Τρίτη 14 Μαΐου 2013

ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΑΣΤΕΓΟΣ...


Η ματιά του με διαπερνούσε ενοχλητικά στο αργό περπάτημα μου λίγα μέτρα πιο πέρα…

Αναζητούσα κάτι άλλο, αλλά προέκυψε αυτό το βλέμμα, που σαν να μου μιλούσε χωρίς ήχο με καθήλωσε και με γέμισε ενοχες…;

Εγώ κρατώντας μια τυρόπιτα και ένα μπουκάλι νερό αμέριμνος αλλά και ψυχρός, εκείνος ένας πεινασμένος και κομματιασμένος ψυχικά περίμενε όχι την τυρόπιτα, αλλά το τέλος που δεν ερχόταν…;

Τον κοίταξα άλλη μια φορά και του την πρόσφερα μαζί το νερό…Την πήρε στα χέρια αλλά δεν την έφαγε…

«Ένα τσιγάρο έχεις να μου δώσεις;»

«Δεν καπνίζω», του λέω, αλλά τρέχω στο περίπτερο δίπλα του και αγοράζω ένα πακέτο, δεν θυμάμαι και ποια μάρκα…? Το προσφέρω χαμογελώντας και καθώς απομακρύνομαι μη έχοντας να δώσω κάτι άλλο, ξεκίνησε η δική του προσφορα!!!

«Το τσιγάρο με σκοτώνει, ενώ η τυρόπιτα ανανεώνει το ραντεβού με την κόλαση για αργότερα…».

Τον κοίταζα σιωπηλός και ακίνητος δείχνοντάς του το ενδιαφέρον που ζητούσε για να συνεχίσει…
«Δεν με παίρνει ρε φίλε η Παναγιά, με αφήνει εδώ να ταλαιπωρούμαι, να βλέπω την πατρίδα, να στοιχειώνει και να μη μπορώ να τη βοηθήσω… Τα παιδιά και τους νέους να χάνονται στην απελπισία, χωρίς προοπτική και όνειρα και λιώνω…Τους αρρώστους αβοήθητους, τους γέροντες πεταμένους και εκείνα τα ορφανά ξεχασμένα στα ιδρύματα και μαυρίζει η καρδιά μου…
Ο Χριστός είναι εδώ συνέχεια δίπλα μου και όσο τον παρακαλάω να με πάρει μαζί του με αφήνει να κοιμηθώ και ξανάρχεται μόλις ξυπνήσω… Δεν έχω και άλλη παρέα αλλά ούτε και παράπονο…Όποτε Τον φωνάξω τρέχει συνέχεια να με ακούσει…
Αν ζητήσεις από τον πρωθυπουργό ακρόαση δεν θα τον δεις ποτέ…Ο άρχοντας όμως όλου του κόσμου έρχεται αμέσως…»
 Δακρύζει και σταματάει να μιλάει κοιτώντας αλλού… Κάθισα δίπλα του και περίμενα να συνεχίσει, ήταν τόσο ζεστά, παρά το κρύο, που νόμιζες ότι έχει σόμπα κοντά του… Τώρα με κοιτάζει και χαμογελάει…
«Δώρο από τον Χριστό είναι η σόμπα, μη σου πω ότι το βράδυ ξεσκεπάζομαι».

Χλώμιασα γιατί διάβασε τη σκέψη μου…! Κατάλαβα ότι δεν είναι τυχαίος άνθρωπος…

«Η δικαιοσύνη του Θεού είναι πιο μεγάλη από ότι φαντάζεσαι…

Αν κάνεις φόνο, η ανθρώπινη επιείκεια του δικαστηρίου θα σε βγάλει από τη φυλακή σε λίγα χρόνια, ενώ για το ίδιο αδίκημα σου λένε ότι θα πας στην κόλαση αιώνια…

Είναι δυνατόν ο άνθρωπος να είναι ποιο επιεικής από τον Θεό;

Αν μετανοήσεις για τις πράξεις που σε βαραίνουν, θα συγχωρεθείς αμέσως από τον Χριστό, γι’ αυτό να μην είσαι τόσο αυστηρός με τον εαυτό σου…

Δώσε του την ευκαιρία να διορθωθεί και μη καταδιώκεσαι από τους τύπους και το καθήκον… Κάνε την προσευχή σου πάντα και μην αφήνεις τον εαυτό σου έξω από την ευλογία του Χριστού…»

«Θέλω αν μπορείς να προσευχηθείς για εμένα», του ζητώ…

«Αν εγώ φάω την τυρόπιτα που μου πρόσφερες, εσύ θα χορτάσεις; Να προσεύχεσαι στον Χριστό όπως και εγώ και να έχεις πίστη…»

Καθώς σηκώνομαι να φύγω, ενώ εκείνος πήρε την τυρόπιτα στα χέρια με κοιτάζει χαμογελώντας και μου λέει:

«Τόση ώρα οι τρεις μας θα μπορούσαμε να παίξουμε και ξερή (παιχνίδι με χαρτιά), αλλά μάλλον εσύ ήθελες μόνο να ακούσεις…

Ο φίλος μου θα σε βοηθήσει να βρεις αυτό που ζητάς…»

Ποτέ δεν περίμενα ότι παίρνοντας ένα πακέτο τσιγάρα και μια τυρόπιτα θα δεχόμουν σαν αντίτιμο την σοφία ενός άγνωστου άστεγου, τη δωρεάν ακτινογραφία των ανησυχιών μου και τη διαβεβαίωση ότι ο φίλος του ο Χριστός θα μου τις απαλύνει…

Οι άνθρωποι του Θεού βρίσκονται ανάμεσα μας και όποιος έχει ανοικτά μάτια μπορεί να δει το θέλημα Του, αλλά και την χάρη Του, αυτήν που μεταμορφώνει έναν άστεγο σε σοφό, έναν άγνωστο σε φίλο, έναν άνθρωπο σε αδελφό !!!
ΠΗΓΗ:http://www.agioritikovima.gr/perizois/21724-enas-agios-ate

Παπάς και .. Παπάς..




Οι καμπάνες των εκκλησιών ηχούν δυνατά στη Σίκινο.

Οι δύο ιερείς, ο πατήρ Σπυρίδων Βουρλάκος και ο πατήρ Θοδωρής Αρσενικός, αποτελούν τη "ψυχή" του μικρού κυκλαδίτικου νησιού - αγαπητοί σε όλους τους κατοίκους, με πολλές δραστηριότητες όταν δεν ιερουργούν.

Ο πρώτος είναι βετεράνος κομάντο και ο δεύτερος εξαίσιος βιολιστής, με έφεση και στο τραγούδι.

Ο πατήρ Σπυρίδων, με καταγωγή από τη Σύρο, σε ηλικία 16 ετών υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό και εργάστηκε ως μάγειρας στα καράβια, θέλοντας να βοηθήσει οικονομικά την πολύτεκνη οικογένειά του. Στα 20 του έγινε βατραχάνθρωπος, ενώ στη συνέχεια μπήκε σε ομάδα κομάντος στη Σχολή Χωροφυλακής Ρεθύμνου, έχοντας αποσπάσει αρκετές διακρίσεις.

Όλα τα παραπάνω τα εγκατέλειψε για να εγκατασταθεί μόνιμα στη Σίκινο και να γίνει ιερέας. Πλέον, σε ηλικία 60 ετών δηλώνει "ευλογημένος και ευχαριστημένος" που κατοικεί στο μικρό αυτό κυκλαδίτικο νησί, ενώ τονίζει πως με θέληση και πίστη οι άνθρωποι μπορούν να πετύχουν τους στόχους τους.

"Η θέληση είναι ο μοχλός που κινεί κάθε προσπάθεια, που υλοποιεί κάθε σκέψη. Θέλω να περάσω το μήνυμα στα παιδιά μου πως όταν επιθυμούμε κάτι πολύ το καταφέρνουμε" αναφέρει χαρακτηριστικά ο πατήρ Σπυρίδων, ο οποίος ιερουργεί στον Ιερό Ναό της Παντάνασσας.

Ο παπάς... βιολιστής!

Η Σίκινος δεν έχει μόνο παπά ... βατραχάνθρωπο αλλά και βιολιστή, καθώς δεν νοείται πανηγύρι που να μην συμμετέχει ο πατήρ Θεόδωρος. Έμαθε μόνος του να παίζει βιολί και πλέον τραγουδάει αρκετά χειμωνιάτικα βράδια, όταν το νησί είναι έρημο και οι ελάχιστοι κάτοικοι αναζητούν τρόπους διασκέδασης.

"Σε πανηγύρια και γιορτές μαζευόμαστε οι κάτοικοι και παίζω με το βιολί παραδοσιακά, νησιώτικα, τραγούδια. Επίσης, είναι δύσκολοι οι χειμώνες στο νησί και πρέπει να βρούμε τρόπους να περάσει η ώρα και να διασκεδάσουμε. Γι' αυτό μαζευόμαστε είτε σε σπίτια, είτε σε κάποιο μαγαζί, τρώμε και πίνουμε όλοι μαζί παρέα" αναφέρει ο 53χρονος ιερέας.

Τον Δεκαπενταύγουστο, του Σταυρού, των Εισοδίων της Θεοτόκου, της Ζωοδόχου Πηγής και της Παντανάσσης το χωριό συγκεντρώνεται, οι παπάδες λειτουργούν και τα μακριά τραπέζια γεμίζουν με λογής - λογής καλά: φαβοκεφτέδες, γίγαντες, αμπελοφάσουλα, ψάρια και θαλασσινά, σικινιώτικο κρασί, ντόπιο γεμιστό κατσίκι.

Όλο το χωριό είναι καλεσμένο στα πανηγύρια, καθώς επίσης και οι ξένοι τουρίστες που βρίσκονται στο νησί. Μετά το τραπέζι αρχίζουν τα όργανα και ξεκινά ο χορός, με τον πατέρα Θεόδωρο να παίρνει το βιολί και να δίνει τη δική του παράσταση.

Τις ώρες που δεν έχει λειτουργία, ο ιερέας ασχολείται με τα μελίσσια, καθώς είναι έμπειρος μελισσοκόμος, ενώ καλλιεργεί και τον κήπο του.

ΠΗΓΗ:http://www.agioritikovima.gr/arxeio/21726-o-papas-batr

Ο 10 ΧΡΟΝΟΣ ΑΣΤΕΡΙΟΣ

"Η Ελλάδα μου, ήλιος και θάλασσα"


Doodle 4 Google 2013: 

"Η Ελλάδα μου, ήλιος και θάλασσα"




Η ελληνική σημαία, η θάλασσα, ο ήλιος κι ένα καραβάκι συνθέτουν το doodle του μικρού μαθητή Αστέριου Ρέυνικ, που κέρδισε τον διαγωνισμό της Google και θα κοσμεί την κεντρική σελίδα της καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας


Το σημερινό doodle της Google ανήκει στον 10χρονο Αστέριο Ρέυνικ, μαθητή του 2ου δημοτικού σχολείου από το Λιτόχωρο, που κέρδισε τον διαγωνισμό «Doodle 4 Google» που είχε θέμα την Ελλάδα.
Το δικό του Ελληνικό Doodle με τίτλο "Η Ελλάδα μου, ήλιος και θάλασσα", είναι εκείνο που κέρδισε τον διαγωνισμό της Google και σήμερα κοσμεί την πρώτη σελίδα της μεγάλης μηχανής αναζήτησης.
"Η Ελλάδα μου, ήλιος και θάλασσα" ξεχώρισε σε ψηφοφορία που είχε διάρκεια από τις 15 Απριλίου έως τις 7 Μαΐου.
Ο μικρός Αστέριος έχει μητέρα Ελληνίδα και πατέρα Αμερικάνο, γεννήθηκε και ζει στο Λιτόχωρο Πιερίας και είναι ένα χαρούμενο παιδί που αγαπάει την Ελλάδα.
Κάθε παιδί που έστειλε τη ζωγραφιά του στο διαγωνισμό Doodle 4 Google, έπρεπε να γράψει και δυο λόγια για την έμπνευσή του.
"Ζωγράφισα το doodle με ένα μεγάλο ήλιο, τη θάλασσα και την ελληνική σημαία γιατί για εμένα αυτά είναι η Ελλάδα", έγραψε ο μικρός Αστέριος.
Ο διαγωνισμός Doodle 4 Google ήταν ανοιχτός για όλους τους μαθητές από 6 έως 18 ετών. Σκοπός του ήταν να ενθαρρύνει τα παιδιά να χρησιμοποιήσουν δημιουργικότητα και φαντασία για να σχεδιάσουν το λογότυπο της Google.
Η τελετή ανακοίνωσης του τελικού νικητή πραγματοποιήθηκε στις 13 Μαΐου και σήμερα ο νικητής θα απολαμβάνει την πρώτη θέση για 24 ώρες στην πρώτη σελίδα της μεγαλύτερης μηχανής αναζήτησης.

ΠΗΓΗ:http://news247.gr/eidiseis/texnologia/doodle_4_google_2013_h_ellada_moy_hlios_kai_thalassa.2252243.html

Η Θεία Λατρεία



Η Ορθόδοξη χριστιανική λατρεία δεν είναι μια προσπάθεια εξιλέωσης ενός θυμωμένου Θεού· δεν είναι καθήκον που αν παραλείψουμε θα έχουμε νομικές συνέπειες· δεν είναι αναπαράσταση σκηνών και εικόνων που μας βοηθούν να νοιώθουμε καλύτερα· δεν είναι ανάμνηση παλαιών ιστορικών γεγονότων που δεν πρέπει να ξεχάσουμε· δεν είναι προσπάθεια να φαντασθούμε έναν πολύ ωραίο πνευματικό κόσμο για να εμπνευσθούμε· δεν είναι έξοδος στην ανάγκη συναισθηματικά κάπως να ανακουφισθούμε. Η ορθόδοξη λατρεία είναι μία κίνηση να διακρίνουμε τον αληθινό Θεό, ο οποίος διαρκώς φανερώνεται στην καθημερινότητα και πραγματικότητα της ζωής μας, να τοποθετηθούμε μέσα στους κόλπους της αγάπης Τον, να εκφράσουμε ανταποδοτικά την ευχαριστία και την αγάπη μας, να κοινωνήσουμε τελικά μαζί Του, να περιχωρήσουμε στη χάρη και ενέργειά Του, να ζήσουμε τη συγγένεια μαζί Του. [...]


Μέσα στη Θεία Λατρεία φανερώνεται ο Χριστός και δοξάζεται ο πιστός· «όταν ο Χριστός φανερωθή, η ζωή ημών, τότε και υμείς συν αυτώ φανερωθήσεσθε εν δόξη». Τί όμως σημαίνει η με τον Χριστό φανέρωση του ανθρώπου εν δόξη;» Η έννοια του χωρίου είναι ασφαλώς εσχατολογική. Τότε θα γίνει η πλήρης φανέρωση της δόξης του Θεού, τότε θα δοξασθεί το τέλειον, δηλαδή ο Θεός, και τότε θα φανερωθεί και ο κάθε άνθρωπος εν δόξη. Εκτός όμως από την εσχατολογική διάσταση, η με τον Χριστό φανέρωση του ανθρώπου εν δόξη έχει να κάνει και με τον ανώτερο στόχο και προορισμό του καθενός μας. Στη Θεία Λατρεία οι πιστοί αποθέτουν όλες τις μέριμνες, αποχωρίζονται από τα γήινα, εικονίζουν μυστικώς τα Χερουβείμ, κοινωνούν του Αγίου Πνεύματος, αποθνήσκουν, ζουν τα έσχατα. Τα Άγιο Πνεύμα φανερώνει το Θεό στην ιστορία και στην Εκκλησία. Τον φανερώνει στην αιώνια βασιλεία Του· φανερώνει όμως και τον κάθε πιστό, το μυστήριο του ανθρώπου. [...]
Η λατρεία διαφέρει από την προσευχή – μεταξύ των άλλων – και κατά το ότι τελείται εν τω Ναώ, όχι εν τω ταμείω· σε συγκεκριμένες ώρες, όχι όποτε θέλουμε· με προσδιορισμένες εκφράσεις, όχι όπως επιλέγουμε.[...] Η λατρεία νοείται μόνο συλλογικά, εκκλησιαστικά. Δεν λατρεύει το Θεό κανείς μόνος του, ούτε ατό σπίτι του· Τον λατρεύει μαζί με άλλους και μέσα στο Ναό, με τους αδελφούς του και τους αδελφούς του Χριστού, σε ένα χώρο που δεν είναι δικός τον για κοινή χρήση, αλλά πιο κοντινός του γιατί είναι του Θεού. Δεν μαζευόμαστε στην εκκλησία για κανέναν άλλο λόγο παρά για να λατρεύσουμε όλοι και μαζί. Δεν γίνεται η λατρεία αν είμαστε αρκετοί αλλά όχι όλοι· ούτε πάλι αν είμαστε μεν όλοι αλλά χωριστά. Ο Θεός δεν λατρεύεται από τον καθένα μόνο του, αλλά λατρεύεται μόνον από την Εκκλησία ως καθολική οντότητα. Γι’ αυτό και η Θεία Λειτουργία κάνει το χώρο σημείο, μεταποιεί την ιστορία σε διαρκές «σήμερον» και παρόν, ενώνει τους πάντες, αφού και «τους κοσμικώς διεσπαρμένους ομοχώρους ποιεί».
Μέσα στη Θεία Λειτουργία οι λέξεις «πάντων», «πάσα» και «όλοι» διαπερνούν όλες σχεδόν τις ευχές· «πάντων των αγίων μνημονεύσαντες», αναφέρουμε όλους τους Αγίους μην μας ξεφύγει κανένας. Και όταν μνημονεύουμε τις ψυχές και τα ονόματα, καταλήγουμε με την ευχή κανείς να μην εξαιρεθεί: «Και πάντων και πασών». Η Θεία Λατρεία λοιπόν προσφέρεται από όλους και επίσης από όλους μαζί. Γι’ αυτό και δεν απορεί να είναι τοπική ούτε μερική, αλλά καθολική και οικουμενική. Η Εκκλησία ζει όλες τις λειτουργίες σαν μία· συγκεντρώνει όλους τούς Ναούς, όλες τις αναίμακτες θυσίες που προσφέρονται από όλον τον κόσμο, συλλέγει τους πάντες και τα πάντα και τα προσφέρει θυσία ευάρεστη τω Θεώ. Αυτή η καθολικότητα εκφράζει τό μυστήριο της ενότητας.
Ποιός όμως είναι ο βαθύτερος λόγος να είμαστε όλοι και μαζί; Ας ανατρέξουμε στη δημιουργία μας. Όταν ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και έπλασε και τον Αδάμ, είπε ότι «ου καλόν είναι τον άνθρωπον μόνον», γι’ αυτό και προχώρησε στη δημιουργία της Εύας. Και από τους πρωτοπλάστους γεννάται το ανθρώπινο είδος με όλες του τις ευλογίες και με όλο το στραβό πτωτικό φύραμα που στη συνέχεια απέκτησε. «Ου καλόν είναι τον άνθρωπον μόνον». Δεν είναι εγωισμός μόνο το να θέλει κανείς να είναι πρώτος, αλλά υπάρχει ένας άλλος ύπουλος εγωισμός, το να θέλει να είναι κανείς μόνος. Και αυτό είναι τραγικό. Θα αναφέρω ένα παράδειγμα που ίσως ξαφνιάσει. Συχνά πηγαίνουμε στην εκκλησία, κρατούμε ένα βιβλιαράκι, κρυβόμαστε σε μια σκοτεινή γωνιά, δεν θέλουμε, να ασχολούμαστε με τίποτε άλλο και αν κανείς δίπλα μας κουνηθεί διαμαρτυρόμαστε ότι μας εμποδίζει να συγκεντρωθούμε. Μα στο Ναό δεν πηγαίνουμε για να συγκεντρωθούμε. Αν σκοπός μας ήταν η αυτοσυγκέντρωση, τότε ο χώρος του κελλιού μας θα ήταν καταλληλότερος. Στον Ναό πηγαίνουμε για να κοινωνήσουμε. Ο ένας να περιχωρήσει στη ζωή του άλλου και να ανοίξει τις πόρτες του και προς τα έξω, για να βγει ο ίδιος, και προς τα μέσα, για να μπουν οι άλλοι που θα φέρουν το Θεό. Πηγαίνουμε για να συγ-χωρηθούμε δηλαδή να μπούμε στον ίδιο χώρο. Πηγαίνουμε για να συγ-χρονισθούμε· δηλαδή να είμαστε ταυτόχρονοι στη δόξα μας προς το Θεό και στην παράστασή μας ενώπιόν Του. Πηγαίνουμε για να συν-αδελφωθούμε. Δεν πηγαίνουμε για να βάλουμε το μυαλό μας να πονοκεφαλιάσει με φίλαυτες απομονωτικές σκέψεις. Γι’ αυτό και η Εκκλησία, χωρίς να δέχεται την ασεβή φασαρία, είναι ανεκτική στη σχετική αταξία, στη φυσική ανησυχία των μικρών παιδιών, στη δυσκολία απόλυτης προσαρμογής των ασθενών, των γερόντων ή των ψυχικά ασταθών, που όμως όλοι τα μέγιστα συμβάλλουν στην κοινωνία της θείας λατρείας. Οι Ναοί μας δεν αποτελούν χώρους απόλυτης συμμετρίας ή επιβεβλημένης τάξης και οργάνωσης, αλλά χώρους όπου το τυπικό, η ευταξία, οι διατάξεις διευκολύνουν την μεταξύ μας και μετά του Θεού κοινωνία. Αυτός είναι και ο λόγος που οι λατρευτικές ευκαιρίες μας αποκαλούνται συνάξεις, το κατ’ εξοχήν μυστήριο κοινωνία, το δε σώμα του Χριστού Εκκλησία. Δεν γίνεται να κοινωνήσουμε το Θεό χωρίς να μπορέσουμε να κοινωνούμε μεταξύ μας• και δεν γίνεται να κοινωνούμε μεταξύ μας, αν δεν μπορέσουμε κάποτε να βγούμε από τον εαυτό μας. Και για να βγούμε από τον εαυτό μας, μας βάζει η Εκκλησία εδώ που όλοι μαζί μαζευόμαστε, ξεχνώντας ο καθένας τη δική του αυτοσυγκέντρωση, το δικό του εαυτό.
Στη Θεία Λειτουργία πηγαίνουμε για να βρούμε τη θέση μας μέσα στο Άγιο Ποτήριο, να ακουμπήσουμε το Χριστό, να βρεθούμε με όλο τον κόσμο, όλη την κτίση, να συγχωρηθούμε με τους συνανθρώπους μας, να τους νιώσουμε ότι είναι κομμάτια της υποστάσεώς μας, μέλη τού δικού μας σώματος, για να αισθανθούμε ότι όλοι μαζί είμαστε μέλη του Χριστού. Αυτό είναι η ζωή και η πίστη που εμπερικλείει η Θεία Λατρεία μας. Όταν ζει κανείς τη χάρη του συνδέσμου με το Χριστό, όχι μόνον ως προσωπικό γεγονός αλλά κυρίως ως εκκλησιαστικό γεγονός, όταν δηλαδή ζει το ότι όλοι μας είμαστε μέλη του αιωνίου σώματος του Χριστού, πολίτες της βασιλείας Του, μέτοχοι της αιωνιότητας από αυτήν τη στιγμή, τότε αρχίζει να χαράζει ο καρπός του μυστηρίου στην καρδιά. Συγχωρεμένοι, αγαπημένοι, ενωμένοι εν τη Εκκλησία μπορούμε να μυσταγωγηθούμε στό μυστήριο του Θεού και να προετοιμάσουμε έτσι το έδαφος της ψυχής μας για να δέχεται τη χάρη του Θεού. Τότε κανείς παύει να παρακολουθεί, αλλά συμμετέχει στη θεία Λατρεία.
(Από εισήγησή του που έγινε στο Στ΄ Πανελλήνιο Λειτουργικό Συμπόσιο Στελεχών Ιερών Μητροπόλεων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 23 Σεπτεμβρίου 2004)
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://www.pemptousia.gr/2013/

Δευτέρα 13 Μαΐου 2013

ΠΑΙΔΙ-ΘΑΥΜΑ ....

Όταν ήταν δυο χρονών, οι γιατροί διέγνωσαν τον Τζέικομπ Μπαρνέτ με σοβαρής μορφής αυτισμό και ανακοίνωσαν στη μητέρα του ότι δεν θα μάθαινε ποτέ ούτε καν να δένει τα κορδόνια των παπουτσιών του. Δεν θα μπορούσαν να είχαν περισσότερο άδικο!

Αυτή την στιγμή ο Τζέικομπ, που διαθέτει δείκτη ευφυΐας υψηλότερο του Αϊνστάιν (170), κάνει το Master του στην Αστροφυσική στο πανεπιστήμιο Indiana University-Purdue University Indianapolis (IUPUI) και είναι ένας από τους πλέον ελπιδοφόρους ερευνητές στον τομέα της κβαντικής φυσικής, σε ηλικία μόλις 14 ετών!!!

Από την πρώτη στιγμή που γράφτηκε στο πανεπιστήμιο, όταν ήταν 10 χρονών, και έδειξε τι μπορεί να κάνει, βγαίνουν κατά καιρούς δημοσιεύματα (όπως π.χ. Του ΤΙΜΕ ή του BBC) που θεωρούν ότι είναι θέμα χρόνου για τον Μπαρνέτ για να πάρει το Νόμπελ. Ενώ οι ειδικοί τον θεωρούν ως τον πλέον πιθανόν να καταρρίψει μια μέρα την θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν.

Επιπλέον ο Τζέικομπ διευθύνει την δική του φιλανθρωπική οργάνωση, με τίτλο Jacob's Place, και στόχο να ενημερώσει το κοινό για τον αυτισμό και να καταρρίψει τους σχετικούς μύθους.

Αφορμή για την δημοσιότητα που απολαμβάνει αυτή την στιγμή αποτελεί το βιβλίο «Το αγόρι που μιλούσε με τους πλανήτες» (κυκλοφορεί σε ένα μήνα στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός) που έγραψε η μητέρα του για να καταθέσει την συγκλονιστική μαρτυρία της και να διηγηθεί πώς επέτρεψε στο παιδί της, με την πίστη, την αφοσίωση και τη φροντίδα της, να καλλιεργήσει την ασύλληπτη ιδιοφυΐα του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το Χόλιγουντ έχει ήδη αγοράσει τα κινηματογραφικά δικαιώματα προκειμένου να μεταφέρει την ζωή του Τζέικομπ στην μεγάλη οθόνη.

ΠΗΓΗ:http://www.agioritikovima.gr/koinοnika/21678-paidithauma-po

Η μπανάνα

alt
Σημαντικοί λόγοι για να τρώμε μπανάνες

Δεν θα ξαναδείτε την μπανάνα με τον ίδιο τρόπο αφού ανακαλύψετε τα πολλά της οφέλη για την υγεία αλλά και τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να την προσθέσετε στη διατροφή σας. Οι μπανάνες είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες και σε τρία φυσικά σάκχαρα -γλυκόζη, σακχαρόζη και φρουκτόζη- δίνοντας τους σχεδόν μαγικές δυνάμεις για να σας παρέχουν μια τεράστια ώθηση ενέργειας.
Οι μπανάνες βοηθούν στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης, στην επικέντρωση, θεραπεύει τους πονοκεφάλους από το ποτό της προηγούμενης νύχτας, ανακουφίζει από την πρωινή ναυτία, προστατεύει από τον καρκίνο των νεφρών, το διαβήτη, την οστεοπόρωση και την τύφλωση. Η μπανάνα μπορεί να θεραπεύσει τη φαγούρα από ένα τσίμπημα κουνουπιού και να δώσει λάμψη στα παπούτσια σας.
Αν λοιπόν δεν συμπεριλαμβάνετε τις μπανάνες στη διατροφή σας, ξανασκεφτείτε το
●   Οι μπανάνες μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης λόγω των υψηλών επιπέδων τρυπτοφάνης, η οποία μετατρέπεται σε σεροτονίνη - ο νευροδιαβιβαστής του εγκεφάλου για την καλή διάθεση.
●   Φάτε μπανάνα πριν από μια έντονη προπόνηση για να συσσωρεύσετε ενέργεια και να διατηρήσετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας.
●   Οι μπανάνες σας προστατεύουν από μυϊκές κράμπες κατά τη διάρκεια της προπόνησης και κράμπες στα πόδια κατά τη διάρκεια της νύχτας.
●   Αντισταθμίζουν τις απώλειες ασβεστίου κατά την ούρηση και διατηρούν τα οστά σας γερά.
●   Βελτιώστε τη διάθεση σας και μειώστε τα συμπτώματα του PMS τρώγοντας μια μπανάνα, η οποία ρυθμίζει το σάκχαρο του αίματος και παράγει μία χαλάρωση.
●   Οι μπανάνες μειώνουν το πρήξιμο, προστατεύουν από το διαβήτη τύπου 2, ενισχύουν την απώλεια βάρους, ενδυναμώνουν το νευρικό σύστημα, και βοηθούν στην παραγωγή των λευκών αιμοσφαιρίων. Όλα αυτά λόγω των υψηλών επιπέδων σε Βιταμίνη Β6.
●   Ενισχύουν το αίμα σας και ανακουφίζουν από την αναιμία λόγω του σιδήρου που περιέχουν.
●   Η μπανάνα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο και χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, και είναι επίσημα αναγνωρισμένη από το FDA ως ικανή να μειώσει την αρτηριακή πίεση και να προστατεύσει από τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου.
alt


Μπανάνες και πέψη

●   Οι μπανάνες είναι πλούσιες σε πηκτίνη, και έτσι βοηθούν στην πέψη καθώς και στην αποβολή τοξίνων και βαρέων μετάλλων από το σώμα.
●   Λειτουργούν ως προβιοτικό, διεγείροντας την ανάπτυξη των φιλικών βακτηρίων στο έντερο, και παράγουν επίσης πεπτικά ένζυμα για να βοηθήσουν στην απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών.
●   Έχετε δυσκοιλιότητα; Η υψηλή περιεκτικότητα τους σε φυτικές ίνες μπορεί να βοηθήσουν στην ομαλοποίησης της κινητικότητας του εντέρου.
●   Έχετε διάρροια; Οι μπανάνες μπορούν να λειτουργήσουν ως καταπραϋντικό για το πεπτικό σας σύστημα, βοηθώντας στην αποκατάσταση των χαμένων ηλεκτρολυτών μετά από διάρροια.
●   Η μπανάνα είναι ένα φρούτο πλούσιο σε αντιοξειδωτικά, παρέχοντας ανακούφιση από τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και την καούρα.
●   Είναι το μόνο ωμό φρούτο που μπορεί να καταναλωθεί χωρίς κίνδυνο για ανακούφιση του έλκους του στομάχου, επικαλύπτοντας το βλεννογόνο του στομάχου και προστατεύοντας το από τα διαβρωτικά οξέα.
Φυσικές θεραπείες με μια μπανάνα
●   Τρώγοντας μπανάνες βοηθά στην πρόληψη του καρκίνου του νεφρού, προστατεύει τα μάτια από τον εκφυλισμό της κηλίδας και χτίζει γερά οστά αυξάνοντας την απορρόφηση του ασβεστίου.
●   Οι μπανάνες μπορούν να σας βοηθήσουν με την εκμάθηση κάνοντας σας πιο προσεκτικούς. Φάτε μια μπανάνα πριν από μία εξέταση ή ένα διαγώνισμα για να επωφεληθείτε από τα υψηλά επίπεδα καλίου.
●   Οι μπανάνες είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικά, παρέχοντας ελεύθερες ρίζες και προστασία από χρόνιες ασθένειες.
●   Τρίψτε ένα δάγκωμα από έντομο ή ένα εξάνθημα με το εσωτερικό της φλούδας της μπανάνας για ανακούφιση από τη φαγούρα και τον ερεθισμό.
●   Ελέγξτε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας και αποφύγετε τα τσιμπήματα μεταξύ των γευμάτων σας τρώγοντας μια μπανάνα.
●   Τρώγοντας μια μπανάνα μπορείτε να μειώσετε τη θερμοκρασία του σώματος όταν έχετε πυρετό ή κατά τη διάρκεια μιας ζεστής ημέρας.
●   Ο φυσικός ενισχυτής της διάθεσης, η τρυπτοφάνη (tryptophan), βοηθά στην ανακούφιση από την Εποχιακή Συναισθηματική Διαταραχή.
●   Κόβετε το κάπνισμα: Οι μπανάνες περιέχουν υψηλά επίπεδα βιταμινών συμπλέγματος Β, καθώς επίσης κάλιο και μαγνήσιο που βοηθούν στη γρήγορη ανάκτηση από τις επιπτώσεις της διακοπής.
●   Αφαιρέστε τα κονδυλώματα τοποθετώντας πάνω το εσωτερικό κομμάτι της φλούδας μιας μπανάνας.
●   Τρίψτε το εσωτερικό της φλούδας στα δερμάτινα σας παπούτσια ή τσάντες και γυαλίστε τα με ένα στεγνό πανί για γρήγορη λάμψη.
Πηγές: Naturalnews.com, Fit-blaster.com

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://www.ygeiaonline.gr

Ελληνίδα αστροφυσικός


Ελληνίδα αστροφυσικός της NASA
εξελέγη μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ

 
Άλλη μια επιστήμων ελληνικής καταγωγής, που διαπρέπει στο εξωτερικό, γνώρισε μια σημαντική διεθνή καταξίωση. Πρόκειται για την αστροφυσικό της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) Χρύσα Κουβελιώτου, η οποία...

επελέγη ως νέο μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, του ανώτερου επιστημονικού φορέα της χώρας, ως αναγνώριση της πολλαπλής συνεισφοράς της στη διαστημική και αστρονομική έρευνα.

Η κ. Κουβελιώτου είναι ανώτερη ερευνήτρια στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ της NASA, στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα και, εδώ και χρόνια, διεξάγει έρευνες πάνω σε διάφορα αστρονομικά-αστροφυσικά φαινόμενα στο πεδίο των υψηλών ενεργειών, όπως οι μαύρες τρύπες, οι αστέρες νετρονίων (πάλσαρ) και ιδίως οι εκρήξεις ακτινών-γάμα.

Η Ελληνίδα επιστήμων άρχισε να εργάζεται στη NASA το 2000 και έχει υπάρξει επικεφαλής ερευνήτρια σε πολλές επιστημονικές έρευνες στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Σήμερα, μεταξύ άλλων, συμμετέχει στην επιστημονική ομάδα που μελετά τις εκρήξεις ακτινών γάμα (Gamma-Ray Bursts ή GRBs) μέσω του διαστημικού τηλεσκοπίου "Fermi". Ακόμα, συμμετέχει στις επιστημονικές ομάδες που κατευθύνουν τα τηλεσκόπια Swift και NuSTAR, μελετώντας τα πιο εκρηκτικά φαινόμενα στο σύμπαν.

Οι μελέτες της Χ. Κουβελιώτου έχουν ρίξει φως στις εκρήξεις ακτινών-γάμα (τα πιο φωτεινά και ισχυρά φαινόμενα που έχουν ποτέ καταγραφεί στις εσχατιές του διαστήματος) και η ίδια συμμετείχε στη διεθνή επιστημονική ομάδα που για πρώτη φορά επιβεβαίωσε ότι αυτά τα φαινόμενα προέρχονται από πηγές εκτός του γαλαξία μας (κυρίως από τη βαρυτική κατάρρευση μεγάλων άστρων και τη συνακόλουθη δημιουργία μαύρων οπών).

Επιπλέον, η κ. Κουβελιώτου με τους συνεργάτες της έκανε την πρώτη επιβεβαιωμένη ανακάλυψη ενός σπάνιου είδους πολύ πυκνών μαγνητικών άστρων νετρονίων (magnetars), που αποτελούν απομεινάρια εκρήξεων υπερκαινοφανών αστέρων (σούπερ-νόβα). Αυτά τα άστρα έχουν μαγνητικά πεδία τρισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερα από το γήινο.

Η Χρύσα Κουβελιώτου γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε Φυσική στο πανεπιστήμιο Αθηνών (1975), έκανε το μεταπτυχιακό της στην αστροφυσική στο βρετανικό πανεπιστήμιο του Σάσεξ (1977) και πήρε το διδακτορικό της από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου στη Γερμανία (1981), όντας πιθανώς η πρώτη επιστήμων στον κόσμο που έκανε PhD στις εκρήξεις ακτίνων-γάμα. Για 12 χρόνια δίδαξε Φυσική και Αστρονομία στο πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά τελικά την "κέρδισε" η έρευνα στη NASA.

Έχει δεχτεί διάφορα βραβεία για το έργο της, όπως το "Βραβείο Ρόσι" (2003) και το "Βραβείο Ντεκάρτ" (2004), ενώ πέρυσι τιμήθηκε με το "Βραβείο Αστροφυσικής Ντάνι Χάινεμαν" (το απονέμουν από κοινού το Αμερικανικό Ινστιτούτο Φυσικής και η Αμερικανική Αστρονομική Εταιρία), καθώς και το Μετάλλιο Διακεκριμένης Υπηρεσίας της NASA. Το περιοδικό "Time" την χαρακτήρισε ένα από τα 25 πρόσωπα με τη μεγαλύτερη επιρροή διεθνώς στο πεδίο έρευνας του διαστήματος, έχοντας κάνει πάνω από 370 επιστημονικές δημοσιεύσεις.

Όπως έχει δηλώσει η κ. Κουβελιώτου, "όταν ήμουν ακόμα στην Ελλάδα, παρακολούθησα τον Νιλ Άρμστρονγκ να κάνει το διάσημο βήμα του στο φεγγάρι. Γοητεύτηκα τόσο που αποφάσισα αμέσως ότι ήθελα να γίνω αστροναύτης. Όμως δεν υπήρχαν Έλληνες αστροναύτες κι έτσι επέλεξα ένα άλλο μονοπάτι: την αστρονομία".
πηγή: ΑΜΠΕ
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://parapona-rodou.blogspot.com/

Ο Παρθενώνας

Η μυστική τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων
Γιατί δεν πέφτει ο Παρθενώνας από τους σεισμούς

 
Το μυστικό που κρατάει τον Παρθενώνα όρθιο επι 2.500 χρόνια χωρίς σχεδόν την παραμικρή ζημιά από τους σεισμούς που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια αποκαλύπτεται μετά από μελέτες που δείχνουν ότι παρά το γεγονός πως δεν έχει καν θεμέλια έχει τριπλή αντισεισμική θωράκιση.

Οπως καταγράφεται στο ιστολόγιο arxaia-ellinika σύμφωνα με την Πολιτικό Μηχανικό, Νίκη Τιμοθέου μελέτες της όλης αρχιτεκτονικής και δομικής του φόρμας, κατέδειξαν πως οι αρχαίοι είχαν από τότε ανακαλύψει, αυτό που σήμερα ονομάζουμε σεισμική μόνωση.

Ο ναός αυτός, σύμφωνα με την κυρία Τιμοθέου, κοντράρει επιτυχώς τη θεωρία της σύγχρονης πολιτικής μηχανικής, διότι χωρίς να έχει καν θεμέλια, είναι τριπλά μονωμένος σεισμικά!
Αυτή η τριπλή μόνωση, όπως μας εξήγησε, εντοπίζεται σε διαφορετικά σημεία του οικοδομήματος. Το πρώτο σημείο βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων πάνω στις οποίες πατάει ο Παρθενώνας.
Το δεύτερο παρατηρείται στους μεταλλικούς ελαστικούς συνδέσμους οι οποίοι συνδέουν τις πλάκες κάθε στρώματος, και που στο κέντρο τους εντοπίζονται μικροί σιδηροπάσσαλοι γύρω από τους οποίους έχει χυθεί μολύβι (το μολύβι έχει την ιδιότητα να προστατεύει το σίδηρο από τη σκουριά και να εξασθενεί με την ελαστικότητά του, το όποιο κύμα, αφού μέρος της κινητικής του αυτής ενέργειας μετατρέπεται σε θερμική).
Και το τρίτο εντοπίζεται στις κολώνες του κτίσματος, οι οποίες δεν τοποθετήθηκαν μονοκόμματες, αφού οι αρχαίοι Έλληνας ήξεραν πως για να αντέξουν στους κραδασμούς της γης, θα έπρεπε να τοποθετηθούν σε φέτες μαρμάρου, τέλεια εφαρμοσμένες η μία πάνω στην άλλη.
Το αποτέλεσμα αυτής της τριπλής μονωτικής φόρμουλας, όπως σημείωσε η κυρία Τιμοθέου, ήταν τα επιφανειακά σεισμικά κύματα να κινούν το ένα στρώμα των μαρμάρινων πλακών, επάνω στο άλλο, την ίδια ώρα που οι σύνδεσμοι εκτόνωναν την κινητική ενέργεια που ανέπτυσσε ο εγκέλαδος!
Οι κολώνες -τέλος- με τον τρόπο που ήταν τοποθετημένες, επέτρεπαν στο όλο οικοδόμημα να ταλαντώνεται, αλλά να μην καταρρέει!
ΠΗΓΗ:http://greeknation.blogspot.gr/

Η Μάνα ...

Στις μάνες όλου του κόσμου... 

 Της Χριστιάννας Λούπα

 
image
 
Η αγάπη της μάνας δεν οριοθετείται, ούτε και παζαρεύεται. Η αγάπη της μάνας δεν ανταλλάσσεται, δεν αντικαθίσταται και δεν υποκαθίσταται. Η αγάπη της μάνας δεν ξεθωριάζει με το χρόνο, δεν ευτελίζεται από συμφέροντα, δεν κομματιάζεται, δεν τελεί ποτέ υπό αίρεση και αναστολή. Πάντα ακέραιη, άδολη κι ατόφια, μας συντροφεύει από την πρώτη αναπνοή μας ως την τελευταία.
Στις μάνες όλου του κόσμου είναι αφιερωμένες ετούτες οι λιγοστές γραμμές. Στις μάνες εκείνες, που  σήμερα θα τους προσφέρουμε τα λουλούδια μας, αλλά και στις μάνες εκείνες, που δεν έχουν την πολυτέλεια να χαρούν αυτή τη γιορτή. Στις μάνες των πόλεων και των χωριών, τις μορφωμένες και τις αμόρφωτες, τις πλούσιες και τις φτωχιές, τις νέες και τις ηλικιωμένες. Στις μάνες που αγωνίζονται να βρουν λίγο ψωμί για τα παιδιά τους. Στις μάνες που ξαγρυπνούν πάνω από το παιδί τους που ψυχορραγεί.
Στη Μάνα της Πέρλ Μπακ, που μετουσιώνει το δάκρυ σε χαμόγελο στη μακρινή Κίνα. Στη μάνα του Μαλάουι, που θάβει μοναχή της το νεκρό παιδί της. Στη μάνα του Ιράν, που είδε το γιο της να πεθαίνει στην κρεμάλα. Στη μάνα εκείνη, που έδωσε το ένα νεφρό της στην κόρη της για να ζήσει. Στη μάνα του φυλακισμένου, που λιώνει στο κελί. Στη μάνα την ανύπαντρη, που παλεύει με όλους και με όλα και τη μάνα την πολύτεκνη, που ακριβοδίκαια μοιράζει την αγάπη της. Στη Ναντέντζα, τη μετανάστρια, που άφησε το παιδί της χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά και καθαρίζει τις σκάλες της πολυκατοικίας μας, για να μαζέψει λεφτά να το μεγαλώσει. Στην ελληνίδα μετανάστρια του ’60, που δούλευε στη φάμπρικα της Γερμανίας κι έκανε χρόνια να δει τα παιδιά της. Στη μάνα της Κύπρου, που ακόμα ελπίζει να βρει τον αγνοούμενο γιο της. Στη μάνα του νεκρού στρατιώτη της Συρίας και στη μάνα του σκοτωμένου αντάρτη της Λιβύης. Στη μάνα, που γεννά μέσα στα χωράφια. Στη μάνα, που μας έδωσε ζωή απ’ τη ζωή της. Στη μάνα εκείνη, τη μισότρελη, που μέσα στον ορυμαγδό του πολέμου, κλαίει πάνω στα παράσημα του σκοτωμένου γιου της. Στην κρατούμενη μάνα των γυναικείων φυλακών Ελαιώνα Θηβών, που εκτίει την ποινή της μαζί με το μικρό παιδί της. Στη "μάνα" των Παιδικών Χωριών SOS. Στη μάνα της Χιροσίμα και της Αϊτής, στη μάνα του Αφγανιστάν. Στη μάνα της Σρεμπρένιτσα. Στη μάνα του Χριστού. Στη μάνα του ληστή. Στη μάνα εκείνη, που όσες φορές κι αν την πικραίνουμε, άλλες τόσες μας συγχωρεί.
Κι όλοι το ξέρουμε, θαρρώ, πως στις ανηφοριές τις κακοτράχαλες της ζωής, ένα πράγμα νοσταλγούμε: Να κουλουριαστούμε ξανά στην απόλυτη ασφάλεια της μήτρας που μας γέννησε, όπου κανείς δεν μπορεί να μας πειράξει, μέχρι να περάσει ο εφιάλτης. Να χωθούμε στην αγκαλιά της μάνας – τι κι αν δεν είμαστε πια παιδιά; - όπως τότε, που μας τύλιγε με τα χέρια της κι άφηνε όλους τους κακούς και τα κακά απ’ έξω. Γιατί, για τα παιδιά, η μάνα είναι ό,τι ο Θεός για τους μεγάλους.
Η ικεσία ενός κατάδικου, μέσα από τους στίχους του Τάλμποτ Κεφαλληνού, από το ποίημά του «Σε καρτερούσα», ας κλείσει αυτό το φτωχό αφιέρωμα στις μάνες όλης της Γης:
 
Σε καρτερούσα - Μόνο εσύ μπορούσες να με φτάσεις
στης φυλακής το παγωμένο μου κελί
μονάχα εσύ μανούλα μου καλή
σαν όπως μια φορά να μ’ αγκαλιάσεις.
Σε καρτερούσα - Κάτσε εδώ νανούρισέ με πάλι
σαν εκείνο τον αξέχαστο καιρό
θυμάσαι που με κοίμιζες μωρό
χαϊδεύοντάς μου μάνα το κεφάλι.

 
Σε καρτερούσα - Τάχα τι πώς φύγανε τα χρόνια
νανούρισέ με μάνα το ποθώ
κοντά σου σαν παιδί να κοιμηθώ
κι ας γίνανε οι ξανθές μου μπούκλες χιόνια...
 

(Το ποίημα αυτό μελοποιήθηκε και τραγουδήθηκε με μοναδική ευαισθησία από τον πρόωρα χαμένο Δημήτρη Λάγιο).



Από Palmografos.com: Palmografos.com - Στις μάνες όλου του κόσμου... - Της Χριστιάννας Λούπα 

"Σε λένε μάνα του Χριστού"

"Σε λένε μάνα του Χριστού" -
Γρ, Μπιθικώτσης/Μ. Ελευθερίου/Μ. Θεοδωράκης 

Αφιερωμένο στις μάνες όλου του κόσμου..
 
image
 
Ένα ιδιαίτερα συγκινητικό και μάλλον άγνωστο τραγούδι, που ο Μίκης Θεοδωράκης συνέθεσε το 1969, κατά τη διάρκεια της εξορίας του στη Ζάτουνα της Γορτυνίας.
Οι στίχοι είναι του Μάνου Ελευθερίου και ερμηνεύει μοναδικά ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
Περιλαμβάνεται στον δίσκο "Οκτώβρης '78".

"Σε λένε μάνα του Χριστού, σε λεν κι άγια-Βαρβάρα
κλειδί του κάστρου του κλειστού στην μάχης την αντάρα.

Απ' όπου νά 'σαι και θα 'ρθεις και γλώσσα όποια μιλήσεις
μ' όσους ανθρώπους κι αν βρεθείς, πίσω δε θα γυρίσεις.

Σε λένε μάνα του ληστή και μάνα του Πιλάτου
μα εσύ κρυφά μιλάς και κλαις τις ώρες του θανάτου.

Απ' όπου νά 'σαι και θα 'ρθείς και γλώσσα όποια μιλήσεις
μ' όσους ανθρώπους κι αν βρεθείς, πίσω δεν θα γυρίσεις"