της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας, Δρ. Χαραλάμπη Μ. Μπούσια, προβάλλεται στη σημερινή αλλοπρόσαλλη εποχή μας ως φωτεινό πρότυπο ακλόνητης πίστεως με αγωνιστικό και ιεραποστολικό φρόνημα και ως απαράμιλλο σύμβολο ψυχικής και σωματικής καθαρότητος, αφού επέλεξε στην επίγεια διαδρομή της ως μοναδικό και αχώριστο συνοδοιπόρο και συμπαραστάτη τον αρχηγό της πίστεώς μας, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.

 Αριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος

Εκπαιδευτικός

 Βιβλιογραφία

 · Βίος και Ακολουθία της Αγίας ενδόξου πρωτομάρτυρος και ισαποστόλου Θέκλας ως και Παρακλητικός Κανών, Ίδρυμα Αγαθονίκου Φιλιππότη Αγία Θέκλα Πύργου Τήνου, Β΄ Έκδοση 2006.

  Η Πρωτομάρτυς και Ισαπόστολος Αγία Θέκλα – Παρακλητικός Κανών και Βιογραφία της Αγίας, Αθήνα 2012.

· Ιερά Μονή της Αγίας Θέκλας, Έκδοση Ιεράς Μονής Αγίας Θέκλας Μοσφιλωτή Λάρνακας, 1998.

ιστολόγιο πρώτης δημοσίευσης: http://kallimasia.blogspot.gr

ΠΗΓΗ:http://syndesmosklchi.blogspot.gr

 

 

 

 

 

 

Τεριρέμ

ΚράτημαΤεριρέμ

Φωκαέως

Ήχος πλάγιος του Τετάρτου

Ψέλνουν Βατοπαιδινοί Πατέρες

Ο Προφήτης Ιωνάς

Ο προφήτης Ιωνάς στην υμνογραφία 

της Εκκλησίας

 Γεώργιος Ζαραβέλας, Θεολόγο

Ο σήμερα τιμώμενος προφήτης Ιωνάς αποτελεί το κεντρικό πρόσωπο του ομώνυμου βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης, είναι ένας από τους 12 ελάσσονες συγγραφείς προφήτες και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητές της. Η σημασία του προσώπου του Ιωνά καταδεικνύεται και από τη θέση που έχει στην υμνογραφία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με κυριότερο σημείο αναφορών την έκτη ωδή των υμνολογικών κανόνων. Μελετώντας μερικά από τα τροπάρια αυτά, παρατηρούμε πως αντιλαμβάνεται η Εκκλησία τον προφήτη και τη δράση του, πως τον συνδέει με την καινοδιαθηκική διδασκαλία και το σχέδιο του Θεού για τη  σωτηρία του ανθρώπου.

            Ο ειρμός της έκτης ωδής του κανόνα της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, με την απόδοση της οποίας συμπίπτει η μνήμη του, προβάλλει τον προφήτη σαν προτύπωση της Σταύρωσης και της Ανάστασης του Κυρίου. O Ιωνάς, σύμφωνα με τον Νικόδημο τον Αγιορείτη, «ὅταν ἐξάπλωσε τάς χεῖρας τοῦ εἰς σχήμα Σταυροῦ μέσα εἰς τά σπλάγχνα τοῦ κήτους τοῦ θαλασσίου […] ἐπροεικόνισε καθαρά τό πάθος τοῦ Χριστοῦ τό γενόμενον σωτήριον εἰς ὅλους  τούς ἀνθρώπους». Στο βιβλικό κείμενο δεν μαρτυρείται η σταυρόσχημη στάση του μέσα στην κοιλιά του κήτους, είναι λογικό, όμως, να έλαβε κατά την διάρκεια της προσευχής του στάση σταυρού, απλώνοντας τα χέρια του και ζητώντας το έλεος του Θεού. Φαίνεται λοιπόν εδώ, έστω και σαν προτύπωση, η σωτήρια δύναμη και ενέργεια του Σταυρού. Ο υμνωδός επισημαίνει ξεκάθαρα τον συμβολισμό της στάσης του Ιωνά ως προεικόνιση του σταυρικού Πάθους του Κυρίου∙ όπως ο Χριστός έπαθε προσηλωμένος στο Σταυρό, έτσι και ο Ιωνάς πάσχει μέσα στο κουφάρι του κήτους με τη σταυρική έκταση των χειρών του.

            Το συγκεκριμένο τροπάριο προβάλει και δεύτερο συμβολισμό. Ο υμνωδός πίσω από την μετά από τρεις ημέρες εξέμεση του Ιωνά βλέπει την τριήμερη Ανάσταση του Ιησού, ο οποίος έμεινε στην κοιλιά του Άδη τρεις ημέρες. Ο Ιωνάς, λοιπόν, παρέμεινε στο βάθος της αβύσσου κατά ίσο χρονικό διάστημα με εκείνο που παρέμεινε ο Χριστός στο Άδη μέχρι τη θριαμβευτική εκ νεκρών Έγερσή Του.

            Στον αντίστοιχο ειρμό του πεζού κανόνα των Χριστουγέννων απαντάται ένας διαφορετικός συμβολισμός της κατάποσης και παραμονής του προφήτη στην κοιλιά του κήτους. Η διαμονή του Ιωνά στην κοιλιά του θηρίου συμβολίζει τη σύλληψη και την κυοφορία του εμβρύου Χριστού μέσα στη γαστέρα της Θεοτόκου. Ο υμνογράφος αναφέρει ότι, όπως ο Ιωνάς διαφυλάχθηκε μέσα στο κήτος αλώβητος, έτσι και ο Χριστός, ο Μονογενής Λόγος του Θεού, «εἰσελθών ὑπερφυῶς εἰς τήν κοιλίαν τῆς Παρθένου, καί σάρκαν λαβῶν ἐκ τῶν παναχράντων αὐτῆς αἰμάτων ἐγεννήθη φυλάξας ἀβλαβή καί ἀδιάφθορον τήν δεξαμένην καί γεννήσασαν αὐτόν κοιλίαν». Η Θεοτόκος, δηλαδή, με τη γέννηση του Χριστού έμεινε αλώβητη και άσπιλη, όπως ο Ιωνάς διατηρήθηκε στην κοιλιά του κήτους, χωρίς να διαφθαρεί η σωματική αρτιμέλειά του.

            Ο συμβολισμός αυτός είναι αντιστρόφως ανάλογος, καθώς στην περίπτωση του προφήτη το κήτος διαφύλαξε αβλαβή από τους κινδύνους της θάλασσας τον Ιωνά, ενώ όσον αφορά τη Σύλληψη και τη Γέννηση του Χριστού από την Παρθένο αυτός που εφύλασσε στην πραγματικότητα δεν ήταν η κοιλία της Θεοτόκου,  αλλά ο ίδιος ο Λόγος του Θεού. Αφού εισήλθε ο Λόγος στη γαστέρα της Θεοτόκου και προσέλαβε την ανθρώπινη φύση, ταυτόχρονα προστάτευσε την αγνότητα-παρθενία της Μητέρας Του, καθιστώντας την αμέτοχη των οδυνών και των συνηθισμένων συνεπειών του τοκετού.

            Ο ιαμβικός κανόνας της ίδιας εορτής προσεγγίζει διαφορετικά το πρόσωπο του προφήτη. Ο συνθέτης του ύμνου παρακαλεί το Θεό να έλθει  και να τον σώσει από τα δεινά που τον ταλανίζουν. Αισθάνεται  πληγωμένος από τα βέλη της αμαρτίας, τα οποία ο διάβολος συνεχώς εξακοντίζει, και δεν έχει τη δυνατότητα να προσεγγίσει ο ίδιος το Θεό. Ο Ιωνάς ζητά εξίσου ολόθυμα από τον Θεό να τον απελευθερώσει από τον πειρασμό που τον βασανίζει, αναφέροντας χαρακτηριστικά στην προσευχή του: «ἀναβήτω ἐκ φθοράς ἡ ζωή μου πρός σε Κύριε ὁ Θεός μου» (Ιωνά β,7).

            Η ίδια παράκληση του προφήτη επαναλαμβάνεται και στον κανόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Πίσω από τον στίχο του τροπαρίου: «ἐκ φθοράς με ρύσαι Ἰησοῦ Βασιλεῦ τῶν Δυνάμεων» υπολανθάνει η ανωτέρω φράση του Ιωνά, όπου παρακαλεί τον Θεό να επιτρέψει τη σωτηρία του, έχοντας τη βεβαιότητα ότι θα τον σώσει και θα τον βοηθήσει να βγει από το αδιέξοδο που βρέθηκε. Στο ίδιο τροπάριο μνημονεύεται για άλλη μια φορά η προτύπωση της τριήμερης Ανάστασης του Κυρίου από την μετά τρεις ημέρες εξέμεση του Ιωνά στην ξηρά.

Το ίδιο θέμα απαντάται και στον κανόνα του Μ. Σαββάτου. Εδώ ο υμνωδός απευθύνεται προς τον Πλάστη, λέγοντας ότι, όπως Εκείνος αιχμαλωτίσθηκε από τον Άδη, αλλά μετά από τρεις ημέρες τον συνέτριψε με την Ανάστασή Του, έτσι και ο Ιωνάς «συνεσχέθη ἀλλ’ οὐ κατεσχέθη στέρνοις κητώοις». Η κατάποση του Ιωνά σήμανε την αιχμαλώτιση, αλλά όχι και την απώλειά του, αφού σύντομα ελευθερώθηκε από το κήτος. Ο Χριστός ελευθερώνεται, αντίστοιχα, από το δεσμωτήριο του Άδη, αλλά ελευθερώνει μαζί του και ολόκληρο το ανθρώπινο γένος από την τυραννία του κακού.

Το περιστατικό της εξέμεσης του Ιωνά συγκρίνεται με την εκ τάφου Έγερση του Χριστού και στον κανόνα της εορτής της Ανάστασης. Ο Χριστός, «κατελθών ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς καί συντρίψας μοχλούς αἰωνίους», αναστήθηκε μέσα σε τρεις ημέρες, όπως ο Ιωνάς εξήλθε από την κοιλιά του θηρίου. Ο Κύριος, άλλωστε, είχε αναφέρει πριν το Πάθος του ότι «ὥσπερ γάρ ἐγένετο Ἰωνᾶς ὁ προφήτης ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ  κήτους τρεῖς ἡμέρας καί τρεῖς νύκτας, οὕτως ἔσται καί ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καί τρεῖς νύκτας» (Μτ. ιβ’, 40).

Ο Κοσμάς ο Υμνογράφος αποδίδει ιδιαίτερο συμβολισμό του προφήτη Ιωνά στον κανόνα της Κοίμησης της Θεοτόκου. Στον ύμνο αυτό  συμβολίζεται με την τριήμερη εξέμεση του Ιωνά η μετά την Κοίμηση μετάσταση του σώματος της Θεοτόκου στους ουρανούς, χωρίς να γνωρίσει τη φθορά του θανάτου, σύμφωνα και με τον Νικόδημο τον Αγιορείτη. Η Παρθένος είναι εκείνη η γυναίκα, η οποία έφερε στον κόσμο το Λυτρωτή. Το σώμα της μετά την Κοίμηση δεν γνωρίζει τη φυσική φθορά της σάρκας, αλλά της χαρίζεται από τον Θεό και Υιό της η αφθαρσία. Το λείψανό της παρέμεινε τρεις ημέρες στο μνήμα, αλλά δεν κυριεύθηκε από τη διαφθορά του θανάτου, όπως συνέβη, ανάλογα, και με τον προφήτη.

Ο προφήτης Ιωνάς ενέπνευσε τους εκκλησιαστικούς υμνογράφους σε τέτοιο βαθμό, ώστε να εκφράσουν με αφορμή το πρόσωπό του σημαντικά θέματα της ορθόδοξης δογματικής διδασκαλίας. Οι μελουργοί διαβλέπουν πίσω από την τριήμερη εξέμεση του Ιωνά την τριήμερη Ανάσταση του Κυρίου, αλλά και την μετά τρεις ημέρες μετάσταση της Θεοτόκου, την άμεμπτη Σύλληψη και την υπερφυσική Γέννηση του Θεανθρώπου Χριστού, ενώ αντηχούν οι προσευχητικοί λόγοι του Ιωνά μέσα από την κοιλία του κήτους, με εξέχουσα την συμβολική παραβολή του προσευχόμενου εντός του κήτους προφήτη με τον Σταυρό του Χριστού.

ΠΗΓΗ:http://www.pemptousia.gr/

Ο προφήτης Ιωνάς (21 Σεπτεμβρίου)

Ο προφήτης Ιωνάς

 

Ο προφήτης Ιωνάς ήταν Ιουδαίος και έζησε στην Παλαιστίνη στα χρόνια της Παλαιάς Διαθήκης, τον 8ο αιώνα π.Χ. Με τη χάρη και τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος προφήτευσε πολλά χρόνια και μίλησε στους ανθρώπους για μετάνοια και επιστροφή στη λατρεία του αληθινού Θεού, καθώς και για τη σάρκωση του Υιού του Θεού που θα συνέβαινε στον κατάλληλο καιρό. Η μνήμη του τιμάται στις 21 Σεπτεμβρίου.

Κάποτε ο Θεός τον έστειλε να κηρύξει σε μια μεγάλη πόλη, τη Νινευή, και να πει στους κατοίκους της ότι μεγάλη τιμωρία τους περιμένει, γιατί η κακία τους έχει ακουστεί ως τον θρόνο του Θεού. Ο προφήτης Ιωνάς όμως γνώριζε καλά πόσο εύσπλαχνος είναι ο Θεός και ότι θα άλλαζε γνώμη και δεν θα κατέστρεφε την πόλη, κι έτσι αυτός θα ντροπιαζόταν, γιατί θα έβγαινε ψεύτης. Έτσι αποφάσισε να μην πάει. Αλλά νομίζοντας ότι μπορεί να ξεφύγει από το βλέμμα του Θεού, μπήκε σ’ ένα πλοίο και προσπάθησε να φύγει μακριά.

Όταν ξεκίνησε το καράβι, ο Θεός σήκωσε δυνατό άνεμο και ξέσπασε φοβερή τρικυμία στη θάλασσα, ώστε το πλοίο κόντευε να τσακιστεί από τα κύματα. Ο πλοίαρχος με τους ναύτες έκαναν ό,τι μπορούσαν και ο κάθε άνθρωπος πάνω στο πλοίο προσευχόταν στον θεό του, να τους γλιτώσει από το ναυάγιο. Ο Ιωνάς κατέβηκε στο εσωτερικό μέρος του πλοίου και κοιμόταν. Τον πλησιάζει ο πλοίαρχος και του λέει: «Το καράβι καταποντίζεται και εσύ κοιμάσαι και ροχαλίζεις; Σήκω αμέσως και παρακάλεσε τον Θεό σου να μας σώσει, ώστε να αποφύγουμε την καταστροφή!». Επειδή όμως δεν γινόταν τίποτε, οι άνθρωποι στο καράβι είπαν μεταξύ τους: «Ας ρίξουμε κλήρους, για να δούμε ποιος είναι η αιτία του κακού». Έριξαν λοιπόν κλήρους και ο κλήρος υπέδειξε τον Ιωνά, ο οποίος αναγκάστηκε να ομολογήσει την αιτία του κακού, που ήταν η ανυπακοή του στον Θεό του ουρανού και της γης, της θάλασσας και της ξηράς. Όλους τους κυρίεψε φόβος και είπαν στον Ιωνά: «Πώς τόλμησες να κάνεις τέτοιο πράγμα, αυτήν την ανταρσία κατά του Θεού σου; Τι πρέπει να κάνουμε τώρα για να ησυχάσει η θάλασσα και να μη μας απειλεί;» Εκείνος τους απάντησε: «Σηκώστε με και ρίξτε με στη θάλασσα!».

Προσπάθησαν τότε να πλησιάσουν το πλοίο σε ξηρά, για να τον αφήσουν εκεί, όμως ήταν αδύνατο· σηκωνόταν ακόμα μεγαλύτερη τρικυμία. Τότε κραύγασαν προς τον Θεό: «Όχι, Κύριε, δεν φταίμε εμείς! Ας μη χαθούμε όλοι εξαιτίας αυτού του ανθρώπου, ούτε να μας θεωρήσεις υπεύθυνους για τον θάνατό του· γιατί όπως ήθελες, Κύριε, έτσι κι έκανες». Κι αμέσως πήραν στα χέρια τους τον Ιωνά και τον έριξαν στη θάλασσα. Στη στιγμή η θάλασσα γαλήνεψε. Τότε όλοι ένιωσαν μεγάλο φόβο μπροστά στο Θεό και του πρόσφεραν θυσίες, με την υπόσχεση να του προσφέρουν κι άλλες στο τέλος του ταξιδιού τους. Ο Θεός στο μεταξύ διέταξε μια πελώρια φάλαινα να καταπιεί τον Ιωνά. Εκεί, στην κοιλιά του κήτους, παρέμεινε ο Ιωνάς τρία μερόνυχτα. Πολύ λυπημένος και απελπισμένος καθώς ήταν, κατάλαβε το λάθος του και προσευχήθηκε μ’  όλη του τη δύναμη και με κραυγές προς τον Θεό και είπε: «Πνίγομαι , Κύριε! Μ’ έριξες εδώ σαν άχρηστο κι όλα τα κύματα έπεσαν πάνω μου και με περικύκλωσαν τα νερά εδώ στα βάθη της θάλασσας που βρέθηκα. Εκεί όμως που έσβηνε η ζωή μου, θυμήθηκα τον Θεό, κατέφυγα σ’ Αυτόν με μετάνοια και μ’ άκουσε. Γιατί μόνο Εσύ, Κύριε, μπορείς να με σώσεις, ώστε να υμνώ και να δοξάζω για πάντα το άγιο όνομά Σου. Όσοι τιμούν είδωλα των ψεύτικων θεών δεν μπορούν να δεχθούν καμιά βοήθεια, χάνουν και το έλεος Σου…»

Ο Θεός τότε διέταξε το κήτος να βγάλει τον Ιωνά στην ξηρά. Και μίλησε ο Κύριος για δεύτερη φορά στον Ιωνά: «Σήκω και πήγαινε στη Νινευή, σ’ αυτή τη μεγάλη πόλη, για να τους αναγγείλεις το μήνυμα που ήδη σου έχω κάνει γνωστό».

Ο Ιωνάς, σύμφωνα με την εντολή του Θεού, πήγε στη Νινευή. Ήταν τόσο μεγάλη πόλη που χρειαζόταν τρεις μέρες για να την περπατήσει κανείς όλη. Έτσι έκανε κι ο Ιωνάς και κήρυττε και έλεγε: «Τρεις μέρες απομένουν ακόμα και η Νινευή θα καταστραφεί!». Οι κάτοικοί της συγκλονίστηκαν από το κήρυγμα του προφήτη και πίστεψαν στον αληθινό Θεό. Και για να δείξουν έμπρακτα τη μετάνοιά τους έβγαλαν τα ρούχα τους και φόρεσαν κουρέλια και σακιά κι άρχισαν αυστηρή νηστεία όλοι, από το βασιλιά και τους αξιωματούχους του ως και στα ζώα τους δεν έδιναν τροφή και νερό. Και όλοι απομακρύνθηκαν από τον κακό δρόμο που βάδιζαν, από τις κακίες και αδικίες που διέπρατταν συνεχώς κι έλεγαν: «Πού ξέρεις; Ίσως ο Θεός δει τη μετάνοιά μας και αλλάξει γνώμη και δεν μας καταστρέψει». Και δεν τους κατέστρεψε!

Τότε ο Ιωνάς απερίγραπτα λυπημένος, προσευχήθηκε στον Θεό και είπε: «Ω Κύριε, καλά δεν έλεγα ότι τελικά δεν θα πραγματοποιήσεις την απειλή Σου; Γι’ αυτό έσπευσα να φύγω μακριά. Ήξερα ότι είσαι ελεήμων και εύσπλαχνος, μακρόθυμος και πολυέλαιος και αλλάζεις γνώμη για τις τιμωρίες που αποφασίζεις να επιβάλεις. Και τώρα, Δέσποτα Κύριε, πάρε τη ζωή μου, γιατί προτιμότερο είναι να πεθάνω παρά να ζω!». Και ο Θεός είπε στον Ιωνά: «Αλήθεια, τόσο πολύ λυπημένος είσαι;» Και βγήκε ο Ιωνάς έξω από την πόλη και εκεί απέναντι έφτιαξε μια πρόχειρη καλύβα και καθόταν μέχρι να δει τι θα γίνει τελικά στην πόλη. Και διέταξε ο Θεός να φυτρώσει μια κολοκυθιά και να αναπτυχθεί γρήγορα για να του κάνει σκιά πάνω από το κεφάλι, ώστε να τον προστατεύει από την πολλή ζέστη που κάνει στα μέρη εκείνα της Μέσης Ανατολής. Χάρηκε πολύ ο Ιωνάς για εκείνο το δώρο. Την άλλη μέρα όμως πρωί πρωί ο Θεός διέταξε ένα σκουλήκι να κόψει τη ρίζα της κολοκυθιάς με αποτέλεσμα να ξεραθεί. Όταν ανέτειλε ο ήλιος, ο Θεός διέταξε να φυσήξει ένας ζεστός – πυρακτωμένος άνεμος από την έρημο, ενώ ταυτόχρονα ο ήλιος έστειλε τις φλογερές ακτίνες του πάνω στο κεφάλι του Ιωνά. Εκείνος εξαντλήθηκε και παρέλυσε, δεν άντεχε άλλο να ζει και είπε: «Καλύτερα να πεθάνω παρά να ζω». Κι ο Θεός είπε στον Ιωνά: «Αλήθεια, είσαι πολύ λυπημένος για την καταστροφή της κολοκυθιάς;». Εκείνος απάντησε: «Είμαι λυπημένος τόσο, που κοντεύω να πεθάνω από τη λύπη μου». Τότε του είπε ο Θεός: «Εσύ λυπήθηκες για την κολοκυθιά, για την οποία  ούτε κοπίασες ούτε φρόντισες να αναπτυχθεί. Σε μια νύχτα εμφανίστηκε και σε μια νύχτα εξαφανίστηκε. Εγώ είχες την απαίτηση να μη λυπηθώ τη Νινευή, μια τόσο μεγάλη πόλη, στην οποία κατοικούν όχι μόνο μεγάλοι στην ηλικία  άνθρωποι, αλλά και 120 χιλιάδες μικρά παιδιά και πάρα πολλά ζώα;»

Ο προφήτης Ιωνάς και η τριήμερη παραμονή του στην κοιλιά του κήτους συμβολίζουν την τριήμερη Ταφή του Χριστού και μετά την Ανάστασή Του. Γι’ αυτό και η παραπάνω ιστορία – προφητεία διαβάζεται στην Εκκλησία το Μέγα Σάββατο το πρωί.

Σημ. Το όνομα Ιωνάς είναι εβραϊκό. Στα ελληνικά σημαίνει περιστέρι.

ΠΗΓΗ:http://www.pemptousia.gr

Τα Μαθηματικά

Κάνε το παιδάκι σου να αγαπήσει τα Μαθηματικά

                    από την Μαριάννα Σπυράκου

Τα μαθηματικά θα είναι κομμάτι της εκπαίδευσής του από πολύ μικρή ηλικία, μέχρι και να τελειώσει το σχολείο. 

Καλό θα ήταν, λοιπόν, να το κάνεις να τα αγαπήσει, ακόμα και αν αργότερα ανακαλύψεις ότι δεν έχει καμία κλίση προς τα θετικά μαθήματα. 

Αυτό θα μπορέσει να συμβεί αν ακολουθήσεις μερικά πολύ απλά βήματα. 

- Αρχικά μάθε το να μετράει. 

Ξεκινάμε από το πιο βασικό που είναι και το θεμέλιο για τη συγκεκριμένη επιστήμη. Μαζί με την αλφάβητο μάθε του και τα νούμερα και ζήτησέ του σιγά-σιγά να μετρήσει τους μαρκαδόρους του, τα μήλα στη φρουτιέρα και τα παιδιά στο πάρκο. 
- Αξιοποίησε την αγορά. 

Τα παιχνίδια που προωθούν τη σκέψη και ακονίζουν το μυαλό είναι πλέον πάρα πολλά. Μερικά από αυτά χρησιμοποιούν τους αριθμούς ως πρωταγωνιστές και στη συγκεκριμένη περίπτωση θα σου φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα. 
- Παίξτε με το ζάρι. 

Οι κουκκίδες στις επιφάνειές του θα το βοηθήσουν και να μετρήσει και να δει τους αριθμούς γραμμένους με διαφορετικό τρόπο. 
- Κάντε υπολογισμούς. 

Πες του ότι στο σπίτι της γιαγιάς θα έρθουν και οι θείοι του. Άρα πόσα πιάτα πρέπει να πεις στην γιαγιά να βγάλει για το τραπέζι; Αλλά ο μπαμπάς είπε ότι δεν θέλει να φάει, άρα πόσα τελικά; Αμέσως-αμέσως έχεις ένα μαθηματικό πρόβλημα έτοιμο προς λύση!

- Μίλησέ του για τα σχήματα. 

Η γεωμετρία είναι κλάδος των μαθηματικών και τα διάφορα κυκλάκια, τριγωνάκια, τετραγωνάκια κτλ στα παιχνίδια του θα το βοηθήσουν να αντιληφθεί πολύ ευκολότερα το συγκεκριμένο κλάδο.

Μαθαίνω τα σχήματα: Ο Κύκλος

Μαθαίνω Τα Σχήματα - Το Τετράγωνο & Το Παραλληλογραμο

Πως σχηματίζεται το τρίγωνο και που συναντάμε τριγωνικά σχήματα γύρω μας; Ο Κύριος Σωστός απαντάει σε ερωτήσεις από παιδιά με πολλά βίντεο και τρισδιάστατα γραφικά. Ένα εκπαιδευτικό ντοκιμαντέρ εγκεκριμένο απ' το Υπ. Παιδείας (2009) ως "Κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό για σχολεία" και απ' το Υπ. Πολιτισμού ως "Κατάλληλο για όλες τις ηλικίες". Παραγωγή Ελευθέριος - Βασίλης Κατσαρός. Σενάριο σκηνοθεσία Λευτέρης Κατσαρός. Δείτε περισσότερα εγκεκριμένα ντοκιμαντέρ για παιδιά, στην ιστοσελίδα μας www.video-books.gr ή στο κανάλι μας στο youtube.

Ο Δάσκαλος

Αυτά που πρέπει να γνωρίζει ο νέος δάσκαλος

Άννα Παππά
Δασκάλα – Συγγραφέας

Είστε αξιέπαινος/η που αποφασίσατε να σπουδάσετε δάσκαλος/α και που τώρα βρίσκεστε στον χώρο της σχολικής βουής. 

Είναι η βουή της παιδικής ζωντάνιας, είναι η βουή που θα σας συντροφεύει σε όλη σας τη ζωή. Είναι η βουή της εργάσιμης ζωής σας.

Στη συνέχεια, μερικές υποδείξεις, μερικές συμβουλές, θα σας βοηθήσουν να αξιοποιήσετε στο έπακρο την εργάσιμη ζωή σας.

Γνωρίστε τους γονείς
Οι γονείς έχουν περισσότερη επιρροή στα παιδιά τους από ότι έχετε εσείς. Αυτό είναι ξεκάθαρο, αυτή είναι επιλογή της φύσης. Οι γονείς μπορούν να ακυρώσουν τον δάσκαλο, ο δάσκαλος δεν μπορεί να ακυρώσει τον γονέα. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι γονείς μπορούν να είναι, εν δυνάμει, συνεργάτες του δασκάλου και αυτό να έχει θετικό αντίκτυπο στα παιδιά. Δείξτε στους γονείς ότι σέβεστε το παιδί τους και αυτόματα θα σας σεβαστούν κι εκείνοι και στη συνέχεια, ακόμη περισσότερο θα σας σεβαστούν τα παιδιά τους, οι μαθητές σας. Ενημερώνετε συχνά τους γονείς για την πρόοδο της τάξης. 

Καθιερώστε την «τάξη των γονέων» και ενημερώνετέ τους, ομαδικά, μέσα στην τάξη των παιδιών τους. Μην τους ενημερώνετε ατομικά, μη δημιουργείτε εύνοιες, εκτός κι αν κάποιος μαθητής αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα, που έχει επίδραση στη μάθηση και στη συμπεριφορά του. 

Αξιοποιείστε με κάθε τρόπο τη φυσική επιρροή και τη δύναμη που ασκεί ο γονέας στο παιδί του. Κάντε τους γονείς φίλους του σχολείου και αμέσως θα κάνετε φίλους και τα παιδιά τους. Αυτός είναι ο καταλύτης που θα βελτιώσει την ατμόσφαιρα, που θα κάνει τον μαθητή, αλλά και τον δάσκαλο πιο παραγωγικούς.

Το διάλειμμα
Το διάλειμμα είναι το ίδιο απαραίτητο για τον μαθητή και για τον δάσκαλο. Είναι η ολιγόλεπτη ευκαιρία να συνομιλήσουν οι δάσκαλοι μεταξύ τους καθώς θα παίρνουν τον καφέ τους ή θα πίνουν ένα ποτήρι νερό. Είναι όμως και η ευκαιρία όπου ένας νέος δάσκαλος έχει να ρωτήσει κάτι -και να μάθει- από έναν παλαιότερο δάσκαλο. Εάν είστε νέος δάσκαλος μη χάνετε αυτή την ευκαιρία. Επωφεληθείτε από αυτή, ρωτήστε έναν έμπειρο συνάδελφό σας για ό,τι σας απασχολεί, πάρτε τη γνώμη του. Και να είστε σίγουρος ότι ο συνάδελφός θα σας δώσει μία καλή απάντηση και θα σας την δώσει πρόθυμα και ολόψυχα. Δάσκαλος είναι κι εκείνος, ξέρετε… και είναι το μέρος που θα ακουμπήσετε, όταν θέλετε να πάρετε μία ανάσα.

Κι αν υπάρξουν δυσάρεστοι συνάδελφοι;
Μπορεί να αισθανθείτε λίγο απομονωμένος, ειδικά τις πρώτες ημέρες στο σχολείο. Αυτό βέβαια είναι πολύ σπάνιο και μπορεί να οφείλετε σ’ εσάς και στον διστακτικό χαρακτήρα σας. 

Μπορεί όμως να οφείλεται στην αδιάφορη ή ακόμα χειρότερα, στην υπεροπτική συμπεριφορά μερικών παλαιών δασκάλων. Όμως να ξέρετε, το πρόβλημα δεν το έχετε εσείς. Το πρόβλημα το έχουν εκείνοι. Μη δίνεται καμία σημασία στις λοξές ματιές αυτών των συναδέλφων. Δείτε στα μάτια τους άλλους. Δείτε το βλέμμα τους και θα καταλάβετε ότι σκέφτονται ευνοϊκά προς εσάς. Αυτοί είναι οι πλειοψηφία. 

Πλειοψηφία είναι οι δάσκαλοι που τους βλέπεις και ξέρεις τι σκέφτονται. Και αυτοί είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι γιατί το ίδιο βλέπουν και τα παιδιά, στα μάτια αυτών των δασκάλων.
Χαμογελάστε μέσα στην τάξη

«Χαμογελάτε στην τάξη» είναι η συμβουλή που έχει να σας δώσει ένας έμπειρος δάσκαλος.
Στις μέρες μας, με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολλές οικογένειες, ίσως το χαμόγελο να είναι σπάνιο μέσα στο σπίτι. Μπορεί ακόμη και να λείπει παντελώς. Η αλήθεια είναι αυτή. Πάρα πολλά παιδιά έχουν λίγες ευκαιρίες ή καθόλου, να χαμογελάσουν στο σπίτι τους και η καλύτερη ελπίδα τους για ένα χαμόγελο μπορεί να βρίσκεται στα χέρια σας. Μπορεί να ακούγεται απλοϊκό αλλά είναι ζωτικής σημασίας. Χαμογελάτε στα παιδιά και βοηθήστε τα ώστε ένα μικρό κομμάτι της ζωής τους να γίνει πιο ευχάριστο.

Είναι η σκέψη που μετράει
Φροντίστε να μην είστε υπερβολικοί. Να μη ζητάτε ακατόρθωτα πράγματα από τα παιδιά. Αυτό είναι απληστία. Να είστε πρακτικοί. Να είστε κοντά στα παιδιά και να προσπαθείτε να ταυτιστείτε με αυτά. Αν το πετύχετε θα είστε ο ιδανικός δάσκαλος.

Κάθε παιδί θέλει να γνωρίζει μερικά πράγματα για τη ζωή του δασκάλου του. Να ακούσει και κάτι άλλο πέρα από τα μαθήματα. Σκεφτείτε το αυτό και όταν το κάνετε πράξη θα έχετε ήδη πλησιάσει τα παιδιά. 

Αν το κάνετε συχνά, δεν θα είναι τα παιδιά που θα ταυτιστούν μ’ εσάς. Θα είστε εσείς που θα ταυτιστείτε με τα παιδιά. Η σκέψη είναι που μετράει. Σκεφτείτε το και θα γίνει πραγματικότητα.

Συμπεριφορά: επιλέξτε τη σωστή στάση
Είτε εργάζεστε σε πλούσια προάστια, είτε στο κέντρο της πόλης, θα έχετε, όπου κι αν είστε, την ευκαιρία να συναντήσετε παιδιά που έχουν ειδικές ανάγκες συμπεριφοράς, που θέλουν να τα ρίξετε μία δεύτερη, πιο ζεστή ματιά. Μην αμελήσετε να το κάνετε. Μην το αποφύγετε. Το έχουν ανάγκη τα παιδιά εκείνα, ζωτική μάλιστα. Και να ξέρετε ότι αυτό αποδίδει. Και αποδίδει πολύ, τόσο που αισθάνεστε τεράστια ικανοποίηση. Και από ένα σημείο και μετά το έχετε και εσείς ανάγκη, ακριβώς για την ικανοποίηση που σας δίνει. Αυτή είναι η σωστή στάση συμπεριφοράς. Επιλέξτε την!

Μην περιορίζετε τη φαντασία των παιδιών
Παλιές και πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα ό,τι μαθαίνουν ευχάριστα. Κάνετε ευχάριστη τη διδασκαλία σας και μην περιορίζεστε στα σχολικά εγχειρίδια. Ενσωματώστε στη διδασκαλία σας οτιδήποτε εξάπτει τη φαντασία του παιδιού. 

Μη θέτετε αυστηρά όρια στον τρόπο που πρέπει να γράψουν κάτι. Πιο πρόσφατες μελέτες αποκάλυψαν ότι τα παιδιά μαθαίνουν πιο αποτελεσματικά εκείνα τα θέματα που αναπτύσσουν σε μήκος. Σκεφτείτε τρόπους ώστε να κινητοποιήσετε τους μαθητές να γράφουν όσο πιο πολλά μπορούν. Δεν υπάρχουν οδηγίες, εσείς θα βρείτε τον τρόπο να κάνετε τα παιδιά πολυγραφικά. 

Το ίδιο να κάνετε και για την προφορική έκφραση. Εάν τα παιδιά είναι μέσα στο θέμα και είναι αναλυτικά, όσο πιο πολύ γίνεται, τότε έχετε πράγματι αναπτύξει τη φαντασία τους.

Η καλύτερη επιβράβευση
Δεν έχει μεγάλη σημασία πόσο διαπρέψατε στις σπουδές σας και στην επαγγελματική σας κατάρτιση. Η σχολική τάξη είναι ένας κόσμος τελείως διαφορετικός. Πρέπει να διαπρέψετε και σ’ αυτόν. Τούτο είναι το χρυσό ζητούμενο. Αυτή είναι η αποστολή σας. 

Δείτε τα παιδιά στα μάτια και γίνετε ρεαλιστές. Δεν υπάρχουν εγγυημένες επιτυχίες στη ζωή. Υπάρχουν επιτυχημένοι χειρισμοί που φέρνουν τις επιτυχίες. Συμπληρώστε τα κενά σας, ως δάσκαλος, με καθημερινή προσπάθεια. Μην πιστεύετε στην αυτοαξία σας γιατί είναι εγωιστικό. Είναι προτιμότερο να εισπράττετε την αξία που σας δίνουν οι άλλοι. 

Και αυτοί είναι οι μαθητές σας. Η εκτίμηση των μαθητών σας και η αγάπη τους για σας είναι η καλύτερη επιβράβευση. Είναι κρίμα να μην την αισθανθείτε. Και είναι κρίμα περισσότερο για τα παιδιά.

Αξίζει τον κόπο
Η σχολική τάξη στην οποία θα πρωτοδιδάξετε θα είναι και το δικό σας σχολείο. Εκεί θα μάθετε να κάνετε τα σωστά ή τα λάθος βήματα. Τα μεγάλα ή τα μικρά, τα σπουδαία ή τα ασήμαντα. Μη χάνεται την ευκαιρία, που είναι ευκαιρία για πολλές ζωές. Της δικής σας αλλά, κυρίως, των παιδιών. Εξαντλείστε όλη σας τη θέληση και όλες σας τις δυνατότητες. Διδάξτε και διδαχτείτε, ολοκληρωθείτε επαγγελματικά και συναισθηματικά. Εξ’ άλλου είναι ο μόνος τρόπος να έχετε μία καριέρα απολαυστική. Αξίζει τον κόπο.

ΠΗΓΗ:ipaideia

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://hamomilaki.blogspot.gr