Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά!


Ο τρόπος παρερμηνείας της Αγίας Γραφής και παραδείγματα από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά



Τον τρόπο που χρησιμοποιούν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά την Αγία Γραφή τον διαπιστώνουμε και στην περικοπή Ρωμ.13, 1-7: «Πάσα ψυχή εξουσίαις υπερεχούσαις υποτασσέσθω. Ου γαρ έστιν εξουσία ει μη υπό Θεού, αι δε ούσαι υπό Θεού τεταγμέναι εισίν… διά τούτο γαρ και φόρους τελείτε· λειτουργοί γαρ Θεού εισίν εις αυτό τούτο προσκαρτερούντες. Απόδοτε πάσιν τας οφειλάς, τω τον φόρον τον φόρον, τω το τέλος το τέλος, τω τον φόβον τον φόβον…». Σύμφωνα με την Πατερική παράδοση και τη Βίβλο οι «υπερέχουσες εξουσίες» είναι οι πολιτικές Εξουσίες-Αρχές [321]. Η υπόδειξη του Παύλου προς τους Χριστιανούς να πληρώνουν τους φόρους και τα τέλη προς την Πολιτεία δείχνει την ορθότητα αυτής της ερμηνείας [322]. Κατά τους Μάρτυρες του Ιεχωβά., οι κοσμικές Αρχές και Εξουσίες είναι όργανα του Διαβόλου, οι οποίες πρέπει να παραδώσουν την εξουσία στη Θεοκρατία για να επέλθει στη Γη η ειρήνη [323]. Επομένως, ο Παύλος, λέγοντας «εξουσίαις υπερεχούσαις», εννοούσε πρωτίστως τον Ιεχωβά Θεό και τον Ιησού Χριστό και δευτερευόντως το «Κυβερνών Σώμα». Κατά τον Παύλο, η παραπάνω ερμηνεία είναι ανάλογη προς το συμφέρον τους [324].

Την ίδια τακτική ακολουθούν και στην περίπτωση της περικοπής Ματθ. 24, 45-46: «Τις άρα εστίν ο πιστός δούλος και φρόνιμος, ον κατέστησεν ο κύριος αυτού επί της θεραπείας αυτού του διδόναι αυτοίς την τροφήν εν καιρώ; Μακάριος ο δούλος εκείνος, ον ελθών ο κύριος αυτού ευρήσει ποιούντα ούτως» [325]. Ο Κύριος αναφέρεται στον Κλήρο, που έχει την φροντίδα των λογικών προβάτων και οφείλει να γρηγορεί [326].
Τα πρώτα χρόνια, η εταιρεία «Σκοπιά» ως πιστό δούλο θεωρούσε τον Ch. Russell και έπειτα τον J. Rutherford. Αργότερα διαφοροποιήθηκε ως προς αυτό. Έτσι, στο βιβλίο της εταιρείας «Η Αλήθεια», σ. 120, διαβάζουμε: «Η Αγία Γραφή προείπε ότι, την εποχή της ιδρύσεως της βασιλείας του Χριστού (1914), οι 144.000 κυβερνήτες θα παρέμεναν στη Γη ως ένα υπόλοιπο από τα τέκνα της «άνω Ιερουσαλήμ». Ο Ιησούς τα περιέγραψε ως «πιστόν και φρόνιμον δούλον» [327]. Το πώς, όμως συνδέονται οι 144.000 όσιοι της Αποκάλυψης (14, 3-5) με τον πιστό και φρόνιμο δούλο της παραβολής [328] του Κυρίου είναι δύσκολο να το κατανοήσουμε [329].
Στο συμπέρασμα που καταλήγουμε είναι ότι οι θεοφώτιστοι της εταιρείας «Σκοπιά» δεν έχουν ως πηγή πίστης την Αγία Γραφή. Χρίζουν τους εαυτούς τους ερμηνευτές της Αγίας Γραφής, προβαίνοντας σε αποσπασματική χρήση και παραποιώντας την αλήθεια των χωρίων της. Στηρίζουν τη διδασκαλία τους στις σκοπίμως νοθευμένες από τους ιδίους μαρτυρίες της Γραφής, με στόχο την πλάνη και τον προσηλυτισμό, ιδιαίτερα των χριστιανών. Η Εκκλησία, ως σώμα Χριστού και φορέας της αλήθειας, είναι η μόνη που έχει την εξουσία να ερμηνεύει την Αγία Γραφή και να μεταφέρει το θείο μήνυμα του Ευαγγελίου.

Προαναφέρθηκε ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται τον Τριαδικό Θεό. Υπέρ του δόγματος της Αγίας Τριάδος μαρτυρούν αρκετά χωρία της Αγίας Γραφής [330], όπως το Α΄ Ιω., 5, 7 «Τρεις εισιν οι μαρτυρούντες εν τω ουρανώ, ο Πατήρ, ο Λόγος και το Άγιον Πνεύμα και ούτοι οι τρεις εν εισί» [331] και το χωρίο «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» [332]. Επίσης, μαρτυρίες από τη Βίβλο, οι οποίες δεν τίθενται υπό αμφισβήτηση: Αν ο Υιός ήταν «κτίσμα» και το Άγιο Πνεύμα ήταν «η ενεργός δύναμη» [333] του Θεού, όπως πιστεύουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, ο Χριστός δεν θα ζητούσε να γίνεται το Βάπτισμα μόνο στο όνομα του Πατρός; Η παράθεση των ονομάτων του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος σημαίνει ότι πρόκειται για τρία ιδιοϋπόστατα-αυθύπαρκτα, ισοδύναμα πρόσωπα. [334]
Προσπαθούν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. να αποδείξουν ότι στη Βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη δεν αποκαλύφθηκε η Αγία Τριάδα, αλλά η «ενεργός δύναμη» του Θεού έχρισε τον τέλειο άνθρωπο Χριστό σε μελλοντικό πνευματικό Υιό του. Διαψεύδονται από το γεγονός της Μεταμόρφωσης, στην οποία έχουμε αποκάλυψη του Πατρός, ο οποίος μιλάει εκ της νεφέλης, του Υιού, οποίος μέσω της μεταμόρφωσης απέδειξε ότι ήταν ο Χριστός, και του Αγίου Πνεύματος με τη μορφή της νεφέλης [335]. Επίσης, και στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε μαρτυρίες για την Αγία Τριάδα [336].

Παραπομπές:
321. Γιαννόπουλος, Όπ.π., σ. 177. Πρβλ. Παπαδόπουλος, Όπ.π., σ. 214. Αλεβιζόπουλος, Πίσω από το Προσωπείο της Σκοπιάς, (Αθήνα: εκδ. Διεύθυνση Ποιμαντική Διακονία Αρχιεπισκοπής Αθηνών, 1988), σ. 72-75.
322. Κόκορης, Ορθοδοξία…,τ. Γ’, Όπ.π., σ. 178-181.
323. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι υπέρ του πολέμου και μάλιστα «στο όνομα του Θεού». Η εταιρεία καλεί τους οπαδούς της να χρησιμοποιούν την «στρατηγική πολέμου» («Σκοπιά», 1956, σ.159), σύμφωνα με την οποία τα μέλη της καλούνται να παριστάνουν τον φίλο στον εχθρό και μετά να χτυπούν θανάσιμα (Κριταί 4,11-21). Και συ μπορείς να επιζήσεις στον Αρμαγεδδώνα, στον νέο κόσμο του Θεού, σ. 283-287). Αλεβιζόπουλος, Νεοφανείς Αιρέσεις…, Όπ.π., σ. 138.                      324. Γιαννόπουλος, Όπ.π., σ. 177-178. Γνωρίζουμε πως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται να υπηρετήσουν τη στρατιωτική τους θητεία. Ο κύριος λόγος της άρνησής τους είναι η διαφήμιση της οργάνωσης και η βασική τους θέση, ότι οι πολιτικές Αρχές είναι όργανα του Σατανά και αυτόν υπηρετούν. Η υστεροβουλία τους είναι διάχυτη. Εάν ο στρατός είναι μέρος του «συστήματος» του Διαβόλου στον οποίο αρνούνται να καταταγούν, το ίδιο θα ισχύει και για τη Δικαιοσύνη, στην οποία προσφεύγουν εναντίον κληρικών. Βλ. Γιαννόπουλος, Όπ.π., σ. 281. Πρβλ. Αλεβιζόπουλος, Νεοφανείς Αιρέσεις…, Όπ.π., σ. 136-138.
325. Ματθ. 24: 45-46, Τρεμπέλας, (197418), Όπ.π., σ. 108.
326. Γιαννόπουλος, Όπ.π., σ. 179.
327. Όπ.π., σ. 179.
328. Στο Ματθ. 24, 45 αναφέρεται ότι «πιστός και φρόνιμος δούλος» είναι κάθε χριστιανός, που θα αποδειχθεί πιστός και φρόνιμος διαχειριστής του ταλάντου που του εμπιστεύθηκε ο Θεός (Ματθ. 25, 15-28). Τα χαρίσματα που έχει δώσει ο Θεός σε κάθε άνθρωπο πρέπει να τα καλλιεργήσει και να διατηρήσει την φιλανθρωπία, την αγάπη για τον συνάνθρωπο για να τον δεχθεί ο Κύριος στη βασιλεία Του. Βλ. Αντώνιος. Αλεβιζόπουλος, Πίσω από το Προσωπείο…, Όπ.π., σ. 20.
329. Γιαννόπουλος, Όπ.π., σ. 179-180. Πρβλ. Αλεβιζόπουλος, Πίσω από το Προσωπείο…, Όπ.π., σ. 56-57.
330. 1 Κορ. 12, 4-6 καί 1 Πετρ. 1, 1-2, αλλά και ο τριαδικός τρόπος της αποκάλυψης του Θεού κατά τη Βάπτιση του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη (Ματθ. 3, 16-17. Μάρκ. 1, 9-11. Λουκ. 3, 21-22). Τριαδολογικά είναι και τα χωρία: Ιω.14, 16· 26. Πράξ. 2, 33· 10, 38. 2 Κορ. 13, 13. Γαλ. 4, 6. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ισχυρίζονται ότι εκείνοι, οι οποίοι αποδέχονται το δόγμα της Αγίας Τριάδος, προσπαθούν να το θεμελιώσουν στα χωρία: 1 Ιω 5,7. Ιω. 1,1· 10, 30 και 1 Τιμ. 3, 16. Τα δύο από αυτά μνημονεύουν μόνο τον Πατέρα και τον Υιό (Ιω. 1, 1 και 10, 30), ενώ η γνησιότητα των άλλων δυο χωρίων αμφισβητείται (1 Ιω. 5, 7 και 1 Τιμ. 3, 16). Έτσι, προκαλούν αρνητικό κλίμα σε βάρος όσων δέχονται το Τριαδικό δόγμα, παρουσιάζοντάς τους να επικαλούνται εδάφια της Γραφής νοθευμένα από τους Πατέρες ή εδάφια, που δεν αποδεικνύουν αυτά που οι ίδιοι πιστεύουν. Βλ. Γιαννόπουλος, Όπ.π., σ. 183. Πρβλ. Αλεβιζόπουλος, Οι Χιλιαστές…, Όπ.π., σ. 188.
331. Γιαννόπουλος, Όπ.π., σ. 182.
332. Ματθ., 28, 19, Τρεμπέλας, (197418), Όπ.π., σ. 131.
333. Η εταιρεία αρνείται την προσωπικότητα του Αγίου Πνεύματος και το υποβιβάζει στην κατάσταση τυφλής ενέργειας όπως η ηλεκτρική ενέργεια. Βλ. Αλεβιζόπουλος, Διάλογος με την Εταιρεία…,Όπ.π., σ. 33.
334. Γιαννόπουλος Όπ.π., σ. 183. Περί Αγίου Πνεύματος, βλ. Αλεβιζόπουλος, Διάλογος με την Εταιρεία…, Όπ.π., σ. 33-35.
335. Ματθ. 17, 2-5. Μάρκ. 9, 2-7. Λουκ. 9, 29· 34-35.
336. Γιαννόπουλος, Όπ.π., σ. 183-184.
ΠΗΓΗ: http://www.pemptousia.gr

Σταμάτης Σπανουδάκης

Σ'αγαπάω φωνάζω
 Ένα μουσικό κομμάτι που δεν ξέρουν πολλοί και είναι κρίμα...

Δημιουργός: Σταμάτης Σπανουδάκης
Δίσκος: Για την Σμύρνη

Τὸ ἱερὸν Ψαλτήριον

 ΛΥΧΝΟΣ TV - Τηλεοπτικὸς Σταθμὸς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν Ἐκπομπὴ τοῦ 2017-18: «Θεολογία τῶν Γεγονότων» Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος: Τὸ ἱερὸν Ψαλτήριον. Ἐκπομπὴ 44η, 21 Δεκεμβρίου 2017

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος (23 Ἀπριλίου)


Οἱ  Ἅη-Γιώργηδες τοῦ Νησιοῦ μας


         Ἡ εὐλάβεια τῶν συμπατριωτῶν μας, ἀπό τά πολύ παλιά χρόνια, ἦταν ἐξαιρετικά μεγάλη γιά τόν Ἅγιο Γεώργιο, πρός τιμήν τοῦ ὁποίου ἔκτισαν πολλές, μικρές ἤ μεγάλες Ἐκκλησίες.
          Μέ τήν εὐκαιρία τῆς αὐριανῆς γιορτῆς Του, καταθέτουμε στό σημείωμα μας αὐτό, τόν κατάλογο τῶν Ἐκκλησιῶν αὐτῶν, μέ ἐλάχιστα ἱστορικά στοιχεῖα καί μέ τήν ἐλπίδα ὅτι δίνουμε τό ἔνευσμα γιά περισσότερη ἐνασχόληση μέ τό σοβαρό αὐτό θέμα, ἀνθρώπων, ἰδιαίτερα  νέων, οἱ ὁποῖοι νοιάζονται γιά τήν ἱστορία μας, τίς παραδόσεις μας, τά ἤθη καί τά ἔθιμά μας.
          Ἀρχίζουμε τήν παρουσίαση χωροταξικά.

 Ἅγιος Γεώργιος τῆς Λόζας, ἤ Λότζας, ἤ τοῦ Δημαρχείου, ἤ τῶν Ἀλλοτεινῶν, ἤ, σήμερα, τῆς πλατείας τοῦ Ξάνθου: εἶναι συνεζευγμένος μέ τούς Ἁγίους Ἀναργύρους. Ἱδιοκτησιακά ἀνήκει στό Μεγάλο Μοναστήρι. (Χώρα)

Ἅγιος Γεώργιος τῆς Πόθας, ἤ τῶν Ἀπορθιανῶν: εἶναι συνεζευγμένος μέ τόν Ἅγιο Κωνσταντῖνο καί τόν Ἅγιο Σώστη. Πόθα ἦταν ἡ ἰδιοκτήτρια τοῦ Ναοῦ. Τό ἔτος 1786 περιῆλθε στή δικαιοδοσία τῆς Μονῆς καί χαρακτηρίστηκε ὡς Πατριαρχικός καί Σταυροπηγιακός Ναός. Για πολλά χρόνια λειτούργησε ὡς ἐνοριακός Ναός. (Χώρα)

 Ἅγιος Γεώργιος τοῦ Γηροκομειοῦ: Ἡ ὀνομασία του ὀφείλεται στό ὅτι βρισκόταν στόν περίβολο τοῦ Γηροκομείου τῆς Πάτμου, πάνω ἀπό τήν οἰκία τοῦ Παλαιολόγου, ἔξω ἀπό τήν ἀνατολική εἴσοδο τοῦ Μοναστηριοῦ. (Χώρα)

Ἅγιος Γεώργιος τοῦ Σύφαντου:  Ἡ ἐπωνυμία του ὀφείλεται στήν ἰδιοκτήτρια οἰκογένεια τοῦ Σύφαντου. Κτίσθηκε τό 1636. Ἀργότερα περιῆλθε στήν οἰκογένεια Διακογιάννη καί σήμερα στόν π. Γαλακτίωνα. (Χώρα)

Ἅγιος Γεώργιος τῶν Φούρνων: Ἡ ἐπωνυμία του ὀφείλεται στό ὄτι στήν περιοχή ἐκείνη, ὑπῆρχαν φοῦρνοι (τελευταία φουρνάρισσα τό «Κιουράνι»). (Χώρα)

 Ἅγιος Γεώργιος τῆς Μάντρας: Στήν περιοχή τοῦ Ἅη-Γιώργη, κάτω ἀπό τόν Προφήτη Ἠλία (στό δρόμο πρός τό Κουβάρι). Ἡ ἐπωνυμία του ὀφείλεται στήν ὕπαρξη ποιμνιοστασίων. (Χώρα)

 Ἅγιος Γεώργιος. (Γροίκου)

Ἅγιος Γεώργιος  τοῦ Καστελλιοῦ: Βρίσκεται στό ὁμώνυμο βουνό, συνεζευγμένος μετά τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Κτίσθηκε τό 19ο  αἰῶνα ἀπό τήν οἰκογένεια Κρητικοῦ (Σκάλα)  

Ἅγιος Γεώργιος Στρατοπέδου: Νέος Ναός, κτίσθηκε τά τελευταία χρόνια γιά τίς ἀνάγκες τῶν στρατευμένων. (Κεντρικός δρόμος πρός Κάμπο)

Ἅγιος Γεώργιος Αὐλακιοῦ: Τρισυπόστατος Ναός μετά τοῦ Ἁγίου Μάρκου καί Ἁγίου Ματθαίου. Πολλές παραδόσεις συνδέουν τόν Ναό αὐτόν μέ τούς κατοίκους τόπου μας. Ἀνήκει στήν Ἱερά Μονή (Κάμπος)

Ἅγιος Γεώργιος τοῦ Παπᾶ Μανώλη Βλάχου: στήν παραλία τοῦ Κάμπου, πρός τόν Χριστό (Κάμπος)

Ἅγιος Γιώργιος τῆς Καλλιόπης τοῦ Κώττη (ἤ Βάλλα): στήν παραλία τοῦ Κάμπου, πρός τόν Χριστό, πιό πάνω ἀπό τήν προηγούμενη Ἐκκλησία.(Κάμπος)

Ἅγιος Γιώργιος τῶν Λευκῶν: βρίσκεται πάνω στό ὕψωμα μέ τό Κάστρο (Λεῦκες)

Ἅγιος Γεώργιος τῆς Λάμπης: Κτίσθηκε τό 1914 ἀπό τόν ἀείμνηστο Γαμπιεράκη Γεώργιο (Λάμπη)

Ἅγιος Γεώργιος στό ὁμώνυμο Νησάκι τοῦ Ἁγίου Γεωργίου: ἀπέναντι ἀπό τό Λιβάδι τοῦ Γερανοῦ, ἤ τοῦ Ντελῆ-Ποθητοῦ (Νησίδιον Ἁγίου Γεωργίου)

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος εἶθε νά μᾶς προστατεύει ἀπό κάθε κακό!

Κυριακή τῶν Μυροφόρων!!!

 Η τόλμη των Μυροφόρων

«Ηγόρασαν αρώματα ίνα ελθούσαι αλείψωσιν αυτόν»
Το μυστήριο της θείας οικονομίας το υπηρέτησε ολόκληρη η κτίση. Όταν Εκείνος άπλωσε τα χέρια Του πάνω στο Σταυρό, η γη σείσθηκε, τα μνημεία άνοιξαν, οι νεκροί διαμαρτυρήθηκαν, ο εκατόνταρχος ομολόγησε, ο ήλιος σκοτίσθηκε, η Παναγία έκλαψε, ο Ιωσήφ κήδευσε και οι μυροφόρες γυναίκες «ηγόρασαν αρώματα ίνα ελθούσαι αλείψωσιν αυτόν» (Μαρκ. 16,1). Ενώ στην παλαιά εποχή η γυναίκα γινόταν διάκονος και αιτία της πτώσεώς μας στην αμαρτία, αντιθέτως σήμερα βλέπουμε στο ευαγγελικό ανάγνωσμα τις μυροφόρες γυναίκες να γίνονται ταχυδρόμοι της χαράς. Ο Ευθύμιος Ζιγαβηνός το σημειώνει: «Επειδή πάλαι γυνή γέγονε τω ανδρί διάκονος λύπης, νυν γυναίκες γίνονται τοις ανδράσι διάκονοι χαράς».

Είχαν ανδρικό φρόνημα
Πράγματι είχαν ανδρικό φρόνημα, γιατί την ώρα που οι μαθητές είχαν σκορπισθεί στα διάφορα σημεία της Ιερουσαλήμ και φοβόντουσαν να πλησιάσουν τον τάφο του Κυρίου οι τολμηρές μυροφόρες γυναίκες αγόραζαν αρώματα για να πάνε να αλείψουν το σώμα του Χριστού. Η κινητήρια δύναμη που ωθούσε τις μυροφόρες να πάνε στο ζωοδόχο τάφο, είναι η αγάπη. Για την αγάπη αυτή και σε δαπάνη και σε κόπο και σε κίνδυνο υποβλήθηκαν και σε απρόβλεπτες καταστάσεις εξετέθησαν με μεγάλη προθυμία. Την τελευταία στιγμή θυμήθηκαν· «τις αποκυλίσει ημίν τον λίθο εκ της θύρας του μνημείου;» (οπ.π. στιχ. 3). Ένας σύγχρονος Επίσκοπος γράφει για την αγάπη των μυροφόρων: Ο λογισμός ερωτά, η γλώσσα σιωπά, η αγάπη βαδίζει. Στις δύσκολες περιστάσεις τη λύση τη δίνει πάντα ο θεός. «Των δ’ αδόκητων πόρον εύρε θεός», έλεγε ένας αρχαίος φιλόσοφος. Στα ξαφνικά και δύσκολα περιστατικά της ζωής μας τη λύση δίνει μόνον ο Θεός.
Τα αποτελέσματα της τόλμης τους
Πρώτα πρώτα στο ερώτημά τους ο θεός απάντησε με τον άγγελο που σήκωσε την πέτρα από την είσοδο του μνήματος. Μετά τους απαλλάσει από το φόβο που δημιουργήθηκε μέσα τους εξαιτίας της παρουσίας των αγγέλων. Η Ανάσταση του Χριστού είναι χαροπιό γεγονός. Όπου η παρουσία του Χριστού, εκεί τα δεσμά του φόβου, της δειλίας και της νευρικότητας διαλύονται. Μετά τους μίλησε για τον Εσταυρωμένο Ιησού Χριστό. Μετά την Ανάσταση του Σωτήρα η λέξη Εσταυρωμένος είναι πλέον τίτλος τιμής. Δεν είναι βδελυρή και αποτρόπαια λέξη. Ο Σταυρός του Κυρίου είναι τίμιος. Η Ανάσταση είναι καρπός της Σταυρώσεως. Σταυρός και Ανάσταση δε χωρίζονται. Ακόμη είδαν τον άδειο τάφο να είναι γεμάτος από το φως της Αναστάσεως έχοντας μέσα του τα σημεία της εγέρσεως του Κυρίου. Στο τέλος είδαν πρώτες τον αναστημένο Ιησού και κράτησαν τους αχράντους πόδας Του και «προσεκύνησαν αυτώ» (Ματθ. 28,9).

Οι Μυροφόρες είναι έλεγχος για τους Χριστιανούς
Οι γυναίκες που πήγαν να αλείψουν το σώμα του Ιησού, είναι έλεγχος για τους σημερινούς χριστιανούς· για μας τους χριστιανούς που έχουμε μία δειλία να δείξουμε στους άλλους πως οι σχέσεις μας με το Χριστό είναι στενές. Φοβόμαστε να πούμε πως ο Κύριος είναι το αγαπημένο πρόσωπο στη ζωή μας. Ο ιερός Χρυσόστομος κάνει μία παρατήρηση για τη σχέση του χριστιανού και του πιστού. Μερικοί μακαρίζουν τις μυροφόρες που προσκύνησαν τον Κύριο. Ο Άγιος όμως λέγει πως «δύνασθε και νυν όσοι βούλεσθε», δηλαδή μπορείτε και τώρα όσοι θέλετε όχι μόνον τους πόδας και τα χέρια, αλλά και την κεφαλή του Χριστού να ακουμπήσετε, εάν «των φρικτών απολαύσητε μυστηρίων καθαρώ συνειδότι» εάν απολαύσετε τα άχραντα μυστήρια, δηλαδή τη θεία Ευχαριστία, με καθαρή συνείδηση. Χρειάζεται τόλμη για να πλησιάσει κάποιος τα ιερά μυστήρια. Χρειάζεται να έχει τον πόθο των μυροφόρων, να αγαπάει το πρόσωπο του Χριστού, όπως αυτές να υπερπηδά τα εμπόδια, που αναφύονται ανάμεσα σ’ αυτόν και τον Κύριο· να παραδέχεται την Ανάστασή Του και να είναι δεκτικός άνθρωπος, να ακούει τα μηνύματα του Ευαγγελίου, όπως οι ευλογημένες αυτές γυναίκες άκουσαν τη χαρμόσυνη είδηση του Χριστού. Επίσης πρέπει να μπούμε σε σκέψεις για το τι προσφέραμε από τη μεριά μας στο Χριστό. Μήπως ο Χριστός είναι στο περιθώριο της ζωής μας κι όχι στο κέντρο;
Ο Εσταυρωμένος Κύριος πρέπει να συνέχει τη ζωή μας, να τη νοηματοδοτεί, να τη μεταβάλλει και να την αγιάζει. Τα μύρα που προσφέρουμε εμείς είναι η καλή μας προαίρεση, ο συνεχής αγώνας μας και η απέραντη αγάπη στο πρόσωπο του Κυρίου μας.
πηγή: www.agiazoni.gr
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.pe

Αμπούλες φυσιολογικού ορού για υγιεινό καθαρισμό

Συμβουλές υγιεινού καθαρισμού για το μωρό σας και όλη την οικογένεια


Ο υγιεινός καθαρισμός και η φροντίδα του μωρού αλλά και όλης της οικογένειας είναι η Νο1 προτεραιότητα κάθε μανούλας. Το ξέρατε ότι έχετε έναν πολύτιμο σύμμαχο σε αυτή την αποστολή;

Είναι οι αμπούλες φυσιολογικού ορού!

Γιατί;
Είναι απόλυτα φυσικό, υγιεινό και ασφαλές προϊόν καθώς δεν περιέχει συντηρητικά, φαρμακευτικές ουσίες και χημικά πρόσθετα
Είναι 100% αποστειρωμένο καθώς οι αμπούλες είναι μιας χρήσης
Είναι ιδανικό για καθημερινή χρήση και μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς κανένα περιορισμό
Είναι εύκολο στη χρήση και πρακτικό γιατί μπορείτε να το έχετε πάντα και παντού μαζί σας
Συνιστάται από παιδιάτρους και ΩΡΛ
Και τέλος έχει 6+1 χρήσεις που μπορεί να μην ξέρατε….ανακαλύψτε τες!

Νο1 – Υγιεινή της μύτης


Η καθαρή μύτη είναι ο Νο1 παράγοντας προστασίας της υγείας μας, καθώς ο ρινικός βλεννογόνος λειτουργεί ως φυσικός φραγμός σε κάθε είδους παθογόνο μικροοργανισμό όπως βακτήρια, ιούς, ρύπανση, σκόνη. Ειδικά για τον 1ο χρόνο της ζωής τους, που τα μωρά δεν μπορούν να φυσήξουν τη μύτη τους, οι ρινικές πλύσεις με αμπούλες φυσιολογικού ορού είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για λιγότερες ιώσεις αλλά και για ένα πιο χαρούμενο μωρό, αφού η βουλωμένη μύτη το δυσκολεύει στην αναπνοή, το φαγητό και τον ύπνο. Οι αμπούλες αποστειρωμένου φυσιολογικού ορού ρευστοποιούν τις βλέννες που απομακρύνονται ευκολότερα, και επίσης αποκαθιστούν άμεσα το πρόβλημα της ξηρότητας στο ρινικό βλεννογόνο.

Νο2 – Ρινικός καθαρισμός με χρήση αποφρακτήρα
Σε επίμονες περιπτώσεις συστήνεται η συνδυαστική χρήση φυσιολογικού ορού και ρινικού αποφρακτήρα για βρέφη. Πρόκειται για μία εύχρηστη συσκευή, ειδικά σχεδιασμένη για να εφαρμόζει τέλεια στα βρεφικά ρουθουνάκια. Έτσι εύκολα, γρήγορα και ανώδυνα καθαρίζει η μυτούλα από τις ρινικές εκκρίσεις και τυχόν υπολείμματα επιτρέποντας στο παιδί να αναπνεύσει και πάλι ελεύθερα, μέσα σε λίγα µόνο λεπτά!

Μάθετε πως θα το χρησιμοποιήσετε σωστά εδώ!

Νο3 – Καθαρά αυτιά 

Η υγιεινή των αυτιών είναι σημαντική καθώς στο εξωτερικό τμήμα του αυτιού μαζεύονται σκόνες, χνούδι, μικρόβια, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν λοιμώξεις, ερεθισμούς, αλλεργίες κ.ά. Η καλύτερη στιγμή για τον καθαρισμό των αυτιών είναι μετά το καθημερινό μπάνιο. Χρησιμοποιούμε μία μπατονέτα, βαμβάκι, ή γαζούλα που έχουμε βρέξει με φυσιολογικό ορό και καθαρίζουμε το εξωτερικό μέρος και τις πτυχές πίσω από το αυτί. Προσοχή, ποτέ δεν βάζουμε τίποτα μέσα στον ακουστικό πόρο δηλαδή στην τρύπα του αυτιού.

Νο4 – Οφθαλμική υγιεινή

Αν το μωράκι σας εμφανίσει τσίμπλες, κρατήστε με το ένα χέρι σας το κεφαλάκι του από το σβέρκο και με το άλλο ρίξτε μερικές σταγόνες διαλύματος φυσιολογικού ορού σε κάθε ματάκι προσέχοντας να μην αγγίξετε με τον οφθαλμό με την αμπούλα. Σκουπίστε το πλεονάζον υγρό με μια αποστειρωμένη γάζα. Φυσικά η ίδια διαδικασία μπορεί να ακολουθηθεί σε μεγαλύτερα παιδιά και σε ενήλικες.

Νο5 – Καθαρισμός φακών επαφής

Σας τελείωσε το υγρό φακών επαφής και τα καταστήματα είναι κλειστά; Είστε έξω όλη μέρα και θέλετε να καθαρίσετε γρήγορα και εύκολα τους φακούς σας ή να τους ενυδατώσετε; Οι αμπούλες φυσιολογικού ορού δίνουν τη λύση γιατί μπορείτε να τις έχετε πάντα στην τσάντα σας και …καθαρίσατε!

Νο6 – Εισπνοές μέσω νεφελοποιητή

Σε περιπτώσεις λοιμώξεων της αναπνευστικής οδού (πχ λαρυγγίτιδα, βρογχιολίτιδα), πολλοί παιδίατροι συστήνουν εισπνοές με φυσιολογικό ορό σε αρχικό στάδιο ή σε πιο προχωρημένο στάδιο θεραπεία αερολύματος όπου ο φυσιολογικός ορός είναι απαραίτητος για την αραίωση των φαρμακευτικών σκευασμάτων. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να ακολουθήσετε τις οδηγίες του γιατρού σας και τις οδηγίες χρήσης του σκευάσματος σχετικά με την αραίωση.

Νο7 – Καθαρισμός πληγών και τραυμάτων

Ο φυσιολογικός ορός είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένος ως η ιδανικότερη και πιο ασφαλής μέθοδος καθαρισμού τραυμάτων και πληγών ανεξάρτητα από την αιτία, καθώς το πλεονέκτημα της συσκευασίας σε αμπούλες διατηρεί το περιεχόμενο 100% αποστειρωμένο.
 

ΠΗΓΗ:infokids.gr
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://hamomilaki.blogsp

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΓΡΑΒΑΝΟΣ (22 Απριλίου)


Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ 
ΓΡΑΒΑΝΟΣ Ο ΝΙΣΥΡΙΟΣ

  Ο Γρηγόριος ήταν κι αυτός ένας από τους συνοδοιπόρους των Κολυβάδων, που ακλούθησε το γέροντα του Νήφωνα σε πολλούς σταθμούς, στο Άγιο Όρος , σε διάφορα νησιά του Αιγαίου και κατέληξαν στην Πάτμο..
  Καταγόταν από τη Νίσυρο, ἐρχετε στην Πάτμο και συμπροσεύχεται με τον Άγιο Μακάριο Κορίνθου στο ησυχαστήριο της Κουμάνας, αγναντεύοντας απέναντι την Αποκάλυψη και τη Μονή, τους δύο μεγάλους σταθμούς της ιστορίας της Πάτμου και της Εκκλησίας  Αργότερα πηγαίνει με τον Νήφωνα στους Λειψούς και ιδρύουν ησυχαστήριο στη περιοχή Ρωμάνι προς τιμή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Επιστρέφοντας στην Πάτμο στη θέση Γραβἀ θα κτίσει το κάθισμα προς τιμή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Εκεί έζησε με τον υποτακτικό του τον Θεόκτιστο από τη Σόφια, έκτισε κελιά και πήρε από δώ το όνομα Γραβανός.
  Η αρετή και η άσκηση του ακτινοβολούσαν σ΄ όλο το νησί. Πολλοί πήγαιναν στο ερημικό κάθισμά του για να εξομολογηθούν. Ακόμα και ένας κλέφτης τρέχει στο κελί του μετανιωμένος να παραδώσει τα κλοπιμαία σ’αυτόν. Ακόμα και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Νεόφυτος ΄Ζ όταν εξορίστηκε στην Πάτμο εξομολογείτο στο Γρηγόριο, όταν έμενε φιλοξενούμενος στο Γραβά.
  Το 1791 συγκαταλέγεται στην αδελφότητα της Μονής του Θεολόγου. Το 1793 με γράμμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Νεοφύτου του ΄Ζ μετέχει με τον Άγιο Μακάριο Κορίνθου και τον δάσκαλο της Πατμιάδας Δανιήλ σε εξαρχική επιτροπή.
  Όμως το 1810 ένα λυπηρό περιστατικό αναγκάζει τον Γρηγόριο να φύγει από την Πάτμο και να γυρίσει στη Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Ικαρία. Το γεγονός ήταν ότι ο προαναφερθείς κλέφτης νόμιζε ότι ο Γρηγόριος πρόδωσε τ’όνομά του και απειλούσε να τον σκοτώσει. Όμως το όνομα το είχε αποκαλύψει ο αφελής υποτακτικός του Γρηγορίου ο Θεόκτιστος, γι αυτό και ο Γρηγόριος αναγκάστηκε να φύγει για την Ικαρία για να σωθεί.
  Ο Γρηγόριος κοιμήθηκε στις 22 Απριλίου του 1812 και τάφηκε στη Μονή Ευαγγελισμού στην Ικαρία. Το «Βραβείον» της Μονής Θεολόγου της Πάτμου αναφέρει σχετικά με τον Γρηγόριο «1812 ἀπριλίου 22 ἐτελεύτισεν ὁ συναδελφός ἠμῶν ἐν ἱερομονάχοις κύρ γρηγόριος ὁ καί ἀσκητής, ὅστις τοῦ γραβᾶ τά κτήρια ἔκτισεν, ὧν ἐκ τῆς νήσου νισύρου, θανάτω φυσικῶ ἐν τή νήσω ἰκαρία. Εἰς τούς 1815 ἔγινεν ἡ ἀνακομιδή τοῦ ἄνωθεν, ὅς τίς ἠγίασεν ποιῶν θαύματα εἰς πολλούς τά Ἱερά αὐτοῦ λείψανα»
  Σήμερα ο Άγιος Γρηγόριος ο Γραβανός κατατάσσεται στους τοπικούς Αγίους της Δωδεκανήσου και εορτάζει στις 22 Απριλίου ημέρα την κοιμήσεως του.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΟΡΣΑΡΗΣ


 ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΓΡΑΒΑΝΟΥ
Ἦχος α΄ Τῆς ἐρήμου πολίτης
Τῆς Νισύρου τὸν γόνον, καὶ τῆς Πάτμου κοσμήτορα, 
τὸν ἐν μονασταῖς γνωρισθέντα, ἐν ὑστέροις ἐπίσημον, 
Γρηγόριον ὑμνήσωμεν πιστοί, ὡς θεῖον μυστοπόλον ἀρετῶν,
 καὶ θεόπνουν εὐσεβείας ὑφηγητὴν, βοῶντες ἐν κατανύξει.
 Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ,
δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ χορηγούντι διὰ σοῦ,
 χάριν ἡμῖν καὶ ἔλεος.


 Σημείωση ἀπό τόν ΠΑΤΜΙΟ: Αὔριο πανηγυρίζει τό Παρεκκλήσιο τοῦ Ἱεροῦ Καθίσματος τῆς Παναγιᾶς τοῦ Γραβᾶ, τό ἀφιερωμένο στή μνήμη τοῦ μεγάλου Ἀσκητή καί Ἁγίου τοῦ Νησιοῦ μας Μακαρίου τοῦ Γραβανοῦ.  Σήμερα ἔγινε ὁ Ἑσπερινός καί αὔριο θά τελεσθεῖ ἡ Θεία Λειτουργία.

Κυριακή των Μυροφόρων

 "Σε τον αναβαλλόμενον..." 
Δοξαστικό των Αποστίχων του Εσπερινού 
της Κυριακής των Μυροφόρων. 
Ήχος Πλ. α΄. 
Ψάλλει ο Χορός Ψαλτών "Θεσσαλονίκης Υμνωδοί" υπό την διεύθυνση του Πρωτοψάλτου  Ιωάννου Λιάκου.
Ζωντανή ηχογράφηση από τον Ιερό Καθεδρικό Ναό, Κοιμήσεως Θεοτόκου, Κρεμλίνο Μόσχας.

Κυριακή τῶν Μυροφόρων

Γιατί αποκυλίσθηκε ο λίθος 
από τη θύρα του μνημείου;
Χωρίς αμφιβολία δεν υπάρχει πιστός που να μη γνωρίζει, ότι κατέβηκε Άγγελος εξ ουρανού και αποκύλισε τον λίθο από τη θύρα του μνημείου, μέσα στο οποίο τοποθετήθηκε νεκρός και άπνους ο Δημιουργός της ζωής. Ελάχιστοι όμως έχουν ορθή γνώση για ποιο λόγο αποκυλίσθηκε ο λίθος. Οι περισσότεροι συγχύζουν δύο πράγματα ανεξάρτητα μεταξύ τους: την έξοδο του Κυρίου από τον τάφο και την αποκύλιση του λίθου. Νομίζουν, δηλαδή, ότι ο Άγγελος κατέβηκε και αποκύλισε τον λίθο για να βγει ο Κύριος και ότι, όταν έβγαινε, έγινε σεισμός, ο οποίος κατατρόμαξε τους φύλακες και έγιναν σαν νεκροί. Και έτσι νομίζουν, όχι μόνον απλοί πιστοί, αλλά και μερικοί κήρυκες του Ευαγγελίου. Σε πολλές δε εικόνες της Αναστάσεως, όχι βυζαντινές αλλά της Δύσεως, βλέπουμε τον Άγγελο να σηκώνει τον λίθο και τον Κύριο να βγαίνει από το μνημείο, ενώ οι φύλακες, τρομαγμένοι από τη θέα Του, πέφτουν κάτω σαν νεκροί. Αυτό είναι μια ιστορική ανακρίβεια!
Όποιος μελετά προσεχτικά τον Ευαγγελιστή Ματθαίο, διαπιστώνει, ότι ο Κύριος είχε βγει από τον τάφο πριν την κάθοδο του Αγγέλου, την αποκύλιση του λίθου και του σεισμού που έγινε την ίδια στιγμή. Ο λίθος δεν αποκυλίσθηκε για να βγει ο Κύριος, αλλά για να αποδειχθεί η έξοδός Του που ήδη είχε γίνει. Αποκυλίσθηκε, για να μπορέσουν οι Μυροφόρες γυναίκες που πλησίαζαν, να δουν κενόν τον τάφο και να πεισθούν για την Ανάσταση. Αλλά ας δούμε το ιερό κείμενο: «Τότε αυτοί πήγαν και ασφάλισαν τον τάφο, αφού σφράγισαν την πέτρα και άφησαν εκεί την φρουρά. Μετά το Σάββατο, τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας, ήρθε η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία, για να δουν τον τάφο. Και ξαφνικά έγινε σεισμός μεγάλος, γιατί άγγελος Κυρίου, αφού κατέβηκε από τον ουρανό, ήρθε, κύλησε την πέτρα από την είσοδο και καθόταν πάνω της. Η όψη του ήταν σαν αστραπή και το ένδυμά του λευκό σαν το χιόνι. Από τον φόβο που προκάλεσε, ταράχτηκαν οι φύλακες και έγιναν σαν νεκροί. Μίλησε τότε ο άγγελος και είπε στις γυναίκες: «Μη φοβάστε εσείς, γιατί ξέρω ότι ζητάτε τον Ιησού τον σταυρωμένο. Δεν είναι εδώ, αναστήθηκε όπως είπε. Ελάτε να δείτε τον τόπο, όπου ήταν ο Κύριος. Πηγαίνετε γρήγορα και πείτε στους μαθητές του ότι αναστήθηκε από τους νεκρούς». (Ματθ. κζ’, 66 — κη'( 7).

Όπως καταλαβαίνει ο καθένας, δεν γίνεται εδώ λόγος σε κανένα σημείο για την Ανάσταση του Κυρίου. Η Ανάσταση προϋποτίθεται ότι είχε γίνει. Ο Άγγελος κατεβαίνει, για να δώσει απτή απόδειξη της Αναστάσεως στις Μυροφόρες που ήλθαν στον τάφο. Και γι’ αυτό, σηκώνει τον λίθο, για να τις διευκολύνει να μπουν στον τάφο, για να διαπιστώσουν ότι ήταν κενός. Αφού ανακοίνωσε το γεγονός της Αναστάσεως, λέει σ’ αυτές ότι μπορούν να εξακριβώσουν την αλήθεια των λόγων του, κοιτάζοντας και οι ίδιες: «Ελάτε να δείτε τον τόπον όπου ήταν ο Κύριος». Μην αμφιβάλλετε, δηλαδή, στα λόγια μου. Ο Κύριος πραγματικά αναστήθηκε! Και αν θέλετε αδιάψευστη απόδειξη γι’ αυτό, να ο τάφος! Ερευνήστε τον και θα διαπιστώσετε ότι αυτός είναι κενός. Και οι Μυροφόρες μπήκαν στο μνημείο και αφού διαπίστωσαν ότι ήταν κενό, βγήκαν «με φόβο και μεγάλη χαρά» (Ματθ. κη’, 8).
Ο λίθος λοιπόν σηκώθηκε για τις Μυροφόρες (και για τους Μαθητές, που μετά από λίγο έτρεξαν και αυτοί,) και όχι για τον Κύριο. Σηκώθηκε για την είσοδο των Μυροφόρων και των Μαθητών, και όχι για την έξοδο του Κυρίου. Ο Κύριος, προσθέτοντας το ένα θαύμα πάνω στο άλλο, βγήκε από τον τάφο χωρίς να μετακινήσει τίποτε. Και ο βαρύς λίθος ήταν στη θέση του και οι σφραγίδες παρέμεναν άθικτες και οι φύλακες ήσυχοι παρατηρούσαν την γύρω περιοχή, όταν ο Αρχηγός της Ζωής και Νικητής του θανάτου έβγαινε από τον τάφο. Κανένα σημάδι δεν φανέρωσε αυτό που έγινε, κανένας ήχος ή θόρυβος δεν φανέρωσε αυτό που συνέβη. Όλα ήταν ήσυχα και ήρεμα, και οι φύλακες, χωρίς να καταλάβουν την ανάσταση και έξοδο του Μεγάλου Νεκρού, θα εξακολουθούσαν να φρουρούν για πολύ χρόνο τον κενό πλέον τάφο, αν η κάθοδος του Αγγέλου δεν τους απάλλασσε απ’ αυτόν τον κόπο…
Οι ιεροί Υμνογράφοι, μελετώντας με μεγάλη προσοχή τα ιερά κείμενα και εμβαθύνοντας σ’ αυτά με δύναμη που μας καταπλήσσει, δεν ήταν δυνατόν να μην παρατηρήσουν και αυτήν την λεπτομέρεια, για την έξοδο του Κυρίου από τον τάφο χωρίς να σηκωθεί ο λίθος, χωρίς να καταστραφούν οι σφραγίδες, χωρίς να καταλάβουν οι φύλακες. Και ψάλλουν με θαυμαστό τρόπο: «Όντως, παράνομοι, σφραγίσαντες τον λίθον, μείζονος ημάς θαύματος ηξιώσατε… Δεύτε ίδετε Ιουδαίοι πώς ου διέρρηξε τας σφραγίδας ο τον θάνατον πατήσας…» (Αναστάσιμον στιχηρόν των Αίνων, β’ ήχου). —«Κύριε, εσφραγισμένου του τάφου υπό των παρανόμων, προήλθες εκ του μνήματος, καθώς ετέχθης εκ της Θεοτόκου. Ουκ έγνωσαν πώς εσαρκώθης οι ασώματοί σου Άγγελοι· ουκ ήσθοντο πότε ανέστης οι φυλάσσοντές σε στρατιώται…» (Αναστ. στιχ. Αίνων, πλ. α’ ήχου). «Κύριε, ώσπερ εξήλθες εσφραγισμένου του τάφου, ούτως εισήλθες και των θυρών κεκλεισμένων προς τους μαθητάς σου…» (Ομοίως). —«Φυλάξας τα σήμαντρα σώα, Χριστέ, εξηγέρθης του τάφου, ο τας κλεις της Παρθένου μη λυμηνάμενος εν τω τόκω σου…» (Τροπάριον της ς’ Ωδής του Κανόνος του Πάσχα). —«Εσφραγισμένου του μνήματος, η Ζωή εκ τάφου ανέτειλας, Χριστέ, ο Θεός· και των θυρών κεκλεισμένων, τοις μαθηταίς επέστης, η πάντων Ανάστασις…» (Απολυτ. της Κυριακής του Θωμά).
Πράγματι πόσον ωραία και πόσον ποιητική είναι η σύγκριση της θαυματουργικής εξόδου του Κυρίου από τον σφραγισμένο τάφο, με την είσοδό Του στον κλειστό χώρο, που ήσαν συγκεντρωμένοι οι Μαθητές, ή με την γέννησή Του από την Παρθένο και Αδιάφθορη Μητέρα Του!…
Αρχιμανδρίτου Επιφανίου Θεοδωροπούλου, Αρθρα, Μελέται- Επιστολαί, τ. Α΄, εν Αθήναις 1981, σ. 507-509.
(Μεταφορά στη νεοελληνική: Α. Χριστοδούλου, Θεολόγος)
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://www.pemptousia.gr/

Ιεροί Φυσικοί Τόποι!


Θρησκεία και Διατήρηση της Βιοποικιλότητας: Επιστήμονες επιβεβαιώνουν ότι οι Ιεροί Φυσικοί Τόποι συμβάλλουν στη διατήρηση της βιοποικιλότητας
Εικόνα (© Κ. Στάρα): Ένας εγχάρακτος σταυρός στον φλοιό μιας γέρικης βελανιδιάς στο ιερό δάσος της Βίτσας εκπληρώνει ένα τάμα στον Άγιο Νικόλαο, στον οποίο είναι αφιερωμένη η παρακείμενη εκκλησία, η οποία γιορτάζει στις 20 Μαΐου (ανακομιδή του ιερού λειψάνου του Αγίου Νικολάου, Επισκόπου Μυρων Λυκίας). Στο παρελθόν η γιορτή αυτή σηματοδοτοτούσε την έναρξη της βόσκησης στο δάσος.

Οι Ιεροί Φυσικοί Τόποι (ΙΦΤ) είναι τόποι με ιδιαίτερη πνευματική αξία για τους κατοίκους τους. Υπάρχουν σε όλον τον πλανήτη και θεωρείται ότι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε παρά πολύ περιορισμένη σχετική έρευνα. Νέα δεδομένα που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Biological Conservation από μια πολυπληθή διεπιστημονική, διεθνή ομάδα ερευνητών αποδεικνύουν ότι αυτό ισχύει. Οι ερευνητές επέλεξαν την Ήπειρο και συγκεκριμένα περιοχές, οι οποίες ανήκουν διοικητικά στους Δήμους Ιωαννίνων και Κόνιτσας, όπου υπάρχουν πολυάριθμα δάση που έχουν διατηρηθεί προστατευόμενα μέσω της  θρησκείας για εκατοντάδες χρόνια. Η έρευνα αυτή διεξήχθη στο πλαίσιο  του έργου ΘΑΛΗΣ με τίτλο «Η διατήρηση της φύσης μέσω της θρησκείας: Τα  ιερά δάση της Ηπείρου» υπό την καθοδήγηση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Μελετώντας οκτώ πολύ διαφορετικές φυτικές και ζωικές ταξινομικές ομάδες σε οκτώ ιερά δάση και συγκρίνοντάς τα ευρήματα με αυτά από κοντινές και ανάλογου χαρακτήρα δασικές περιοχές (περιοχές ελέγχου), οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα ιερά δάση υπερτερούν σε μικρό αλλά σημαντικό βαθμό ως προς τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, γεγονός που εκφράζεται με ποικίλους τρόπους. Η πιο ξεκάθαρη εκδήλωση αυτής της υπεροχής αφορά τη β-ποικιλότητα και δείχνει ότι υπάρχουν περισσότερο διακριτά σύνολα ειδών στα ιερά δάση σε σχέση με τις περιοχές ελέγχου. Συχνά υποστηρίζεται ότι τα οφέλη της διατήρησης στους ΙΦΤ είναι οριακά λόγω της συνήθως μικρής τους έκτασης. Η έρευνα μας αποδεικνύει ότι η επίδραση του μεγέθους δεν είναι τελικά τόσο σημαντική και ότι ΙΦΤ ακόμη και μικρής έκτασης μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη  διατήρηση της βιοποικιλότητας.
Παρά τη μεγάλη σημασία τους, οι ίδιοι οι ΙΦΠ απειλούνται σήμερα στη χώρα μας. Αυτό οφείλεται κυρίως στην αποδυνάμωση των τοπικών κοινοτήτων και την εγκατάλειψη της υπαίθρου, που αποτελεί κοινή «πληγή» του ορεινού χώρου, ιδιαίτερα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η εγκατάλειψη συνοδευόμενη από εκείνη των «παραδοσιακών» τρόπων ζωής αποδυνάμωσε σε αρκετές περιπτώσεις την αποτελεσματική προστασία των ΙΦΤ ως τοπικά προσαρμοσμένων συστημάτων διαχείρισης. Για το λόγο αυτό, στο πλαίσιο του ερευνητικού έργου ΘΑΛΗΣ αναπτύχθηκαν και πρωτοβουλίες ανάδειξης της αξίας των ιερών δασών ως στοιχείου της πολιτισμικής κληρονομιάς και ως προς τη δυνατότητα αξιοποίησης τους για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Ο επιστημoνικά υπεύθυνος του προγράμματος καθηγητής John Halley επισημαίνει ότι  «για να μπορέσουν να προσφέρουν τις σημαντικές οικοσυστημικές υπηρεσίες τους, είναι προτιμότερο οι ΙΦΤ μικρής έκτασης να ενταχθούν σε δίκτυα θεσμοθετημένων περιοχών διατήρησης», ενώ η ερευνήτρια και μέλος της ομάδας Δρ Καλλιόπη Στάρα συμπληρώνει ότι «έχει καθοριστική σημασία να  είναι η διαχείριση συμμετοχική και να βασίζεται στη συνεργασία της επιστημονικής με τις τοπικές κοινότητες».
Πρόσβαση στη δημοσίευση: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0006320717321183
Περισσότερες πληροφορίες:
John M Halley 6944-328099,  jhalley@cc.uoi.gr
Καλλιόπη Στάρα 6956-155961, kstara@cc.uoi.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://dasarxeio.com

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Μάνος Χατζιδάκις

  Το Χαμόγελο Της Τζοκόντας 

Κλασική Μουσική

 Μουσική για Ανακούφιση του Άγχους, 
Κλασική Μουσική για Χαλάρωση, Μότσαρτ...

Τα Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας

Τα μυστικά που κρύβουν τα εκπληκτικά 

Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας


Στο πιο σπάνιο από τα Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας, που για πρώτη φορά εκτίθεται στο Ισραήλ, υπάρχει μια πρωτοτυπία που ενθουσιάζει την παγκόσμια ερευνητική κοινότητα: η αφήγηση για τον Κατακλυσμό γίνεται από τον ίδιο τον πατριάρχη των Εβραίων.
Για περίπου επτά δεκαετίες τα Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας αποτελούν έναν άλυτο γρίφο που παιδεύει ερευνητές όλων των θρησκειών. Η τυχαία ανακάλυψή τους το 1947, ένα χρόνο πριν τη σύσταση του επίσημου ισραηλινού κράτους, κοντά στο Κιρμπέτ Κουμράν, ερέθισε τη συλλογική φαντασία εξαιτίας αναφορών τους σε βιβλικά κείμενα. Εκτοτε, έχουν γίνει η πηγή για ουκ ολίγες θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με τις αλήθειες που αποκαλύπτουν για την ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης. Από τα χειρόγραφα εκείνο που κουβαλάει το μεγαλύτερο μυστήριο είναι η απόκρυφη «Γένεση» (ή Το βιβλίο των Ιωβηλαίων), καθώς η μελέτη της επιτρεπόταν μόνο στους ειδικούς ερευνητές εξαιτίας της εύθραυστης κατάστασης των επιγραφών.
Από τις 15 Μαρτίου, ωστόσο, το ευρύ κοινό έχει την ευκαιρία να δει για πρώτη φορά από κοντά το συγκεκριμένο χειρόγραφο χάρη στην έκθεση «Genesis retold» «Διηγώντας ξανά τη «Γένεση»») που φιλοξενείται στο Μουσείο του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ. Με αφορμή την συμπλήρωση 70 χρόνων από την ανακάλυψή των επτά παπύρων, το απόκρυφο χειρόγραφο (που για το επίσημο δόγμα σημαίνει ψευδεπίγραφο) βγαίνει από την ειδική αίθουσα με συγκεκριμένες συνθήκες θέρμανσης όπου διατηρούνταν και αποκαλύπτεται σε όλους.
Η περγαμηνή χρονολογείται στον 1ο π.Χ. αιώνα και γραμμένη στα αραμαϊκά αναπαράγει τα κεφάλαια 5 -15 της «Γένεσης». Πρόκειται για ένα κομμάτι ουσιαστικά της Παλαιάς Διαθήκης που αναφέρεται στον Νώε και τον Αβραάμ διαφέροντας προφανώς με το πρωτότυπο ως προς την εξιστόρηση. «Είναι χωρίς αμφιβολία ένα αντίγραφο πολύ παλιό ενός πρωτότυπου κειμένου. Τα κομμάτια γραφής έγιναν με πολλή αφοσίωση, χωρίς λάθη και αυτό στη συγκεκριμένη εποχή ήταν δυνατό μόνο αν είχε κάποιος μπροστά το ντοκουμέντο για να το αντιγράψει», αναφέρει στην εφημερίδα «El Pais» ο Αδόλφο Ρόιτμαν, επιμελητής της έκθεσης.
Το χειρόγραφο που παρουσιάζεται στο Μουσείο αναφέρεται στις θυσίες που έκανε ο Νώε μετά τον Κατακλυσμό για να εξευμενίσει τον Θεό του. Σε αντίθεση με τη «Γένεση» της «Πεντατεύχου», που διηγείται πως ο Νώε βγήκε από την Κιβωτό στο Αραράτ μαζί με τους γιους του Σημ, Χαμ και Ιάφεθ και το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν η κατασκευή ενός βωμού για θυσία, το απόκρυφο χειρόγραφο αναγράφει πως ο Νώε θυσίασε μέσα στην Κιβωτό. Τα αποσπάσματα αυτά, μάλιστα, δεν είναι γραμμένα σε τρίτο πρόσωπο αλλά σε πρώτο, σαν να διηγείται, δηλαδή, ο ίδιος ο Νώε τα γεγονότα. «Από ιστορικής πλευράς, θα είχε λογική αυτό επειδή μιλάμε για μια καταστροφή που συγκλόνισε τη Γη και η θυσία θα γινόταν για να εξασφαλιστεί η ηρεμία στο εξωτερικό», τονίζει ο Ρόιτμαν.
Η ομάδα συντήρησης
Η άσχημη κατάσταση του χειρογράφου αποτελούσε για πολύ καιρό πονοκέφαλο για την ομάδα συντήρησής του. Για τον λόγο αυτό δεν μπόρεσε να ψηφιοποιηθεί και να περάσει στην online συλλογή του μουσείου. Συγκριτικά με τα υπόλοιπα επτά χειρόγραφα που βρέθηκαν στην ίδια σπηλιά, πρόκειται για το πιο εύθραυστο, αποτέλεσμα της σύστασης του ιδιαίτερου μελανιού που χρησιμοποιήθηκε κατά τη συγγραφή των κειμένων του. «Αποτελείται από ένα κράμα άνθρακα και ρητινών, όπως το μελάνι των υπολοίπων παπύρων, αλλά στην απόκρυφη «Γένεση» περιέχει επίσης χαλκό, γεγονός που το καθιστά εξαιρετικά ευαίσθητο στο φως», σημειώνει ο καθηγητής Τζέιμς Μπίμπερκραουτ, που ήταν ο πρώτος ειδικός στο Ισραήλ ο οποίος επιφορτίστηκε με την συντήρηση των συγκεκριμένων κειμηλίων.
Από τις 22 στήλες που αποτελούν το έγγραφο, εκείνες που διατηρούνται καλύτερα είναι οι τελευταίες, από 18 έως 22. Είναι τα συγκεκριμένα εδάφια που εκτέθηκαν φευγαλέα το 1955 στην Ιερουσαλήμ όταν ο τότε πρωθυπουργός Μος Σαρέτ ανακοίνωσε ότι το ισραηλινό κράτος είχε αγοράσει τους τέσσερις άλλους χαμένους παπύρους που έλειπαν από τους συνολικά επτά που είχαν εντοπιστεί στις όχθες της Νεκράς Θάλασσας. Προκειμένου να καταφέρουν οι υπεύθυνοι της έκθεσης να φέρουν το αρχείο μπροστά στο κοινό, δημιούργησαν μια ειδικά σφραγισμένη κατασκευή, που επιτρέπει μέσω μικροτσίπ τον έλεγχο της έκθεσης του χειρογράφου στη θερμοκρασία και την υγρασία. Ο πάπυρος δεν φωτίζεται απευθείας. Ένα καινοτόμο «έξυπνο γυαλί» επιτρέπει τη μετατροπή του οπάκ κρυστάλλου της προθήκης του σε διάφανο, για 30 μόνο δευτερόλεπτα κάθε φορά. Ετσι, οι επισκέπτες μπορούν να παρατηρήσουν τα κομμάτια του μειώνοντας την έκθεσή του στο φως κατά 50% και εξασφαλίζοντας πως το μελάνι και το χαρτί δεν θα υποστούν επιπλέον ζημιές.
Παράλληλα με την έκθεση της απόκρυφης «Γένεσης» φιλοξενείται στο μουσείου και μια προσωρινή έκθεση με τον τίτλο «Τα πρόσωπα πίσω από τους παπύρους». Σκοπός της είναι να αφηγηθεί την ιστορία της ανακάλυψης των σημαντικών αυτών κειμένων. Ακόμα, συστήνει τους άνδρες και τις γυναίκες, Βεδουίνους, χριστιανούς, μουσουλμάνους και Εβραίους, που έπαιξαν θεμελιώδη ρόλο στην αναγνώριση της ιστορικής και πνευματικής αξίας των Χειρογράφων της Νεκράς Θάλασσας.
Πηγή: Δ. Μαρίνου, Τα Νέα
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: https://arxaia-ellinika.blogspot.gr

Ο Βαλαάμ


Η όνος του Βαλαάμ
Περάσανε την Ερυθρά, πέρασαν και την έρημο οι Ισραηλίτες. Λίγο πιο κει ήταν η γη των Μωαβιτών. Ανάμεσα στον λαό του Θεού κι ο μάγος Βαλαάμ.
Σαν είδε ο Βαλάκ, ο βασιλιάς των Μωαβιτών, να πλησιάζουνε τα πλήθη των Εβραίων, φοβήθηκε. «Αυτοί είναι τόσοι πολλοί, που αν έρθουν προς τα δω, θα κατακτήσουνε τη Μωαβία», σκέφτηκε.
Είχε ακούσει για τον Βαλαάμ, τον μάγο. Είχε μάθει πως ό,τι ευλογούσε ο Βαλαάμ έπαιρνε δύναμη. «Καλό θα ήταν», σκέφτηκε, «να καλοπιάσω τον Βαλαάμ, να τους καταραστεί. Να μην έχουνε δύναμη, να μην κινδυνεύει η χώρα μου».

Έστειλε, λοιπόν, στον Βαλαάμ αξιωματούχους Μωαβίτες με πλούσια δώρα για κείνον. Κάπου κοντά στον ποταμό Ευφράτη βρήκανε οι απεσταλμένοι τον Βαλαάμ.
– Ο βασιλιάς μας, ο Βαλάκ, σου στέλνει αυτά τα δώρα. Να  ΄ρθεις, λέει, να καταραστείς τους Ισραηλίτες, γιατί κινδυνεύει απ΄ αυτούς η χώρα του Μωάβ.
– Να καταραστώ; Και μάλιστα τους συμπατριώτες μου, τους Ισραηλίτες; Ποτέ! Αυτό δεν το θέλει ο Θεός μου. Πάρτε πίσω τα δώρα σας! Δεν τα θέλω!
Πήγαν οι απεσταλμένοι την είδηση στον Βαλάκ, μα εκείνος ξανάστειλε τους πιο επίσημους του κράτους. «Πείτε στον μάγο πως, αν έρθει, αν κάνει αυτό που του ζητάω, θα τον κάνω άρχοντα με τιμές και δόξες μεγάλες».
Κι αυτή τη φορά όμως ο Βαλαάμ, μετά από την προσευχή του στον Θεό, έστειλε πίσω και τους άρχοντες και τα δώρα: «Να πείτε στον βασιλιά σας πως ο Θεός μου δεν το θέλει αυτό και δε θα  ΄ρθω ακόμη κι αν μου χαρίσει το παλάτι του γεμάτο με χρυσάφι».
Πήρε το μήνυμα ο Βαλάκ και για τρίτη φορά τώρα στέλνει πολύ πλουσιότερα δώρα και δελεαστικές υποσχέσεις. Ο Βαλαάμ προσευχήθηκε:
– Τι να κάνω, Κύριε;
– Να πας! του είπε ο Θεός. Εκεί, όμως, που θα πας, θα πεις ό,τι σου πω εγώ!
Συμφώνησε ο προφήτης και ξεκίνησε. Καβάλησε τη γαϊδουρίτσα του, πήρε μαζί του και τους δυο του υπηρέτες και πήρε τον δρόμο για τη χώρα των Μωαβιτών. Φαίνεται όμως πως δελεάστηκε από τα δώρα, πως μπήκε μέσα του η σκέψη: «Καλά είναι και τα δώρα, καλές και οι τιμές».
Εκεί που βάδιζε η όνος, ξαφνικά, χωρίς λόγο – νόμιζε ο Βαλαάμ – το ζώο ξεστράτισε. Βγήκε από το μονοπάτι και τράβηξε κατά τα χωράφια. Σήκωσε το ραβδί του και το χτύπησε. Ανάγκασε το ζώο να ξαναμπεί στον σωστό δρόμο. Όμως σ΄ ένα σημείο στένευε το μονοπάτι. Απ΄ τη μια μεριά ήτανε ένας τοίχος, μια ξερολιθιά. Απ΄ την άλλη ο φράχτης του αμπελιού. Η γαϊδουρίτσα φάνηκε να τρομάζει, άφησε χώρο από τα δεξιά, σύρθηκε στον τοίχο και χτύπησε το πόδι του ο Βαλαάμ. Οργίστηκε με το ζώο. Σήκωσε το ραβδί του και του κατάφερε αλύπητα αρκετές ξυλιές.
Προχώρησε λίγο και πάλι τρόμαξε η όνος, μα, τώρα πια, τέντωνε τα πόδια και δεν έκανε βήμα.
– Πεισματάρικο ζώο, φώναξε καθώς το κτυπούσε. Γιατί δεν προχωράς; Αν είχα μαχαίρι, στ΄ αλήθεια, θα σε σκότωνα!
Για τρίτη φορά σήκωσε το ραβδί του ο Βαλαάμ. Και τότε… Τότε έγινε το απερίγραπτο: φωνή ανθρώπινη πήρε το ζώο και είπε στον αφέντη του:
– Γιατί με χτυπάς, μια δυο, τρεις φορές; Δεν είμαι εγώ που τόσα χρόνια σε υπηρετώ με υπομονή; Στη ράχη μου δεν έχεις φορτώσει τα μεγάλα βάρη που ήθελες να μεταφέρεις; Δεν καθόσουν πάνω μου, για να σε πηγαίνω όπου ήθελες; Ξεστράτισα ποτέ από τον δρόμο μου; Δε βάδιζα όπου ήθελες εσύ;
Τρόμαξε ο προφήτης σαν άκουσε το ζώο να μιλάει μ΄ ανθρώπινη γλώσσα. Και τότε άνοιξαν τα μάτια του και είδε αυτό που τόσην ώρα έβλεπε μόνο η γαϊδουρίτσα του, ενώ αυτός δεν το έβλεπε: είδε ολοφώτεινο άγγελο, τρομερό στην όψη, να κρατά πύρινη ρομφαία, να στέκει μπροστά στο ζώο εμποδίζοντας τον δρόμο και να λέει:

– Βαλαάμ, έχεις λυπήσει τον Θεό! Γιατί χτυπούσες μια, δυο, τρεις φορές την όνο; Εγώ έμπαινα μπροστά της. Μ΄ έβλεπε το ζώο, τρόμαζε κι άλλαζε δρόμο. Εσύ δε μ΄ έβλεπες. Δε μ΄ έβλεπες γιατί άλλα σου είπε ο Κύριος κι άλλα σκεφτόσουνα να κάνεις. Ξέχασες την εντολή του Θεού που σου είπε ότι Εκείνος θα σε καθοδηγήσει τι θα πεις και τι θα κάνεις. Κι έβαλες με τον νου σου τα πλούτη και τα δώρα και τις τιμές. Να ξέρεις: Με τούτο το πύρινο σπαθί που εμπόδιζα το ζώο, θα σε χτυπούσα και θα σε σκότωνα, αν είχα εντολή απ΄ τον Θεό.
Αυτά είπε ο άγγελος και χάθηκε! Συνήλθε ο Βαλαάμ, συνέχισε τον δρόμο του κι από κει και μετά εκτέλεσε κατά γράμμα την εντολή του Κυρίου.
Σ.Γ.Α.

ΠΗΓΗ: https://www.pemptousia.gr