Ὁ Γέροντάς μου῾..

ΓΕΡΟΝΤΙΣΜΟΣ…

Τρίτη, 16 Ιούλιος 2013 19:40 fdathanasiou.wordpress.com

Προχωρημένο μεσημέρι στα περίχωρα μιας Μακεδονικής πόλης και ένας ταλαιπωρημένος διαβάτης που αναζητά απεγνωσμένα το λεωφορείο της γραμμής ως λύτρωση από τη ζέστη, βλέπει (ως από μηχανής Θεό) μια μοναχή παρακείμενης γυναικίας μονής που εργάζεται στα χωράφια. Γεμάτος προσδοκία και ελπίδα για τελειωμό της ταλαιπωρίας του ρωτάει την μοναχή:

- Αδελφή τι ώρα περνάει το λεωφορείο;

Και ακούει έκπληκτος την απάντηση:

- Δι ευχών της Γερόντισσας, στις 3!

Όσο γέλιο και αν προκαλεί το περιστατικό το θέμα έχει κωμικοτραγικές πνευματικές διαστάσεις και πλέον κατατυραννεί και γελοιοποιεί την Εκκλησία μας.

Δύο είναι οι χώροι πνευματικής πορείας και ζωής για τους χριστιανούς. Η ενορία και το μοναστήρι. Η ενορία είναι το θεμελιώδες κύτταρο του μυστηριακού σώματος της Εκκλησίας και το μοναστήρι είναι ο θυσιαστικός τόπος και προπαντός τρόπος της αποκλειστικής αγάπης των ανθρώπων για τον Χριστό και την Βασιλεία του.

Χριστιανός γίνεται ο άνθρωπος αγαπώντας τον Χριστό. Και ο χριστιανός γίνεται μοναχός αγαπώντας αποκλειστικά και μόνον τον Χριστό. Ο πρώτος δρόμος είναι ανθρώπινος και ο δεύτερος θέλει να γίνει αγγελικός. Τον πρώτο δρόμο πρέπει να τον περπατήσουμε όλοι οι χριστιανοί, τον δεύτερο τον αποφασίζουν, απολύτως ελεύθερα, όσοι επέλεξαν να παραιτηθούν και από επιτρεπόμενα, δηλαδή περιουσία, δικές τους επιλογές, οικογένεια. (Το τρίπτυχο της ζωής των μοναχών: υπακοή, παρθενία και ακτημοσύνη).

Όλα τα παραπάνω για τον Χριστό και την Εκκλησία δεν νοούνται παρά μόνον μέσα σε πνεύμα απόλυτης ελευθερίας. Ο Χριστός είναι αλήθεια και ελευθερία. Όποιος αγαπά την αλήθεια και την ελευθερία, είναι του Χριστού (ακόμα και αν δεν το συνειδητοποιεί, … οὐ μακράν εἶ ἀπό τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ… Μαρκ. 12, 34).

Μέσα σ’ όλα όμως αυτά τα καλά και τα άγια, όπως και παλαιά στον αρχέγονο παράδεισο, εμφιλοχωρεί πολλές φορές ο δαιμονικός συρριγμός της αναίρεσης της ελευθερίας εν ονόματι του… καλού. Και παρουσιάζονται στην σύγχρονη εκκλησιαστική ζωή φαινόμενα τραγικά.

* * *

Μοναστήρια στα οποία όχι μόνο δεν υπάρχει ελευθερία, αλλά οι υπεύθυνοι (ηγούμενος-ηγουμένη) συγχέοντας την ελεύθερη απόφαση υπακοής (για ελευθερία από τον εγωισμό) του μοναχού (-ης) υποδουλώνουν τους ανθρώπους στις πεσμένες δικές του αμαρτωλές θελήσεις, που ενώ δεν είναι απαραίτητο να είναι αισχρές ηθικά (αν και ακόμα και τέτοια περιστατικά έχουν παρατηρηθεί) δεν παύουν όμως να είναι νοσηρές και ανελεύθερες. Αντί ο μοναχός (-η) να γίνουν δούλοι του Χριστού γίνονται (πολλάκις ανθρωπάρεσκα) δουλάρια ανθρώπων χωρίς γνώμη και σκέψη γιατί και αυτή έχει “δαιμονοποιηθεί” από τον γέροντα-ισσα, ότι οδηγεί στην… αθεΐα. Μοναστήρια όπου η ατμόσφαιρα καταφανώς αποπνέει στρατωνισμό και ισοπέδωση• ” Όπου ακούω τάξη, ανθρώπων σάρκα μου μυρίζει” (Οδ. Ελύτης). Χώροι υποτίθεται προσευχής, όπου η λανθασμένη γεροντική διδασκαλία τους έχει μετετρέψει σε “μηχανάκια” επαναλήψεως των λέξεων της ευχής του Ιησού. Λες και ο Χριστός κάμπτεται από τις επιδόσεις μας η είναι “αφελής” να δώσει χαρίσματα σε ανθρώπους που όχι μόνον δεν έχουν απεκδυθεί τον παλαιό άνθρωπο, αλλά είναι γεμάτοι αυτάρεσκη πνευματική ανοησία.

Και όλα αυτά γιατί το είπε ο γέροντας! Πάσης αντιλογίας πέρας… όχι το ευαγγέλιο και η διδασκαλία της Εκκλησίας, αλλά ο γέροντας. Εδώ βέβαια γίνεται επίκλησις των παραδειγμάτων των αγίων του Γεροντικού, για να λειτουργήσει η παροιμία “και η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες”. Θεσμική εξίσωσις. Καλόγηρος ο άγιος Αντώνιος – καλόγηρος και εγώ, άρα; Τι λοιπόν; Η ιδιότητα ταυτίζεται με την ποιότητα; Ηγούμενος ο Ιωάννης της Κλίμακος-ηγούμενος και ο κάθε φαντασμένος ιερομόναχος που ρίχνει στις πλάτες του τον αυτοκρατορικό μανδύα σαν να πρόκειται για ηγουμενικό άμφιο και όχι για “προνόμιο” συγκεκριμένων μονών; Αυτό μονάχα; Η και ανατροπή της απ αἰώνων τάξεως κατά την οποία γινόταν προϊστάμενος αυτός που είχε περάσει από τον δίαυλο της μοναχικής ζωής, είχε διέλθει υπό “καυδιανά δίκρανα” χρόνων πολλών υπακοής και άκων “εσύρετο” στην μέριμνα και προστασία της αδελφότητος;!

Στην εποχή μας το “γέροντας” έγινε διαδικτυακός τόπος! Δεν είναι αστείο. Πληκτρολογείστε το και θα εκπλαγείτε!

Έγινε επιδίωξη. Στόχος. Δύο ανόητοι και αμέσως ο ένας γέροντας. Άμφια, επανωκαλύμμαυχα, σταυροί, τυπικά και συνταγολόγια. Νοσηρότητα, ασάφεια στόχων, σύγχυση τρόπου. Nomina nuda tenemus. Γι αὐτό και ο μοναχισμός έχασε τον δραστικό του άρρητο λόγο και έγινε φωνασκίες “περί πάντων καί άλλων τινών”. Θέλετε για τα εκκλησιαστικά θέματα; Θέλετε για το 666; Θέλετε για την παιδεία και την γλώσσα; Θέλετε για τον γάμο; Θέλετε για τα οικονομικά; Για όλα γνώμη. Περί πάντων απόφανσις. Ο πάπας είναι κακό να ισχυρίζεται ότι είναι αλάθητος, σε μας… συμβαίνει!! Αντί της αφάνιας η επιτήδευση και η προβολή. Αντί της απλότητας η άνεση. Αντί της κατάθεσης βιωματικού λόγου, ευσεβή παραμύθια που δεν πείθουν κανέναν, γιατί ο τρόπος κάνει έμφανές το ότι “δεν εννοούν ο,τι λέγουν”.

* * *

Αν η υπόθεση έμενε στα μοναστήρια το κακό θα ήταν λίγο. Όμως έχει απλωθεί και στις ενορίες των πόλεων. Καινοφανή εκδηλώματα νεογεροντισμού από πολλούς κληρικούς-εφημερίους. Νεογεροντισμός με ανάμικτα στοιχεία νεοκαλβινισμού.

Εφημέριοι που λειτουργούν στις ενορίες τους ως ηγούμενοι σε μοναστήρι! Πνευματικές σχέσεις–σχέσεις εξαρτήσεως. Πρώτη διδασκαλία: είναι αμαρτία να αλλάξεις πνευματικό!! Κατά ανατροπή των λόγων του Χριστού: “μή καί ἡμεῖς θέλετε ὑπάγειν;”. Ιδιαιτέρως οι νέοι (αγόρια, κορίτσια) και οι γυναίκες γίνονται ευκόλως εξηρτημένα άτομα. Παραδίδουν το βάρος της ευθύνης της προσωπικής τους ελευθερίας και αισθάνονται… πανάλαφρα. Βρήκαν λύσεις για όλα (ρωτούν τον γέροντα) και δεν σκοτίζονται ούτε μπαίνουν στον κόπο να σκεφτούν. Ο Γέροντας φυσικά είναι πρόσωπο στο απυρόβλητο. Ένα περιβάλλον γύρω του φτιάχνει ατμόσφαιρα ευσεβούς έξάρτησης. Φημολογούνται (… μόνον σε σένα το λέω…) ευσεβή παραμύθια για την πνευματική κατάσταση του γέροντος. Ο ίδιος ταπεινοσχήμως τα αφίνει να “αιωρούνται”. Ευσεβείς απάτες (fraus pia) στηρίζουν τις “ψυχούλες”. Κηρύγματα δυναμικά, κηρύγματα πνευματικά, ακολουθίες ατέλειωτες χτίζουν την φυλακή όλων αυτών των ταλαιπώρων. Ακούνε ώρες κηρυγμάτων ερμηνείας από τον γέροντα, του Ευαγγελίου και των Αποστόλων, ενώ δεν έχουν διαβάσει ποτέ (μηη… προτεσταντισμός) τα Ευαγγέλια. Εμβατεύουν και περιπολούν τα ουράνια, ενώ δεν είναι ικανοί στο εργασιακό η σπουδαστικό τους περιβάλλον να πουν δυό αλατισμένες κουβέντες (που να αφορούν όμως τον σημερινό άνθρωπο) “περί τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος”.

Βρέφη υπομάζια ισοβίως. Ένας πνευματικός (γέροντας είπαμε) απαραίτητος για όλη την ζωή. Μόνιμη εξάρτηση. Αν τολμήσεις να ρωτήσεις τον “γέροντα”: μα τι κάνεις; Θα σου απαντήσει ότι τους βοηθά να μη αμαρτάνουν! Μια και αυτό δεν μπορούσε να το κάνει ο Χριστός το αναλαμβάνει ο γέροντας. Διορθώνει τελικώς τον Χριστό που άφισε όλους αυτούς τους αχρείους ελεύθερους. Δεν θέλει να σκεφτεί ότι ένα υποχρεωτικό καλό και μια αναγκαστική ευρυθμία είναι τα δαιμονικότερα πράγματα στον κόσμο. Δεν θέλει να ακούσει τον Ν. Μπερντιάγιεφ και να αναρωτηθεί: “Είναι άραγε άξιοι και επιθυμητοί από τον Θεό εκείνοι που έρχονται προς Αυτόν όχι από τον δρόμο της ελευθερίας και χωρίς να γνωρίζουν το κακό;”

Όλα αυτά τα… τερτίπια εν ονόματι της ελευθερίας του Χριστού και του… διαλόγου. Όπου διάλογος νοείται ο φραστικός υπερθεματισμός στα λεχθέντα του… γέροντος τα θεόσοφα και πανευλαβή. Θεωρητική αποδοχή του διαλόγου και “ατμοσφαιρική” “διδασκαλία” στη νοοτροπία άκριτης συμφωνίας. Ρυμούλκησις μυαλών και συνειδήσεων σε μία, ως από Θεού, επιβεβλημένη ενιαία πορεία! Η πολυπλοκότητα και το διάφορο του χαρακτήρος των Αποστόλων δεν μας συνετίζει. Η ποικιλία των χαρισμάτων μας ενοχλεί. Το “πολύχρωμο” (δηλαδή η πολλαπλότητα του τρόπου) της ζωής των αγίων δεν μας διδάσκει.

Ορθόδοξοι κληρικοί διαμαρτύρονται για την διδασκαλία των καθολικών και κάνουν “αγώνα” ενάντια στον πάπα (!), ενώ εγκολπώνονται αυτά που και οι καθολικοί πλέον έχουν απορρίψει.

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Όχι απαντούν και συγχρόνως διηγούνται τερατολογικά θαύματα (η Παναγία ράπτρια… σφαγμένου!!!) που αλλοιώνουν τα κριτήρια και αναγκάζουν τους ανθρώπους να… καταπίνουν τερατολογίες και να… πείθονται για την… ύπαρξη του Θεού! Δημιουργία φοβικής σχέσης που για να σιγουρευτεί πολύ θα ήθελε, έστω κατά διαστήματα αν όχι συνεχώς, να δείχνει ο διάβολος τα κέρατά του, προκειμένου να απαλλαγεί αυτός ο ταλαίπωρος από το άγχος των αμφιβολιών.

Οι παρεμβάσεις του Θεού στην Γραφή (θαύματα) “διαβάζονται” ως αναλογικά προηγούμενα, αφού ποτέ δεν άκουσαν τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο να βροντοφωνάζει ότι η δια των θαυμάτων πορεία προς τον Θεό είναι πορεία των νηπίων και τώρα που ο Χριστός ήρθε και έγινε άνθρωπος μόνη η πίστη της αυτοπροαίρετης παράδοσης στα χέρια Του είναι ο δρόμος προς Αυτόν (χωρίο Χρυσοστόμου).

* * *

Ο Χριστός μετά την Ανάσταση, στηρίζοντας τον Πέτρο στην σχέση μαζί Του κατακλείει λέγοντας “καί σύ ποτέ ἐπιστρέψας, στήριξον τούς ἀδελφούς σου”. Αυτό αντί να είναι στόχος και σκοπός κάθε πνευματικής καθοδήγησης, έχει ανατραπεί και οι σύγχρονοι γέροντες παιδαγωγούν τους χριστιανούς σε μόνιμη σχέση-εξάρτηση. Χωρίς “Ανάληψη”! Χωρίς χωρισμούς. Σε μόνιμο ύπνο παρά τους πόδας… Γαμαλιήλ! Και έτσι καταντάμε μια… υπνώττουσα Εκκλησία. Χωρίς τον δυναμισμό της απορίας και της αντίρρησης. Χωρίς τον Θωμά. Μόνο με… τις μαθήτριες! Χωρίς προσωπικότητες, αφού ισοπεδόθηκαν για “πνευματικούς λόγους” από τους γέροντες. Χωρίς το “τσούξιμο” του αλατιού! Πνευματικό χαμομήλι για να μη βαρυστομαχιάσουν από την μια και από την άλλη παραπομπές στον Μάξιμο τον Ομολογητή για αύξηση του κύρους του γέροντα!

Και έτσι γινόμαστε μια Εκκλησία που δεν έχει να πει και να προτείνει στον σημερινό βασανιζόμενο άνθρωπο τίποτα που να τον ενδιαφέρει υπαρξιακά, το μόνο που προσφέρει είναι υποκατάστατα και αναλγητικά δευτέρας ποιότητος, την στιγμή που άνθρωποι βρίσκουν αλλού πολύ καλύτερα! Μια Εκκλησία τρομαγμένων που νομίζουν ότι όλοι συνωμοτούν εναντίον τους! (Ω της ταπεινώσεως! Με μας απαραιτήτως θα ασχολούνται οι πάντες!). Μια εκκλησία καλών ανθρώπων. Χρηστών πολιτών. Ευπρεπών κυρίων που συγχέουν το ήθος του Χριστού με τα χρηστά ήθη! (Βλέπε και “Χρηστοήθεια των χριστιανών”). Μια εκκλησία που σκανδαλίζεται από την ωμότητα των νέων και δεν αναζητά μέσα σ αὐτήν την ωμότητα στοιχεία ειλικρίνειας για να τα αναδείξει. Μια εκκλησία που νομίζει ότι σκοπός της είναι να ρυθμίζει το μήκος της κόμης, της φούστας, του γενιού και του μανικού! Μια εκκλησία που φοβάται να μιλήσει για τα μυστήρια που τελούνται πάνω και μπροστά στην Αγία Τράπεζα (Μυστήριο της μετοχής στην ζωή Του και Μυστήριο γάμου, δηλαδή θυσιαστικής σταυρώσεως από αγάπη για τον άλλον) και εξαντλείται σε “αφορισμούς” θεσμικής κοινωνικής επιβολής του τρόπου της, λες και ο τρόπος της είναι υποχρεωτική πορεία, πάλι αναιρόντας τον Χριστό που θέτει τον όρο “… ὅστις θέλει…”.

Αντί μιας Εκκλησίας γεμάτης δυναμισμό που παρεμβαίνει νοηματοδοτόντας την καθημερινότητα της ζωής των ανθρώπων ένας σεκταρισμός παρεΐστικος σαν να είναι η Εκκλησία μια ολοχρόνια κατασκήνωση. Αφέλειες “οικογενειακής” ατμόσφαιρας από την οποία “δεν πρέπει” να φύγουν “τα παιδιά” γιατί κινδυνεύουν από τον… “κόσμο”. Ένας ομφαλοσκοπισμός στην χειρότερή του εκδοχή που καταντάει την προσευχή και την φροντίδα για την ψυχή μονομανία αδιαφορίας για τους άλλους… τους κοσμικούς!! Μια θρησκευτικότητα, εξειδίκευση ευλαβών ασχολιών, και όχι εξυγίανση των παθών και φροντίδα αγάπης για όλους. Αφελής “ιεραποστολισμός” αψυχολόγητων παρεμβάσεων (χιλιαστική απομίμηση διανομής περιοδικών) που καταλήγουν σε γελοιοποίηση του θέματος και… “αγιοποίηση” του θύματος.

* * *

Αν η Εκκλησία δεν μπορέσει το συντομότερο δυνατόν να αποτινάξει αυτή την “ιστορικοπαραδοσιακή” (λέει!!) σκουριά, αν δεν κατορθώσει να προβάλει στον δημόσιο χώρο (αφού πάντοτε η Εκκλησία στον δημόσιο χώρο υπήρχε, στους πολίτες απευθυνόταν, και στον ανοιχτό περίγυρο έκανε πρόταση ζωής δια του… θανάτου των μελών της) ένα ιερατικό πρότυπο ουσιαστικά αξιοθαύμαστο, αλλά αν συνεχίσει την πτωτική πορεία της σημερινής ιερατικής ανυποληψίας, τότε για όλα τα παραπάνω δεν θα υπάρχει κατάληξη παρά μόνον η προτροπή του Αισχύλου στον “Προμηθέα Δεσμώτη”: “τοιοῦδε μόχθου τέρμα, μήτι προσδόκα”.

Ας ευχηθούμε όμως, ας προσευχηθούμε, ο Χριστός που έχυσε το αίμα Του για την Εκκλησία, να λυπηθεί τον λαό Του και να μη μας αφίσει ορφανούς κατά την ευχετική προτροπή της εορτής της Αναλήψεως: “μή ἐάσης ἡμᾶς ὀρφανούς Κύριε” (α΄ τροπάριο της Λιτής), αφού όλα τα προαναφερθέντα κάθε άλλο παρά ποιμαντική φροντίδα είναι.

Εύχεσθε 

ΠΗΓΗ:http://www.agioritikovima.gr/perizois/25100-gerontimos

Ἑδώ ... Βυθός῾

Ο Σιωπηλός κόσμος του Βυθού σε έκθεση φωτογραφίας.

Κυριακή, 14 Ιούλιος 2013 08:14 | Συντάχθηκε απο τον/την Πατμιακός Πολιτισμός | 

Η Εταιρεία Πατμιακού Πολιτισμού, πραγματοποιεί έκθεση υποβρύχιας φωτογραφίας με τίτλο ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ στην Οικία Σταύρακα, δίπλα στις σκάλες της Μονής Αγ. Ιωάννου Θεολόγου από την Τρίτη 16 Ιουλίου 2013 έως και Τετάρτη 24 Ιουλίου 2013.

Η έκθεση είναι σε συνέχεια της περυσινής εκδήλωσης   και επίσκεψης τους στο νησί όπου βούτηξαν  στο νησί , έβγαλαν σκουπίδια και ενημέρωσαν και δίδαξαν τα παιδιά για το περιβαλλον.

Οι φωτογραφίες της έκθεσης προέρχονται από την συλλογή του φωτογράφου της ΜΚΟ ΥΔΡΟΝΑΥΤΕΣ Κώστα Λαδά και περιέχουν εκθέματα από τους αυτοδύτες: Δημήτρη Κανελάκη, Σωκράτη Καράλη, Λοϊζο Λοϊζου, Κώστα Σταματιάδη και Παναγιώτη Τασιαδάμη.

Η έκθεση θα λειτουργεί:

Πρωί από 11:00 -13:30. Απόγευμα: 19:00 ? 21:30

Οι «Υδροναύτες» η Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση, από το 2010 που δημιουργήθηκε και μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει αφιλοκερδώς και ακούραστα δεκάδες εθελοντικές δράσεις σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια.

Αξίζει να σημειωθεί πως η οργάνωση δεν έχει κανενός είδους χρηματοδότηση από κανέναν ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα και οι δραστηριότητές της πραγματοποιούνται αποκλειστικά με δικά της μέσα.

Κινητήρια δύναμη της είναι η ευαισθησία και η θετική ενέργεια των μελών της.

Το αντικείμενο της οργάνωσης δεν περιορίζεται μόνο στις περιβαλλοντικές δράσεις, αλλά πραγματοποιεί διάφορες εκπαιδευτικές δραστηριότητες που απευθύνονται σε ΑμεΑ και παιδιά. Ιδιαίτερα μεγάλο βάρος δίνεται στις δραστηριότητες που σχετίζονται με την αυτόνομη κατάδυση, την προώθηση και την ανάπτυξη της ως μια ασφαλή δραστηριότητα που μπορεί να επιφέρει πολλαπλά οφέλη.

Οι «Υδροναύτες» έχουν συνεργαστεί με μεγάλο αριθμό φορέων και έχουν βραβευθεί για το εθελοντικό έργο τους από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κο Κάρολο Παπούλια.

Η έκθεση υποβρύχιας φωτογραφίας «Σιωπηλός Κόσμος» είναι αποτέλεσμα πολυετούς προσπάθειας που συμπεριλαμβάνει εκατοντάδες καταδύσεων σε ολόκληρη τη χώρα μας καθώς και πλήθος υποβρύχιων περιβαλλοντικών δράσεων της οργάνωσης .

Τα εκθέματα που παρουσιάζονται σε αυτήν, συμπεριλαμβάνουν πανέμορφους θαλάσσιους οργανισμούς και μαγευτικά υποθαλάσσια τοπία, αλλά και σκουπίδια που ρίχτηκαν στις θάλασσες, η ποικιλία των οποίων είναι ικανή να ξεπεράσει κάθε φαντασία.

Στόχος του «Σιωπηλού Κόσμου» δεν είναι μόνο να μεταφέρει τους επισκέπτες του στις ομορφιές και τα θαύματα του υποβρύχιου κόσμου, αλλά να τους αφυπνίσει και να αναδείξει την ανάγκη για την προστασία του.

Μέσω των αντιθέσεων και των ανάμικτων συναισθημάτων που προκαλούν οι εικόνες που παρουσιάζονται στο «Σιωπηλό Κόσμο», οι «Υδροναύτες» επιχειρούν να μεταφέρουν τη «φωνή του βυθού» στην ελληνική κοινωνία και να ευαισθητοποιήσουν κάθε έναν από εμάς για την άμεση ανάγκη προστασίας του υποβρύχιου πλούτου της χώρας μας.

ΠΗΓΗhttp://www.patmostimes.gr/i

+Ἰωάννης Κων. Κορναράκης

"Δίκαιοι εις αιώνα ζώσι" . Ἐκοιμήθη ὁ καθηγητὴς Ἰωάννης Κορναράκης

Ἐκοιμήθη ὁσιακὰ

ὁ ὁμότιμος καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς

Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

καὶ διὰ βίου Ὀρθόδοξος ἀγωνιστὴς

Ἰωάννης Κων. Κορναράκης

«Αἰωνία ἡ μνήμη αὐτοῦ»


___________________________________

Ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο "Ἀποτείχιση"

Με βαθυτατη  θλιψι ανακοινωνουμε στους αναγνωστες και στους επισκεπτες μας οτι ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ εν Κυριω ο ευλαβεστατος Αγωνιστης και ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ Καθηγητης κ. Ιωαννης Κορναρακης.
Επειδη ο αγαπητος μας Καθηγητης προσεφερε οσον ολιγοι πολλα και μεγαλα στον Αντιοικουμενιστικο αγωνα εθλιβημεν βαθυτατα διοτι φευγει απο κοντα μας ενας  Μεγαλος Αγωνιστης της Πατρωας Ευσεβειας.
Βεβαιως θα χαρουν και θα πανηγυρισουν οι Παναθλιοι Οικουμενιστες για την μεγαλη απωλεια που θα υποστουν οι Αντιοικουμενιστες με την κοιμησι του εκλεκτου Καθηγητου μας, αλλα ειμεθα βεβαιοι οτι ο Θεος και οι πρεσβειες του Αγωνιστου Καθηγητου θα αναπληρωση το κενο με καποιον νεο Αγωνιστη που θα εμφανιση ο Θεος για να αγωνισθη τον καλον αγωνα της Πιστεως.
Ο ιστολογος της Αποτειχισης τα τελευταια χρονια συνδεθηκε ιδιαιτερα με τον κ. Καθηγητη και επικοινωνουσε τακτικοτατα εστω και τηλεφωνικα μαζι του και με τις σοφες και στοχευμενες συμβουλες του, ενισχυε παντοτε τις φαρετρες μας για την μαχη και τον πολεμο κατα των εχθρων της Πιστεως και της Ευσεβειας. 
Ο Θεος ας αναπαυση την αγια ψυχη του.

ΠΗΓΗ:http://nefthalim.blogspot.gr/

 ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΜΙΟ: Ο αείμνηστος Ιωάννης Κορναρἀκης υπηρέτησε ως Θεολόγος Καθηγητής στην παλαίφατη Πατμιάδα Εκκλησιαστική του Γένους Σχολή, κατά την περιόδο 1955 -1958. 

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ....

 

• ΝΕΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ:  ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ

Πρόκειται για μια νέα Ιστοσελίδα (elbig.gr), η οποία φιλοδοξεί να γίνει Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη - ΣΧΟΛΕΙΟ του Γένους μας.

Όπως διαβάζουμε στην υποδοχή της Ιστοδελίδας: "Σκοπός μας είναι να κάνουμε για σας, που διψάτε για την Αλήθεια και την Μάθηση, ο,τι καλύτερο μπορούμε για να σας γίνουν προσιτά τα δυσεύρετα και σημαντικά κείμενα, που βοηθούν να συνειδητοποιήσουμε ποιός είναι ο σκοπός της υπάρξεώς μας, ποιά είναι η Ιερά και η κοσμική Ιστορία μας αλλά και το πως προσπαθούν να μας αποπροσανατολίσουν από τον σκοπό μας αυτόν οι διαστροφείς της Αληθείας και κήρυκες της «ψευδωνύμου» γνώσεως, κατεδαφίζοντες τα Ιερά και τα Όσια, αλλοιώνοντες τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα και αντικαθιστώντες την επιστημονική Αλήθεια και ακρίβεια με επιστημονικοφανή φαντασία!"

Γνωρίστε την ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του Γένους μας ΕΔΩ

ΠΗΓΗ:http://www.agioritikovima.gr/arxeio/24875-nea-itoelida

Η Δράκαινα

Τι πρέπει να κάνετε εάν πατήσετε δράκαινα στη θάλασσα;

Δημιουργηθηκε στις Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2013 14:43 | Γράφτηκε από τον/την Νίκος Απόκοτος 

Εκεί που αμέριμνοι περπατάμε στα ρηχά, ξαφνικά νιώθουμε έναν έντονο πόνο στην πατούσα ή τα δάχτυλα μας. Ο βυθός κρύβει κινδύνους και πρέπει να ξέρουμε πως να τους αντιμετωπίσουμε....

Δράκαινα: Οι δράκαινες απολαμβάνουν να ζουν νωχελικά στο βυθό της θάλασσας. Καλύπτονται με άμμο, δεν ξεχωρίζουν, δεν κουνιούνται και συχνά πυκνά “πέφτουμε” πάνω τους. Οι δράκαινες έχουν δηλητήριο στις (σκληρές) κεραίες του άνω πτερυγίου τους. Στο σημείο ακριβώς που ξεχωρίζει από την άμμο και εμείς πατάμε. Μόλις συμβεί κάτι τέτοιο να ξέρετε ότι ο πόνος είναι αφόρητος, αβάσταχτος. Άνθρωποι που πάτησαν δράκαινα, αναφέρουν ότι από τον πόνο σχεδόν λιποθύμησαν.

Το δηλητήριο των ψαριών αυτών, ενεργεί τόσο στο νευρικό σύστημα του ανθρώπου όσο και στο αίμα. Το αποτέλεσμα σε αυτή την περίπτωση είναι ο έντονος και με διάρκεια πόνος, η λιποθυμία, ο εμετός και ο υψηλός πυρετός (σπανιότερα). Οι παρενέργειες ενός τέτοιου τσιμπήματος διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο ανάλογα με τις άμυνες και τις αντιστάσεις του οργανισμού του. Το δέρμα στο σημείο που μπήκαν οι κεραίες, κοκκινίζει και πρήζεται. Ενώ ο πόνος δεν σταματά και χτυπάει μέχρι τη ρίζα του μέλους.
Δηλαδή μας τσίμπησε στην πατούσα, θα πονάει φριχτά ολόκληρο το πόδι μέχρι τους γοφούς. Η ζωή μας αν πατήσουμε δράκαινα δεν κινδυνεύει, αλλά εάν βρισκόμαστε κοντά σε κάποιο νοσοκομείο ή κέντρο υγείας, δεν είναι κακή ιδέα να το επισκεφτούμε. Σπανιότερα μπορεί να προκληθεί αλλεργικό σοκ, όμοιο με εκείνο που παθαίνουμε εάν μας τσιμπήσει σκορπιός.
Μόλις πατήσουμε δράκαινα, πρέπει με ψυχραιμία να βγούμε από το νερό και να απολυμάνουμε καλά το σημείο που μας τσίμπησε. Όσο περνάνε οι ώρες το δηλητήριο εξασθενεί. Ένα γιατροσόφι που δείχνει να είναι αποτελεσματικό, είναι το κάψιμο. Το δηλητήριο της δράκαινας, όταν θερμανθεί από 50 βαθμούς Κελσίου και πάνω, αδρανοποιείται. Οι ψαράδες που γνωρίζουν από αυτά, προτείνουν να πλησιάσουμε με ιδιαίτερη προσοχή (για να μην πάθουμε έγκαυμα) την καύτρα ενός τσιγάρου στην πληγή.
Συνήθως ύστερα από 48 – 72 ώρες ο πόνος και το πρήξιμο υποχωρούν. Πρέπει πάντως να ενημερώσουμε τον γιατρό μας που μπορεί να μας συστήσει αναλγητικά χάπια.

ΠΗΓΗ:http://www.rodosinfonews.gr/

Πάτμος:

" Τo νησί που θα ήθελα να γεράσω" -

 Γράφει η Τζένη Μπαλατσινού

 Γράφτηκε από τον Νίκος Απόκοτος | 

Την πρώτη φορά που πήγα, ήταν ένα μονοήμερο, καλοκαίρι του 1993, από Σάμο. Κλασική επίσκεψη στη Μονή Ιωάννου του Θεολόγου, που είναι χτισμένη πάνω στον αρχαίο βωμό της Θεάς Άρτεμης, και στο σπήλαιο της Αποκαλύψεως.

Το 1998, έγκυος στη δεύτερη μου κόρη, την Αλεξάνδρα, πήγαμε για μία εβδομάδα. Φτάσαμε στο νησί μέσα Αυγούστου χωρίς να έχουμε κλείσει διαμονή. Δύσκολη εποχή,  γιατί δεν υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία, αλλά οι φίλοι μάς έλεγαν «ελάτε, ελάτε, κάπου θα βολευτούμε». Και βολευτήκαμε, στο πιο όμορφο σπίτι της Χώρας, με θέα το μοναστήρι και με οικοδέσποινα την υπέροχη κυρία Ματίνα, μητέρα του Γιάννη.

 Από εκείνο το καλοκαίρι ο Γιάννης ήταν η Πάτμος και η Πάτμος ήταν ο Γιάννης. Ο Γιάννης πριν 4 χρόνια έφυγε, αλλά είμαστε αρκετοί που συνεχίζουμε και πηγαίνουμε.

Όταν είσαι μικρός κάνεις όνειρα τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις, εγώ το πήγα λίγο παρακάτω... σκέφτηκα ότι εδώ θέλω να γεράσω, εδώ θέλω να έρχονται τα εγγόνια μου, εδώ θέλω να κολυμπάω, να περπατάω, να βλέπω τον Νικόλα και την Άννυ, να έχω το καΐκι μου και να κάνω βόλτες Μαράθι, Αρκιούς, Μακρονήσι για βουτιές και πίσω πάλι με το που σβήσει ο ήλιος.

Όταν κάτι σου αρέσει πολύ δεν θέλεις να το πολυσυζητάς, γι’ αυτό δεν θα γράψω τίποτα για μυστικά μέρη και πού να πας όταν κατέβεις στο νησί. Τη Πάτμο ή την αγαπάς με την πρώτη ματιά ή θες σε δύο ημέρες να φύγεις. Όποιος την  ερωτευτεί, θα την ανακαλύψει μόνος του.

Οι πιο ωραίες στιγμές της είναι νωρίς το Πάσχα, που δεν υπάρχει ψυχή στη Χώρα και βλέπεις τη σκιά σου στα κυβόσχημα σπίτια. Κι αν είναι ανοιχτός ο Αντρέας και η γκαλερί του, κάθεσαι για ένα καφέ ακούγοντας τις ιστορίες του.

Φωτό: Με τον... θείο Νικόλα

Σγημείωση: H Tζ. Μπ. είναι διευθύντρια του www.jenny.gr

ΠΗΓΗ:http://www.rodosinfonews.gr/

Η Αγία Ευφημία (11 Ιουλίου)

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΥΦΗΜΙΑΣ

ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ

Η Αγία Ευφημία έζησε κατά τούς χρόνους του Διοκλητιανού καί ήθλησε τό έτος 303. Κατήγετο από την Χαλκηδόνα. Ήτο θυγάτηρ του περιφανούς και πλουσίου Συγκλητικού Φιλόφρονος και της ευσεβούς και φιλοπτώχου Θεοδοσιανής. Η  Αγία επαιδαγωγήθη «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου»  διό ηγάπησε τόν Χριστό , την παρθενίαν και την μετά ζήλου ομολο­γίαν του Χριστού.

 

O ανθύπατος της  Ανατολής Πρίσκος εχων συγ­κάθεδρον τον φιλόσοφον και ιερέα του Άρεως  Απελ­ιανόν, εκήρυξε,  κατά την απόφασιν και εντολήν του Διοκλητιανού, διωγμόν κατά των Χριστιανών εις την Ανατολήν. Κατά την εορτήν του ψευδωνύμου Θεού Άρεως εζήτησε άπαντες οι κάτοικοι να  προσέλθουν εις την εορτήν. Όσoι δεν θα προσήρχοντο θα ετιμωρούντο με φοβερά κολαστήρια. Οι χριστιανοί καθ' ομά­δας εκρύπτοντο άλλοι εις οικίας και άλλοι εις ερημι­κάς περιοχάς. Ή Αγία  Ευφημία  ηγείτο μιας τοιαύτης ομάδος στηρίζουσα τούς πιστούς διά του φλογερού λόγου της.

Συνελήφθη η Αγία μετά των τεσσαράκοντα εννέα μελών της ομάδος της. Εις την πρόσκλησιν του Πρί­σκου νά θυσιάσουν εις τό είδωλον του Άρεως η Αγία και η  ομάδα της ηρνήθησαν με τόλμην και παρρη­σίαν, από την απάντησίν των εθυμώθη ο Πρίσκος και έδωκεν εντολήν να  δέρουν επί είκοσι ημέρας τους Αγίους και να τους φυλακίσουν. Μετά τας είκοσι ημέρας εδοκίμασε και πάλιν να πείσει τούς μάρτυρας να θυσιάσουν. Μετά την αρνησίν των, τους έδειραν τόσον, ώστε κατεπονήθησαν οι δέροντες στρατιώται. Τότε τούς λοιπούς μάρτυρας ο Πρίσκος έκλεισεν εις την φυλακήν, την δε Αγίαν προσεπάθησε να την πεί­σει να θυσιάσει. Μετά την άρνησίν της και την ομολο­γίαν της πίστεώς της εις τον Χριστόν την έβαλον εις τον τροχόν και έτσι κατεκόπτετο όλον το σώμα της Αγίας. Κατά το μαρτύριόν της η Αγία προσηύχετο διαρκώς. Μετά το πέρας της προσευχής της θαυμα­τουργικώς ελύθη από τον τροχόν και αποκατεστάθη τέλειον και υγιές το σώμα της. Εν συνεχεία  ερρίφθη η Αγία εις πυρακτωμένην κάμινον. Οι προεστώτες των υπηρετών Σωσθένης και Βίκτωρ ηρνήθησαν να ρίψουν την Αγίαν εις την κάμινον, διότι έβλεπον να ίνστανται παρά το πλευρόν της Αγίας δύο φοβεροί άν­δρες, οι οποίοι απειλούσαν ότι  θα διασκορπίσουν το πυρ. Ο Σωσθένης και ο Βίκτωρ ομολόγησαν τον Χρι­στόν και εμαρτύρησαν.  Προσευχηθείσα  η  Αγία ερρί­φθη εις την κάμινον. Η φλόξ δεν ήγγισε την Αγίαν, αλλά διεσκορπίσθη έξω της καμίνου και έκαυσε πολλούς.

Ο Πρίσκος υπέβαλε την  Αγίαν εις νέον μαρτύ­ριον. Εκτύπωv την Μάρτυρα με οξείς λίθους και σί­δηρα αιχμηρά και έτσι κατεκόπη και κατεξεσχίσθη το σωμά της. Και πάλιv θαυματουργικώς αποκατεστά­θη υγιής. Ακολούθως ερρίφθη η Αγία εις  μεγάλην δε­ξαμενήv, όπου ύπηρχον σαρκοβόρα θηρία της θαλάσ­σης. Τα θηρία όχι μόνον δεv έβλαψαv την Αγίαν, αλ­λά και τηv εβάσταζοv επάνω των. Έπειτα έβαλοv την Μάρτυρα εις λάκκον με σουβλιά. Και εκείθεν εξήλ­θεν αβλαβής.  Επεχείρησεv ο Πρίσκος να πριονίσει και να καύσει την Αγίαν. Οι οδόντες εστράβωσαν και το πυρ εσβέσθη και ουδέν αύτη έπαθεν. Τέλος ερρί­φθη η Μάρτυς εις θηρία, τα οποία ήλθον πλησίον της προσκυvούντα αυτήv. Επειδή η Αγία προ του μαρτυ­ρίου αυτού ικέτευσε τον Χριστόν vα την αναπαύση πλησίον Του, μία άρκτος τηv εδάγκωσε και ούτω πα­ρέδωκε την αγίαv της ψυχήv εις χείρας του Νυμφίου της.

Χαίροvτες οι γονείς της έθαψαv μετά πάσης τιμής το πάνσεπτόν της λείψανον εις την Χαλκηδόνα και εδόξαζαν τοv Κύριον, διότι ηξιώθησαν της τιμής να έ­χουν τηv θυγατέρα των Μεγαλομάρτυρα της Εκκλη­σίας και πρέσβειράν των πλησίον Του.

O Κύριος ετίμησε την καλλίνικον παρθένον  και μάρτυρα Ευφημίαν με την δωρεάν της αφθαρσίας του πολυάθλου και παρθενικού  της σώματος. Εις την Χαλκηδόνα συνήλθαν οι 630 θεοφόροι Πατέρες το έ­τος 451 συγκροτήσαντες την Αγίαν Τετάρτην Οικου­μενικήν Σύνοδον, επί των ευσεβεστάτων Βασιλέων Μαρκιανού και Πουλχερίας. Ή Σύνοδος αυτή κατεδί­κασε τον αιρετικόν Ευτυχή, όστις εκήρυττε την πλά­νην, ότι ο Χριστός έχει μόνον μίαν φύσιν και μίαν ε­νέργειαν, αυτήv της Θεότητος. Οι Άγιοι Πατέρες εδογμάτισαν την πίστιv της Εκκλησίας, ότι ο Χριστός έχει δύο τελείας φύσεις, θελήσεις και ενεργείας, την θείαν και την ανθρωπίνην, εις μίαν  Yπόστασιν. Είναι δε ηνωμέναι αι δύο φύσεις ατρέπτως, ασυγχύτως,. αναλλοιώτως και αδιαιρέτως. Κατά την ανωτέρω Σύνο­δον οι  Όρθόδοξοι Πατέρες συνέταξαν Τόμον, ο  ο­ποίος περιείχε την πίστιν την αληθή, την οποίαν πά­ντοτε επίστευε και εκήρυττεν η Έκκλησία τσυ Χρι­στού. Επίσης οι αιρετικοί  Μονοφυσίται συνέταξαν ίδιον τόμον, που  περιείχε τας πλάνας των. Τότε ομο­φώνως ορθόδοξοι και αιρετικοί απεφάσισαν να τε­θούν και τα δύο κείμενα επί του στήθους της Αγίας Ευφημίας και ανοίξαντες την λειψανοθήκην έπραξαν ούτως και εσφράγισαν πάλιν ταύτην. Ότε δε ήνοιξαν την θήκην, εύρον τον Τόμον των Ορθοδόξωv εις τας χείρας αυτής και των αιρετικών Μονοφυσιτών το κεί­μενον εις τους πόδας αυτής. Έτσι η Μεγαλομάρτυς Ευφημία με το έξαίσιον αυτό θαύμα επεκύρωσε και υπέγραψε τον ορθόδοξον Τόμον και διεσάλπισε το Χριστολογικόν δόγμα περί των δύο φύσεων του Χρι­στού μας εις τα πέρατα της οικουμένης και απέδειξε την διδασκαλίαν του Ευτυχούς και των οπαδών του Μονοφυσιτών ως σατανικήν πλάνην.     

Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη θεσσαλονίκη"Αρχιμ. Νικοδήμου Γ.Αεράκη Ιεροκήρυκος

ΠΗΓΗ:http://www.pentapostagma.gr/2013/07/agia-eufhmia.html#ixzz2YlHGhVoc

Εγκαίνια Ιερού Ναού

ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΞΗΓΗΣΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

Στα πρωτοχριστιανικά χρόνια η Θεία Ευχαριστία τελούνταν επάνω στους τάφους των Μαρτύρων.
Ο κάθε Μαρτυρικός τάφος ήταν και Αγία Τράπεζα. Στη συνέχεια με την ανέγερση των Ναών επειδή δεν ήταν δυνατό σε κάθε Ναό να υπάρχει και Μαρτυρικός τάφος , όρισε η Εκκλησία να εγκαινιάζεται κάθε Ναός με την τοποθέτηση στην Αγία Τράπεζα Τιμίων Λειψάνων Αγίων Μαρτύρων, οι οποίοι απέδειξαν την αγάπη και αφοσίωσή τους στον Κύριο με το μαρτύριό τους.
Σεμνοί, ταπεινοί αλλά και θαρραλέοι δε φοβήθηκαν να ομολογήσουν τον Αληθινό Θεό μπροστά σε σκληρούς διώκτες.
Στη συνέχεια με λίγα απλά λόγια θα εξηγήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει στην τελετή των Εγκαινίων.
Τα Εγκαίνια τελούνται από τον Επίσκοπο, ο οποίος και προσκομίζει τα Ιερά Λείψανα στο Ναό που πρόκειται να εγκαινιασθεί.
Φθάνοντας ο Επίσκοπος στο Ναό,  τοποθετεί τα Ιερά Λείψανα επάνω στην Αγία Τράπεζα.
Τότε  ψάλλετε  μια ειδική ακολουθία της υποδοχής η οποία περιέχει Μαρτυρικά και άλλα τροπάρια.
Στους αίνους του Όρθρου ο Επίσκοπος διαβάζει δυο προκαταρκτικές ευχές των εγκαινίων του Καλλίστου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Μετά την απόλυση της ακολουθίας του Όρθρου αρχίζει η τελετή των εγκαινίων με μία σύντομη προσευχή μπροστά στην Αγία Τράπεζα, στην οποία ο Επίσκοπός παρακαλεί τον Κύριό μας να αναδείξει και μας μιμητές των Αγίων Μαρτύρων.
Στη συνέχεια βγαίνουν όλοι έξω από το Ναό.
Ο Επίσκοπος κρατάει στα χέρια του τα Άγια Λείψανα, προπορευομένων των Ιερέων με το Ευαγγέλιο, και ακολουθούντων όλων των Χριστιανών.
Πραγματοποιούνται τρεις λιτανείες γύρω από το Ναό. Στο τέλος των δυο πρώτων λιτανειών αναγιγνώσκονται δυο Αποστολικά και δύο Ευαγγελικά Αναγνώσματα. Στο τέλος της τρίτης λιτανείας, γίνεται η είσοδος στο Ναό με ένα ιδιόμορφο τρόπο.
Οι πόρτες είναι κλειστές. Ο Επίσκοπος προστάζει αυτούς που είναι πίσω από τις πόρτες να τις ανοίξουν στο Βασιλιά της δόξης, λέγοντας τα λόγια του Δαυίδ «Άρατε πύλας οι άρχοντες ημών…», και από μέσα ακούγονται τα λόγια που οι Άγγελοι έλεγαν αναμεταξύ τους κατά την ανάληψη του Κυρίου. «Τις εστιν ούτος ο Βασιλεύς της δόξης».
Αφού επαναληφθεί τρεις φορές  αυτός ο διάλογος  ο Επίσκοπος εισέρχεται θριαμβευτικά στο Ναό, τοποθετώντας τα Άγια Λείψανα στην Αγία Τράπεζα, ενώ  ψάλλετε το απολυτίκιο «Ως του άνω στερεώματος την ευπρέπειαν…».  Τώρα είμαστε έτοιμοι να εισέλθουμε στο κυριώτερο μέρος της τελετής.
Ο Επίσκοπος εκχύει τρείς φορές Άγιο Μύρο στα Ιερά Λείψανα, ευχόμενος να είναι «αιωνία η μνήμη των κτητόρων του Αγίου Οίκου τούτου».
Στη συνέχεια, αφού τα ασφαλίσει σε ειδική θήκη, τα τοποθετεί στο κέντρο της Αγίας Τράπεζας στην ειδική οπή που υπάρχει για το λόγο αυτό και ονομάζεται «φυτόν».
Πάνω από τα Άγια Λείψανα ρίχνει μαρμαρόσκονη και εκχύει κηρομαστίχη.
Το μίγμα αυτό αποτελείται από καθαρό κερί, μαστίχα, σμύρνα, αλόη, θυμίαμα, ρητίνη και λάδανο.
Αυτά συμβολίζουν τα μύρα με τα οποία ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας άλειψε το Σώμα του Κυρίου, και τα εκχύει για τη στερέωση του ανεγειρομένου Τάφου.
Αφού σφραγισθεί το «φυτόν», ο Επίσκοπος φοράει ένα λευκό χιτώνα που ονομάζεται σάβανο, σύμβολο της σινδόνης με την οποία τυλίχθηκε το Άγιο Σώμα του Κυρίου και διαβάζει μια ευχή παρακαλώντας το Θεό να στείλει το Πανάγιο Πνεύμα και να αγιάσει τον Οίκον τούτον.
Στη συνέχεια ακολουθούν τα ειρηνικά. 
Κατόπιν ο Επίσκοπος ευλογεί μια ποσότητα χλιαρού νερού, σύμβολο του Αγίου Πνεύματος και το εκχύει σταυροειδώς στην Αγία Τράπεζα. Με λευκά σαπούνια την πλένει και με σφουγγάρια την στεγνώνει, ενώ ψάλλεται ο 43ος ψαλμός «Ως αγαπητά τα σκηνώματά Σου, Κύριε των δυνάμεων».
Η τελετή μας θυμίζει βάπτισμα.
Η Αγία Τράπεζα εικονίζει το Σωτήρα και δέχεται τα του βαπτίσματος όπως Εκείνος.
Στη συνέχεια ραντίζει πάλι την Αγία Τράπεζα με ειδικά αρώματα ψάλλοντας το «Ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσωμαι…» και αφού δοξάσει το Θεό σταυρώνει την Αγία Τράπεζα με Άγιο
Μύρο, το οποίο αλείφει στη συνέχεια με τα χέρια του. Το Άγιο μύρο φέρνει τη Χάρη του Θεού στη γη. Είναι η δύναμη του Θυσιαστηρίου, η οποία ενεργοποιείται με τη χάρη των Ιερών Λειψάνων.
Κατόπιν καθαγιάζει πάνω στην Αγία Τράπεζα Ιερά Αντιμήνσια. Η λέξη Αντιμήνσιο προέρχεται από την ελληνική λέξη αντί και τη λατινική λέξη Μένσα, που σημαίνει Τράπεζα.
Το κάθε Αντιμήνσιο μόλις καθαγιασθεί από τον Επίσκοπο είναι μια μικρή Αγία Τράπεζα. Είναι απαραίτητο σε κάθε Λειτουργία. Μάλιστα με το Αντιμήνσιο μπορεί να τελεστεί σε έκτατες περιπτώσεις η Θεία Λειτουργία και εκεί όπου δεν υπάρχει Ναός.
Στη συνέχεια ο Επίσκοπος τοποθετεί τις εικόνες των τεσσάρων Ευαγγελιστών αποτυπωμένες σε λινό ύφασμα στις τέσσερις γωνίες της Αγίας Τραπέζης, επειδή με τα Ευαγγέλιά τους συνέβαλαν στη στερέωση της Εκκλησίας Κατόπιν σκεπάζει την πλάκα της με ένα λευκό ύφασμα που ονομάζεται «κατασάρκιο».
Αυτό το ύφασμα ποτέ δεν βγαίνει από την Αγία Τράπεζα. Πάνω από αυτό τοποθετούνται τα επίσημα καλλύματα, ενώ ψάλεται ο 62ος ψαλμός «Ο Κύριος εβασίλευσεν, ευπρέπειαν ενεδύσατο…».
Στη συνέχεια ο Επίσκοπος κρατώντας στα χέρια του ένα καλάμι στο άκρο του οποίου υπάρχει σφουγγάρι με κηρομαστίχη και Άγιο Μύρο, σχηματίζει το μονόγραμμα του Χριστού (ΧΡ) στα τέσσερα σημεία του Ναού.
Κατόπιν ανάβει την Κανδήλα και ευλογεί, ψάλλοντας τον πρώτο στίχο της δοξολογίας «Δόξα Σοι τω δείξαντι το Φως…».
Στη συνέχεια αφαιρεί  το σάβανο που φορούσε σε όλη τη διάρκεια της τελετής και φοράει τα υπόλοιπα Αρχιερατικά του άμφια.
Αυτό το σάβανο τεμαχίζεται σε πολλά μικρά κομματάκια και εμβαπτίζεται μέσα στην κηρομαστίχη που περίσσεψε. Φεύγοντας από το Ναό, συνηθίζεται οι πιστοί να λαμβάνουν ευλογία από το σάβανο.
Αυτή είναι με λίγα λόγια η ακολουθία των Ιερών Εγκαινίων, μετά την οποία ακολουθεί και η πρώτη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο νέο Ιερό Ναό.
Αρχιδιακόνου Διονυσίου Γκόλια

 ΠΗΓΗ:http://www.agioritikovima.gr/arxeio/24793-untomi-eksigii

Παγκράτιον:

 Το απόλυτο ελληνικό μαχητικό άθλημα

ΜΗΤΕΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Το Παγκράτιο άθλημα είναι το αρχαιότερο στον κόσμο άθλημα πολεμικών και μαχητικών τεχνών, η αρχή του χάνεται στα βάθη της ελληνικής φυλής. Η σύνθεση του ονόματος...
του παγκρατίου προσδιορίζει και την ουσία του αθλήματος, Παν + κράτος δηλ. ο τα πάντα κρατών και μεταφορικά αυτός που κατέχει την υπέρτατη δύναμη και γνώση.

Το παγκράτιο χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη, στο άνω ή ορθοστάδην και στο κάτω ή αλίνδησιν παγκράτιο. Ορισμένοι προσδιορίζουν αυτή την αρχή στη δωδέκατη χιλιετία π.χ. Μέχρι σήμερα οι παλαιότερες παραστάσεις-μαρτυρίες έχουν βρεθεί σε αρχαίο ρητό του 1700π.χ., στην Αγία Τριάδα στην Κρήτη Ως εφευρέτες του Παγκρατίου αναφέρονται ο Ηρακλής και ο Θησέας. ʼθλημα ιδιαίτερα σκληρό, επιβλητικό, θεαματικό κατεξοχήν αμυντικό, με έντονη την κίνηση και την άμιλλα, με χαρακτηριστική ελευθερία στην εφευρετικότητα κινήσεων και τεχνασμάτων.

Ξεκίνησε ως καθαρά πολεμικό αγώνισμα και διατηρήθηκε ως τέτοιο μόνο στη Σπάρτη, γι αυτό και δεν έγινε αμέσως δεκτό στους Ολυμπιακούς αγώνες, διότι το πνεύμα αυτών των αγώνων είναι ειρηνικό και όχι πολεμικό. Μετά από πολύχρονες προσπάθειες και αφού αφαιρέθηκαν τα στοιχεία πού του έδιναν χαρακτήρα άγριας συμπλοκής και συμπεριλήφθηκε στους Ολυμπιακούς αγώνες, από την 33η Ολυμπιάδα το 648π.χ. και έγινε σε λίγο καιρό όπως αναφέρει ο Φιλόστρατος των εν Ολυμπία το κάλλιστον. Πρώτος νικητής ήταν ο Λύγδαμις από τις Συρακούσες.

Σύμφωνα δε με τον Στοβαίο η πόλη που είχε Ολυμπιονίκη στο Παγκράτιο γκρέμιζε μέρος από τα τείχη της για να τον υποδεχθούν.

Σήμερα το παγκράτιο άθλημα ανανεωμένο και με τις επίμονες προσπάθειες της Ελληνικής Ομοσπονδίας Παγκρατίου Αθλήματος (Ε.Ο.Π.Α.) και της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας (WPAF) έχει αναλάβει την διάδοση του αθλήματος στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο με κύριο στόχο να βρει το Παγκράτιο πάλι την θέση του στους Ολυμπιακούς αγώνες.

Ο ιστορικός Φιλόστρατος αναφέρει το παγκράτιο σαν «το πιο άξιο άθλημα των Ολυμπιάδων και τη σπουδαιότερη προετοιμασία των πολεμιστών». Η ονομασία του προέρχεται από το συνδυασμό των αρχαιοελληνικών λέξεων «παν» και «κράτος» και υποδηλώνει «με όλη τη δύναμη». Ο εκπαιδευμένος στο παγκράτιο ήταν πανίσχυρος. Κατά τον Πλούταρχο αυτός που επινόησε την τεχνική του παγκρατίου ήταν ο Θησέας, που με αυτό νίκησε τον Μινώταυρο, τον άγριο ταύρο που φύλαγε το «Λαβύρινθο» στο ανάκτορο της Κνωσσού, στο Ηράκλειο Κρήτης. Ο περιηγητής Παυσανίας αναφέρει ότι ο ημίθεος Ηρακλή επινόησε το παγκράτιο.

Με την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Μικρά Ασία, Περσία, Ινδία και Θιβέτ, οι στρατιώτες του δίδαξαν το παγκράτιο άθλημα στους λαούς αυτών των Ασιατικών χωρών. Την πατρότητα του παγκρατίου σε όλα τα αγωνίσματα των μαχητικών τεχνών, την έχουν αναγνωρίσει μορφωμένοι ιστορικοί των τεχνών αυτών, όπως ο Μασουτάτσου Ογιάμα, ο ιδρυτής της τεχνικής του αθλήματος «Κιόκου Σιν Κάι» στο σύγγραμμά του «Ζωτικό Καράτε». (diadrastiko.blogspot.gr)
ΠΗΓΗ:Parapona-Rodou

Η Αγία Κυριακή (7 Ιουλίου)

 Το δεξί χέρι της Αγίας Κυριακής

στην πόλη Χούσι της Ρουμανίας

πηγή

Το δεξί χέρι της Αγίας μάρτυρος Κυριακής

το έλαβε ως δώρο το 1787 από την Μεγίστη Λαύρα

 του Αγίου Όρους ο επίσκοπος Ιάκωβος Σταμάτε(1782-1792),ο οποίος πλήρωσε ένα μεγάλο μέρος

των χρεών της μονής προς την Υψηλή Πύλη.

Σήμερα βρίσκεται αποθησαυρισμένο

στον επισκοπικό ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου(1495) στην πόλη της Ρουμανίας Χούσι.

ΠΗΓΗ:http://proskynitis.blogspot.gr/

Το Εκκλησάκι της Οσίας Μελώς

ΠΟΛΥΣ ΚΟΣΜΟΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΜΕΛΩ (ΦΩΤΟ)

Της Ξανθίππης Αγρέλλη

Εκεί που συνομιλεί ο καταγάλανος ουρανός, με το καταπράσινο δάσος. Εκεί που την μελωδία της φύσης, την δίνουν τα ωδικά πτηνά και τα αμέτρητα καλοκαιρινά τζιτζίκια. Εκεί όπου οι πλαγιές ντύνονται με ευωδιαστά άνθη βότανα και φυτά. Σε ένα ερημικό μέρος, που η σιωπή κάνει παρέα με την γαλήνη, βρίσκεται το Εκκλησάκι της Οσίας Μελώς.
Κρυμμένο πίσω από την πλαγιά του λόφου, κτισμένο από ευλαβείς βοσκούς, σαν κατάλευκο περιστεράκι, αναδύει όπως το μυρωμένο θυμίαμα, όλη την κατάνυξη και την Αγιότητα μας καινοφανούς Αγίας, της αναχωρήτριας και ερημίτισσας Οσίας Μελώς.

Κάθε χρόνο ο Μητροπολίτης κ. Ναθαναήλ, μαζί με πολλούς κληρικούς και πολλούς ευλαβείς προσκυνητές, ανηφορίζουν ως τη πιο απόμερη ορεινή ράχη, για να τιμήσουν τη μνήμη της Αγίας. Εφέτος οργανώθηκε και πάλι με μεγάλη επιτυχία μια προσκυνηματική εκδρομή, σε αυτό το ευλογημένο μέρος.

Μετά την Θεία Λειτουργία, και την Ακολουθία της Αρτοκλασίας, οι τυχεροί προσκυνητές είχαν την ευκαιρία, να απολαύσουν ένα θεσπέσιο πρωινό ξεκίνημα. Στην σύντομη ομιλία του ο Σεβασμιότατος, αναφέρθηκε στην μοναχική, ερημική ζωή της Όσιας Μελώς, την αφιερωμένη στον Κύριο. Ακολούθως ευχαρίστησε τον ιερό κλήρο, το πλήθος των προσκυνητών, αλλά και όσων συνδράμουν στην διατήρηση του άλλοτε Μοναστηριακού Ιερού χώρου.

Όπως τον Δήμαρχο κ. Καίσερλη τον κ. Πη και τον κ. Γεωργαλή, που ήσαν παρόντες, καθώς και όλο το Δ.Σ, που βελτίωσε το δρόμο. Επίσης ευχαρίστησε τους δωρητές του γύρω κτήματος, της οικογένειας Μιχάλη Κουτελά και την ομάδα εθελοντών, 'Μαύρους Λύκους,' για το πετρόκτηστο προσκυνητάρι που έφτιαξαν, αλλά και για την συντήρηση των γύρω δένδρων και φυτών.

Το ατέλειωτο ειδυλλιακό τοπίο, προκλητικά ξεδιπλώνονταν μπροστά μας. Οι απέραντοι καλλιεργημένοι κάμποι, με τα αμπέλια και τα καλοκαιρινά κηπευτικά, συναντούν τα πυκνοφυτεμένα περιβόλια, με τα ποικίλα καρποφόρα δένδρα. Λιβάδια και σταροχώραφα, καταλήγουν ως την ανήσυχη θάλασσα που σφιχταγκαλιάζει τις ακτογραμμές του νησιού της όμορφης Κω. Ο βραχνός θόρυβος του λεωφορείου, προσφορά του Δήμου, ανακατεμένος με αυτόν από τα φλύαρα τζιτζίκια, μας συντρόφεψαν ως το κέντρο της πόλης μας. Με την ματιά μας πλημμυρισμένη με όμορφες εικόνες, τις αισθήσεις μας να συνοδεύει η αξεπέραστη μυρωδιά της θυμαρο-ρίγανης και την καρδιά μας γεμάτη αγαλλίαση, ευχηθήκαμε να ξαναβρεθούμε όλοι και τον επόμενο χρόνο.

ΠΗΓΗ:http://www.agioritikovima.gr/mitropoleis/24536-polus-komos-t