Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2014

Μαθήματα αγάπης!!!

           Μαθήματα αγάπης από δύο γυναίκες
                στο κέντρο της Ρόδου!

Μαθήματα αγάπης από δύο γυναίκες στο κέντρο της Ρόδου!

Μια ιστορία αλτρουισμού στο νησί μας

Βρίσκομαι στην περιοχή της Ακαδημίας, στο κέντρο της πόλης στο χώρο που κινούμαι και εργάζομαι. Ακριβώς στο τέλος του πεζόδρομου Δημητρίου Θέμελη. Ξαφνικά βλέπω μπροστά μου στο απέναντι πεζοδρόμιο μία νεαρή και όμορφη κοπέλα να αρπάζει από το χέρι έναν μεγαλόσωμο άντρα που έδειχνε να μην νιώθει καλά προσπαθώντας να τον στηρίξει για να μην πέσει κάτω. Ήταν αλλοδαπός τουρίστας, έτσι έδειχνε. Σταμάτησα. Πρόσεξα καλύτερα. Έτρεξα. Είχα πλησιάσει αρκετά όταν είδα καθαρά τον άντρα να βγάζει αφρούς από το στόμα. Πιθανόν κρίση επιληψίας ή κάτι άλλο, πάντως δεν ήταν καλά.
Γνώρισα την νεαρή Ροδίτισσα, έχει κατάστημα κοντά στο γραφείο μου. Την άκουσα να φωνάζει «γρήγορα ένα ασθενοφόρο». Ένας νεαρός κάλεσε το ΕΚΑΒ. Η κοπέλα με μεγάλη προσπάθεια στηρίζει τον άρρωστο άντρα.
Όλα εξελίσσονται σε δευτερόλεπτα. Ήμουν πια πολύ κοντά. Ο μεγαλόσωμος άντρας με μια απότομη κίνηση, αποχωρίζεται από το χέρι της κοπέλας και μην μπορώντας να στηριχτεί στα πόδια του πέφτει με το κεφάλι στο πεζοδρόμιο που γίνεται κόκκινο από το αίμα του. Αμέσως, στο παραλήρημα της κρίσης που ζούσε άρχισε να χτυπά το κεφάλι και το πρόσωπό του στο τσιμέντο. Σε λίγες στιγμές ήμουν δίπλα του. Τον άρπαξα με δύναμη και τον ανασήκωσα. Κάποιος έφερε νερό και προσπάθησα να κρατήσω ανοιχτό το στόμα του.
Η κοπέλα που τον κρατούσε αρχικά παρέμεινε δίπλα κρατώντας του το χέρι. Τότε μια άλλη κοπέλα, επίσης πολύ όμορφη, δυναμική και αυθόρμητη ήρθε κοντά. Μιλούσε αγγλικά. Πρέπει να ήταν Αμερικανίδα αν κατάλαβα σωστά την προφορά της. Φώναξε στη γλώσσα της ότι ο άνθρωπος κινδυνεύει και πρέπει άμεσα να διακομιστεί στο νοσοκομείο.
Γύρισα και την κοίταξα. Φορούσε ένα κατάλευκο φόρεμα και με το βλέμμα της εξέτασε γρήγορα το χώρο γύρω της. Εκείνη τη στιγμή η υπέροχη αυτή γυναίκα μετουσιώθηκε μπροστά στα μάτια μας σε φύλακα άγγελο του ανθρώπου που διέτρεχε κίνδυνο ζωής και πάλευε να κρατήσει την αναπνοή του ενεργή.
Έβγαλε το λευκό της φόρεμα, μένοντας με τα εσώρουχα και το χρησιμοποίησε ως καθαρό σεντόνι. Σκούπισε το πρόσωπο του άντρα, αφαίρεσε το αίμα μέσα από το στόμα του και καθάρισε τον τραυματία. Ζήτησε γρήγορα ένα ψαλίδι που έφερε σε λίγο κάποιος από τα διπλανά καταστήματα και έκοψε την μπλούζα του άντρα για να διευκολύνει την αναπνοή του. Του μιλούσε συνέχεια. Όλοι μαζί βρισκόμασταν δίπλα στον άτυχο άντρα.
Κάποια στιγμή ήρθε το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Δεν άργησε, αλλά ο χρόνος μας φαινόταν αιωνιότητα. Όταν ακούσαμε την σειρήνα του ασθενοφόρου που πάσχιζε να κινηθεί μέσα στην πυκνή κίνηση πεζών και οχημάτων του καλοκαιρινού κέντρου της Ρόδου, αναθαρρήσαμε.
Σε λίγο οι διασώστες επιβίβασαν τον άνθρωπο στο ασθενοφόρο και του έβαλαν οξυγόνο με συσκευή αναζωογόνησης. Μόνο όταν το ασθενοφόρο έφυγε η γυναίκα αυτή αποχωρίστηκε από τον τραυματία. Πήρε από το πεζοδρόμιο το φόρεμά της που είχε γίνει πια κατακόκκινο, το φόρεσε, κοίταξε το ασθενοφόρο που έφευγε με μια ματιά που περιείχε ευχή και κατευόδιο και κινήθηκε προς τον πεζόδρομο για να φύγει.
Προσπάθησα να κρατήσω την εικόνα της. Είδα να μιλάει με κάποιον γνωστό μου που πιθανόν την γνώριζε. Από αυτόν ίσως μάθουμε τα στοιχεία της. Η μοναδικότητα, η δύναμη και η ωραιότητα ψυχής αυτών των δύο σπουδαίων γυναικών με συγκλόνισε. Φώναξα δυνατά ευχαριστώ!
Ύψωσα το χέρι και φώναξα δυνατά «σας ευχαριστούμε γυναίκες του κόσμου». Κράτησα την εικόνα και το μεγαλείο της στιγμής χαραγμένο μέσα μου και έτσι ακριβώς το μεταφέρω σε αυτές τις λίγες γραμμές.Προτείνω στο Δήμο της Ρόδου και στους Φορείς να αναζητήσουν αυτές τις γυναίκες και να τους δώσουν το «κλειδί» της πόλης μας και από ένα μπουκέτο λουλούδια γιατί σε τέτοιους ανθρώπους μάλλον ταιριάζουν οι τιμές παρά σε διάφορους άλλους που έρχονται και παρέρχονται χωρίς να αγγίξουν την ζωή και την κοινωνία μας.
* Του Ιωάννη Φλεβάρη, δημοτικού συμβούλου
Πηγή : /www.rodiaki.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου