Μοναχισμός

Ο σημερινός μοναχός

Γράφει ο μοναχός ΜΩΥΣΗΣ, Αγιορείτης

Ο μοναχός προσπαθεί να φυλάει το μέτρο, την ανάγκη των σύγχρονων μέσων, την απαραίτητη τεχνολογία.

Ψυχολογικά και βιολογικά ο σημερινός μοναχός, όπως όλοι οι άνθρωποι, δεν έχει πολλές δυνάμεις. Δεν έχει το σθένος της ασκήσεως των παλαιών Γερόντων. Όμως κάτι προσπαθεί και κάτι κάνει. Δεν αντέχει να δουλεύει τόσο σκληρά. Υπάρχουν κάποιες ανέσεις σήμερα στον μοναχισμό. Βέβαια αρκετοί μοναχοί θα μπορούσαν να έχουν περισσότερες ανέσεις, μα τις άφησαν ηθελημένα. Η αγιότητα δεν χάθηκε, μερικές φορές είναι κρυμμένη εκεί που καθόλου δεν την περίμενες. Αγωνίζεται να συγκρίνεται με τους Αγίους και όχι με τους οκνηρούς.
Πολλά θέματα ο μοναχός τα λύνει με την προσευχή. Μεγάλη υπόθεση η εμπιστοσύνη στην παντοδυναμία του Θεού. Η προσευχή για τους άλλους είναι ευεργετική, είναι βοηθητική στον αγώνα μας. Η προσευχή κλείνει πληγές. Είναι η μεγαλύτερη προσφορά του μοναχού. Θα πρέπει να προσέχει την εκκοσμίκευση, τον παρασυρμό σε κοσμικότητες. Το μέτρο, η σύνεση και η προσοχή αξίζει να προηγούνται. Τη φιλοξενία δεν τη λησμονά ο καλός μοναχός. Οικονομεί τα πράγματα, για να συνδράμει, να παρηγορεί, να βοηθά. Θα κάνει ό,τι μπορεί και το υπόλοιπο θα το ολοκληρώσει ο πανάγαθος Θεός. Στα κοινόβια είναι πιο προγραμματισμένη η ζωή, στις σκήτες και στα κελιά πιο ελεύθερη.
Ας μένει ακατάκριτος, απερίεργος, αφιλόδοξος, αφιλοχρήματος, φιλόθεος και φιλάγιος. Υπάρχουν και σήμερα στο Άγιον Όρος και αλλού μοναχοί και μοναχές αληθινοί, καθαροί, αγωνιστές. Αρκετοί είναι πιο μορφωμένοι – αυτό βέβαια δεν μετρά τόσο, μπορεί να έχουν λιγότερη απλότητα, αλλά διατηρούν ασκητικότητα. Ο μοναχός αναπαύεται στην κόπωση. Η αργία είναι κακή. Μέσα στους χιλιάδες των μοναχών μπορεί να υπάρχει κι ένας αριθμός κουρασμένων, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει η ανάλογη αγωνιστικότητα.
Ο μοναχός μηνύει στον κόσμο τον βαθύτερο σύνδεσμο με τον Θεό, την απομάκρυνση από παγίδες, την αποφυγή λαθών και πλανών. Να αυξηθεί το μέλι της αγάπης στις οικογενειακές κυψέλες. Η αθάνατη αγάπη να σκορπίσει παντού πάντοτε στους πάντες και τα πάντα. Ο μοναχός αγαπά πολύ τον Θεό και αφιερώνεται και αφοσιώνεται σ’ Αυτόν. Δεν μισεί τον κόσμο, αλλά αγαπά πιο πολύ τον Θεό. Προσεύχεται καθημερινά στον Θεό για τον πάσχοντα κόσμο. Με προσευχή αναμένει τα άγια Χριστούγεννα. Ο μοναχός κατά κάποιο τρόπο είναι ο επαγγελματίας προσευχόμενος. Το κύριο έργο του είναι η προσευχή. Μόνο αυτό αρκεί. Προσευχή όχι υπέρ ατομικής σωτηρίας, που δεν υπάρχει, αλλά υπέρ όλων.
Μην είμαστε λοιπόν επιφυλακτικοί, καχύποπτοι και περίεργοι απέναντι των μοναχών. Αν κάτι κρύβουν είναι η τυχόν αρετή τους και τίποτε άλλο. Ο μοναχισμός είναι ανθηρός στην Ελλάδα και έχει αναδείξει ωραίες μορφές. Μία τέτοια είναι του νέου αγίου της εκκλησίας μας, του Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου, που έζησε πολλά έτη στο Άγιον Όρος και στην Αττική. Ξεχώριζε για ουράνια χαρίσματα – προόραση, διόραση, διάκριση. Τον γνωρίσαμε από κοντά και τον θαυμάσαμε συγκινημένοι. Την ευχή του να έχουμε. Η αγιότητα συνεχίζεται, ο μοναχισμός αγιάζει τα τέκνα του.

Πηγή:makthes.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:  http://www.diakonima.gr

«Καλή μας όρεξη!»

Δειγματοληψία

Έλαβα ένα από εκείνα τα ενημερωτικά μηνύματα που εξηγούν με λεπτομέρειες σε τι διαφέρει το ‘λευκό τυρί’ από τη ‘φέτα’. Εντάξει, καλό είναι να ξέρει κανείς κάποια πράγματα. Ωστόσο, το μήνυμα καταλήγει με την εξής ‘χρηστική’ συμβουλή:

     ‘Στα μέσα συσκευασίας που περιέχουν «Φέτα» αναγράφονται υποχρεωτικά οι παρακάτω ενδείξεις: «Φέτα» Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ), τυρί, η επωνυμία και η έδρα του παραγωγού-συσκευαστή, το βάρος του περιεχομένου, η ημερομηνία παραγωγής...
     Ιδιαίτερα όταν στα καταστήματα μαζικής εστίασης παραγγέλνει «Φέτα» ή χωριάτικη σαλάτα, [ο καταναλωτής] να ελέγχει αν το τυρί που του σερβίρεται είναι πραγματικά «Φέτα».’
 
     Είμαι περίεργος λοιπόν να ξέρω πόσοι από σας (τώρα που τελειώνει και η νηστεία) όταν έχουν παραγγείλει χωριάτικη σαλάτα, θα ζητήσουν να πιστοποιήσουν όλα αυτά τα στοιχεία πριν τσιμπήσουν την πρώτη μπουκιά. Μπορεί να το κάνουμε όταν αγοράζουμε τυρί, αλλά όχι όταν το έχουμε σερβιρισμένο στο πιάτο μπροστά μας. Το μόνο σχόλιο που αρμόζει στην περίσταση είναι «Καλή μας όρεξη!». Αν κατά την... αυτοψία δεν μας ικανοποιήσει γευστικά το τυρί, μπορούμε να προσφύγουμε στην πιστοποίηση των στοιχείων της πρώτης ύλης και να ζητήσουμε να μας δείξουν μέχρι και τη γίδα που έκανε το γάλα.

ΠΗΓΗ:http://antonispapagiannis.blogspot.gr/

Σάψιλα, 15.12.2013.Φωτό:Ἀριστείδης Μιαούλης

 

 

. «Οίκος του Ευφραθά»

Προσόμοια-Απολυτίκια-Καθίσματα Μπαλασίου Ιερέως:

 4. «Οίκος του Ευφραθά»

Ένα από τα αρχαιότερα μουσικώς τονισμένα προσόμοια είναι το "Οίκος του Ευφραθά". Η εκδοχή που συναντούμε στο Ειρμολόγιο Μπαλασίου Ιερέως φαίνεται ότι είναι αποτέλεσμα μακραίωνης ζύμωσης, και όπως συνήθως παρατηρούμε μελετώντας το εν λόγω Ειρμολόγιο, βρίσκεται μελοποιητικώς ανάμεσα στην νεώτερη εκδοχή του Πέτρου Λαμπαδαρίου και στην παλαιότερη του Θεοφάνους Καρύκη, παρουσιάζοντας μεγάλες ομοιότητες και με τα δύο και πιστοποιώντας για μια ακόμη φορά την θέση "κλειδί" που καταλαμβάνει στην ιστορική πορεία της Ψαλτικής Τέχνης, και ειδικότερα στην εξέλιξη του είδους του Ειρμολογίου.

Ο πρόλογος αυτός συναντάται στο πρώτο κιόλας χφ μέσης γραφής, στον κώδικα 1218 του Σινά (Στιχηράριο, έτ. 1177). Με παραπλήσιο, σχεδόν ίδιο μέλος το βρίσκουμε και σε χφφ της επόμενης γενιάς (13ου-14ου αι.) όπως το Ambrosianus A 139 (ευχαριστώ τον κ. Ιωάννη Αρβανίτη για την αποστολή του σχετικού τεκμηρίου), το ΕΒΕ 889 κ.α. Το μέλος είναι ένα απλουστευμένο στιχηραρικό μέλος, πολύ ομοιάζoν με το μέλος του Ειρμολογίου Κουκουζέλους (τέλη 13ου, αρχές 14ου αι.). Απουσιάζουν, όμως, από αυτό οι εξάρσεις στην τριφωνία (νενανώ) που κάπως αρχίζουν να παγιώνονται στο Κουκουζέλειο μέλος και αποτελούν την βάση της μελοποιητικής λογικής που αποκρυσταλλώνεται στο μέλος του Θεοφάνους Καρύκη αρκετά αργότερα.

Πολύ σημαντικές (θα έλεγα κρίσιμης σημασίας) είναι οι ενδιάμεσες μελοποιητικές φάσεις του προλόγου αυτού που διακρίνουμε κατά την εκτίμησή μου αρχικώς στο χφ Διονυσίου 570 (και πάλι ευχαριστώ τον κ. Αρβανίτη για την αποστολή του σχετικού τεκμηρίου, αλλά και τα σημαντικά στοιχεία που μοιράστηκε μαζί μου σε συνομιλία που είχαμε) των μέσων του 15ου αι., και λίγο αργότερα στον κώδικα ΕΒΕ 917 (αρχών του 16ου αι.), το γνωστό χφ του Ακακίου Χαλκεόπουλου.

Στο πρώτο χφ αρχίζει να διαμορφώνεται η ιδέα της αρκτικής θέσεως που χαρακτηρίζει και στα μεταγενέστερα χρόνια το μέλος. Αντί παρακλητικής βέβαια, τίθεται δίφωνη πεταστή με συνεχές ελαφρόν σε επέκταση συλλαβής (ασυνήθιστη ορθογραφία για εναρκτήρια θέση, που συναντάται όμως και στο Ειρμολόγιο Καρύκη και ενισχύει την άποψη για μεταχείριση του μέλους του χφ αυτού παρόμοια με αυτήν των επόμενων ειρμολογίων), και μπορούμε να υποθέσουμε πως αν η ερμηνεία γινόταν τότε με κατά βάσιν 2 ή 4 χρόνους ανά συλλαβή, όπως στα μεταγενέστερα ειρμολόγια, το παραγόμενο μέλος θα έπρεπε να πλησίαζε αυτό της παρακλητικής. Εκτός αυτού, η εκδοχή του χφ της Διονυσίου μάλλον είναι και η πρώτη με ανάβαση στον νενανώ προ του τέλους, ενώ η καταληκτική θέση πάλι είναι σχεδόν ίδια με αυτήν του Καρύκη (εξίσου σημαντικό στοιχείο για την μεταχείριση του μέλους). Η καταληκτική ιδέα αυτή καθιερώνεται σε όλες τις μεταγενέστερες εκδοχές του μέλους.

Στο χφ του Χαλκεόπουλου έχουμε ουσιαστικά την βάση του μέλους που ψάλλουμε μέχρι και σήμερα. Η δίφωνη παρακλητική της ενάρξεως αλλά και όλη η πρώτη περίοδος του μέλους επαναλαμβάνεται στερεότυπα ειδικά στα πιό κοντινά σε εμάς Ειρμολόγια Μπαλασίου και Πέτρου. Το ενδιάμεσο τμήμα προέρχεται από το αρχαίο μέλος με κάποια διαρρύθμιση, ενώ η καταληκτική φράση με πέρασμα από το νενανώ προ του τέλους θα μπορούσε άνετα να ψαλλεί και σήμερα και να ακουστεί οικεία στα αυτιά του σημερινού Ψάλτη.

Φτάνοντας στο μέλους Μπαλασίου που δημοσιεύω εδώ σε δική μου εξήγηση, μπορώ να πώ ότι αφενός φέρει όλη την μακραίωνη παράδοση του γνωστού προλόγου, αφετέρου αποτελεί την βάση (σε μεγάλο ποσοστό) του μέλους που κατέγραψε ο Πέτρος Λαμπαδάριος και έχει δημοσιευθεί εξηγημένο στο Ειρμολόγιο εκδ. 1825. Η ομοιότητα, μάλιστα, είναι τόσο μεγάλη που μου έδωσε το δικαίωμα (μάλλον με υποχρέωσε) να χρησιμοποιήσω την ορθογραφία των 3Δ για την εξήγησή του. Έλαβα υπόψιν βεβαίως και την εξήγηση που υπάρχει στον κώδικα 440 της Κουτλουμουσίου. Όπου υπάρχει λεπτότερη εξήγηση του μέλους ή κάποια παραλλαγή στο πάρσιμο θέσεως, αυτή τίθεται με κόκκινα πάνω από το κείμενο της εξηγήσεως, κάτι που έκανα και σε προηγούμενες εξηγήσεις προσομοίων Μπαλασίου.

Παραθέτω εδώ το πρωτότυπο κείμενο του προλόγου από τον ΕΒΕ 946 και εν συνεχεία την εξήγηση που επεχείρησα:

 

Στο σημείο αυτό επαναλαμβάνω για τους φιλόμουσους αναγνώστες τα εξής:

"Επειδή το κείμενο είναι μετρίας αναλύσεως λόγω περιορισμών του ιστοχώρου, οι φίλοι αναγνώστες που θα επιθυμούσαν να έχουν το κείμενο στην κανονική του μορφή σε αρχείο pdf μπορούν να το αιτηθούν στην διεύθυνση nmnovice00@yahoo.gr για να τους το αποστείλω σε συνημμένο αρχείο. Μπορούν όλοι να χρησιμοποιήσουν το κείμενο της εξηγήσεως υπό τις εξής προϋποθέσεις, τις οποίες παρακαλώ ευγενικά τους αναγνώστες να λάβουν υπ' όψιν, απλά ως ελάχιστο σεβασμό στον κόπο που κατεβλήθη και όχι στο πρόσωπο που τον κατέβαλε:

α. Για οποιαδήποτε δημοσίευση η παρεμφερή χρήση, παρακαλώ την αγάπη σας για απλή ενημέρωση μέσω e-mail,

β. Αν το κείμενο χρησιμοποιηθεί σε έκδοση ή απλά ως μουσικό κείμενο για ψάλσιμο, παρακαλώ να αναγράφεται τον όνομα του πονήσαντος, όχι τόσο για την κατοχύρωση του κειμένου (αν επιθυμούσα κατοχύρωση ή άλλα ωφέλη είναι προφανές ότι θα προέβαινα σε έντυπη έκδοση), όσο για την ανάληψη ευθύνης για τις τυχούσες ελλείψεις, και

  

γ. Οσάκις ψάλλονται τα ανωτέρω ιδιωτικώς, εν ευθυμία τραπέζης, ή αλλαχού, παρακαλώ θερμά τους αδελφούς ιεροψάλτες να μνημονεύουν τον πονήσαντα και να λένε ένα "Κύριε ελέησον" για αυτόν."

ΠΗΓΗ: http://nmnovice.blogspot.gr/2013/06/4.html

"Τί σοι προσενέγκωμεν Χριστέ;"

           Ο Ύμνος που έγινε εικόνα:

 

Τοιχογραφία του 16ου αιώνα.

Καθολικό της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου

(Άγιον Όρος)

Ιδιόμελον Εσπερινού Χριστουγέννων (ήχος β')

«Τί σοι προσενέγκωμεν Χριστέ, ὅτι ὤφθης ἐπὶ γῆς
 ὡς ἄνθρωπος δι' ἡμᾶς; ἕκαστον γὰρ τῶν ὑπὸ σοῦ
γενομένων κτισμάτων, τὴν εὐχαριστίαν σοι προσάγει·
οἱ Ἄγγελοι τὸν ὕμνον, οἱ οὐρανοὶ τὸν Ἀστέρα,
οἱ Μάγοι τὰ δῶρα, οἱ Ποιμένες τὸ θαῦμα,
ἡ γῆ τὸ σπήλαιον, ἡ ἔρημος τὴν φάτνην·
ἡμεῖς δὲ Μητέρα Παρθένον·
ὁ πρὸ αἰώνων Θεὸς ἐλέησον ἡμᾶς.»

Μετάφραση

Τι να σου προσφέρουμε Χριστέ, ότι φανερώθηκες
επάνω στη γη ως άνθρωπος για εμάς;
γιατί το κάθε κτίσμα που δημιούργησες σου
προσφέρει την ευχαριστία του· οι Αγγελοι τον ύμνο,
 οι ουρανοί τον Αστέρα, οι Μάγοι τα δώρα,
οι Βοσκοί το θαύμα, η γη το σπήλαιο,
 η έρημος την φάτνη· και εμείς την Παρθένο Μητέρα·
ο πρό αιώνων Θεός ελέησε μας.

Ποιητική - λαϊκή απόδοση

Από αγγέλων στόματα

το «Δόξα εν Υψίστοις»

ακούγεται στον ουρανό

γιορτάζει όλ’ η φύση.

Βοσκοί αθώοι και απλοί

πρώτοι αυτοί μαθαίνουν

την του Σωτήρος Γέννηση

την δόξα της Παρθένου.

Σμύρνα, χρυσό και λίβανο

οι Μάγοι του προσφέρουν

σαν άρχοντα τον προσκυνούν

σαν Θεό τον λατρεύουν.

Το σπήλαιο προσφέρει η γη

για να φιλοξενήσει

τον Κύριο των ουρανών

τον πλαστουργό της κτίσης.

Το μαύρο πέπλο της νυχτιάς

η έρημος προσφέρει

σ’ εκείνον που απ’ τον ουρανό

ήρθε το φως να φέρει.

Έτσι εδιάλεξ’ ο Χριστός

στη γη για να κατέβει

το πρόβατο τ’ απολωλός

να ψάξει και να εύρει!

Αρχιμ. Γεράσιμος Φραγκουλάκης

Αννόβερο Γερμανίας (Θεολόγος.gr)

٠•●.ஜ۩✟۩ஜ.●•٠

Να δούμε κι ένα ωφέλιμο βίντεο αγαπητοί αναγνώστες, πάνω στο Ιδιόμελον Εσπερινού Χριστουγέννων με όμορφες, επίκαιρες εικόνες, μέσα από την σύγχρονη αναφορά στο Αληθινό Νόημα των Ημερών και μια σύντομη κοινωνικοθεολογική ανάλυση στου Χριστού Τα Γενέθλια.


ΠΗΓΗ:http://sophia-siglitiki.blogspot.gr/

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΖΗΣΑΝ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ

Του Βασίλη Σπυρόπουλου

Τι διηγούνται στη «δημοκρατία» ο Αρχιεπίσκοπος (και ηγούμενος της μονής) Σινά και οι μοναχές στη Χρυσοπηγή Χανίων Κρήτης!
Ο απλός και ταπεινός βίος του αγίου Πορφυρίου και ο τρόπος με τον οποίο αγκάλιαζε όλους αδιακρίτως τους ανθρώπους έχουν μείνει χαραγμένα στη μνήμη όσων είχαν την ευλογία (γιατί περί αυτού πρόκειται) να τον γνωρίσουν από κοντά, έστω και για μια φορά.

Ο ηγούμενος της Μονής Σινά, ο σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ κ. Δαμιανός, είχε πνευματικό του τον άγιο Πορφύριο. «Τον γνώρισα όταν ήλθε στη Μονή Σινά τέλη του ’72, αρχές του ’73 και έμεινε για ενάμιση μήνα.

Ανέβηκε στο Ορος, όπου κοκάλωσε, γιατί ένιωθε ιδιαίτερη Χάρη να αναβλύζει» τονίζει ο κ. Δαμιανός, αποκαλύπτοντας την έκπληξη που είχε προκαλέσει σε όλους η αντίδρασή του: «Θαυμάζαμε, χωρίς να ξέρουμε, το βάθος και το πλάτος των διορατικών του ικανοτήτων».

Ο άγιος Πορφύριος «ένιωθε Σιναΐτης» μας λέει ο Αρχιεπίσκοπος Σινά.

Τον χειροτόνησε ιερέα ο μακαριστός ηγούμενος της Μονής Σινά Πορφύριος Γ΄ (από την Κύμη), ο οποίος διέκρινε το διορατικό του χάρισμα, δίνοντάς του το όνομα «Πορφύριος». Ο κ. Δαμιανός μάς εκμυστηρεύεται ότι ο άγιος του είχε ζητήσει ένα χαρτί που να αναφέρει ότι ήταν μέλος της Σιναϊτικής Αδελφότητας. «Του έδωσα ένα χαρτί που έλεγε ότι είναι από παλαιά εγγεγραμμένος στη μονή, ώστε να δικαιούται να αγοράσει κελί στο Αγιον Ορος» σημειώνει.

Εχοντας το διορατικό και προορατικό χάρισμα, ο άγιος Πορφύριος προέβλεψε την εκλογή του κ. Δαμιανού ως ηγουμένου της Μονής Σινά!

«Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τότε την αξία των λόγων του γέροντα» υπογραμμίζει ο Αρχιεπίσκοπος Σινά, προσθέτοντας ότι ο άγιος Πορφύριος πίστευε και έλεγε συνέχεια: «Ο Χριστός είναι όλος αγάπη, η αγάπη είναι το παν». Οσον αφορά την αμαρτία, ο άγιος Πορφύριος πίστευε ότι υπάρχει μεν, αλλά είναι ξεδοντιασμένη με τον Χριστό, δεν μπορεί να δαγκάσει.

Τον άγιο Πορφύριο γνώριζαν πολύ καλά και οι μοναχές της Μονής Χρυσοπηγής, στα Χανιά της Κρήτης. Οπως μας είπαν, «με το χάρισμα που του έδωσε ο Θεός, ο άγιος Πορφύριος είχε βαθιά γνώση της ανθρώπινης ψυχής. Κοντά του έβρισκαν θεραπεία, πνευματική καθοδήγηση, παράκληση και χαρά άνθρωποι κάθε ηλικίας, εθνικότητας, καταγωγής και τάξης.

Ηταν δοσμένος ολόψυχα στον λαό του Θεού, στους εγγύς και τους μακράν, στους πιστούς και τους αρνητές, στους χριστιανούς και τους αγνοούντας τον λόγο του Θεού, στους πάντες».

Οι μοναχές κάνουν ξεχωριστή μνεία στο πώς ο άγιος γέροντας πλησίαζε όλους τους ανθρώπους, προσπαθώντας να τους πείσει να ακολουθήσουν τον δρόμο του Θεού, μέσα από το δικό του παράδειγμα και τη δική του ζωή: «Ολους ανεξαιρέτως τους αγκάλιαζε με απέραντη αγάπη και ευσπλαχνία, παρακινώντας τους με τη διδασκαλία και το παράδειγμα του αγίου βίου του να αγαπήσουν τον Χριστό».

Αλλωστε, όπως υπογραμμίζουν, δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι ευεργετήθηκαν στη ζωή τους με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο από τη συναναστροφή τους μαζί του, αλλά και μόνο από την ανάγνωση των λόγων του.

«Χιλιάδες άνθρωποι στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο είχαν την ευλογία να γνωρίσουν και να συναναστραφούν τον άγιο Πορφύριο, ευεργετήθηκαν από τις θαυματουργικές επεμβάσεις του και με την καθοδήγησή του ανακάλυψαν την πνευματική ζωή.

Αλλά και ακόμη περισσότεροι είναι οι άνθρωποι που διάβασαν τους λόγους του, πληροφορήθηκαν για τις θαυμαστές ενέργειές του και, χωρίς να τον έχουν γνωρίσει από κοντά, ένιωσαν την αγία παρουσία του στη ζωή τους».

από το Σαββατιάτικο ένθετο της «δημοκρατίας» για την ορθοδοξία

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.agioritikovima.gr/