Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Τα χελιδόνια!

Γνωρίστε τα χελιδόνια
25 Ιουνίου 2017
Είναι όλα τα χελιδόνια ίδια;
ΟΧΙ! Στην Ελλάδα συναντάμε 5 διαφορετικά είδη χελιδονιών:
Τι τρώνε;
Μικρά έντομα όπως κουνούπια και μύγες! Μάλιστα, οι γονείς για να ταΐσουν τα μικρά τους, ετοιμάζουν σβόλους που ο καθένας αποτελείται από περισσότερα από 50 έντομα!
Από που έρχονται;
Τα χελιδόνια διανύουν περίπου 10.000 χλμ για να έρθουν σε μας. Ξεκινούν από την Αφρική (νότια της Σαχάρας) σε μεγάλα σμήνη για να φτάσουν εδώ την άνοιξη;. Το ίδιο μεγάλο ταξίδι κάνουν και το φθινόπωρο, όταν φεύγουν από την Ελλάδα. Συνολικά δηλαδή μπορεί να ταξιδεψουν περίπου 20.000 χλμ για να έρθουν εδώ και να επιστρέψουν στην Αφρική!
Φωλιές
Τα 4 από τα 5 είδη φτιάχνουν τη φωλιά τους από πηλό (λάσπη) ενώ μόνο το ένα (το οχθοχελίδονο) ανοίγει τρύπες στο έδαφος συνήθως εκεί που υπάρχει νερό. Μαζεύουν μικρά κομμάτια λάσπης από κάποιο κοντινό σημείο και τους μεταφέρουν εκεί που θέλουν να χτίσουν τη φωλιά τους. Χρειάζονται 700 – 1500 σβόλους για την κάθε φωλιά. Το «χτίσιμο» μπορεί να κρατήσει από 3 έως 16 ημέρες!!!
Μα καλά, δεν κουράζονται;!
Το μεγάλο ταξίδι των χελιδονιών διαρκεί αρκετές εβδομάδες. Πριν ξεκινήσουν από την Αφρική, πρέπει να είναι γεμάτα ενέργεια, δηλαδή να έχουν φάει πολλά πλούσια μυγογεύματα! Εξάλλου, ένα τέτοιο ταξίδι απαιτεί αρκετές στάσεις για ξεκούραση, νερό και φαγητό.
Ποιους κινδύνους αντιμετωπίζουν στο ταξίδι τους;
Διάσχιση της θάλασσας. Ξεκινούν λοιπόν για το μακρύ ταξίδι τους. Δυστυχώς, πρέπει να διανύσουν το Αιγαίο, δηλαδή μια μεγάλη απόσταση που καλύπτεται κυρίως από θάλασσα. Τα χελιδόνια χρειάζονται αρκετή ενέργεια για να διασχίσουν τη θάλασσα, διότι αν κουραστούν και δε βρίσκεται κάποιο νησάκι κοντά τους να ξεκουραστούν θα πέσουν στη θάλασσα και θα πνιγούν.
Μέσα σ’αυτή τη τεράστια απόσταση που διανύουν τα χελιδόνια κάθε χρόνο αντιμετωπίζουν προβλήματα που κάνουν το ταξίδι τους πιο δύσκολο.
Σκεφτείτε ότι πρέπει να έρθουν αντιμέτωπα με αρπακτικά πουλιά, καταιγίδες και δυνατούς ανέμους. Πρέπει να διασχίσουν τεράστιες ερήμους όπως τη Σαχάρα και απέραντες θάλασσες όπως το Αιγαίο. Η λίστα με τις δυσκολίες δε σταματά όμως εδώ, πολλά από τα μέρη που θα μπορούσαν να ξεκουραστούν έχουν καταστραφεί ή ρυπανθεί με αποτέλεσμα πολλά από τα χελιδόνια να μη τα καταφέρουν, αλλά ακόμη και αυτά που φτάνουν στο προορισμό τους συναντούν όλο και λιγότερα μέρη που θα μπορούσαν να φωλιάσουν.
Ποια είναι η σχέση του ανθρώπου με τα χελιδόνια;
Από παλιά οι άνθρωποι είχαν συνδυάσει την άφιξη των χελιδονιών με την άνοιξη. Αυτό και μόνο θα αρκούσε για να καταλάβουμε γιατί τα χελιδόνια είναι τόσο αγαπητά στους ανθρώπους. Δεν είναι όμως μόνο αυτό… Κάντε έναν απλό υπολογισμό: ένα μικρό χελιδόνι σε μια μπουκιά τρώει παραπάνω από 50 κουνούπια και μύγες! Φανταστείτε πόσα έντομα τρώει μια χελιδονοοικογένεια με 3 – 6 μικρά σε μία ολόκληρη ημέρα!!! Τι θα γινόταν αν δεν ερχόντουσαν τα χελιδόνια μια χρονιά;;
Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν εμείς γι’ αυτά;
  • Φτιάχνουμε και τοποθετούμε ταΐστρες και ποτίστρες
  • Προσέχουμε και δε ρυπαίνουμε τους ανοιχτούς χώρους που επισκεπτόμαστε
  • Οργανώνουμε εθελοντικές δράσεις καθαρισμού των κοντινών μας πάρκων
  • Φτιάχνουμε φωλιές και τις τοποθετούμε σε σημεία όπου οι άνθρωποι δεν έχουν εύκολη πρόσβαση
  • Προσπαθούμε να κάνουμε την αυλή του σπιτιού μας όσο γίνεται πιο φιλόξενη για τα μικρά πουλιά

Πηγή: Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία (www.ornithologiki.gr)

Μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης (1905-†1991)

Ο σεμνός και άριστος υμνογράφος 
Πριν από 54 χρόνια, στις 25 Ιουνίου το 1963  επί πατριαρχείας Αθηναγόρα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο βράβευσε το μακαριστό Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη για τη συμβολή του στους εορτασμούς για τη χιλιετηρίδα του Αγίου Όρους, πληροφορία την οποία καταγράφει ο  Σεβασμ. Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων στο βιβλίο του Υμνήτωρ.

Ο μακαριστός Γέροντας Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης κατά τον ηγούμενο της ιεράς μονής Γρηγορίου αρχιμανδρίτη Γεώργιο, ο Γέροντας Γεράσιμος υπήρξε «μοναχός ταπεινός, βιαστής της βασιλείας των ουρανών, υπερορών σαρκός και των της σαρκός, προσευχητικός, πράος, γλυκύς, προσηνής, φιλόθεος και φιλάνθρωπος, διδακτικός, συγχωρητικός, ευκατάνυκτος, άγρυπνον έχων το όμμα της ψυχής, αυστηρός στον εαυτό του και συγκαταβατικός στους συνανθρώπους του».
Το πλούσιο υμνογραφικό του έργο υπολογίζεται σε περισσότερες από 2000 ιερές ακολουθίες. Τον σπουδαίο αυτόν Υμνογράφο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας στις 28 Δεκεμβρίου 1968 ετίμησε με αργυρό μετάλλιο η Ακαδημία Αθηνών
ΠΗΓΗ:http://www.pemptousia.gr/
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ "ΠΑΤΜΙΟ": Ὅταν ἐκλήθη ἀπό τήν Ἀκαδημία τῶν Ἀθηνῶν γιά νά παραλάβει  τό μετάλλιο, δέν ἀντέδρασε· δέν ἤθελε. "Τί τά θέλω ἐγώ Καλόγερος ἄνθρωπος, αὐτά τά πράγματα". Ἐπείσθη τελικά μέ τό ἐπιχείρημα, ὅτι  προβάλλεται τό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας  καί ὄχι τό δικό του (προσωπική μαρτυρία).

Τῆς Μαγδαληνῆς Μαρίας|

Το Γ' Εωθινό Δοξαστικό

Θεοδώρου Ρόκα
Θεολόγου
          Μ.Α. Ερμηνευτικής Θεολογίας

Δεύτερη κατά σειρά η ερχόμενη Κυριακή μετά τη λήξη του Πεντηκοσταρίου και συνεχίζοντας την ερμηνεία των εωθινών δοξαστικών παραθέτουμε μια σύντομη ερμηνεία στο Γ' εωθινό δοξαστικό, το οποίο ψάλλεται σε γ' ήχο και είναι το ακόλουθο:

ς Μαγδαληνς Μαρας, τν το Σωτρος εαγγελιζομνης, κ νεκρν νστασιν κα μφνειαν, διαπιστοντες ο Μαθητα, νειδζοντο τ τς καρδας σκληρν· λλ τος σημεοις καθοπλισθντες κα θαμασι, πρς τ κρυγμα πεστλλοντο· κα σ μν Κριε, πρς τν ρχφωτον νελφθης Πατρα, ο δ κρυττον πανταχο τν λγον, τος θαμασι πιστομενοι. Δι ο φωτισθντες δι' ατν δοξζομν σου, τν κ νεκρν νστασιν, φιλνθρωπε Κριε".

Το δοξαστικό αυτό αποτελεί την υμνογραφική συνέχεια της ευαγγελικής περικοπής που προέρχεται από το ευαγγέλιο του Μάρκου, περικοπή γνωστή ως Γ' εωθινό ευαγγέλιο: "ναστς ησος πρω πρτ Σαββτου φνη πρτον Μαρίᾳ τ Μαγδαλην, φ' ς κβεβλκει πτ δαιμνια. κενη πορευθεσα πγγειλε τος μετ' ατο γενομνοις, πενθοσι κα κλαουσι. Κκενοι κοσαντες τι ζ κα θεθη π' ατς πστησαν. Μετ δ τατα δυσν ξ ατν περιπατοσιν φανερθη ν τρ μορφ, πορευομνοις, ες γρν. Κκενοι πελθντες πγγειλαν τος λοιπος, οδ κενοις πστευσαν. στερον, νακειμνοις ατος τος νδεκα φανερθη, κα νεδισε τν πισταν ατν κα σκληροκαρδαν, τι τος θεασαμνοις ατν γηγερμνον, οκ πστευσαν. Κα επεν ατος· Πορευθντες ες τν κσμον παντα, κηρξατε τ εαγγλιον πσ τ κτσει. πιστεσας κα βαπτισθες, σωθσεται, δ πιστσας, κατακριθσεται. Σημεα δ τος πιστεσασι τατα παρακολουθσει. ν τ νματ μου δαιμνια κβαλοσι, γλσσαις λαλσουσι καινας, φεις ροσι, κν θανσιμν τι πωσιν, ο μ ατος βλψει, π ἀῤῥώστους χερας πιθσουσι, κα καλς ξουσιν. μν ον Κριος, μετ τ λαλσαι ατος, νελφθη ες τν ορανν, κα κθισεν κ δεξιν το Θεο. κενοι δ ξελθντες, κρυξαν πανταχο, το Κυρου συνεργοντος, κα τν λγον βεβαιοντος, δι τν πακολουθοντων σημεων" (Μαρκ. 16,9-20).

Το περιεχόμενο των ανωτέρω είναι σαφές και συγκεκριμένο. Αναφέρεται αφενός στην εμφάνιση του αναστάντος Χριστού προς τη Μαρία τη Μαγδαληνή και στη δυσπιστία των μαθητών του Κυρίου προς τα λεγόμενα της Μαρίας (κενοι κοσαντες τι ζ κα θεθη π' ατς, πστησανΜαρκ. 16,11) αφετέρου στην εμφάνιση του αναστάντος στους έντεκα μαθητές του προκειμένου να βεβαιωθούν και εκείνοι πως τα λεγόμενα της Μαρίας ήταν αληθινά και πως όντως ανέστη ο Κύριος (κενοι κοσαντες τι ζ κα θεθη π' ατς, πστησαν" Μαρκ. 16,14).

Η συνέχεια της εμφάνισης του αναστάντος Χριστού προς τους μαθητές του σχετίζεται κάθετα με την εντολή της διάδοσης του ευαγγελίου σε ολόκληρη την οικουμένη, εντολή η οποία είναι η τελευταία εντολή που έδωσε ο Χριστός προς τους μαθητές του λίγο πριν αναληφθεί στους ουρανούς σηματοδοτώντας έτσι την ολοκλήρωση του επιγείου έργου του καθώς και την έναρξη της αντίστροφης μέτρησης για την έλευση του Παρακλήτου. Με την έλευση του Παρακλήτου κατά την ημέρα της Πεντηκοστής και το φωτισμό των Αγίων αποστόλων ξεκίνησε η διάδοση του ευαγγελίου, που στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για τη διάδοση μιας θρησκείας κοινής ή διαφορετικής με τις άλλες που υπήρχαν τότε αλλά πρόκειται για την πραγμάτωση της Εκκλησίας δηλ. για την οικουμενική ενοποίηση όλων των φυλών και των λαών της γης στο όνομα του Χριστού και της ανάδειξή τους ως νέο Ισραήλ.


 ΠΗΓΗ:Νἀξιοι Μελιστἐς