O Μοναχισμός

Ναυπάκτου Ιερόθεος:

«Ο υγιής και ο άρρωστος μοναχισμός»

 Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου Ιεροθέου,

για την Romfea.gr

Ο μοναχισμός αποτελεί την δόξα της Εκκλησίας και οι μοναχοί, όπως διδάσκει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, είναι η κόμη στο σώμα της Εκκλησίας και είναι πραγματικό στολίδι της κεφαλής, αφού οι μοναχοί, όπως οι τρίχες,  είναι και αυτοί νεκρωμένοι κατά κόσμον και λάμπουν και ακτινοβολούν το Φως του Χριστού. Η μοναχική ζωή είναι στην πραγματικότητα η προφητική, αποστολική και μαρτυρική ζωή και μέσα από αυτήν την διάσταση τιμάται ο ορθόδοξος, ο γνήσιος μοναχισμός. Άν διαβάση κανείς τις Πράξεις των Αποστόλων και τις Επιστολές των Αποστόλων, θα διαπιστώση ότι οι πρώτοι Χριστιανοί, μιμούμενοι τον αποστολικό όμιλο του Χριστού, ζούσαν με προσευχή, κοινή ζωή, έμπνευση, ακτημοσύνη και ανέμεναν τον ερχομό της Βασιλείας του Θεού, την οποία βίωναν ως πνευματικό αρραβώνα.

Κατά την διάρκεια των διωγμών οι Χριστιανοί ζούσαν έντονα με την κατά Θεόν έμπνευση και κατέβαιναν μέχρι τα κατώτερα μέρη της γής –στίς κατακόμβες– για να λατρεύσουν τον Θεό. Φυσικά, δεν ζούσαν αυτόνομα, αλλά ήσαν συνδεδεμένοι με τους Κληρικούς τους και τους Επισκόπους τους. Μετά την κατάπαυση των διωγμών και την εκκοσμίκευση των Χριστιανών αναπτύχθηκε περισσότερο το φαινόμενο του αναχωρητισμού. Γέμισαν τα σπήλαια, τα δάση και η ύπαιθρος από μοναχούς που ήθελαν να ζήσουν το «μαρτύριο της συνειδήσεως», να δοξάζουν διαρκώς τον Θεό, να προσεύχωνται σε Αυτόν, να ζουν και να επιζητούν την έλευση της Βασιλείας του Θεού. Επειδή η κατάσταση μπορούσε να εκτραπή, γι’ αυτό ο Μ. Βασίλειος με τα ασκητικά του κείμενα, ιδίως «τούς όρους κατά πλάτος» και «τούς όρους κατ’ επιτομήν», έθεσε τις βάσεις του γνησίου-υγιούς μοναχισμού, πέρα από ακρότητες, διοργάνωσε τον κοινοβιακό βίο, ώστε οι μοναχοί να ζουν μέσα στην Εκκλησία, που αποτελεί τον ιερό και ευλογημένο θεσμό που συγκροτείται από το Άγιον Πνεύμα, ως Σώμα του Χριστού, και να σώζωνται παραμένοντας εντός αυτής. Επειδή σε κάθε κοινωνική ζωή παρατηρούνται και έκτροπα, γι’ αυτό η Εκκλησία απε¬φά¬σισε συνοδικώς πώς πρέπει να λειτουργή ο μοναχισμός και πώς πρέπει να λειτουργούν τα Μοναστήρια μέσα στο ιεραρχικό και συνοδικό πολίτευμά της. Είναι χαρακτηριστικοί δύο Κανόνες της Δ' Οικουμενικής Συνόδου που αποτελούν την βάση της λειτουργίας του ορθοδόξου μοναχισμού και προσδιορίζουν την διαφορά του υγιούς από τον άρρωστο μοναχισμό.

Ο 4ος Κανόνας της Δ' Οικουμενικής Συνόδου είναι σαφέστατος.

Τόν παραθέτω σε μετάφραση: «Αυτοί που αληθινά και με ειλικρίνεια ακολουθούν το μοναστικό βίο, να θεωρούνται άξιοι της τιμής που τους αρμόζει. Επειδή όμως κάποιοι χρησιμο-ποιώντας την ιδιότητα του μοναχού περιοδεύουν χωρίς ειδική εντολή στις πόλεις και διαταράσσουν τις εκκλησίες και τις κοσμικές υποθέσεις, και ακόμη επιχειρούν να ιδρύουν προς όφελός τους μοναστήρια, αποφασίστηκε κανένας πουθενά να μη χτίζη ούτε να ιδρύη μοναστήρι ή ευκτήριο οίκο χωρίς την γνώμη του επισκόπου της πόλης  και όσοι σε κάθε πόλη και χωριό είναι μοναχοί, να υποτάσσωνται στον επίσκοπο και να ασπάζωνται την ησυχία και να προσέχουν μόνο στην νηστεία και στην προσευχή μένοντας καρτερικά στους τόπους που τάχθηκαν ως μοναχοί  και να μήν παρενοχλούν εκκλησιαστικές ή κοσμικές υποθέσεις ούτε να περιπλέκονται σ’ αυτές εγκαταλείποντας τα μοναστήρια τους, εκτός κι αν κάποτε τους επιτραπεί από τον επίσκοπο της πόλης εξαιτίας ανάγκης  και κανένας δούλος να μη γίνεται δεκτός στα μονα¬στήρια για να μονάση χωρίς την γνώμη του κυρίου του  και όποιος παραβαίνει αυτόν τον κανόνα μας, ορίσαμε να είναι "ακοινώνητος", για να μη βλασφημήται το όνομα του Θεού. Ο επίσκοπος, λοιπόν, της πόλης πρέπει να προνοή για τα μοναστήρια». Ο Κανόνας αυτός είναι σαφέστατος. Οι μοναχοί δεν πρέπει να είναι αυτοδέσποτοι, αλλά να υπακούουν στον Επίσκοπο του τόπου. Θα πρέπει να εκπληρώνουν την ουσία του μοναχισμού, που είναι η ησυχία, η νηστεία, η προσευχή, και να μένουν καρτερικά στους τόπους τους που έχουν αποφασίσει. Επίσης, να μη κάνουν ενέργειες που προξενούν ενόχληση στην Εκκλησία και την κοινωνία, να μη αφήνουν τα μοναστήρια και να περιφέρωνται στον κόσμο, χωρίς την άδεια του Επισκόπου. Σε διαφορετική περίπτωση οι μοναχοί αυτοί που δεν υπακούουν στον Επίσκοπο και δεν ζουν μοναχικά θα είναι ακοινώνητοι. Μέσα σε τέτοιες υγιείς προϋποθέσεις ο Επίσκοπος θα πρέπει να προνοή για τα μοναστήρια.Είναι φανερόν ότι η Εκκλησία συγκροτείται από Επισκόπους που ζουν εν κοινωνία με τους Πρεσβυτέρους και τον λαό. Στην Εκκλησία υπάρχει ιεραρχικό και συνοδικό πολίτευμα, που σημαίνει ότι δεν κάνει κανείς ό,τι θέλει, αλλά ο καθένας έχει μια αναφορά κάπου. Επίσης, στην Εκκλησία υπάρχει σαφέστατη διαφορά μεταξύ Ενορίας και Ιεράς Μονής. Το κοινό είναι η θεία Ευχαριστία και τα άλλα Μυστήρια και η διαφορά είναι στον τρόπο της ζωής, αφού στην Ενορία ασκείται ποιμαντική στους ανθρώπους που ζουν στην κοινωνία, ενώ στην Μονή καλλιεργείται έντονα η προσευχή η οποία ωφελεί όλους τους Χριστιανούς. Ο 8ος Κανόνας της ίδιας Συνόδου, δηλαδή της Δ' Οικουμενικής Συνόδου, προχωρεί ακόμη βαθύτερα για να καθορίση ποιά πρέπει να είναι η συμπεριφορά των μοναχών και των λαϊκών έναντι του Επισκόπου. Τόν παραθέτω και πάλι σε μετάφραση.

«Οι κληρικοί των πτωχοκομείων και των μοναστηριών και των εκκλησιών στο όνομα μαρτύρων να παραμένουν σύμφωνα με την παράδοση των Αγίων Πατέρων υπό την εξουσία των επισκόπων κάθε πόλης και να μήν αποσκιρτούν από το δικό τους επίσκοπο με αυθάδεια. Κι όσοι λοιπόν τολμούν να ανα-τρέπουν αυτήν την διάταξη με οποιονδήποτε τρόπο και δεν υποτάσ¬σονται στον επίσκοπό τους, αν είναι κληρικοί, να υπόκει¬νται στα "επιτίμια" των κανόνων  κι αν είναι μοναχοί ή λαϊκοί να μένουν "ακοινώνητοι"». Και ο Κανόνας αυτός είναι σαφέστατος. Δείχνει ότι ο Επίσκοπος σε μια τοπική Εκκλησία δεν είναι ένα διακοσμητικό στοιχείο, αλλά εκείνος που συγκροτεί την ενότητα της Τοπικής Εκκλησίας. Οι κληρικοί των μοναστηρίων δεν πρέπει να αυθαδιάζουν έναντι του Επισκόπου. Ο Κανόνας στην πρωτότυπη γλώσσα της Συνόδου γράφει: «καί μη κατά αυθάδειαν αφηνιάτωσαν του ιδίου επισκόπου». Συνήθως λέμε ότι κάποιο άλογο αγρίεψε και αφηνίασε. Αυτή η εικόνα προσιδιάζει στους Ιερομονάχους που αφηνιάζουν έναντι του Επισκόπου τους. Ο Ζωναράς ερμηνεύει το «αφηνιάζειν» με το να εκφεύγη και αποσκιρτά από την εξουσία του Επισκόπου «ώσπερ πώλος αποπτύσας τον χαλινόν». Επίσης, στον Κανόνα θεσπίζεται ότι όσοι ανατρέπουν αυτή την διάταξη να δέχωνται επιτίμια. Βέβαια, τα επιτίμια χρησιμοποιούνται ως θεραπευτικά μέσα, για την θεραπεία των νοσούντων μελών της Εκκλησίας, όπως γίνεται και στα αρρωστήματα του σώματος, που σημαίνει, ότι όποιος δεν υπακούει στους ιερούς Κανόνες και το συνοδικό και ιεραρχικό πολίτευμα της Εκκλησίας είναι άρρωστος και θα πεθάνη πνευματικά, αν δεν μετανοήση. Στόν Κανόνα αυτόν, εκτός από τους Κληρικούς των Μοναστηρίων, γίνεται αναφορά και στους μονάζοντες ή λαϊκούς. Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ερμηνεύοντας το γιατί ο Κανών κάνει λόγο και για τους λαϊκούς, γράφει: «διά να φανερώση τους λαϊκούς εκείνους, εις το θάρρος των οποίων, και την υπεράσπισιν επιστηριζόμενοι οι Κληρικοί και μοναχοί, αυθαδιάζουσι κατά του Αρχιερέως, και δεν υποτάσσονται εις αυτόν».  Από αυτούς τους δύο Κανόνες της Δ' Οικουμενικής Συνόδου, η οποία έχει απόλυτο κύρος στην Εκκλησία, και τους οποίους κανόνας πρέπει όλοι να εφαρμόζουμε, εξάγονται τρεις συνέπειες.

1. Η Ορθόδοξη Ιερά Μονή μέσα στην παράδοση της Εκκλησίας έχει ορισμένο σκοπό και μια ειδική αποστολή. Υποδέχεται μερικά μέλη της Εκκλησίας –άνδρες και γυναίκες– οι οποίοι θέλουν να καλλιεργήσουν έντονα την προσευχή και να ζήσουν με νηστεία και ησυχία, δηλαδή να ασκήσουν όλη την ησυχαστική παράδοση της Εκκλησίας. Η Ιερά Μονή διαφέρει σαφέστατα από τον τρόπο ποιμαντικής εργασίας που γίνεται στις Ενορίες και φυσικά δεν πρέπει ούτε να υποκαθιστούν τις Ενορίες ούτε και να τις ανταγωνίζωνται στην ποιμαντική δράση.  Μέ άλλα λόγια οι μοναχοί ασκούν έμμεση ποιμαντική, με το να υποδεικνύουν στους κοσμικούς ανθρώπους, με το παράδειγμά τους, να προσεύχωνται και να ζουν πνευματική ζωή, μέσα στην Εκκλησία, σεβόμενοι τους Κληρικούς, ιδιαιτέρως τους Επισκόπους. Έτσι, τα Μοναστήρια δεν πρέπει να αποσπούν με συντονισμένο και συστηματικό τρόπο τους ανθρώπους από τις Ενορίες, δεν πρέπει να αναπτύσσωνται στον βαθμό και με τον τρόπο που λειτουργεί η Ενορία.  Για παράδειγμα, δεν μπορούν οι μοναχοί να μεταβάλλουν τα Μοναστήρια σε Συνεδριακά Κέντρα, σε Κέντρα ψυχαγωγίας, σε Κατασκηνωτικούς χώρους, σε συγκεντρώσεις νέων, σε ραδιο¬σταθμούς κλπ. Δεν μπορούν να αναπτύσσουν διάφορα προ¬γράμματα, όπως εκδρομές, ψυχαγωγίες με όργανα κλπ.  Δεν μπορούν οι ορθόδοξοι μοναχοί να μετατρέπουν τα Μοναστήρια σε Ενορίες, και μάλιστα χωρίς την έγκριση του Επισκόπου, η οποία έγκριση πρέπει να είναι διαρκής και όχι απλώς να υποδεικνύεται μια «ευλογία», που δόθηκε χωρίς διευκρινίσεις, από κάποιον άλλο προκάτοχο Επίσκοπο στο παρελθόν. Εάν μερικοί μοναχοί θέλουν να εργασθούν ποιμαντικά, μπορούν να το κάνουν, με την άδεια του  Επισκόπου τους, στον Ενοριακό χώρο. Ας αποφασίσουν κι άς λάβουν την άδεια να γίνουν Εφημέριοι μιας Ενορίας και άς ασκήσουν την ποιμαντική εργασία προς τους ανθρώπους. Δεν μπορούν τα Μοναστήρια να εκκοσμικεύωνται και να μετατρέπωνται σε Ενορίες και να αλλοιώνεται κατ’ αυτόν τον τρόπο το πνεύμα του ορθοδόξου μοναχισμού, και γενικά να υπάρχη αντιπαλότητα μεταξύ Μονα¬στηριών και Ενοριών.

2. Η Ορθόδοξη Ιερά Μονή δεν μπορεί να διοργανώνεται ως μια ανεξάρτητη «Επισκοπή», οι μοναχοί δεν μπορούν να ζουν αυτόνομα και ο Ηγούμενος δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως μια δεύτερη εκκλησιαστική αρχή, ως ένας «Χωρεπίσκοπος». Βεβαίως, κάθε Ιερά Μονή και κάθε Ενορία είναι αυτοδιοίκητη, αλλά δεν είναι αυτόνομη, αποκεκομμένη από το ιεραρχικό και συνοδικό πολίτευμα της Εκκλησίας.  Ο Επίσκοπος σε κάθε Τοπική Εκκλησία έχει το ιδιαίτερο χάρισμα να ποιμαίνη και να φροντίζη όλη την Εκκλησία, ώστε όλα τα πράγματα να γίνωνται κατά τάξη και ευπρέπεια, βάσει των ιερών Κανόνων και των εκκλησιαστικών παραδόσεων. Δεν είναι απλώς ένα διακοσμη¬τικό όργανο και ένας διοικητικός κοσμικός θεσμός. Θα κατευθύνη το ποίμνιό του, τους Κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς, με την γνώση της ιεράς Παραδόσεως και των ιερών Κανόνων, τους οποίους κατά την χειροτονία του διαβεβαίωσε ότι θα διαφυλάττη και θα τιμά.  Η ποιμαντική ράβδος που του δόθηκε κατά την χειροτονία του εις Επίσκοπο δεν είναι ένα διακοσμητικό στοιχείο, αλλά κατ’ εξοχήν συμβολικό. Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια που ελέχθησαν κατά την επίδοση της ποιμαντορικής ράβδου: «Λάβε την ράβδον ταύτην, ίνα ποιμαίνης το εμπιστευθέν σοι ποίμνιον του Χριστού και τοίς μεν ευπειθέσιν, έστω υπό σού βακτηρία και υποστηριγμός, τοίς δε απειθέσι και ευτραπέλοις χρώ αυτή ράβδω επιστυπτική, ράβδω παιδεύσεως». Η ποιμαντική ράβδος συμβολίζει την επισκοπική διακονία, αφού ο Επίσκοπος πρέπει να επιστηρίζη τους ευπειθείς με ράβδο-βακτηρία, και να παιδεύη με ράβδο ελεγκτική τους ευτραπέλους, τους γελοίους, που δημιουργούν «αστεία ή γελοία επεισόδια». Έτσι, η Ιερά Μονή δεν μπορεί να υποκαθιστά ή αντικαθιστά την επισκοπική διακονία, δεν επιτρέπεται να διοργανώνεται ως μια «Επισκοπή», με τα Σωματεία, τις Εταιρείες, τους Συλλόγους ως «Ενορίες» και τα άλλα οθνεία κατασκευάσματα, ανεξάρτητη από την Ιερά Μητρόπολη του τόπου. Ούτε ο ηγούμενος μπορεί να νοσφίζεται την επισκοπική διακονία και να παρουσιάζεται ως μια «επισκοπική αρχή» στον τόπο, η οποία ανταγωνίζεται τον επιχώριο Επίσκοπο και να λειτουργή ως μια δεύτερη εκκλησιαστική αρχή στον τόπο.  Βεβαίως, ο Επίσκοπος της περιοχής που έχει διάκριση και σύνεση δεν αισθάνεται τον υπερφίαλο ηγούμενο ως αντα¬γωνιστή, αλλά δεν μπορεί και να ανέχεται αντιεκκλησιαστικές ενέργειες που διαιρούν τον εκκλησιαστικό χώρο και φανατίζουν τους ανθρώπους, που τους καθιστούν οπαδούς και μέλη μιας αναρχοαυτόνομης ομάδας που τους χρησιμοποιεί ως «πιόνια» στις δικές του φίλαρχες επιδιώξεις. Ο Επίσκοπος δεν μπορεί να παραμείνη αδιάφορος μπροστά σε μια κατάσταση που αλλοιώνει το εκκλησιαστικό ήθος και το εκκλησιαστικό φρόνημα, δεν μπορεί να ανέχεται σχίσματα στο εκκλησιαστικό σώμα και αλλοιώσεις στις μοναχικές και εκκλησιαστικές παραδόσεις. Θα κάνη υπομονή, θα διδάσκη τον λαό, θα υποδεικνύη τα δέοντα, όμως όταν αρχίζουν να παγιώνωνται μερικές αρρωστημένες καταστάσεις, τότε είναι υποχρεωμένος να λαμβάνη τα κατάλληλα μέτρα για την θεραπεία τους, σύμφωνα με την περιγραφή του λα' κεφαλαίου της Κλίμακας του αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου, με τίτλο «Πρός τον Ποιμένα». Δεν είναι δυνατόν να αδιαφορή σε εκκλη¬σιαστικά καρκινώματα και να κληρονομή στους διαδόχους του ανώμαλες εκκλησιαστικές καταστάσεις.

3. Η ορθόδοξη Ιερά Μονή πρέπει να είναι υπόδειγμα και πρότυπο ακόμη και κοινωνικής ζωής, οικονομικής διαφάνειας και νομιμότητας, ελευθερίας και δικαιοσύνης. Από τις Ιερές Μονές, στις οποίες διαμένουν μοναχοί που προσεύχονται και ζουν σε βάθος και ύψος την εν Χριστώ ζωή πρέπει να εκπορεύεται ένα πνεύμα αγάπης, πνευματικής ελευθερίας, αποδέσμευσης από κάθε εξάρτηση, ένα άρωμα πνευματικής ευγένειας και εκκλησιαστικής αρχοντιάς. Αυτά καταξιώνουν μια Ιερά Μονή ως ορθόδοξη. Όταν οι άγγελοι είναι φώς στους μοναχούς, γίνονται και οι μοναχοί φώς στους ανθρώπους. Αντίθετα, όπως μου έλεγε κάποιος, «όταν ο μοναχός δεν έχει φτερά (δέν είναι άγγελος), έχει κέρατα και ουρά»! Προσωπικά θεωρώ ότι είναι πρόβλημα για μια κοινωνία όταν υπάρχουν τρεις αρρωστημένες καταστάσεις. Η πρώτη, όταν επικρατή αδιαφορία σε θέματα οικονομικής διαφθοράς, οικονομικών καταχρήσεων και ποικίλων ατασθαλιών.  Μιά κοινωνία που αδιαφορεί σε τέτοιες καταστάσεις δείχνει την κατάπτωσή της. Η δεύτερη αρρωστημένη κατάσταση είναι όταν γίνωνται βίαιες πράξεις, όταν οι κάτοικοι αντί να εκφράζουν τα αιτήματά τους με ειρηνικό και δημοκρατικό τρόπο, εκδηλώνονται με βιαιότητες, με φασιστικούς τρόπους. Η κοινωνία πρέπει να διέπεται από δημοκρατικές αρχές και σε αυτό πρέπει να κατατείνη η παιδεία ενός λαού. Η τρίτη αρρωστημένη κατάσταση είναι όταν στην κοινωνία μας εκπορεύεται ένας εκφοβισμός από διάφορα κέντρα, οπότε οι άνθρωποι φοβούνται να εκφρασθούν, γιατί γνωρίζουν ότι αμέσως μετά θα αρχίσουν οι εκβιασμοί, οι πιέσεις, οι συκοφαντίες, οι διαβολές, οι απειλές για την ζωή τους. Μιά κοινωνία στην οποία επικρατούν τέτοιες αρρωστημένες κατάστάσεις, είναι ανίκανη να ορθοποδήση, ανίκανη να ανταποκριθή στον υψηλό προορισμό της να δίνη ήθος, ασφάλεια και ελευθερία στους πολίτες της.  Γίνεται αυτή η αναφορά στο κείμενο αυτό που αναφέρεται στον μοναχισμό, γιατί όταν και οι τρεις αυτές αρρωστημένες καταστάσεις (διαφθορά οικονομική, βιαιότητες και εκφοβισμός) εκπορεύονται από δήθεν εκκλησιαστικά κέντρα, από εκκοσμικευμένες Μονές, οι οποίες προσπαθούν να ελέγχουν την κοινωνία, με πολιτικά και κοινωνικά μέσα, και επιδιώκουν να ρυθμίζουν ακόμη και τα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα της κοινωνίας, μέσα από την προοπτική της πολιτικής και κομματικής πελατείας, τότε η κοινωνία βρίσκεται σε πλήρη κατάπτωση. Θεωρώ ότι ο Επίσκοπος σε μια Τοπική Εκκλησία επισκοπεί και εποπτεύει σε όλα αυτά τα ζητήματα και προσπαθεί να τα θεραπεύη με διάκριση, με λόγο, μερικές φορές και με χειρουργικές πνευματικές επεμβάσεις. Δεν πρέπει να αρκήται μόνο στο να παρίσταται σε λαμπρές κοινωνικές εκδηλώσεις, αλλά να γνωρίζη καλώς τον σκοπό της αποστολής του και κυρίως να εργάζεται μέσα από την εκκλησιαστική παράδοση και με την απαραίτητη προϋπόθεση και γνώση ότι θα δώση λόγο στον Θεό για τις ενέργειές του, για τον λόγο του και τις πράξεις του. Βέβαια, μια τέτοια σοβαρή και υπεύθυνη στάση, ενέχει κινδύνους, προξενεί ιδιαίτερες φθορά, και μερικοί ανεγκέφαλοι απειλούν και την ίδια την ζωή εός τέτοιου ασυμβίβαστου με το κακό Επισκόπου. Για να καταλήξω, θέλω να πω ότι ο υγιής μοναχισμός είναι η δόξα της Εκκλησίας, ενώ ο άρρωστος μοναχισμός, που μετατρέπεται σε Ενορία, σε Επισκοπή και σε κοσμική οργάνωση, σε «καταγώγιο», κατά την έκφραση των ιερών Κανόνων, είναι πηγή ποικίλων ανωμαλιών στην Εκκλησία και την κοινωνία, είναι πραγματική πληγή της Εκκλησίας και αιώνιος όλεθρος των μοναχών.–

ΠΗΓΗ:http://www.romfea.gr/epikairotita/15315-2013-01-22-00-48-22

Πάτμος

Αφιέρωμα στην Πάτμο

Πρόκειται για το ειδικό αφιέρωμα της Εφημερίδας Καθημερινής στο ένθετο της "Επτά Ημέρες",

της Κυριακής, 7 Νοεμβρίου 1993

Αξίζει να το απολαύσετε,

πατώντας το βελάκι σας

πάνω στην κατωτέρω διεύθυνση

http://wwk.kathimerini.gr/kath/7days/1993/11/07111993.pdf


Ευχαριστούμε θερμά τον αγαπητό κ. Βασίλειο Μπούτσικα, για την αποστολή του κειμένου αυτού.

Ο Τεκτονισμός

Η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Τεκτονισμός 

Του πρωτ. π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου,

Λέκτωρος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ 

Βασική τακτική διαφόρων ομάδων, κινήσεων, οργανώσεων κ. α όπου ο χαρακτήρας τους, οι διδασκαλίες και οι πρακτικές είναι απολύτως ασυμβίβαστες με την ορθόδοξη πίστη μας, είναι η προσπάθεια χειραγώγησης των ανθρώπων μέσω της παραπληροφόρησης. Τακτική η οποία κατ’ εξοχήν χρησιμοποιείται από τον Τεκτονισμό ή Μασωνία. 

Μόνιμη επωδός των διαφόρων Τεκτόνων αποτελεί ο ισχυρισμός, ότι αποτελούν απλώς φιλοσοφική οργάνωση που αποβλέπει στην αναζήτηση της αλήθειας, στην κοινωνική και ατομική πρόοδο χωρίς να έχουν θρησκευτικό χαρακτήρα. Άποψη που προσπαθούν να τη διαδώσουν με κάθε πρόσφορο μέσο και σε κάθε ευκαιρία. Θεωρούν μάλιστα ότι μπορεί κάποιος να είναι ταυτοχρόνως και χριστιανός και Τέκτονας. Ισχύει όμως κάτι τέτοιο; Είναι δυνατόν κάποιος να είναι χριστιανός ορθόδοξος και ταυτοχρόνως να είναι και Μασώνος;
Για την Ορθόδοξη πίστη μας κάτι τέτοιο είναι όχι μόνον αδύνατο αλλά και αδιανόητο. Εν προκειμένω είναι χρήσιμο να θυμηθούμε ότι η Εκκλησία μας έχει κατ’ επανάληψη τοποθετηθεί για τον Τεκτονισμό κατά τρόπο σαφή, υπεύθυνο και συγκεκριμένο. Υπενθυμίζουμε χαρακτηριστικά:
 Ι) Η Διορθόδοξος Επιτροπή που συνεδρίασε στη Μονή Βατοπαιδίου από 8-23/6/1930 στο Άγιον Όρος χαρακτηρίζει τον Τεκτονισμό «ως σύστημα αντιχριστιανικόν και πεπλανημένον». 

ΙΙ) Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 12-10 1933 συν τοις άλλοις υπογραμμίζει ότι ο Τεκτονισμός «υπομιμνήσκει τας παλαιάς εθνικάς μυστηριακάς θρησκείας ή λατρείας, από των οποίων κατάγεται και των οποίων συνέχειαν και αναβίωσιν αποτελεί» (Περ. Εκκλησία 48, (4-12-1933), σ. 1).
 ΙΙΙ) Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Νοέμβριο του 1972 επαναλαμβάνει «ότι η Μασωνία είναι αποδεδειγμένως θρησκεία μυστηριακή, προέκτασις των παλαιών ειδωλολατρικών θρησκειών, όλως ξένη και αντίθετος προς την εξ αποκαλύψεως σωτηριώδη αλήθειαν της Αγίας ημών Εκκλησίας. 

Διαδηλοί κατηγορηματικώς ότι η ιδιότης του Μασώνου υπό οιανδήποτε μορφήν είναι ασυμβίβαστος προς την ιδιότητα του χριστιανού μέλους του Σώματος του Χριστού» (Περ. Εκκλησία 50, (1973), σ. 17).

IV) Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Οκτώβριο του 1996 την θωρεί «παγανιστική θρησκεία» ασυμβίβαστη με το χριστιανισμό και τη χαρακτηρίζει «ως αντίχριστον σύστημα» (Περ. Εκκλησία 73(1996), σσ. 673-674).

Διάφοροι τεκτονικοί κύκλοι ισχυρίζονται ότι αυτές οι αδαμαντίνου διαύγειας Ορθόδοξες τοποθετήσεις είναι ανακρίβειες, αστήρικτες θεωρητικές διακηρύξεις καί είναι, πάντα κατά τους ισχυρισμούς τους, καρπός μιας ισχυρής προκατάληψης. Ισχύει όμως κάτι τέτοιο;

Αναμφιβόλως όχι. Αντιθέτως αυτοί οι ισχυρισμοί αποτελούν μια ακόμα προσπάθεια μασωνικής παραπληροφόρησης. Και τούτο γιατί αποδεικνύεται εύκολα και ο παγανιστικός και ο αποκρυφιστικός και ο αντιχριστιανικός χαρακτήρας του Τεκτονισμού από πλήθος μασωνικών κειμένων – μαρτυριών.

Ως αποδείξεις θα παραθέσουμε ενδεικτικά θέσεις από την Εγκυκλοπαίδεια της Ελευθέρας Τεκτονικής, αφ’ ενός μεν γιατί αποτελεί έκδοση της Μασωνικής Στοάς Όμηρος, αφ’ ετέρου δε γιατί ο συντάκτης των διαφόρων λημμάτων παραθέτει και απόψεις και άλλων Μασόνων Ελλήνων και ξένων, έτσι ώστε να καθίσταται το εν λόγω έργο πιο αντιπροσωπευτικό για το χώρο του.

α) Η παρουσία αποκρυφιστικών στοιχείων στον Τεκτονισμό

Διαβάζουμε στην εν λόγω Μασωνική εγκυκλοπαίδεια σχετικά με τους ανώτερους βαθμούς του Τεκτονισμού ότι: «οι Ανώτεροι βαθμοί του ουδέν άλλο είναι ή συμπύκνωσις των διαφόρων μορφών του "εσωτερισμού" προσφέρουσα εις τον Τέκτονα ευρύ πεδίον ερεύνης εις την σφαίραν του υπεραισθητού» (σ. 127).

Στην ίδια σελίδα επίσης αναφέρεται: «παραμένει αναντίρρητον ότι η όλη διάρθρωσις των πέραν του 3 βαθμών του περικλείει μέγιστον μέρος της Αποκρύφου επιστήμης και του μυστηρίου συγχρόνως. Άλλως θα ήτο αδύνατον να ερμηνευθούν και να κατανοηθώσιν οι βαθμοί ούτοι, τα σύμβολα και αι αλληγορίαι των» (σ. 127. Πρβλ. και σ. 103). Σταματούν όμως εδώ οι μαρτυρίες; Όχι.

Θα αναφέρουμε μια ακόμη χαρακτηριστική από τις πολλές. Σ' αυτή ομολογείται η παρουσία στον Τεκτονισμό της ιουδαϊκής αποκρυφιστικής παράδοσης της Καββάλα. Αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Εις πλείστους ανωτέρους Τεκτονικούς βαθμούς γίνεται χρήσις της Καββάλα, ολόκληρα δε Τεκτονικά δόγματα έχουν στηριχθή επί των αρχών της» (σ. 507). Και αλλού «Η προσεκτική μελέτη των διαφόρων Τεκτονικών βαθμών αποδεικνύει την αναμφισβήτητον επίδρασιν της καββαλιστικής παραδόσεως επί του Τεκτονισμού» (σ. 510 ).

 β) Η παρουσία παγανιστικών στοιχείων στον Τεκτονισμό

Χαρακτηριστικές είναι επίσης και οι μαρτυρίες που υπάρχουν στην εν λόγω Μασωνική εγκυκλοπαίδεια για την παρουσία του παγανιστικού στοιχείου στον Τεκτονισμό. Αναφέρουμε ενδεικτικώς δύο: «Ουδείς όμως εξετάζων προσεκτικώς τους τρόπους, καθ' ούς η ανάστασις ή η επιστροφή εις την ζωήν εδιδάσκοντο δια συμβόλων και τελετών εις τα Αρχαία μυστήρια και διδάσκονται και σήμερον εις την τεκτονικήν μύησιν δύναται να αρνηθή, ότι ο Τεκτονισμός απέρρευσεν εκ των αρχαίων μυστηρίων» (σ. 93. Πρβλ. A. G. Mackey, An Encyclopaedia of Freemasony, Vol. 2, Chicago 1947, σ.851).

Με την ίδια επίσης βεβαιότητα και σαφήνεια αλλού ομολογείται ότι «οι τρεις πρώτοι συμβολικοί βαθμοί δεν είναι τι άλλο ή πιστή επανάληψις των περί "αθανασίας της ψυχής" διδαγμάτων των Αιγυπτιακών, των Διονυσιακών, των Ορφικών, των Ελευσίνιων και των Μιθραϊκών Μυστηρίων» (σ. 127. Βλ και σσ.151, 633 ).

γ) Η παρουσία αντιχριστιανικών διδασκαλιών στον Τεκτονισμό.

Από το πλήθος των πλανών που αποτελούν αντιλήψεις του Τεκτονισμού θα σταθούμε ενδεικτικά μόνο σε μία περίπτωση, στην αντιχριστιανική πλάνη της μετενσάρκωσης. Εξόχως διαφωτιστικά είναι όσα αναφέρονται για αυτήν στην Μασωνική εγκυκλοπαίδεια.

Αναφέρονται, λοιπόν, τα εξής: «Ο Ελευθεροτεκτονικός εσωτερισμός πρεσβεύει επίσης, ως είναι φυσικόν, το δόγμα της μετενσαρκώσεως άνευ του οποίου δεν είναι δυνατόν να νοηθή και στηριχθή ο περί εξελίξεως νόμος.(...) Αθανασία ψυχής άλλως τε, ως την πρεσβεύει ο Ελευθεροτεκτονισμός, δεν θα ήτο νοητή άνευ της μετενσαρκώσεως» (σ. 607).

Οι Μασωνικές μαρτυρίες αποδεικνύουν ότι οι θέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας για τον Τεκτονισμό επιβεβαιώνονται από την πραγματικότητα και δεν αποτελούν αστήρικτες κατηγορίες που είναι καρπός προκατάληψης, όπως ισχυρίζονται διάφοροι τεκτονικοί κύκλοι.

Ταυτοχρόνως όμως αποδεικνύουν και την απόπειρα παραπληροφόρησης που επιχειρείται από τον Τεκτονισμό σχετικά με τη φύση και τα χαρακτηριστικά της οργάνωσής τους.

Είναι νομίζουμε αυτονόητο ότι κάποιος που θέλει να είναι συνειδητός Ορθόδοξος Χριστιανός δεν μπορεί να είναι ταυτοχρόνως και Τέκτονας. Ποια σχέση μπορεί να έχει το φως του Ευαγγελίου με την αποκρυφιστική και παγανιστική καταχνιά του Τεκτονισμού;
Αναμφιβόλως καμία. Η μύηση και η ένταξη κάποιου στη Μασωνία είναι επιστροφή από το χώρο της ζωής, από το χώρο της κατά Χριστόν" καινής κτίσης" (Β Κορ 5, 17) που είναι η Εκκλησία στο χώρο της σκιάς και του θανάτου (Ματθ. 4, 16. Λουκ 1, 79).

Πηγή: Περιοδικό Εφημέριος, τεύχος 4, Απρίλιος 2006

http://aktines.blogspot.gr/2013/01/blog-post_5793.html

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://www.impantokratoros.gr/

ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ

 7 ΥΓΙΕΙΝΟΙ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΑΠΗΣΕΤΕ

O Βενιαμίν Φραγκλίνος έλεγε ότι «Το κρασί είναι η μόνιμη απόδειξη ότι ο Θεός μας αγαπά και θέλει την ευτυχία μας» και δεδομένου ότι ευτυχία χωρίς υγεία δεν υφίσταται, ας δούμε τις ευεργετικές ιδιότητες του κόκκινου κρασιού.

 

                  

Μειώνει τη χοληστερίνη

Έρευνες έχουν δείξει ότι τα κόκκινα σταφύλια είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, οι οποίες συμβάλλουν σημαντικά στη μείωση των επιπέδων της χοληστερίνης. Μάλιστα, σε μελέτη που διεξήγαγε το Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, αποδείχτηκε ότι οι συμμετέχοντες, οι οποίοι έπασχαν από χοληστερίνη και κατανάλωναν κόκκινο κρασί, παρουσίασαν μείωση στα επίπεδα (χοληστερίνης) κατά 12%.
Αυτό που με απλά λόγια συμβαίνει, είναι ότι το κόκκινο κρασί εμποδίζει τα «περισσεύματα» της χοληστερίνης να κάθονται στα αρτηριακά τοιχώματα, τα οποία σε αντίθετη περίπτωση σκληραίνουν, αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και οδηγούν σε καρδιακά επεισόδια.
Προστατεύει την καρδιά

Οι πολυφαινόλες, δηλαδή τα αντιοξειδωτικά συστατικά που βρίσκονται στο κόκκινο κρασί, βοηθούν τα αιμοφόρα αγγεία να........ παραμένουν ευέλικτα και να μειώνουν τον κίνδυνο ανεπιθύμητης πήξης.
Ειδικοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι, οι πολυφαινόλες αυτές μπορούν να είναι το ίδιο αποτελεσματικές με την ασπιρίνη. Ωστόσο, προσοχή: η μεγάλη και χρόνια κατανάλωση οποιαδήποτε μορφής αλκοόλ καταστρέφει την καρδιά, ανεξάρτητα από τις όποιες υγιεινές πτυχές ορισμένων αλκοολούχων ποτών. Το κλειδί είναι το μέτρο.



Ελέγχει το σάκχαρο στο αίμα

Η φλούδα των κόκκινων σταφυλιών, πλούσια πηγή σε ρεσβερατρόλη, την ουσία δηλαδή που πιστεύεται ότι χαρίζει στο κρασί την ισχυρή αντιοξειδωτική δράση του καταπολεμώντας πολλές και σοβαρές ασθένειες, μπορεί στην πραγματικότητα να ελέγξει τα ποσοστά του σακχάρου στο αίμα.
Μελέτη, που διεξήχθη πρόσφατα, έδειξε ότι η ουσία αυτή μειώνει σημαντικά το σύνολο των ποσοστών χοληστερίνης και τη συστολική αρτηριακή πίεση, διατηρώντας σε ομαλά επίπεδα το σάκχαρο στο αίμα. Οι ερευνητές υποπτεύονται ότι η ρεσβερατρόλη, διεγείρει την έκκριση ινσουλίνης ή ενεργοποιεί μια πρωτεΐνη που βοηθά στη ρύθμιση της γλυκόζης και της ευαισθησίας στην ινσουλίνη.



«Ξυπνά» το μυαλό

Η ίδια ένωση μάλιστα, η ρεσβερατρόλη, είναι αυτή που ευθύνεται για την «αιχμηρότητα» της μνήμης. Η ένωση αυτή έχει αποδειχθεί ότι παρεμποδίζει τον σχηματισμό της βήτα αμυλοειδούς πρωτεΐνης, ενός βασικού συστατικού στην πλάκα, που βρέθηκε στους εγκεφάλους των ανθρώπων με τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Οι ειδικοί προτείνουν …σταυρόλεξα και κουίζ με την παρέα ενός κόκκινου κρασιού για να κρατήσετε τη μνήμη σας και τον εγκέφαλο σας σε εγρήγορση.
Πολεμά το κρύωμα

Οι θερμοκρασίες των τελευταίων ημερών δυστυχώς, ενδείκνυνται για την εμφάνιση ιώσεων, που ταλαιπωρούν όλους κάθε φθινόπωρο. Μία πολύ καλή «αγωγή» για να ενισχύσετε τα αντισώματά σας είναι το κόκκινο κρασί. Αμερικανική έρευνα έδειξε ότι οι συμμετέχοντες που κατανάλωναν περίπου 14 ποτήρια κόκκινο κρασί την εβδομάδα, είχαν 40% λιγότερες πιθανότητες να νοσήσουν από μία κοινή γρίπη.
Μία εξήγηση που έδωσαν είναι ότι, τα αντιοξειδωτικά συστατικά που περιέχει το κόκκινο κρασί καταπολεμούν τις λοιμώξεις και προστατεύουν τα κύτταρα από τις επιδράσεις των ελεύθερων ριζών.
Εναντιώνεται στον καρκίνο

Σύμφωνα με ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, η ρεσβερατρόλη που λαμβάνει κάποιος, ο οποίος καταναλώνει ένα ποτήρι κόκκινο κρασί τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα, μπορεί να είναι αρκετή για να καταστρέψει τα εκκολαπτόμενα καρκινικά κύτταρα. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη ένωση ανέστειλε την κεντρική δράση μίας πρωτεΐνης, η οποία στην ουσία ευνοεί τη δημιουργία καρκινικών κυττάρων.

...και αδυνατίζει

Η «σωτήρια» πλέον, ρεσβερατρόλη, ευθύνεται και για την καλλίγραμμη σιλουέτα, φυσικά με τη συμβολή και άλλων παραγόντων, όπως είναι η σωστή διατροφή και η άσκηση. Σύμφωνα με μελέτες, το μεταβολικό παράγωγο της ρεσβερατρόλης, η πισεατανόλη, εμποδίζει την ανάπτυξη των λιποκυττάρων, αφού συνδέεται με τους υποδοχείς της ινσουλίνης των λιποκυττάρων, μπλοκάροντας τις οδούς, που χρειάζονται τα ανώριμα κύτταρα τους λίπους για να ωριμάσουν και να αναπτυχθούν.ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/01/7_22.html#ixzz2IosSVtse

Ελληνικός .... δορυφόρος

 Δέκα Έλληνες επιστήμονες, με ηλικίες που δεν ξεπερνούν τα 25 χρόνια, ετοιμάζουν τον πρώτο δορυφόρο

που θα φέρει την ελληνική σημαία

Ο καθηγητής Αεροδιαστημικής Μηχανικής στο πανεπιστήμιο San Jose στην Καλιφόρνια, Περικλής Παπαδόπουλος, είναι ο...
επικεφαλής της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας, με την ομάδα του να αποτελείται από ειδικούς σε θέματα ρομποτικής, ηλεκτρονικών συστημάτων, λογισμικών προγραμμάτων και επικοινωνίας.
Ο δρ. Παπαδόπουλος τόνισε πως «θέλω να δώσω κίνητρο στα νέα παιδιά στην Ελλάδα να συνεχίσουν να ονειρεύονται» και συνέχισε λέγοντας πως «πέρυσι είχα υλοποιήσει, μαζί με τους φοιτητές μου, την πρώτη σε παγκόσμιο επίπεδο εκτόξευση δορυφόρου μέσα από διαστημικό σταθμό. Το κόστος για να βγει ένας δορυφόρος στο διάστημα κυμαίνεται στα 300-400 εκατομμύρια δολάρια, ενώ η διαδικασία απαιτεί πολύ χρόνο λόγω της μεγάλης αναμονής».
Ο Έλληνας καθηγητής πρότεινε την κατασκευή ενός μικροδορυφόρου, με κόστος 100.000 δολάρια, με την προϋπόθεση, αυτός να φέρει τα ελληνικά διακριτικά. Η NASA εκδήλωσε ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο πρότζεκτ, «χωρίς ενδοιασμούς», με την χρηματοδότηση του προγράμματος να γίνεται από έλληνες ομογενείς.
Ο μικροδορυφόρος θα φέρει την ονομασία «Λ-Sat», αφού το ελληνικό γράμμα «Λ» εμφανίζεται σε σημαντικές έννοιας της χώρας μας, όπως το ίδιο το όνομα της Ελλάς, ο Ήλιος και Λίθος (γη του φωτός). Η αποστολή είναι προγραμματισμένη για το 2014 με τον δορυφόρο να παραμένει στο διάστημα για περίπου 300 μέρες.
Στόχοι του θα είναι να εντοπίσει τις γεωγραφικές θέσεις των ελληνικών εμπορικών πλοίων, ώστε να παρέχει έγκυρη ενημέρωση για ενδεχόμενα πειρατείας, καθώς επίσης και ο έλεγχος της αντίδρασης του υλικού grapheme στην ηλικακή ακτινοβολία, υλικό από το οποίο θα αποτελούνται τα τρανζίστορ του μέλλοντος.
Σύμφωνα με το δρ. Παπαδόπουλο, τα άτομα που αποτελούν την ομάδα του, βρίσκονται εδώ και τρεις μήνες στις Ηνωμένες Πολιτείες και εργάζονται πυρετωδώς για να φέρουν εις πέρας το μεγαλόπνοο σχέδιο.
Ο ίδιος δηλώνει πως «άλλοι με προσέγγισαν από μόνοι τους, ενώ άλλους τους προσέγγισα εγώ. Υπήρχαν συνομιλίες μέσω Skype και πραγματικά με κέρδισαν με τις γνώσεις, το ήθος και τη διάθεσή τους. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδιακασία για έκδοση σχετικών αδειών ώστε να μπορούμε να εργαστούμε στις εγκαταστάσεις της NASA».
πηγή : newsbeast.gr
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Parapona-Rodou

ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ

Το ψεύτικο, το πλαστικό!

Εις άνθος πλαστικόν

Εντυπωσιακά χρώματα και φανταχτερά˙

όμως μια άνοιξη δεν μπόρεσες ν΄ αναστηθείς˙

καλύτερα να έβλεπες τον ήλιο μια φορά,

έναν Απρίλη να ευωδιάσεις, έναν Μάη να μαραθείς.

Δεν παίρνεις από τη μάνα γη το όνομά σου,

όσες πρωτομαγιές και να μετρήσεις˙

καλύτερα μια ζωή μικρή με το άρωμά σου,

καλύτερα μια ζωή στον άνεμο να ζήσεις.

Δίπλα στα άνθη του αγρού, θα είσαι ξένο σώμα˙

πεταλούδας δεν θα σε αγγίξουν τα φτερά της˙

δεν σου έδωκε η μάνα γη, ζωή και χρώμα,

νύφη δεν θα σε κρατήσει στην άνθινη χαρά της,

κι΄ούτε ποτέ, το άσπρο θα στολίσεις,  φόρεμά της.

Κωνσταντίνος Λ.Ψιλός

Από την ποιητική Συλλογή

"Στα όρια των αισθήσεων"

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΛΗΜΗΣ - Κάλυμνος

Ο Γιάννης Κλήμης ο βοσκός πού μένει χωρίς φώς , νερό, τηλέφωνο καί τεχνολογία στό βουνό ..........

Ο Γιάννης Κλήμης ο βοσκός πού μένει χωρίς φώς , νερό, τηλέφωνο καί τεχνολογία στό βουνό πάνω από τόν Ι.Ν.Προδρόμου στό Χωριό Καλύμνου καί στό εξωκκλήσι της Αγ.Τριάδας . Σπάνια μορφή , μεγάλης αξίας , γνησιότητας καί πίστεως. Καί φοβερός ποιητής !!!!!!!!!! 85 ετών καί ζεί μόνο μέ χόρτα , λίγο γάλα καί κανένα αυγό ....Άντε πιάστον στό βουνό ...........

ΜΑΣ ΣΤΕΛΛΕΙ ΠΟΛΛΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ !!!!!!!!!!!

ΠΗΓΗ: http://www.alithiafm.gr/

΄Ιμια

Türkiye: Πέθανε ο τελευταίος Τούρκος των Ιμίων

Από μια μυστήρια διαρροή υγραερίου στο σπίτι του, στο προάστιο Tuzla της Κωνσταντινούπολης, απεβίωσε το πρωί της 7 Ιανουαρίου του 2013, ενώ κοιμόνταν, ο Engin Erkman, 44 ετών από το Balıkesir. Ηταν ο τελευταίος επιζών Τούρκος κομάντος των Ίμια 17 χρόνια.
Ο Engin Erkman τα τελευταία χρόνια υπηρετούσε σαν αξιωματικός του τουρκικού ναυτικού και μόλις το 2011 είχε συνταξιοδοτηθεί.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Türkiye, ήταν ο τελευταίος επιζών κομάντος της επιχείρησης των Ίμια και μετά την αποστράτευση του ασχολούνταν με διάφορες επιχειρήσεις ενώ είχε ανοίξει και γραφείο στο Τουρκμενιστάν. Ο θάνατος του κλίνει ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο που αφορά την τύχη όλης της τουρκικής ομάδας των κομάντο που είχαν αποβιβαστεί στην δυτική Ίμια, καθώς όλοι βρήκαν τον θάνατο κάτω από πολύ μυστήριες συνθήκες, όπως αναφέρει ο Τουρκολόγος Νίκος Χειλαδάκης.
Ο ίδιος ο αρχηγός αυτής της ομάδας των κομάντο, όπως ανέφεραν οι ίδιοι οι Τούρκοι, δολοφονήθηκε επτά χρόνια μετά την κρίση των Ίμια με πολύ «περίεργο» τρόπο μέσα στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης. Συγκριμένα σύμφωνα με τον ίδιο τον τουρκικό τύπο, ( εφημερίδα Sabah), τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, 7/5/2003, βρέθηκε νεκρός σε κεντρικό μέρος της Κωνσταντινούπολης, ο Τούρκος αξιωματικός των καταδρομών, Ζεκί Σεν, ο οποίος ήταν ένα από τους πρωταγωνιστές στην γνωστή επιχείρηση κατάληψης της δεύτερης νήσου των Ιμια, το 1996.
Ο Ζεκί Σεν, 34 χρονών, γύρω στις 03.30 μετά τα μεσάνυχτα και ενώ βρίσκονταν έξω από το κατάστημα McDonald’s, στην κεντρική πλατειά Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, δέχτηκε επίθεση από τρεις νεαρούς που χαρακτηρίστηκαν σαν… ναρκομανείς. Οι νεαροί τον επιτέθηκαν με μαχαίρια και τον τραυμάτισαν θανάσιμα. Ο Τούρκος αξιωματικός γιόρτασε την προηγούμενη τα γενέθλια του και για τον λόγο αυτό είχε ξενυχτήσει και είχε πάει εκείνη την ώρα στην πλατεία Ταξίμ όπου δέχτηκε και την επίθεση. Το επεισόδιο ξεκίνησε, όπως υποστήριξε ο τουρκικός τύπος, όταν οι τρεις νεαροί πλησίασαν τον Τούρκο κομάντο και του ζήτησαν τσιγάρα. Ο Ζεκί Σεν όμως βλέποντας τους τρεις νέους φαίνεται πως κάτι είχε υποψιαστεί και αρνήθηκε να τους δώσει τσιγάρα. Επακολούθησε λογομαχία μεταξύ του Ζεκί και των τριών νεαρών. Τότε ο ένας από αυτούς έβγαλε μαχαίρι και τον μαχαίρωσε ενώ το ίδιο έκαναν και οι άλλοι δυο. Ο Ζεκί τραυματισμένος άσχημα κατάφερε και πήγε στον Σταθμό Πρώτων Βοηθειών της πλατειάς Ταξίμ. Εκεί οι γιατροί κατάλαβαν την κρίσιμη κατάσταση του γιατί οι μαχαιριές ήταν προς την πλευρά της καρδιάς. Παρά όμως τις απεγνωσμένες προσπάθειες τους δεν κατάφεραν τελικά να τον σώσουν και μετά από λίγη ώρα ο Τούρκος λοχαγός των Κομάντο, Ζεκί Σεν, που είχε πάρει μέρος και μάλιστα είχε διακριθεί, όπως αναφέρεται, στην επιχείρηση κατάληψης της δεύτερης νησίδας των Ίμια, ξεψύχησε.
Ο περίεργος θάνατος του Ζεκί Σεν, καθώς πολλοί αναρωτηθήκαν πως δεν μπόρεσε ένας παλαίμαχος κομάντος να εξουδετερώσει τρεις ναρκομανείς, είχε πάρει ξεχωριστή διάσταση, γιατί έρχεται να προστεθεί σε εκείνο το πολύ «περίεργο» επεισόδιο που είχε γίνει μετά την κρίση των Ίμια. Συγκεκριμένα πάλι σύμφωνα με τις πληροφορίες του τουρκικού τύπου, στις 13 Νοεμβρίου του 1996, λίγους μήνες δηλαδή μετά την κρίση των Ίμια, ένας αριθμός Τούρκων κομάντος που είχε πάρει μέρος σε εκείνη την επιχείρηση, είχε βρει τον θάνατο όταν το ελικόπτερο που επέβαιναν έπεσε στην περιοχή της Μαρμαριδας, από «άγνωστη» μέχρι σήμερα αιτία. Οι Τούρκοι κομάντος, που σκοτώθηκαν τότε στο «περίεργο» αυτό ατύχημα, σύντροφοι του Ζεκί Σεν στην επιχείρηση των Ίμια, ήταν οι : Kadir Şener, Selçuk Esedoğlu, Ahmet Sezgin και Tevfik Özdemir. Τώρα μετά και τον θάνατο του Engin Erkman, φαίνεται πως ο κύκλος έκλεισε και όλοι οι μάρτυρες εκείνης της βραδιάς δεν υπάρχουν πια, ένα γεγονός που γεννά πολλά ερωτηματικά για το τι πραγματικά είχε γίνει από τουρκικής πλευράς στην μεγάλη εκείνη κρίση των Ίμια, (Kardak).
ΠΗΓΗ: http://www.rodosalarm.gr/index.php/ellada/10066-tuerkiye------

Πατμιάς Εκκλησιαστική Σχολή

Εντάχθηκε η αποκατάσταση της Πατμιάδος Σχολής 

με 1.830 εκατ. ευρώ

Σάββατο, 19 Ιανουάριος 2013 15:12 |

 Συντάχθηκε από την Σμαράγδα Μουλιάτη

Εντάχθηκε το έργο «ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΤΗΣ ΠΑΤΜΙΑΔΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ»στο επιχειρησιακό πρρόγραμμα «Κρήτη και Νήσοι Αιγαίου» με επιλέξιμη δημόσια δαπάνη 1.829.593,49 ευρώ με το ΦΠΑ.

Το έργο χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό ταμείο περιφερειακής ανάπτυξης. Η πρόταση ήταν της Ιεράς Μονής Πάτμου την οποία εκτίμησε ο περιφερειάρχης κ. Μαχαιρίδης και την ενέκρινε το περιφερειακό συμβούλιο. Την τελική υποβολή της έκανε ο περιφερειάρχης Γιάννης Μαχαιρίδης. Την πρόταση στήριξε και παρακολούθησε μέχρι της ένταξη του έργου με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, ο εκ καταγωγής Πάτμιος και αντιπεριφερειάρχης κ. Αντώνης Χατζηιωάννου.

Το έργο περιλαμβάνει: Ανάπτυξη και βελτίωση των υποδομών του υφιστάμενου κτιρίου της Πατμιάδος, που καταλαμβάνει 2.300 τμ.μ. και απλώνονται σε τρία επίπεδα, ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες λειτουργικές και αισθητικές απαιτήσεις καθώς και στις απαιτήσεις ασφαλείας έναντι σεισμικής επιβάρυνσης.

Αν και ο χώροι είναι επαρκείς για τη λειτουργία Γυμνασίου και Λυκείου εν τούτοις τα κτίρια δεν πληρούν τις προυποθέσεις ενός σύγχρονου σχολείου. Υπάρχουν κτιριακές φθορές, όχι μόνο εξωτερικές αλλά και στο φέροντα οργανισμό και απαιτούνται παρεμβάσεις για τη στατικότητα του κτιρίου. Το Κτιριολογικό πρόγραμμα του σχολείου απαιτεί μικρής κλίμακας εσωτερικές τροποποιήσεις για να μπορέσει να εξυπηρετήσει τις νέες εκπαιδευτικές ανάγκες καθώς και εκσυγχρονισμό της τεχνολογικής και μηχανολογικής υποδομής.

Στην πλήρη αποπεράτωση του έργου προβλέπονται και έργα διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου όπως ραμπών προσπελάσεως, μονοπατιών κ.ά.

Ημερομηνία λήξης προθεσμίας επιλεξιμότητας δαπανών ορίζεται η 31/12/2015.

Εντύπωση βέβαια μας προκάλεσε  το γεγονός ότι πουθενά μέσα στην απόφαση της ένταξης δεν αναφέρεται το  οικοτροφείο  και    οι χώροι χρήσης του με τους  συνοδεύοντες αυτούς , όπως υπνοδωμάτια, κοινόχρηστες αίθουσες  μαθητών, αναγνωστήρια,  κουζίνα τραπεζαρία κ.λ.π.

Τον προβληματισμό μας αυτό θα διερευνήσουμε τις επόμενες μέρες.

ΠΗΓΗ: http://www.patmostimes.gr/index.php/category/ekklhsiastika/5428--1830-

Πάτμος

Πουθενά η Πάτμος στο άρθρο «Μαγνήτης για προσκυνητές η Ελλάδα» Έντονη αντίδραση του Περιφερειάρχη.

Δευτέρα, 21 Ιανουάριος 2013 09:27 | Συντάχθηκε απο την ΠΝΑΙ |

Επιστολή  προς την Υπουργό Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη απέστειλε ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, Γιάννης Μαχαιρίδης, με αφορμή την παράληψη μνημείων της Περιφερειακής Ενότητας Δωδεκανήσου, από χάρτη με θρησκευτικά μνημεία, ο οποίος δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Τα Νέα.

Στην επιστολή του ο Περιφερειάρχης επισημαίνει:

"Αγαπητή κα Υπουργέ,

Σε συνέχεια ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα» την Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013 στην ενότητα «Επικαιρότητα» και με τίτλο «Μαγνήτης για προσκυνητές η Ελλάδα» (σελ. 19), εντύπωση μάς έκανε το γεγονός ότι στα θρησκευτικά μνημεία που αναφέρονται και προβάλλονται στον χάρτη που συνοδεύει το άρθρο, δεν συμπεριλαμβάνεται ούτε ένα μνημείο της Περιφερειακής Ενότητας Δωδεκανήσου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.

Η Ιερά Μονή και το Σπήλαιο της Πάτμου καθώς και το Μοναστήρι του Πανορμίτη στο νησί της Σύμης αποτελούν μνημεία εξέχουσας θρησκευτικής σημασίας, τόσο για τον ελληνισμό όσο και για τους ορθόδοξους επισκέπτες της Ελλάδας από το εξωτερικό, παρόλ' αυτά όμως δεν αναφέρονται πουθενά στο εν λόγω άρθρο.

Εάν η αιτία παράλειψης τόσο σημαντικών μνημείων είναι η υπαγωγή των νησιών της Δωδεκανήσου στην Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως και όχι στην Εκκλησία της Ελλάδος, που είναι και η πηγή του συγκεκριμένου ρεπορτάζ, θα θέλαμε να τονίσουμε πως σε τέτοιες περιπτώσεις που αφορούν στην προώθηση του ελληνικού τουρισμού, κρίνουμε απαραίτητη και ιδιαιτέρως κρίσιμη την προβολή όλων των περιοχών της Ελλάδας και των χαρακτηριστικών τους, χωρίς καμία εξαίρεση που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ένα μέρος εις βάρος κάποιου άλλου.

Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας και παρακαλώ για τις δικές σας ενέργειες.".

ΠΗΓΗ: http://www.patmostimes.gr/index.php/inout0/5433--l-r-

"Ο Πάτμιος" σχολιάζει:   Η κυρία Υπουργός, πρέπει να πληροφορηθεί ότι η UNESCO έχει εντάξει την Πάτμο στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, εξαιτίας του Ιερού Σπηλαίου της Αποκαλύψεως και της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και ότι ο Θρησκευτικός τουρισμός στο Νησί μας έχει αρχίσει από το 1955.-

Χερουβικό - Ηχος α΄

ΔΥΝΑΜΙΣ ΦΕΡΑΧΝΑΚ.wmv

Δοξαστικο Αγιου Αθανασιου (18 Ιανουαρίου)

Από το πρωί μέχρι το μεσημέρι (1)

Το παιχνίδι με τα κύματα (2)

Διάλογος του Ανέμου με τη Θάλασσα (3)

Ελληνορθόδοξη Ενορία Παδούης.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ 

ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΔΟΒΑΣ

 Με αισθήματα χαράς και τιμής υποδέχθηκε το Σάββατο 12 Ιανουαρίου τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη της, Μητροπολίτη Ιταλίας και Μελίτης κ. κ. Γεννάδιο, η Ελληνορθόδοξη Ενορία Παδούης.

Με πρώτους τον Άρχοντα του Οικουμενικού Πατριαρχείου κ. Νικόλαο Μπάρκα, Πρόεδρο της Κοινότητας των Ορθοδόξων Ελλήνων Βενετίας και Πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Ιταλίας, τον Πρωτοσύγκελλο της Ορθοδόξου Μητροπόλεως Αρχιμ. του Οικουμενικού Θρόνου π. Ευάγγελο Υφαντίδη και το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο.

Ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος συνοδευόταν από τους Αρχιμανδρίτες π. Κορνήλιο Αθανασάκη και π. Νικόδημο Καβαρνό, πραγματοποίησε την πρώτη του Ποιμαντορική Περιοδεία στην Πάδοβα μετά την υπογραφή της Ιντέζας μεταξύ Ορθοδόξου Μητροπόλεως και Ιταλικού Κράτους, ιστορικό γεγονός για την Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ιταλία, σηματοδοτώντας τη διάβαση της Ενορίας σε μία νέα περίοδο, αφενός μεν στο έτος 2013, με την κοπή της Βασιλόπιτας και τον Αγιασμό των πιστών με τα ύδατα των Θεοφανείων, αφετέρου δε στη μετοίκησή της σε νέο Ναό, με αποκλειστική χρήση για τις Κυριακές, η οποία, έγινε πραγματικότητα χάρη στις πολυετείς προσπάθειες του Μητροπολίτου.

Στην Ενορία Παδούης, η οποία έχει ζωή 30 περίπου ετών, τελείται μια φορά τον μήνα η Θεία Λειτουργία, αφού η πόλη της Πάδοβας γειτνιάζει με τη Βενετία, όπου υπάρχει ο Μητροπολιτικός και ιστορικός Ναός του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων, και ο ελληνισμός της περιοχής είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ιστορική Κοινότητα των Ορθοδόξων Ελλήνων Βενετίας, η οποία και φροντίζει για την αποστολή του ιερέα και την κάλυψη των εξόδων. Τα πρώτα χρόνια η Ενορία φιλοξενήθηκε στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας, κατόπιν δε, και μέχρι τις ημέρες αυτές, στην εκκλησία του Αγίου Κλήμεντος. Σήμερα το εκκλησίασμα αποτελείται από παλαιούς και νέους Έλληνες, ως επί το πλείστον, αλλά και μερικούς Αλβανούς, Ιταλούς και άλλων εθνικοτήτων Ορθοδόξους, οι οποίοι ακολουθούν την ελληνορθόδοξη λειτουργική παράδοση του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Από τον επόμενο μήνα, λοιπόν, κέντρο της Ελληνορθόδοξης Ενορίας θα αποτελεί η εκκλησία της Αγίας Μαργαρίτας, η οποία βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της πόλης, του σχετικού Συμφωνητικού υπογραφέντος από τον Μητροπολίτη κ. Γεννάδιο το απόγευμα του Σαββάτου.

Την επόμενη ημέρα, Κυριακή 13 Ιανουαρίου, ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στη Θεία Λειτουργία, που τελέσθηκε για τελευταία φορά στην εκκλησία του Αγίου Κλήμεντος. Παρόντες ήταν ο Αντιδήμαρχος κ. Umberto Zampieri, ο Άρχων κ. Μπάρκας, με μέλη της Ελληνορθόδοξου Κοινότητας Βενετίας, ο Έλληνας Συνταγματάρχης του ΝΑΤΟ Τρεβίζο κ. Αντώνιος Θεοδοσιάδης με σύσσωμη την Ελληνική Αντιπροσωπεία, καθώς και πλήθος Ελλήνων και άλλων εθνικοτήτων Ορθοδόξων, οι οποίοι κατέκλυσαν το ναό από νωρίς το πρωί. Τον Σεβασμιώτατο προσεφώνησε βαθύτατα συγκινημένος ο Πρωτοσύγκελλος, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την Ενορία αυτή και η ψυχή της. Ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως η Ενορία «έχει καταστεί τα τελευταία χρόνια, με την καθοδήγηση και τις σοφές συμβουλές Σας, μια όαση αγάπης, μια όαση ειρήνης, μια όαση φιλίας, σε μια εποχή αφιλίας και κρίσης ηθικής και κοινωνικής, με μοναδικό σκοπό τη διατήρηση της ταυτότητάς μας και τη μετάδοσή της, ακέραιας και ανόθευτης στις επόμενες γενεές, στα παιδιά μας, τα οποία, πολυάριθμα, όπως βλέπετε, γεμίζουν με αισιοδοξία τις καρδιές μας. Αυτή η όαση η οποία έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια στην Πάδοβα, είναι αποτέλεσμα της ειλικρινούς αγάπης και άριστης συνεργασίας με το ταπεινό μου πρόσωπο τόσο της Υμετέρας Σεβασμιότητος, από την οποία δέχομαι καθημερινά τις πολύτιμες παραινέσεις, των μελών του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου και των υπολοίπων συνεργατών μου, τους οποίους βαθύτατα ευχαριστώ διά την συνεχή τους συμπαράσταση, όσο και όλων ανεξαιρέτως των πιστών, που σιγά σιγά γνώρισαν, πλησίασαν, αγάπησαν και αγκάλιασαν την Ενορία. Εκ μέρους του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου και όλων των πιστών, δεχθείτε αυτή την Πλακέτα, ως ένδειξη σεβασμού και ευχαριστιών για την πατρικήν Σας αγάπη και το μεγάλο ενδιαφέρον Σας για την Ελληνορθόδοξή μας Ενορία, αλλά και για να ενθυμείστε τη σημερινή ημέρα».

Ο Σεβασμιώτατος κ. Γεννάδιος, με εμφανή τη χαρά του για την πρόοδο της Ενορίας, αναφέρθηκε στην αξία της έννοιας της φιλίας, για τον Χριστιανό και για τον άνθρωπο γενικότερα, ευχαρίστησε δε όλο το εκκλησίασμα για την προσήλωσή τους στην ελληνορθόδοξη πίστη και παράδοση του γένους μας. Στη συνέχεια, σε παρακέιμενη αίθουσα, παρατέθηκε δεξίωση και ο Μητροπολίτης ευλόγησε και έκοψε την πατροπαράδοτη Βασιλόπιτα, ενώ είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει ιδιαιτέρως με πολλούς από τους Ορθόδοξους αδελφούς μας.

Αξίζει να αναφερθεί πως την Ποιμαντορική Περιοδεία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ιταλίας και Μελίτης κ. Γενναδίου στην Πάδοβα κάλυψαν με ειδικά αφιερώματα τα τοπικά Μ.Μ.Ε.

ΠΗΓΗ:http://www.agioritikovima.gr/patriarcheia/15017-o-mitropolitis

Αρμαγεδδών

Ξέρετε που βρίσκεται ο τόπος Αρμαγεδδών;

Αποκάλυψη 16ο κεφ. 

13 Ὕστερα εἶδα νὰ βγαίνουν ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ δράκου, ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ θηρίου καὶ...
ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ ψευδοπροφήτου τρία ἀκάθαρτα πνεύματα ποὺ ἦσαν σὰν βάτραχοι.

14 Αὐτὰ εἶναι πνεύματα δαιμονικὰ ποὺ κάνουν σημεῖα, καὶ ἐπῆγαν εἰς τοὺς βασιλεῖς ὅλης τῆς οἰκουμένης διὰ νὰ τοὺς συγκεντρώσουν εἰς τὸν πόλεμον τῆς Ἡμέρας ἐκείνης τῆς μεγάλης τοῦ Θεοῦ τοῦ Παντοκράτορος.

15 (Ἰδού, ἔρχομαι σὰν κλέφτης· μακάριος ἐκεῖνος ποὺ ἀγρυπνεῖ καὶ ἔχει τὰ ἐνδύματά του, διὰ νὰ μὴ περπατῇ γυμνὸς καὶ βλέπουν τὴν ἀσχημίαν του).

16 Καὶ τοὺς συγκέντρωσαν εἰς τὸν τόπον, ὁ ὁποῖος καλεῖται ἑβραϊστὶ Ἁρμαγεδών.

Αρμαγεδδών ή Αρμαγεδδώνας αποτελεί απόδοση στα Ελληνικά του εβραϊκού όρου αρ-Μαγεδών, που σημαίνει «Όρος της Μεγιδδώ» ή «Όρος Σύναξης Στρατευμάτων».

Η αναφορά του όρου Αρμαγεδδών γίνεται στην Αγία Γραφή και συγκεκριμένα στην Αποκάλυψη του Ιωάννη. (16:16) Πρόκειται για προφητικό "τόπο" ή κατάσταση μεγάλου πολεμικού πεδίου όπου συγκεντρωμένες οι δυνάμεις "των βασιλέων τῆς οἰκουμένης ὅλης" υπό τον έλεγχο των "πνεύματων δαιμονίων" θα διεξαγάγουν την τελική μάχη εναντίον των θεϊκών δυνάμεων, "τὸν πόλεμον τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς μεγάλης τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος". (16:14)

Ο όρος προφανώς ετυμολογείται από την σημαντική πόλη της Μεγιδώ, η οποία βρισκόταν 90 χλμ βόρεια της Ιερουσαλήμ και αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη ως τόπος ιδιαίτερα φονικών μαχών. Αυτό συνέβαινε καθώς βρισκόταν στο πιο κρίσιμο ορεινό πέρασμα του αρχαίου Ισραήλ, στους πρόποδες του όρους Κάρμηλος.


πηγή: to-parakseno.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://parapona-rodou.blogspot.com/2013/01/blog-post_6230.html

Αγριμόνιο.

 Ένα θεραπευτικό τσάι που το ξέρουν πολύ λίγοι και βρίσκεται παντού!

Το αγριμόνιο είναι ένα από τα αγαπημένα μου βότανο-τσάι. Στην κυριολεξία το λατρεύω. Οι ειδικοί μάλιστα πολλές φορές λένε ότι οι έρευνες έχουν δείξει ότι είναι ισχυρότερο από την εχινάκεια!

Επίσης ρυθμίζει καταπληκτικά το ζάχαρο χωρίς να το ρίχνει στα βάθη και σε υπογλυκαιμίες. Και αυτό το ξέρω εκ πείρας καθ' ότι όπως ξέρουν οι αναγνώστες μου, είμαι διαβητική. Όμως έχει και άλλες ιδιότητες.

Ανακουφίζει από τον πόνο και ρίχνει τον πυρετό ενώ παρέχει και ανοσοενισχυτικές ιδιότητες.

Χρόνια οι βοτανολόγοι το συστήνουν για την αντιμετώπιση κρυολογημάτων γρίπης και άλλων παθήσεων. Το ίδιο μπορώ να σας διαβεβαιώσω κι εγώ προσωπικά, καθώς είμαι ευαίσθητη στις ιώσεις και το χρησιμοποιώ συχνά. Οι παθήσεις στις οποίες συστήνεται είναι αυτές που προκαλούν πυρετό και πόνους.

Ενισχύει τα λευκά αιμοσφαίρια για να αντιμετωπίσει τα μικρόβια καμία φορά μάλιστα όπως δείχνουν οι μελέτες και προσημειώσαμε καλύτερα και από την εχινάκεια γεγονός που δεν μπορεί κανείς να το περάσει απαρατήρητο.

Θεωρείται επίσης πολύ αποτελεσματικό στους πόνους της περιόδου. Ανακουφίζει σε βρογχίτιδες ή τραχειίτιδες, καταρροή, ενώ είναι εφιδρωτικό και μαλακώνει τον ξεραμένο λαιμό.

Σύμφωνα με τον Stephen H. Buhner,συγγραφέα του βιβλίου "Φυτικά Αντιβιοτικά: Φυσικές Εναλλακτικές για την Αντιμετώπιση των Βακτηριδίων που Αντιστέκονται στα Φάρμακα, "οι συνεχώς αυξανόμενες εκθέσεις των βοτανολόγων αναφέρουν την αποτελεσματικότητα του βοτάνου, ιδίως σε λοιμώξεις που εμμένουν"

Συνταγή: 1 κουταλάκι του γλυκού σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό. Το αφήνουμε να μουλιάσει 10 λεπτά, το σκεπάζουμε και μετά αφού το σουρώσουμε το πίνουμε. Ποτέ καυτό αλλά χλιαρό. Μπορούμε να πίνουμε μέχρι και τέσσερα φλυτζάνια την ημέρα.

Tip: Μερικά φύλλα αγριμονίου στο νερό του μπάνιου, ανακουφίζουν τα πονεμένα μέλη από την μεγάλη κούραση του κορμιού!

Ζωή Κυροπούλου

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/ -